Ο Μουχάμμαντ απέρριπτε τις υπό πίεση μεταστροφές στο Ισλάμ;

Έχουμε ήδη αφιερώσει ένα άρθρο στον συχνά αναφερόμενο στίχο του Κορανίου «δεν υπάρχει καταναγκασμός στη θρησκεία» (2:256), στο οποίο αποδεικνύουμε ότι η χρήση του στίχου από τους σύγχρονους προπαγανδιστές του Ισλάμ είναι τελείως παραπλανητική, αφού αυτός έχει ακυρωθεί από άλλους στίχους που «κατέβηκαν» μετά. Στο άρθρο αυτό θα δούμε ότι από πρακτικής απόψεως, ο στίχος είναι τελείως αντίθετος με αυτά που εφάρμοσε τα επόμενα χρόνια ο Μουχάμμαντ. Ο προφήτης του Ισλάμ δεν είχε πραγματική εξουσία όταν «αποκαλύφθηκε» αυτό το φαινομενικά ανεκτικό εδάφιο. Τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά, ωστόσο, τη στιγμή που απαγγέλθηκε η ένατη σούρα, η οποία ζητά ρητώς να εξαναγκαστούν άλλοι σε προσευχή και στην καταβολή της τζίζυα (9:29).

Παραδείγματα από τη ζωή του Μουχάμμαντ αποδεικνύουν πέρα από κάθε λογική αμφιβολία ότι δεν είχε αντίρρηση στις διά της βίας μεταστροφές, και ακόμη και ότι διέταζε να γίνουν, μόλις είχε τη στρατιωτική εξουσία να το πράξει.

Οταν ο Άμπου Σουφυάν, αρχηγός των Μεκκανών, επισκέφθηκε το μουσουλμανικό στρατόπεδο το 630, σε μια προσπάθεια να πείσει τον Μουχάμμαντ να μην κάνει πόλεμο, κυνηγήθηκε παρουσία του προφήτη με ένα σπαθί. Εκεί τον «κάλεσαν» να αποδεχθεί το Ισλάμ:

[Ο Μουχάμμαντ] είπε, «Αλίμονο σε εσένα, Αμπού Σουφυάν, δεν είναι η ώρα να αναγνωρίσεις ότι είμαι απόστολος του Αλλάχ;» Εκείνος (ο Αμπού Σουφυάν) απάντησε, «Όσο για αυτό έχω ακόμη κάποιες αμφιβολίες.» Εγώ (ο αφηγητής ), του είπα, «Υποτάξου και δώσε μαρτυρία ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Αλλάχ και ότι ο Μουχάμμαντ είναι ο απόστολος του Αλλάχ, πριν χάσεις το κεφάλι σου,» έτσι το έκανε. (Ibn Ishaq 814)

Εδώ δεν καταγράφεται λέξη για νουθεσία κατά του «καταναγκασμού στη θρησκεία» από τον Μουχάμμαντ. Ο προφήτης του Ισλάμ έκρινε πλήρως αποδεκτή τη χρήση απειλής θανάτου από τον οπαδό του προς τον Αμπού Σουφυάν, αλλά και την «μεταστροφή» του αντιπάλου του, και αμέσως έκανε χρήση του Άμπου Σουφυάν για τους περαιτέρω πολιτικούς στόχους του.

Αφότου είχε κατακτήσει τη Μέκκα, ο Μουχάμμαντ άρχισε να διατάζει τις εκτελέσεις αυτών που τον είχαν προσβάλει ή αποστατήσει. Ένας από αυτούς ήταν ο πρώην γραφέας του, ο Abdullah bin Sa’d, ο οποίος κατέγραφε τις «αποκαλύψεις» του Αλλάχ στον Μουχάμμαντ, αλλά έχασε την πίστη του στον «προφήτη» όταν ο τελευταίος ενέκρινε τις αλλαγές που πρότεινε ο γραφέας στους κορανικούς στίχους (ο λόγος του Αλλάχ υποτίθεται ότι ήταν αναλλοίωτος). Ο Αμπντουλάχ σώθηκε με το να ξαναγυρίσει στο Ισλάμ παρουσία του Μουχάμμαντ στη Μέκκα, καθώς ο προφήτης του Ισλάμ περίμενε να του κόψει κάποιος το κεφάλι:

Ο απόστολος παρέμεινε σιωπηλός για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι που τελικά είπε «ναι». Όταν ο Ουθμάν [και ο Αμπντουλάχ] είχαν φύγει, είπε στους συντρόφους του που κάθονταν γύρω του, «συνέχισα να σωπαίνω, έτσι ώστε ένας από εσάς να σηκωθεί και να του κόψει το κεφάλι!» Ένας από τους Ανσάρ είπε: «Τότε γιατί δεν μου έδινες ένα σημάδι, ω απόστολε του Αλλάχ;» Απάντησε ότι ένας προφήτης δεν σκοτώνει κάποιον δείχνοντας. (Ibn Ishaq 819).

Αρκετοί ποιητές δολοφονήθηκαν από τον Μουχάμμαντ στη Μέκκα επειδή έκαναν το «έγκλημα» να τον ειρωνευτούν. Ένας άλλος τέτοιος ποιητής, που ονομαζόταν Ka’b Μπιν Zuhayr, έσωσε το τομάρι του, μεταστρεφόμενος στο Ισλάμ αφού διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να αποφεύγει την εκτέλεση. (Ibn Ishaq 888-889).

Τα χαντίθ καταγράφουν επίσης ότι πολλοί άλλοι Μεκκανοί εξισλαμίστηκαν με προφανή απειλή βίας. Όπως ένας διστακτικός παρατηρητής είπε τότε στον Μουχάμμαντ:

(Αυτοί ασπάστηκαν το Ισλάμ, επειδή) νικήθηκαν από το χέρι σου (και ως εκ τούτου το Ισλάμ τους δεν είναι αξιόπιστο). (Σαχίχ Μουσλίμ 4453)

Αυτού του είδους οι μεταστροφές αναγνωρίζονταν πλήρως από τον Μουχάμμαντ, όπως αποδεικνύεται από το παρόν χαντίθ, στο οποίο επιπλήττει έναν στρατιώτη για τη δολοφονία ενός προσώπου που είχε «μεταστραφεί» απλώς για να σώσει τη ζωή του:

Ο Απόστολος του Αλλάχ μας έστειλε προς τους Αλ-Huruqa, και το πρωί τους επιτεθήκαμε και τους νικήσαμε. Εγώ και ένας από τους Ανσάρι ακολουθήσαμε έναν άντρα από αυτούς και όταν τον πιάσαμε, είπε, «La ilaha illalLah.» Ακούγοντας αυτό ο Ανσάρι σταμάτησε, αλλά εγώ τον σκότωσε μαχαιρώνοντάς τον με το δόρυ μου. Όταν επιστρέψαμε, ο προφήτης το έμαθε και είπε, «Ω Οσάμα! Μήπως τον σκοτώσεις αφού είχε πει «Λα Ιλάχα ιλαλλάχ»; Είπα, «μα όμως το είπε μόνο για να σωθεί». Ο προφήτης συνέχισε να το επαναλαμβάνει υτό τόσο συχνά που θα ήθελα να μην είχα ασπαστεί το Ισλάμ πριν από την ημέρα αυτή. (Σαχίχ Μπουχάρι 59:568)

(Σημειώστε ότι ο Μουχάμμαντ δεν νοιαζόταν καθόλου που τα θύματα θανατώθηκαν ενώ έφευγαν μπροστά στον μουσουλμανικό στρατό. Αυτό είναι άλλο ένα πλήγμα κατά του μύθου ότι οι μουσουλμάνοι τάχα πολεμούν μόνο σε αυτοάμυνα.)

Εκείνο τον καιρό ο Μουχάμμαντ εξάπλωνε το Ισλάμ με κάθε μέσο. Χρησιμοποιούσε ακόμη και πλούτο από τις λεηλασίες για να αγοράσει πίστη:

Ο Απόστολος του Αλλάχ έδωσε (δώρα), σε μερικούς ανθρώπους αποκλείοντας ορισμένους άλλους. Οι τελευταίοι φάνηκαν να είναι δυσαρεστημένοι με αυτό. Ο Προφήτης είπε, «δίνω σε μερικούς ανθρώπους, από φόβο μήπως παρεκκλίνουν από την Αληθινή Πίστη» (Σαχίχ Μπουχάρι 53:373).

Στην πραγματικότητα ο Μουχάμμαντ αιχμαλώτισε τη γυναίκα και τα παιδιά ενός άνδρα, και τότε τους χρησιμοποίησε ως μοχλό για να τον εξαναγκάσει να μεταστραφεί:

Ο απόστολος τους είπε να πούν στον Μάλικ ότι αν ερχόταν σ ‘ αυτόν ως μουσουλμάνος θα επέστρεφε την οικογένεια και την περιουσία του σε αυτόν και θα του έδινε εκατό καμήλες. (Ibn Ishaq 879)

Το Ισλάμ είχε φτηνύνει. Δεν ήταν πλέον μια θρησκεία, αλλά μάλλον μια πολιτική υποταγή που είχε επιβληθεί με τη βία. Ο Μουχάμμαντ έστειλε έναν από τους άντρες του στην Υεμένη με μια στρατιωτική δύναμη, κι αυτός είπε σε τοπικό ειδωλολάτρη ηγέτη, «μαρτύρησε ότι κανείς εκτός από τον Αλλάχ δεν έχει το δικαίωμα να λατρεύεται, ή αλλιώς θα σου κόψω το λαιμό.» (Σαχίχ Μπουχάρι 59:643.)

Για παράδειγμα, δεν υπήρχε καμία από καρδιάς θρησκευτική πεποίθηση στην απρόθυμη «μεταστροφή» της φυλής Thaqif:

[Οι ηγέτες των Thaqif είπαν σε έναν άλλο] «Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Έχετε δει πως έχει εξελιχθεί η υπόθεση αυτού του ανθρώπου [Μουχάμμαντ]. Όλοι οι Άραβες έχουν αποδεχθεί το Ισλάμ και δεν διαθέτεις την δύναμη να τους πολεμήσεις … δεν βλέπετε ότι   τα κοπάδια σας δεν είναι ασφαλή; Κανείς από εσάς δεν μπορεί να πάει έξω χωρίς να αποκλειστεί. «(Ibn Ishaq 915)

Η λύση γι αυτούς ήταν «να αποδεχθούν το Ισλάμ», και έτσι έστειλαν τους αγγελιαφόρους τους στον Μουχάμμαντ για να ανακοινώσουν τη μεταστροφή τους, να ζητήσουν μια υπόσχεση ότι δεν θα παρενοχλούνται πλέον από τους μουσουλμάνους, και να αιτηθούν μια περίοδο χάριτος πριν «εγκαταλείψουν» την παλιά θρησκεία τους:

Οι καβαλάρηδες των Thaqif είχαν έρθει για να υποβάλουν την υποταγή τους και να αποδεχθούν το Ισλάμ με τις συνθήκες του Αποστόλου, υπό τον όρο ότι θα μπορούσαν να πάρουν ένα έγγραφο που να εξασφαλίζει τους πολίτες τους και τη γη τους και τα ζώα τους… Μεταξύ των πραγμάτων που ζήτησαν από τον απόστολο ήταν να τους επιτραπεί να διατηρήσουν το είδωλο τους al-Lat  για τρία χρόνια πριν το καταστρέψουν. Ο απόστολος αρνήθηκε, και συνέχισαν να του το ζητούν για ένα ή δύο χρόνια και αρνήθηκε … (Ibn Ishaq 916)

Προφανώς οι Thaqif δεν ενεργούσαν από πραγματική πίστη στο Ισλάμ, αλλά από την απελπισία στην οποία βρίσκονταν οι μη-μουσουλμάνοι Άραβες καθώς οι μουσουλμάνοι τους επιτίθονταν. Ο Μουχάμμαντ είχε την εξουσία και κατεύθυνε το στρατό του για να εξαλείψει αυτούς που δεν θα υποτάσσονταν στο Ισλάμ.

«Πολεμήστε τους όλους στο δρόμο του Αλλάχ και σκοτώστε όσους δυσπιστούν στον Αλλάχ», ήταν οι οδηγίες του σε έναν από τους στρατιωτικούς ηγέτες του (Ibn Ishaq 992). Ο Μουχάμμαντ επίσης έδωσε συγχαρητήρια σ’ έναν μακρινό βασιλιά για την αποδοχή του Ισλάμ και τη «θανάτωση των πολυθεϊστών» στο πλαίσιο της βασιλείας του, όπως καθοδήγησε έναν άλλο στρατιωτικό ηγέτη να «καλέσει» μια γειτονική φυλή στο Ισλάμ και στη συνέχεια να τους σφάξουν, εάν αρνούνταν:

Στη συνέχεια ο απόστολος έστειλε τον Khalid Bin Walid … στους Banu al-Harith και τον διέταξε να τους καλέσει στο Ισλάμ τρεις ημέρες πριν τους επιτεθεί. Αν δέχονταν, τότε θα το δεχόταν, κι αν αρνούνταν θα τους πολεμούσε. (Ibn Ishaq 959)

Η περίφημη ανακοίνωση του Χαλίντ «Αν αποδεχτείτε το Ισλάμ, τότε θα είστε ασφαλείς,» επαναλήφθηκε πολλές φορές κι από άλλους μουσουλμάνους που ασκούσαν τζιχάντ. Όμως υπάρχει κι άλλη μια εναλλακτική «λύση» για τους «άπιστους» που δεν είναι πολυθεϊστές αλλά ανήκουν στους «λαούς του Βιβλίου» και δεν θέλουν να γίνουν μουσουλμάνοι: Η εξευτελιστική ισλαμική προστασία.

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. […] Ο Μουχάμμαντ απέρριπτε τις υπό πίεση μεταστροφές στο&nb… […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: