Ισλάμ, Μουχάμμαντ και Βίβλος

Στο άρθρο αυτό συνοψίσαμε για σας τα όσα είπε αυτή την εβδομάδα στο πρόγραμμα «Shariah and Life» («Σαρία και ζωή») στο al-Jazeera TV ο Umar Sulayman al-Ashqar, πρώην Πρύτανης του ισλαμικού νόμου στο Πανεπιστήμιο al-Zarqa της Ιορδανίας, σχετικά με τα βιβλία -αποκαλύψεις του Θεού (σύμφωνα με το Ισλάμ). Είπε λοιπόν:

«Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι πέντε προοδευτικές αποκαλύψεις δόθηκαν από τον Αλλάχ στους Προφήτες του. Η πρώτη δόθηκε στον Αβραάμ και έχει πλέον εξαλειφθεί. Η Τορά δόθηκε στο Μωυσή, το Zamur (ψαλμοί) στον Δαβίδ, το Ευαγγέλιο στον Ιησού, και το Κοράνιο στον Μουχάμμαντ. Κάθε μία από αυτές τις αποκαλύψεις περιείχε το ίδιο βασικό μήνυμα ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός και μόνον αυτός πρέπει να λατρεύεται. Η Σαρία (θρησκευτικό σύστημα δικαίου), που δόθηκε σε κάθε προφήτη δεν ήταν η ίδια, αλλά έπρεπε να τηρείται μέχρι να έρθει ο επόμενος προφήτης. Οι Εβραίοι έπρεπενα υπακούουν τον Μωυσή μέχρι που ήρθε ο Ιησούς και η υπακοή στον Ιησού ίσχυε μέχρι που ήρθε ο Μουχάμμαντ, ο οποίος πρέπει να υπακούεται από όλους τους ανθρώπους για πάντα.

Όλοι οι προφήτες συνδέονται, όπως και οι κρίκοι της αλυσίδας, με κάθε έναν να συνδέεται με τον προηγούμενο και με τον επόμενο από αυτόν. Απεικονίζοντας αυτό, ο Μουχάμμαντ είπε: «Η οικογένεια των προφητών είναι σαν έναν άνθρωπο που παντρεύεται πολλές γυναίκες και έχει γιους από την κάθε μία. Δεδομένου ότι οι γιοι έχουν διαφορετικές μητέρες αλλά όλες έχουν τον ίδιο πατέρα, έτσι κι εμείς οι προφήτες έχουμε διαφορετικές Σαρία αλλά το ίδιο μήνυμα. «

Οι αποκαλύψεις δόθηκαν όλες χωρίς λάθη,  και κάθε Προφήτης προέβλεψε τον ερχομό του Μουχάμμαντ που είναι ο τελικός και μεγαλύτερος προφήτης. Ὀλοι οι σχολιαστές του Κορανίου συμφωνούν ότι  στο Κοράνιο 3:81 ο Αλλάχ ενημέρωσε όλους τους προφήτες για τον Μουχάμμαντ. Αυτός ο στίχος αναφέρει ότι ο Αλλάχ είπε σε όλους τους προφήτες να κρατήσουν τη σοφία που τους είχε δώσει μέχρι να έρθει να την επιβεβαιώσει ένας αγγελιαφόρος τον οποίο έπρεπε να υπακούσουν. Ο Αλλάχ ρώτησε τότε τους προφήτες αν συμφωνούσαν σε αυτό, και αυτοί απάντησαν ότι συμφωνούσαν. Αυτό το σύμφωνο περιγράφεται στο στίχο ως η Διαθήκη των Προφητών.

Υπάρχουν δύο βασικές διαφορές μεταξύ των προγενέστερων αποκαλύψεων και του Κορανίου. Καθεμιά από αυτές δόθηκε μόνο για τον προφήτη και το λαό του. Η Τορά δόθηκε στο Μωυσή για τους Εβραίους της εποχής του, και το Ευαγγέλιο δόθηκε στον Ιησού για το λαό του. Μόνο το Κοράνιο έχει δοθεί σε όλους τους ανθρώπους για πάντα. Δεύτερον, μόνο το Κοράνιο έχει διατηρηθεί από την παραχάραξη. Ο Θεός επέτρεψε οι προηγούμενες αποκαλύψεις του να διαφθαρούν, επειδή οι οπαδοί τους ήταν διεφθαρμένοι, και επίσης επειδή ήταν μόνο προσωρινές. Ακόμη και αν θα είχαν παραμείνει αδιάφθορες, θα είχαν καταργηθεί από το Κοράνιο επειδή περιείχαν πολλές πληροφορίες που αντικαταστάθηκαν από το Κοράνιο. Οι Εβραίοι της εποχής του Μωυσή, για παράδειγμα, έκαναν κοινά λουτρά (Σαχίχ Μουσλίμ Βιβλίο 3, αριθμός 0669). Αυτή η ανήθικη πρακτική θα είχε βεβαίως καταργηθεί από τα υψηλότερα ηθικά πρότυπα του Κορανίου.

Δεν έχουν καταστραφεί όλα από την Τορά και το Ευαγγέλιο. Οι Δέκα Εντολές, για παράδειγμα, περιλαμβάνονται στη Σαρία του Ισλάμ, όπως οι διατάξεις που πραγματεύονται έλεος για τα ορφανά. Για να καθορίσουμε τι έχει καταστραφεί κατά τις προηγούμενες αποκαλύψεις μπορούμε να ακολουθήσουμε δύο βασικές αρχές: Η πρώτη είναι ότι κάθε διήγηση που περιγράφεται στο πρωτότυπο διαφορετικά σε σχέση με το Κοράνιο έχει καταστραφεί, διότι η κορανική παράδοση είναι ακριβής. Ως παράδειγμα, η Γένεσις ξεκινά αναφέροντας ότι ο Αλλάχ δημιούργησε τον κόσμο σε έξι μέρες και αναπαύθηκε την έβδομη επειδή ήταν κουρασμένος. Το Κοράνιο αναφέρει επίσης ότι ο Αλλάχ δημιούργησε τον κόσμο σε έξι ημέρες, αλλά είναι αδύνατο ο Αλλάχ ο οποίος είναι παντοδύναμος να κουραστεί και να πρέπει να ξεκουραστεί. Η προσθήκη στη Γένεση είναι μια παραχάραξη που προστεθεί από τους Εβραίους κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ιστορίας τους. Η διδασκαλία στο Ευαγγέλιο ότι ο Ιησούς σταυρώθηκε είναι επίσης παραχάραξη που προστέθηκε αργότερα από τους μαθητές του, διότι το Κοράνιο αναφέρει ότι δεν σταυρώθηκε.

Ο δεύτερος τρόπος να αναγνωριστεί η παραχάραξη είναι να κατανοήσουμε ότι ο Αλλάχ έχει προστατεύσει όλους τους προφήτες από τη διάπραξη μεγάλων αμαρτιών. Είναι αδύνατο για έναν προφήτη να διαπράξει ανηθικότητα, ή για να σκοτώσει κάποιον χωρίς δίκαιη αιτία αφού λάβει την κλήση του προς το προφητικό του αξίωμα. Οι πολλές ιστορίες της Τορά που περιγράφουν την ασέλγεια των Εβραίων προφητών, συμπεριλαμβανομένης και της μέθης και γύμνωσης του Νώε, του Λωτ που προσέφερε τις κόρες του για σεξ σε άνδρες των Σοδόμων και στη συνέχεια κοιμήθηκε με τις ίδιες του τις κόρες, η μοιχεία του Δαβίδ με τη Βηθσεβά, και η λεπτομερής περιγραφή του έρωτα από τον Σολομώντα στο Άσμα Ασμάτων, όλες είναι παραχαράξεις που σκοπίμως προστέθηκαν στο κείμενο από τους Εβραίους.

Ο Αλλάχ έδωσε το Κοράνιο για την προστασία των προγενέστερων αποκαλύψεων από περαιτέρω διαφθορά, και να καλέσει τους οπαδούς τους στο Ισλάμ. Το Κοράνιο 2:40-42 διατάζει τα παιδιά του Ισραήλ να υπακούσουν τις αποκαλύψεις τους, που τους οδηγούν στο Ισλάμ, να μην αναμειγνύεται με λάθος ψέμα ή να αρνούνται αυτό που ξέρουν ότι είναι η αλήθεια για τον Μουχάμμαντ. Μεγάλο μέρος της Surat al-‘Imran, κεφάλαιο 3 του Κορανίου και κυρίως αυτό που αρχίζει με το στίχο 64, μιλά για τον «Κοινό Λόγο» (3:64) που υπάρχει μεταξύ μουσουλμάνων, χριστιανών και εβραίων καλώντας τους όλους στο Ισλάμ.»

Σχόλια…

Ο πρώην πρύτανης αναφέρει ότι οι Εβραίοι πρόσθεσαν στις Γραφές που παρέδωσε ο Θεός λεπτομέρειες που φαίνονται ανάρμοστες στην ισλαμική σεμνοτυφία, δεν μας εξηγεί όμως γιατί το έκαναν αυτό! Η απάντηση είναι απλή: οι λεπτομέρειες αυτές υπάρχουν ακριβώς επειδή οι Γραφές που το Ισλάμ κατηγορεί ως διεφθαρμένες, είναι γεμάτες ειλικρίνεια και ΔΕΝ ωραιοποιούν τα γεγονότα και τους ανθρώπινους χαρακτήρες.

Όσο για το «Άσμα Ασμάτων» που τόσο τον προβληματίζει, από τον καιρό της αρχαίας Εκκλησίας το θεωρούμε συμβολικό, που περιγράφει την αμοιβαία αγάπη μεταξύ Χριστού και Εκκλησίας. Είναι τουλάχιστον υποκρισία να προσβάλεται από τις όμορφες και ποιητικές περιγραφές της σχέσης μεταξύ ενός ερωτευμένου ζευγαριού ένας άνθρωπος, που πιστεύει ότι στον παράδεισο ο θεός του θα του προσφέρει αιώνια στύση και 72 (τουλάχιστον) ουρί για να τα απολαμβάνει σεξουαλικά. Να είχε πρόβλημα κάποιος άλλος με τις ερωτικές περιγραφές, τότε θα το συζητούσαμε… Αλλά να έχει ο μουσουλμάνος;

Παράλληλα τα διπλά κριτήρια του Ισλάμ βγάζουν μάτι: μας λέει ο Δρ. al-Ashqar ότι «ο Αλλάχ ο οποίος είναι παντοδύναμος δεν μπορεί να κουραστεί και να πρέπει να ξεκουραστεί». Όμως ενώ τον ενοχλεί αυτός ο φαινομενκός ανθρωπομορφισμός του Θεού, δεν τον ενοχλεί που ο Αλλάχ ο οποίος είναι «ελεήμων και φιλεύσπλαχνος» (σύμφωνα με το Κοράνι πάντα) παραπλανά όποιον θέλει και μετά τον τιμωρεί στην Κόλαση επειδή ξεστράτισε (Κορ. 16:93), δηλ. δεν τον ενοχλεί που ο «θεός» του αν και «φιλεύσπλαχνος» φέρεται παραπλανητικά, άδικα, σαδιστικά και απάνθρωπα!

Και άλλα πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για την παράλογη θεολογία του Ισλάμ, όμως είναι καιρός να περάσουμε στον εμπνευστή της, τον Μουχάμμαντ:

Από τη στιγμή που ο Μουχάμμαντ άρχισε να οραματίζεται τη συνένωση των Αράβων υπό ένα λάβαρο με αυτόν ως ηγέτη, αναγνώρισε τη σημασία του να κερδίσει την υποστήριξη των Χριστιανών και των Εβραίων. Η στήριξη αυτή μπορούσε να έλθει μόνο αν θα μπορούσε να τους πείσει ότι ο ίδιος ήταν προφήτης όσο και βασιλιάς, παρόμοιος με τον μεγάλο τους βασιλιά τον Δαβίδ, που έγινε δεκτός ως προφήτης πριν στεφθεί βασιλιάς. Οι εκατοντάδες επαναλήψεις των Βιβλικών ιστοριών στο Κοράνι, που έχουν στρατηγικά αλλαχθεί για να καταστεί ο Μουχάμμαντ παρόμοιος με εκείνους τους προφήτες, είχαν ως στόχο να πείσουν τους Εβραίους και τους Χριστιανούς ότι πράγματι ήταν ένας προφήτης όπως οι ήρωες του παλιού καιρού.

Γιατί, ενώ οι ιστορίες του Νώε, του Ιωσήφ, του Αβραάμ και του Μωυσή περιέχονται στο Κοράνι, δεν υπάρχει καμία αναφορά στους «πραγματικούς» Εβραίους προφήτες όπως ο Ησαΐας, ο Ιεζεκιήλ, ο Ιερεμίας, καθώς και στους υπόλοιπους (πάνω από δώδεκα) προφήτες των οποίων τα ονόματα αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη; Η απάντηση είναι ότι ο Μουχάμμαντ ήταν ένας αναλφάβητος αφηγητής που ζούσε σε μια κοινωνία αναλφάβητων ποιητών και παραμυθάδων. Τα ίδια τα Αραβικά δεν ήταν μια γλώσσα με όλες τις προδιαγραφές για να διαβαστεί άνετα. Τα καθοριστικά διακριτικά σήματα φωνηέντων και οι στιγμές (τελείες)[1] που βρίσκονται πάνω και κάτω από τα αραβικά γράμματα για να γίνει διάκριση μεταξύ τους προστέθηκαν αργότερα, όταν το Κοράνιο κωδικοποιήθηκε από τον Χαλίφη Uthman. Δεν υπήρχαν Αραβικά βιβλία κατά την εποχή του Μουχάμμαντ, και η αραβική γραφή για εκείνους που ήταν εγγράμματοι δεν επεκτάθηκε πολύ πέραν των καταλόγων των αγαθών και των υλικών που μεταφέρονταν με τα καραβάνια από καμήλες που ταξίδευαν πέρα δώθε σε όλη την Αραβική έρημο.

Η κοινωνία του Μουχάμμαντ ήταν μια κοινωνία προφορικής παράδοσης, ποίησης, και αφήγησης ιστοριών. Συγκρίνετε την ιστορία του Ιωσήφ στη Γένεση, σχεδόν ήπια στην απλότητά της, με τις ίντριγκες της κορανικής παράδοσης που προστέθηκαν καθώς η ιστορία επαναλαμβανόταν γύρω από τις φωτιές των καραβανιών για χιλιάδες χρόνια. Η κατασκευή από τον Νώε ενός πλοίου για να σώσει την οικογένειά του από την καταστροφή, η συνομιλία του Μωυσή με μια καιόμενη βάτο, και ο Αβραάμ που επρόκειτο να θυσιάσει τον γιο του στην κορυφή ενός βουνού ήταν όλα περιπέτειες που θα μπορούσαν να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, και όλα βρήκαν τον δρόμο τους στο Κοράνι. Αλλά οι Εβραίοι προφήτες Μιχαίας, Ιωήλ και Αμώς;  Δεν βρίσκουμε περιπέτειες στα βιβλία τους, και δεν υπάρχει καμία αναφορά τους στο Κοράνιο. Είναι αμφίβολο αν ο Μουχάμμαντ είχε ποτέ ακούσει γι’αυτούς.

Η επιμονή του Μουχάμμαντ ότι οι προφήτες ήταν όλοι προστατευμένοι από τις μεγάλες αμαρτίες είναι εύκολο να κατανοηθεί, αφού περιλάμβανε στους προφήτες και τον εαυτό του.  Ο αποκεφαλισμός 800 Εβραίων ανδρών της Μεδίνα επειδή δεν τον αποδέχονταν ως προφήτη όπως είχε ελπίσει δεν ήταν δολοφονία, διότι οι προφήτες δεν μπορούν να διαπράξουν φόνο.  Ο «γάμος» με μια όμορφη γυναίκα αιχμάλωτη πολέμου την επόμενη ημέρα μετά την δολοφονία του συζύγου της δεν ήταν βιασμός, επειδή οι προφήτες δεν μπορούν να διαπράξουν βιασμό. Το σεξ με την όμορφη Χριστιανή σκλάβα της συζύγου του δεν ήταν μοιχεία, διότι οι προφήτες δεν μπορούν να διαπράξουν μοιχεία.

Τους τελευταίους πέντε μήνες, ο π. Ζακαρία Μπούτρος στο al-Hayat TV έχει συζητήσει εκατοντάδες παραδείγματα με τον Μουχάμμαντ να κλέβει υλικό από τη Βίβλο, καθώς και από πολλές άλλες πηγές, και να το τοποθετεί στο Κοράνι. Ο οικοδεσπότης του «Σαρία και Ζωή» προφανώς το γνωρίζει, καθώς μία από τις ερωτήσεις του προς τον Δρ. al-Ashqar Αλ- Ashqar ήταν, «Οι Χριστιανοί λένε ότι το ίδιο το Κοράνιο έχει αλλοιώσει το Ευαγγέλιο και την Τορά. Ποια είναι η απάντησή σας σε αυτό;»

Η απάντηση του Dr. al-Ashqar στους πέντε μήνες συνεχούς παροχής αποδείξεων από τον π. Ζακαρία ήταν μία μόνο φράση, κλασικό δείγμα της μεθόδου της σουπιάς που αμολάει μελάνι στα δύσκολα (πρόκειται για αγαπημένη μέθοδο των απολογητών του Ισλάμ): «Η απάντησή μας είναι ότι ο Αλλάχ αποκάλυψε το Κοράνιο στον Μουχάμμαντ σε τελειότητα. Το Κοράνι 15:9 λέει, «Στείλαμε το Κοράνι, και σίγουρα θα το διαφυλάξουμε  από την παραχάραξη!»

Για το αν και κατά πόσο και από ποιους έχει παραχαραχθεί το «τέλειο» Κοράνι, καθώς και στις υπόλοιπες διδασκαλίες που ο πρώην πρύτανης εκθέτει τόσο διεξοδικά, θα αναφερθούμε σε επόμενο άρθρο.


[1] Η τοποθέτηση στιγμών πάνω και κάτω από το γράμμα είναι η μόνη διαφορά μεταξύ πολλών γραμμάτων στο αραβικό αλφάβητο. Για παράδειγμα, η λέξη «Άραβας» διαφέρει από τη λέξη «η Δύση» μόνο σε μια τελεία!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: