Oι Μουσουλμάνοι πολέμησαν αμυνόμενοι στη Μάχη της Μπαντρ;

Θυμάστε το τραγούδι «πάει χάλασε ο κόσμος»; Πρέπει να είναι έτσι, αφού πολλοί μουσουλμάνοι απολογητές τη σήμερον ημέρα μας διαβεβαιώνουν ότι ο Μουχάμμαντ πολεμούσε μόνο για να αμυνθεί απέναντι στους εχθρούς του, και μάλιστα ότι αυτό έκανε και στη μάχη της Μπαντρ, την οποία – λένε – ξεκίνησαν οι Κουραϊσίτες!

Και βέβαια, η τακία* πάει σύννεφο, αλλά εδώ είμαστε εμείς για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους.

Εάν οι μουσουλμάνοι πολεμούσαν μόνο για αυτοάμυνα, τότε στη μάχη της Μπαντρ θα έπρεπε ένας εχθρός να έκανε επίθεση στον Μουχάμμαντ στη Μεδίνα. Αν θέλετε να πιστεύετε ότι έτσι συνέβη, τότε σταματήστε αμέσως να διαβάζετε και προσπαθήστε να μείνετε μακριά από τα βιβλία Ιστορίας.

Οι μουσουλμάνοι ιστορικοί της εποχής τεκμηρίωσαν λεπτομερώς τις συνθήκες που προηγήθηκαν της μάχης και δεν υπάρχει τίποτα που να δικαιολογεί την ιδέα ότι εκείνη την ημέρα οι μουσουλμάνοι πολέμησαν σε αυτοάμυνα.

Κατ ‘αρχάς, οι Μεκκανοί δενπροήλαυναν προς τον Μουχάμμαντ. Είχαν στείλει στρατό για να προστατεύσουν τα καραβάνια τους από τους μουσουλμάνους (οι οποίοι είχαν σκοτώσει πρόσφατα Μεκκανούς οδηγούς καραβανιών που υπερασπίζονταν την περιουσία τους). Οι Μεκκανοί δεν ενδιαφέρονταν να ξεκινήσουν πόλεμο, παρά μόνο να δουν ότι τα εμπορεύματα και οι οδηγοί τους δεν θα παρενοχλούνταν από επιδρομείς του Μουχάμμαντ.

Στη συνέχεια ο απόστολος άκουσε ότι ο Αμπού Σουφυάν ερχόταν από τη Συρία με ένα μεγάλο καραβάνι των Κουραϊσιτών, που περιείε τα χρήματα και τα εμπορεύματά τους, και συνοδευόταν από περίπου τριάντα ή σαράντα άνδρες … Όταν ο Απόστολος άκουσε για τον Αμπού Σουφιάν που ερχόταν από τη Συρία, κάλεσε τους Μουσουλμάνους και είπε, «Αυτό είναι το καραβάνι των Κουραϊσιτών που περιέχει τις περιουσίες τους. Βγείτε έξω να του επιτεθείτε, ίσως ο Αλλάχ να σας το δώσει ως λεία. «(Ibn Ishaq 428)

Η αφήγηση συνεχίζει λέγοντας ότι ορισμένοι από τους μουσουλμάνους ήταν απρόθυμοι να συμμετάσχουν στην επίθεση, διότι δεν ήθελαν να πάνε σε πόλεμο. Αργότερα ο Μουχάμμαντ αναφέρει στο Κοράνι αυτούς τους ειρηνικούς μουσουλμάνους ως «Υποκριτές», και τους καταδικάζει να πάνε στην κόλαση και απαιτεί οι πραγματικοί μουσουλμάνοι να τους φέρονται σκληρά (66:9).

Αφότου ο Μουχάμμαντ έστειλε άνδρες του να επιτεθούν στο καραβάνι, ο Αμπού Σουφυάν (ο Μεκκανός αντίπαλός του) έμαθε για τα σχέδιά του:

Όταν έφτασε κοντά στο Hijaz, ο Αμπού Σουφυάν ζητούσε να μάθει νέα ανάκριση και μέσα στην στην αγωνία του ρωτούσε κάθε καβαλλάρη, μέχρι που έμαθε από ορισμένους καβαλλάρηδες την είδηση ότι ο Μουχάμμαντ είχε ζητήσει από τους συντρόφους του να επιτεθούν εναντίον του και εναντίον του καραβανιού. (Ibn Ishaq 428)

Σε αυτό το σημείο οΑμπού Σουφυάν έκανε δύο πράγματα για να αποτρέψει τη μάχη. Άλλαξε το δρομολόγιό του, έτσι ώστε να αποφεύγει το στρατό του Μουχάμμαντ, και έστειλε για βοήθεια. Τότε οι Μεκκανοί έστειλαν μια μεγαλύτερη δύναμη από περίπου 900 άνδρες για να σώσουν το καραβάνι.

Προέκυψε ένα μεγάλο παιχνίδι «γάτας και ποντικιού» μεταξύ του Μουχάμμαντ και των Μεκκανών, στην οποία οι τελευταίοι έκαναν σχεδόν ό, τι μπορούσαν για να αποφευχθεί η σύγκρουση (Ισχάκ 433 έως 443). Τελικά ο Μωάμεθ τους εξανάγκασε να δώσουν μάχη κόβοντας σκόπιμα το νερό στα πηγάδια, από τα οποία εξαρτώνταν οι Μεκκανοί για να γυρίσουν στη Μέκκα. Στη συνέχεια έβαλε το στρατό του μεταξύ των υπόλοιπων πηγαδιών και των διψασμένων Μεκκανών.

Οι μουσουλμάνοι ήταν σαφώς σε πλεονεκτική θέση έναντι των κουρασμένων και απρόθυμων Μεκκανών, παρόλο που ήταν λιγότεροι σε αριθμό. Αρχικά, οι μουσουλμάνοι διασκέδαζαν θανατώνοντας τους λίγους Μεκκανούς που ήταν τόσο απελπισμένοι ώστε να προσπαθήσουν να φτάσουν το νερό:

Ο AlAswad, ο οποίος ήταν εριστικός και κακότροπος άνθρωπος, βάδισε εμπρός και είπε, «Ορκίζομαι στο Θεό ότι θα πιω από τη στέρνα τους ή θα την καταστρέψω ή θα πεθάνω πριν να τη φτάσω.» Ο Χάμζα [ένας δυνατός μουσουλμάνος] βγήκε μπροστά εναντίον του και όταν οι δύο συναντήθηκαν, ο Χάμζα τον χτύπησε κι έστειλε το πόδι του και το μισό της γάμπας του στον αέρα, όπως ήταν κοντά στη δεξαμενή. (Ο AlAswad) έπεσε ανάσκελα κι έμεινε εκεί, με το αίμα να ρέει από το πόδι του προς τους συντρόφους του. Στη συνέχεια σύρθηκε στη δεξαμενή και ρίχτηκε μέσα για να εκπληρώσει τον όρκο του, αλλά ο Χάμζα τον ακολούθησε και τον χτύπησε… (Ibn Ishaq 443)

Οι μουσουλμάνοι έπαιξαν με τον ίδιο θανατηφόρο τρόπο με διάφορους άλλους τρελαμένους από τη δίψα Μεκκανούς, πριν ο Μουχάμμαντ δώσει τελικά την εντολή να κατατροπώσουν τον «εχθρό».

Μετά τη νικηφόρα μάχη οι μουσουλμάνοι παρουσίασαν στον Μουχάμμαντ τα κεφάλια των αποκεφαλισμένων αντιπάλων του από τη Μέκκα και οι σφαγείς τους τιμήθηκαν. Επίσης έφεραν μπροστά του τους ζωντανούς αιχμαλώτους. Αυτός διέταξε ορισμένοι να ανταλλαχθούν για λύτρα και κάποιοι να εκτελεστούν.  Ακόμα έκανε κάτι που φαινόταν παράξενο ακόμη και στους άνδρες του: περπάτησε ανάμεσα στα σώματα των νεκρών Μεκκανών και τους χλεύαζε, επιμένοντας ότι μπορούσαν να τον ακούσουν στην κόλαση (Bukhari 59:314).

Ο πλούτος των Μεκκανών διαιρέθηκε μεταξύ των νικητών. Ο Χάμζα, ο μουσουλμάνος που είχε σφάξει τον πρώτο Μεκκανό που προσπάθούσε να φτάσει το νερό, άρχισε τώρα να διασκεδάζει με ανυπεράσπιστα ζώα, κόβοντας τις καμπούρες από καμήλες και ξεκοιλιάζοντάς τες χωρίς λόγο (Bukhari 59:340).

Εν μέσω της σφαγής, ο Αλλάχ «μίλησε» στο Μωάμεθ και του είπε να βεβαιωθεί ότι οι άλλοι μουσουλμάνοι του έδωσαν το ένα πέμπτο της λείας πολέμου. Αυτές οι λέξεις έχουν καταγραφεί μόνιμα στο Κοράνι (8:1), έστω και αν δεν έχουν σημασία σήμερα. Ο προφήτης του Ισλάμ ενημέρωσε επίσης τους άνδρες του ότι η νίκη τους στην πραγματικότητα οφειλόταν σε μια λεγεώνα αγγέλων που έστειλε κάτω ο Αλλάχ (8:9) – που ήταν, φυσικά, ορατή μόνο στον Μουχάμμαντ (8:50). Για κάποιο λόγο, οι άγγελοι δεν φάνηκαν κατά την επόμενη μάχη, στο Uhud.

Μεγάλο μέρος της 8ης Σούρα, ενός από τις πιο βίαια κεφάλαια του Κορανίου, «αποκαλύφθηκε» μετά την επαύριο της Μάχης της Μπαντρ. Πολλοί στίχοι έχουν ελάχιστο νόημα έξω από το ιστορικό τους πλαίσιο, πράγμα που αποδεικνύει ότι η Sira (βιογραφία του Μουχάμμαντ ) είναι αναγκαία για την ερμηνεία του Κορανίου.

Στην περίπτωση αυτή, το ιστορικό πλαίσιο είναι σε πλήρη αντίθεση με οποιαδήποτε παρανόηση από την πλευρά των σύγχρονων μουσουλμάνων ότι η Μάχη της Μπαντρ ήταν μια αμυντική σύγκρουση. Μόνο οι Μεκκανοί πολέμησαν για να υπερασπίσουν της ζωή και την περιουσία τους εκείνη την ημέρα – και το έκαναν απρόθυμα, αφού ο Μουχάμμαντ είχε λάβει μνημειώδη μέτρα για να υπερισχύσει στη μάχη.

____

*taqiyya تقية (προφέρεται και taqiyeh, taqiya, taqiyah, tuqyah) είναι η παραπλάνηση σχετικά με την πίστη ή και η ψεύτικη άρνηση της πίστης από μουσουλμάνο όταν υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή του ή όταν κινδυνεύουν τα συμφέροντα του Ισλάμ.

Advertisements

18 Σχόλια

  1. […] Oi Μουσουλμάνοι πολέμησαν αμυνόμενοι στη Μάχη της Μπ… […]

  2. Τελικά ήταν χειρότεροι απ’ όσο ήξερα…

    • Και υπάρχουν και ακόμα χειρότερα!

  3. […] Oi Μουσουλμάνοι πολέμησαν αμυνόμενοι στη Μάχη της Μπ… […]

  4. […] όπου ήταν θαμμένοι αυτοί που σκοτώθηκαν στη μάχη της Μπαντρ, σχολίασε, «Μα τον Αλλάχ, αν πραγματικά ήταν προφήτης […]

  5. […] διέπραξε ο Μουχάμμαντ και οι μπράβοι του, ο βάρβαρος πολεμικός χαρακτήρας του Κορανίου της Μεδίνα και άλλα μελανά […]

  6. […] διέπραξε ο Μουχάμμαντ και οι μπράβοι του, ο βάρβαρος πολεμικός χαρακτήρας του Κορανίου της Μεδίνα και άλλα μελανά […]

  7. Πάει και ο γνωστός τρομοκράτης Μπιν Λάντεν. Παραμένει όμως ΚΡΥΦΟΣ ΗΡΩΑΣ στις καρδιές των μουσουλμάνων.

    • @Καστρινέ συμφωνώ ότι ήταν τρομοκράτης ο Μπιν Λάντεν. Βέβαια και αυτοί που τον σκότωσαν και συνεργάζονταν πρώτα μαζί του για να κάνουν ζημιά στη Ρωσία δεν πάνε πίσω.

  8. Αυτό με τον κρυφό ήρωα δυστυχώς είναι αλήθεια… Κάποιοι «light» μουσουλμάνοι πάντως μπορεί να θεωρούν ότι ερμήνευσε κακώς το Ισλάμ.
    Εσύ πώς και δεν έγραψες εδώ κάποια μαρτυρία για το πώς αποστάτησες;

    • @Aldebaran υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι κρυφοί ήρωες για το Ισλάμ, αυτός όμως είναι πολύ πρόσφατος και όπως το λες, δεν είναι καθολικά αποδεκτός.

    • αγαπητέ aldebaran
      Ασπάστηκα το ισλάμ στα 19 μου μετά από μια επιφανειακή έρευνα που έκανα σε θέματα θρησκείας. Βρήκα στο ισλάμ διάφορα πράγματα που μου άρεσαν και σαν θρησκεία και σαν κουλτούρα – ιδεολογία. Ομολογώ ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που μου α΄ρεσουν ακόμα στο ισλάμ αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς υπάρχει και η άλλη όψη. συνέχιζα να είμαι μουσουλμάνος και να ζώ το ισλάμ κανονικά μέχρι τα 23 ώσπου μια μέρα σε κάποιο σάιτ έπεσε στην αντιληψή μου η σημασία του εδαφίου αου μα μαλακατ αϊμάνουκουμ και μπορώ να πω ότι έπεσα από τα σύνεφα. Την ίδια περίοδο σε παρεμφερή αντι ισλαμικά σάιτ έμεθα και την άλλη αλήθεια για τα εγκλήματα που διέπραξαν ο μωάμεθ και οι 4 χαλίφηδες, την αλήθεια για τον επεκτατισμό-ιμπεριαλισμό του ισλάμ, την ταπεινώδη συμπεριφορά απέναντη στους διμμις και πλέον κατάλαβα ότι τα εγκλήματα που διέπραξαν οι «τούρκοι» τα περασμένα χρόνια στην περιοχή μας ήταν απόλυτα επιτρεπτά από την πίστη τους. ΚΑΠΟΙΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΟΤΙ ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΛΑΦΥΡΑ – ΠΑΛΛΑΚΙΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΧΕΤΕΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ. Δεν εγκατέληψα αμέσως το ισλάμ αλλά συνέχισα να ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΑΙ απο τύψεις για έναν χρόνο. Δεν μπορούσα αυτη την φορά να ξεγελάσω την συνειδησή μου. Πήρα την οριστική απόφαση πριν περίπου εφτά μήνες. Ντρέπομαι για αυτο που έκανα. Μια πόρνη πιστεύω έχει π΄ραξη μικρότερη αμαρτία από την δική μου. Μια πόρνη είναι πιο άγια απο τον Μωάμεθ και τους τέσσερις χαλίφηδες που είχαν αδυναμίες στις παλλακίδες και στα λάφυρα και μετάτρεψαν τον τότε γνωστό κόσμο σε ανθρωποσφαγείο και πορνείο. Σε αυτους οι οποίοι απορρίπτουν την τριαδολογία, την δίπλή φύση του Χριστού ας πάν να διαβάσουν τα βιβλία του γαζάλι, τον τζελαλεντίν ρούμι, χαζράτ μπαχού, αμπντουλ κάντιρ τζεϊλάνη που σχετίζονται με την θέωση του ανθρώπου την οποία το «αρχικό» ισλάμ δήθεν απορρίπτει. Ακόμα πολλοί χριστιανοί που έπεσαν στην παγίδα που μπλέχτηκα και εγώ οι οποίοι χωρίς να έχουν διαβάσει ούτε μια φορά ολόκληρη την αγία γραφή ερευνούν άλλα δόγματα ή θρησκείες ας ρίξουν πρώτα μια ματιά στα βιβλία των αγίων πατέρων ΄μας που εξηγούν τα διάφορα δόγματα. Διάβασα την «ενσάρκωση του Λόγου» του μέγα Αθανασίου, την Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως του Ιωάννη του Δαμασκινού και τα βρήκα πολύ σωστά και συμβαδίζοντα με την λογική. Έπρεπε να τα είχα διαβάσει πριν στρέψω το ενδιαφέρον μου στη θρησκεία των βάρβαρων.

  9. […] Μουχάμμαντ τιμωρούσε με θάνατο όσους εγκατέλειπαν τη σέχτα-συμμορία του (όπως και όσους αντιτίθονταν σ’ αυτόν, σε πολλές […]

  10. […] […]

  11. Οι πρώτοι μουσουλμάνοι υπέστησαν φοβερά βασανιστήρια απ’ τους παγανιστές κατοίκους της Μέκκας (άλλοι μουσουλμάνοι βασανίστηκαν, άλλοι δολοφονήθηκαν, μουσουλμάνες γυναίκες βιάστηκαν) κ.τ.λ. Έτσι λοιπόν στην αρχή 11 άντρες και 4 γυναίκες μετανάστευσαν στην Αιθιοπία (στην αυλή ενός Χριστιανού βασιλιά ο οποίος αργότερα δέχτηκε το Ισλάμ) και αργότερα τους ακολούθησαν άλλα 80 άτομα. Κάποια στιγμή που οι μουσουλμάνοι πίστεψαν ότι ήταν πλέον ασφαλείς, επέστρεψαν στη Μέκκα αλλά εκεί δυστυχώς η κακομεταχείριση συνεχίστηκε. Μάλιστα οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να συγκεντρωθούν όλοι σε μια συνοικία ενώ οι παγανιστές τους είχαν επιβάλει ένα κανονικό εμπάργκο (δεν τους μιλούσαν, δεν τους πουλούσαν τα προϊόντα τους και τους κυνηγούσαν με κάθε ευκαιρία).

    Οι Κουραϊσίτες αποφάσισαν να μποϊκοτάρουν τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) και τους συγγενείς του, σε όλα τα επίπεδα και υπέγραψαν όλοι μια συμφωνία που ανέφερε ότι δεν θα κάθονταν με τους Μπανού Χάσιμ, ούτε θα δέχονταν καμιά αγοραπωλησία μαζί τους, ούτε θα έμπαιναν στα σπίτια τους, ούτε θα αφήνουν να τους φτάσει κανένα αγαθό, μέχρις ότου παρέδιδαν τον προφήτη για σκοτωμό. Και δεσμεύτηκαν μεταξύ τους ότι δε θα συμβιβάζονταν ούτε θα γίνονταν επιεικείς μαζί τους, μέχρι να τον παρέδιδαν για εκτέλεση. Οι Κουραϊσίτες σημείωσαν όσα συμφώνησαν σε ένα έγγραφο και το κρέμασαν στην Κάαμπα, ώστε να γίνει πιο δεσμευτικό. Έτσι, οι Μπανού Χάσιμ έμειναν στα μέρη τους για τρία χρόνια με πολλές δυσκολίες και δοκιμασίες. Οι Κουραϊσίτες τους έκοψαν και την ελάχιστη ποιότητα φαγητού, ενώ μόλις διατείθονταν η ελάχιστη ποσότητα έσπευδαν να την αγοράσουν, προκειμένου να μη φτάσει στους μουσουλμάνους.

    Κάποιοι κάτοικοι της Μεδίνας είχαν γνωρίσει τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) και στον 12ο χρόνο της προφητείας ήρθαν 12 άτομα με τον αρχηγό τους (τον Άσαντ ιμπν Δουράρα) και συναντήθηκαν με τον προφήτη σε μία περιοχή έξω απ’τη Μέκκα που λεγόταν “Ακαμπα”. Εκεί έγινε μεταξύ τους και πρώτη λεγόμενη “Συμφωνία της Άκαμπα” με όρους:

    να πιστεύουν στην ύπαρξη Ενός μόνο Θεού,
    να μη κλέβουν,
    να μη μοιχεύουν,
    να μη συκοφαντούν αθώες γυναίκες και
    να δείχνουν υπακοή στον προφήτη.

    Τον επόμενο χρόνο 75 άτομα απ’τη Μεδίνα που είχαν ασπαστεί το Ισλάμ, ήρθαν στη Μέκκα όπου έγινε η λεγόμενη “Δεύτερη συμφωνία της Άκαμπα” και όπου οι άνθρωποι που ήρθαν απ’ τη Μεδίνα, υποσχέθηκαν να προστατέψουν τους μουσουλμάνους της Μέκκας και να τους δεχτούν στην πόλη τους.

    Στα 622 μ.Χ. έγινε η λεγόμενη εγίρα. Ο προφήτης ανακάλυψε ότι η φυλή των Κουράις σχεδίαζε να τον δολοφονήσει παρά να του επιτρέψουν να μετοικήσει στη Μεδίνα, όπου θα μπορούσε να οχυρώσει τις δυνάμεις του Ισλάμ και να σταθεί δυναμικά ενάντια στη Μέκκα, αφού από εκεί θα μπορούσε να κόψει τον εμπορικό δρόμο με την Αλ-Σαμ (σημερινή Συρία). Κάνεις δεν είχε αμφιβολία ότι ο προφήτης από τη στιγμή εκείνη θα άρπαζε κάθε ευκαιρία προκειμένου να επιτύχει το σχέδιο της μετανάστευσης. Όμως κανείς δε γνώριζε τα σχέδια του, ούτε καν ο Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) -μετέπειτα ο πρώτος Χαλίφης- ο οποίος είχε διαταγές να έχει δύο ζώα σε ετοιμότητα για οποιαδήποτε στιγμή που ο προφήτης θα του ζητούσε να μεταναστεύσει. Και όμως, ο προφήτης του ζήτησε να περιμένει.

    Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) παρέμεινε στη Μέκκα μέχρι που έμαθε για το σχέδιο δολοφονίας του από τους Κουράις και αφού είχαν απομείνει πλέον ελάχιστοι μουσουλμάνοι στη Μέκκα. Περίμενε την εντολή του Κυρίου Του για την αναχώρηση. Όταν τελικά ήρθε αυτή η εντολή, πήγε στο σπίτι του Αμπού Μπακρ και τον πληροφόρησε ότι είχαν λάβει την Θεία Εντολή και του ζήτησε αν ήθελε να τον συνοδέψει. Έτσι ξεκινά μία από τις μεγαλύτερες περιπέτειες που γνώρισε η Ιστορία με σκοπό την αλήθεια και την θρησκευτική πεποίθηση, η ευγενέστερη και ομορφότερη περιπέτεια.

  12. Οι μουσουλμάνοι (κατά τη διάρκεια κάποιων μηνών που θεωρούνταν ιεροί απ’ τους παγανιστές) επιτέθηκαν σε ένα καραβάνι των Μεκκανών παγανιστών που έρχονταν από τη Δαμασκό και πήγαινε προς τη Μέκκα (όπου οι παγανιστές είχαν κατασχέσει τα υπάρχοντα που οι μουσουλμάνοι είχαν αφήσει πίσω στην πόλη τους) και αυτό έγινε αιτία να ξεσπάσει η μάχη του Μπαντρ.

    Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

    “..ακριβώς όπως όταν ο Κύριος σου σε έβγαλε από το σπίτι σου πάνω στο δίκαιο, όταν μια μερίδα των πιστών δεν το ήθελε.

    Λογομαχώντας με ‘σένα αφού πλέον η αλήθεια είχε φανερωθεί, σαν να οδηγούνταν στον θάνατο που τον ατένιζαν,

    όταν ο ΑΛΛΑΧ σας υποσχέθηκε μια από τις δύο (εχθρικές) ομάδες να είναι δική σας, τότε εσείς θα επιθυμούσατε να ήταν δική σας η άοπλη ο ΑΛΛΑΧ όμως θέλει να ανυψώνει την αλήθεια με τους λόγους Του και να καταστρέψει τους άπιστους,

    για να ανυψώσει την Αλήθεια και να ακυρώσει το ψεύδος, έστω και αν αυτό είναι μισητό απ’ τους ενόχους” (Κοράνι, 8:5-8).

    Στο καραβάνι αυτό βρίσκονταν 40 άτομα όπως ο Άμπου Σουφιάν, ο Αμρ ιμπν Ας, ο Μάχραμα ιμπν Νάουφαλ και άλλοι παγανιστές. Ο Άμπου Σουφιάν τότε έστειλε τον Νταμντάμ ιμπν Αμρ Γκιφάρι στη Μέκκα για να ειδοποιήσει τους ειδωλολάτρες Κουρέϊς, ότι επρόκειτο το καραβάνι να συναντηθεί με τους μουσουλμάνους και να γίνει μάχη. “..ο Κύριος σου σε έβγαλε από το σπίτι σου πάνω στο δίκαιο, όταν μια μερίδα των πιστών δεν το ήθελε” (Κοράνι, 8:5).

    Ο αρχάγγελος Γαβριήλ (στα αραβικά “Τζεμπραήλ” (αλέιχι σαλάμ)) μετέφερε την εντολή και την άδεια του ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα να χτυπηθούν οι δυνάμεις των παγανιστών, τη στιγμή που κάποιοι μουσουλμάνοι δήλιασαν και δεν θέλησαν να πολεμήσουν. Όταν λοιπόν το νέο έφτασε στη Μέκκα, ο Άμπου Τζαχλ ανέβηκε στην Κάαμπα και έβγαλε λόγο προς τους Μεκκανούς ειδωλολάτρες: “Λαέ της Μέκκας, χωρίς να υπολογίζετε δυνατό και αδύνατο, τρέξτε να σώσετε τα υπάρχοντα σας επειδή αν το καραβάνι περάσει στα χέρια του Μουχάμμεντ, τότε αιωνίως θα είστε ανασφαλείς” (Bayhaki, Dalail, 3, 32-33).

    Τρεις ημέρες όμως πριν φτάσει ο Ντάμνταμ στη Μέκκα, η Άτικα ιμπν Αμπντουλ-Μουτάλιμπ είδε ένα όνειρο και το εξιστόρισε στον αδερφό της Αμπμπάς ιμπν Αμπντουλ-Μουτάλιμπ: “Είδα κάτι πολύ παράξενο. Σαν να κατέβηκε άγγελος από τον ουρανό. Έσμπρωξε μία μεγάλη πέτρα από την κορυφή του βουνού και έπεσε κάτω. Πέφτωντας ο βράχος από την κορυφή του βουνού, έσπασε σε κομμάτια και κάθε κομμάτι μπήκε σε κάθε σπίτι της Μέκκας. Δεν έμεινε κανένα σπίτι στη Μέκκα που να μην το αγγίξει η πέτρα αυτή”.

    Ο Αμπμπάς εξήγησε το όνειρο στον φίλο του Ούτμπα ιμπν Ράμπια, αυτός το ανέφερε στην αδερφή του και έτσι δεν έμεινε κανένας χωρίς να το έχει ακούσει. Τότε ο Άμπου Τζαχλ είπε στον Αμπμπάς: – “Ε Άμπου Φαντλ (Αμπμπάς)! Δε φτάνει που οι άντρες σας ασχολήθηκαν με την προφητεία (του Μουχάμμεντ)’ τώρα ασχολούνται και οι γυναίκες σας;” (Ibn Sad, Tabakat, 8, 43-44; & Bayhaki, Dalail, 3, 29;).

    Τότε ο Άμπου Τζαχλ βγήκε στους δρόμους με άντρες για να υπερασπιστούν το καραβάνι το οποίο είχε ακολουθήσει διαδρομή από την πλευρά της ακτής και θεώρησαν ότι θα σωζόταν. Οι παγανιστές τότε έφτασαν και στρατοπέδευσαν στο Μπαντρ, όπου υπήρχαν πηγάδια και όπου μία φορά τον χρόνο συγκεντρώνονταν οι ειδωλολάτρες.

    “..όταν ο ΑΛΛΑΧ σας υποσχέθηκε μια από τις δύο (εχθρικές) ομάδες να είναι δική σας, τότε εσείς θα επιθυμούσατε να ήταν δική σας η άοπλη..” (Κοράνι, 8:7).

    Οι δύο αυτές ομάδες που αναφέρονται στο Άγιο Κοράνι είναι το καραβάνι των Κουρέις και η άλλη ο στρατός των Κουρέις που ερχόταν από τη Μέκκα για να υπερασπιστεί το καραβάνι. Υπήρξαν διαφωνίες για το ποια ομάδα θα έπρεπε να πολεμηθεί πρώτα. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) πρότεινε να πολεμήσουν με τον στρατό των παγανιστών Μεκκανών αλλά οι σαχάμπα του διαφωνούσαν και είχαν διάφορες γνώμες. Ο Άμπου Μπακρ, ο Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, ο Σαντ ιμπν Ουμπάντα και ο Μικντάντ ιμπν Αμρ υποστήριξαν τη γνώμη του Προφήτη. Το ίδιο και ο Σαντ ιμπν Μουάδ που ήταν από τους κατοίκους της Μεδίνας και παρόλο που η αρχική συμφωνία ήταν να προστατέψουν οι Μεδιναίοι τους μουσουλμάνους εντός της Μεδίνας, εκείνοι τώρα τον στήριξαν και αποφάσισαν να βγουν εκτός της πόλης και να επιτεθούν στους Μεκκανούς παγανιστές. Τότε ο προφήτης είπε:

    “Πορευθείτε με τη μπάρακα (ευλογία) του ΑΛΛΑΧ. Ας είναι σαν είδηση για σας. Ο ΑΛΛΑΧ μου έδωσε τη μία από τις δύο ομάδες. Πράγματι μα τον Θεό, είναι σαν να βλέπω τους παγανιστές της Μέκκας να χτυπήθηκαν και να έπεσαν από τις θέσεις τους” (Bayhaki, Dalail, 3, 32-34;).

  13. “Λογομαχώντας με ‘σένα αφού πλέον η αλήθεια είχε φανερωθεί, σαν να οδηγούνταν στον θάνατο που τον ατένιζαν” (Κοράνι, 8:6).

    Κάποιοι τότε από τους μουσουλμάνους φοβήθηκαν. Γι’ αυτό αναφέρεται στο εδάφιο: “σαν να οδηγούνταν στον θάνατο..” και δεν ήθελαν να πολεμήσουν με τον στρατό των Μεκκανών επειδή θεωρούσαν ότι ήταν λίγοι και επειδή ήταν πεζοί. Στο σύνολο τους οι μουσουλμάνοι μαχητές ήταν 313. Ανάμεσα τους άλογα είχαν ο Ζουμπάιρ και ο Μικντάντ. Είχαν 70 καμήλες και 6 θώρακες. Οι παγανιστές ήταν πολύ περισσότεροι.

    Ο αλλάμα Ίμπν αλ-Κάιγιμ αλ-Τζαουζίγια (ραχίμαχουλλάχ) είπε:

    “Αλλοίμονο σε αυτόν που είναι ανυπάκουος στον Δημιουργό του μέσω της υπακοής στην κτίση (ανθρώπους) και πόσο όμορφος στα μάτια του Ύψιστου είναι αυτός που είναι ανυπάκουος (στην αμαρτία) προς την κτίση υπακούοντας τον Δημιουργό. Τα σημάδια της δυστυχίας και της στέρησης είναι η άδεια καρδιά από επιθυμία να γνωρίσει και να τηρήσει τις εντολές του Υψίστου, μια καρδιά που φοβάται και αγαπά την κτίση και τα επίγεια σε υπερβολικό βαθμό” (Al-Fawaid, p. 189).

    Δηλαδή τα υλικά αγαθά αυτού του κόσμου είναι μάταια. Κάποιοι λοιπόν από τους μουσουλμάνους τότε δήλιασαν από τον φόβο αυτού του κόσμου και προτίμησαν να επιτεθούν στο καραβάνι για να πάρουν λάφηρα αντί να πολεμήσουν με τον στρατό των Μεκκανών. Γι’ αυτό αναφέρεται στο Ιερό Κοράνι: “όταν ο ΑΛΛΑΧ σας υποσχέθηκε μια από τις δύο (εχθρικές) ομάδες να είναι δική σας, τότε εσείς θα επιθυμούσατε να ήταν δική σας η άοπλη..” (Κοράνι, 8:7) το καλύτερο όμως για κάποιον είναι να επιθυμεί περισσότερο το θέλημα και την επιθυμεία του ΑΛΛΑΧ και του προφήτη Του, πάνω από την προσωπική του επιθυμία’ ο μουσουλμάνος δηλαδή πρέπει να μην είναι σαν το λιοντάρι αυτού του κόσμου που επιζητεί κοσμικά και υλικά κέρδη αλλά να είναι το “λιοντάρι” του ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα και να ελπίζει στον Κύριο του.

    Ένας βεδουίνος περιέγραψε έναν άντρα λέγοντας: “Έγινε ‘μικρός’ στα μάτια μου εξαιτίας του ‘μεγαλείου’ αυτού του (γήινου) κόσμου στα δικά του μάτια” (Mukhtasar Minhaaj Al-Qaasideen, p.217).

    Στη μάχη αυτή συμμετείχαν ακόμα και άγγελοι (500 από τη δεξιά πλευρά με τον άγγελο Γαβριήλ και 500 από την αριστερή πλευρά των μουσουλμάνων με τον Μιχαήλ) οι οποίοι έγιναν αντιληπτοί από πολλούς, για να εμψυχωθούν οι πιστοί.

    Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

    “Θυμηθείτε όταν παρακαλέσατε τη βοήθεια του Κυρίου σας και σας απάντησε: ‘Θα σας Υποστηρίξω με χίλιους απ’ τους αγγέλλους που ο ένας ακολουθεί τον άλλο‘

    Και δεν το έκανε ο ΑΛΛΑΧ παρά μόνο σαν σημείο νίκης, ελπίδας και για να ησυχάσουν οι καρδιές σας. Δεν υπάρχει καμία νίκη παρά μόνο απ’ τον ΑΛΛΑΧ. Ο δε ΑΛΛΑΧ είναι Παντοκράτορας Πάνσοφος.

    (Θυμηθείτε) όταν σας προστάτεψε με ένα είδος νάρκης για να σας ηρεμήσει και έστειλε πάνω σας βροχή απ’ τον ουρανό για να σας εξαγνίσει μ’ αυτήν ώστε να διώξει από πάνω σας την πανουργία του σατανά και να δυναμώσει τις καρδιές σας και να στεριώσει τα πόδια σας.

    (Θυμηθείτε) όταν ο Κύριος σου είχε εμπνεύσει τους αγγέλους: ‘Εγώ είμαι ο Κύριος σας, δώστε σταθερότητα σε όσους πιστεύουν. Θα εγκαταστείσω τον τρόμο στις καρδιές των απίστων και πλήξτε πάνω απ’ τον αυχένα τους και κτυπήστε τις άκρες απ’ τα δάχτυλα τους‘

    και αυτό επειδή ανταγωνίστηκαν τον ΑΛΛΑΧ και τον Απεσταλμένο Του. Και όποιος (αγωνίζεται) ενάντια στον ΑΛΛΑΧ και στον Απεσταλμένο Του, τότε ο ΑΛΛΑΧ είναι αυστηρός στην τιμωρία.

    Αυτή λοιπόν είναι (η τιμωρία). Δοκιμάστε την λοιπόν γιατί για τους άπιστους υπάρχει το μαρτύριο της φωτιάς” (Κοράνι, 8:9-14).

    Τότε λοιπόν βλέποντας ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) τους πάνω από χίλους στρατιώτες των Μεκκανών παγανιστών και αντιλαμβανόμενος ότι ο στρατός των μουσουλμάνων ήταν μικρότερος και πιο αδύναμος, γύρισε σύμφωνα με τα όσα μας μετέδωσε ο Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) προς τη Μέκκα, σήκωσε τα χέρια προς τον ουρανό και είπε: “Για ΑΛΛΑΧ (Ω Θεέ)! Κάνε αυτό που μου υποσχέθηκες. Θεέ μου! Αν καταστρέψεις αυτή την κοινότητα (των μουσουλμάνων), πλέον πάνω στη γη δεν θα λατρεύεσαι από κανέναν”.

    Τόσο πολύ σήκωσε ο προφήτης τα χέρια του που του έπεσε ο μανδύας που είχε στον ώμο του. Ο Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) το πήρε από κάτω, το έβαλε στον ώμο του προφήτη και για να μη ξαναπέσει, είπε στον προφήτη:

    “Για ρασούλουλλάχ (Ω απεσταλμένε του Θεού)! Φτάνει τόσο που ικέτεψες τον Κύριο σου. Σίγουρα χωρίς αμφιβολία Εκείνος θα πραγματοποιείσει αυτό που σου υποσχέθηκε” (Bayhaki, Dalail, 3, 51;).

  14. Η μάχη έγινε στις 17 του μήνα Ραμαδάν τον 2ο χρόνο μετά την εγίρα (13/3/624) κοντά στο πηγάδι του Μπαντρ, όπου σκοτώθηκαν 24 παγανιστές και 14 μουσουλμάνοι έγιναν μάρτυρες. Μάλιστα, στα σώματα των νεκρών παγανιστών φάνηκαν τα τραύματα από τα χτυπήματα των αγγέλων.

    Ο Αρ-Ράμπι Ιμπν Άνας (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε: – “Την ημέρα του Μπαντρ οι άνθρωποι μπορούσαν ανάμεσα στους νεκρούς να δουν αυτούς που χτυπήθηκαν από τους αγγέλους, από τα χτυπήματα πάνω στους λαιμούς τους και στις άκρες των δαχτύλων τους, τα οποία (τα χτυπήματα) φαινόταν σαν να τους είχε κάψει φωτιά” (Bayhaki).

    Επίσης, 70 από τους αρχηγούς των παγανιστών καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν. Όσοι απ’ τους παγανιστές που πιάστηκαν αιχμάλωτοι μπορούσαν να πληρώσουν λύτρα, το έκαναν και αφέθηκαν ελεύθεροι ενώ οι υπόλοιποι υποχρεώθηκαν απλά να παραμείνουν αιχμάλωτοι μέχρι να μάθουν σε ορισμένο αριθμό μουσουλμάνων ο καθένας να γράφουν και να διαβάζουν.

    Ο Άμπου Τάλχα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης διέταξε 24 από τα σώματα των νεκρών ηγετών των Κουρέις να πεταχτούν σε ένα από τα πηγάδια του Μπαντρ. Όποτεδήποτε νικούσε κάποιον, συνήθιζε να μένει στην περιοχή τρεις ημέρες. Την τρίτη ημέρα μετά τη μάχη του Μαντρ λοιπόν, διέταξε να σελώσουν την καμήλα του και ξεκίνησε, ακολουθούμενος από τους σαχάμπα (ακολούθους) του. Εκείνοι έλεγαν: – “Υποθέτουμε μόνο ότι πηγαίνει σε κάτι σημαντικό”. Σταμάτησε στην άκρη του πηγαδιού (όπου πετάχτηκαν οι 24 Κουρέις) και άρχισε να τους καλεί έναν έναν με τα ονόματα και τα ονοματεπώνυμα τους:

    – “Ω τάδε και τάδε γιε του τάδε και τάδε, ω τάδε και τάδε και τάδε γιε του τάδε και τάδε! Δεν θα σας είχε ευχαριστήσει να είχατε υπακούσει τον ΑΛΛΑΧ και τον απεσταλμένο Του; Βρήκαμε ό,τι μας υποσχέθηκε ο Κύριος μας αληθινό. Εσείς βρήκατε ό,τι σας υποσχέθηκε ο κύριος σας αληθινό”;

    Τότε ο Όμαρ Ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) ρώτησε:

    – “Απεσταλμένε του Θεού! Μιλάτε στα άψυχα σώματα;” και ο Προφήτης απάντησε:

    – “Μα τον Ένα στο χέρι Του Οποίου είναι η ψυχή του Μουχάμμεντ, δεν ακούτε καλύτερα από ό,τι ακούνε αυτοί”.

    Ο Κατάντα τότε είπε:

    – “Ο ΑΛΛΑΧ τους έφερε στη ζωή έτσι ώστε να μπορούσαν να ακούν ό,τι τους είπε (ο προφήτης) σαν παρατήρηση, να τους υποτιμήσει και σαν εκδίκηδη, λύπη (γι’ αυτούς) και μεταμέλεια” (Sahih Bukhari, chapter 67. Book of Expeditions, 3757;).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: