Καθώς η Ανάσταση πλησιάζει…

Σε λίγες ώρες θα γιορτάσουμε ελεύθερα την Ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού. Σας παρακαλούμε λοιπόν να αφιερώσετε λίγο χρόνο στην προσευχή σας και για τους αδελφούς και αδελφές σε όλο τον κόσμο που δεν μπορούν να λατρέψουν τον Χριστό χωρίς συνέπειες.

Στις ειδήσεις που αφιερώνουν τόσο χρόνο για να μας μιλήσουν για επισκέψεις, συνήθειες, πορνοταινίες κ.α. που αφορούν διάφορα διάσημα πρόσωπα, δεν θα ακούσετε για ζητήματα ζωής και θανάτου που αφορούν χριστιανούς σε όλο τον κόσμο, που κινδυνεύουν από το Ισλάμ.

Δεν θ’ ακούσετε για τη Φάτιμα αλ-Μουταϊρί, τη Χριστιανή Μάρτυρα που ο πατέρας της έκαψε ζωντανή επειδή αποστάτησε από το Ισλάμ.

Ούτε για τους αποστάτες από το Ισλάμ που γίνονται χριστιανοί και δολοφονούνται στην Ινδία και τη Σομαλία.

Ούτε για τον Πακιστανό που κηδεύτηκε στο Ραβαλπίντι στις 24.3.2010, πεθαίνοντας από εγκαύματα αφού αστυνομικοί τον πυρπόλησαν. Οι αστυνομικοί που βίασαν και την – μέχρι τώρα βουβή από το σοκ – σύζυγό του μπροστά στα τρία παιδιά τους, επειδή το ζευγάρι αρνήθηκε να μεταστραφεί στο Ισλάμ (δείτε το ιστορικό στα ελληνικά εδώ).

Ούτε για τη Μαριάμ και τη Μαρζιέχ από το Ιράν, που έμειναν 259 μέρες στη φυλακή με συνεχή κακομεταχείριση και θα δικαστούν για αποστασία επειδή έγιναν χριστιανές.

Ούτε για τους Χριστιανούς που δεν μπορούν να ομολογήσουν την πίστη τους και τρώνε 25 χρόνια φυλακή λόγω του «νόμου περί βλασφημίας» στο Πακιστάν!

Ούτε για το ζευγάρι από το Ιράν που μαστιγώθηκε βάναυσα επειδή συμμετείχαν σε χριστιανική εκκλησία, τον Ιρανό που μαστιγώθηκε επειδή βρέθηκε Βίβλος στο αυτοκίνητό του.

Ούτε για τους αδελφούς αποστάτες που η ζωή τους κινδυνεύει και υποφέρουν σε χώρες της Δύσης, όπως η Αγγλία!

Ούτε βέβαια για τα όσα περνούν οι Κόπτες στην Αίγυπτο.

Και για τόσα άλλα εγκλήματα του Ισλάμ κατά των χριστιανών, που δεν χωράνε σ’ αυτό το άρθρο…

Καθώς η Ανάσταση πλησιάζει, ας βάλουμε όλοι στην καρδιά μας τους σταυρωμένους από το Ισλάμ χριστιανούς. Ας προσευχηθούμε για τη σωτηρία τους σ’ αυτό τον κόσμο και στον άλλο. Όπως και για τη σωτηρία των διωκτών τους, που εγκληματούν εναντίον τους τυφλωμένοι από το Ισλάμ…

Advertisements

12 Σχόλια

  1. Ο Σαουδάραβας που έκαψε την κόρη του είναι πολύ μαλάκας. Το παίζει και πιστός. Στο Ισλάμ κανονικά δεν παγορεύεται να καις κάποιον? Η φωτιά δεν θεωρείται η τιμωρία του Θεού?

    • @Μέλος της ΝΕ.Ο.Σ, υπάρχουν τα σχετικά χαντίθ από το Σαχίχ Μπουχάρι:

      Volume 4, Book 52, Number 260:
      Narrated Ikrima:
      Ali burnt some people and this news reached Ibn ‘Abbas, who said, “Had I been in his place I would not have burnt them, as the Prophet said, ‘Don’t punish (anybody) with Allah’s Punishment.’ No doubt, I would have killed them, for the Prophet said, ‘If somebody (a Muslim) discards his religion, kill him.’ “

      Volume 9, Book 84, Number 57:
      Narrated ‘Ikrima:
      Some Zanadiqa (atheists) were brought to ‘Ali and he burnt them. The news of this event, reached Ibn ‘Abbas who said, “If I had been in his place, I would not have burnt them, as Allah’s Apostle forbade it, saying, ‘Do not punish anybody with Allah’s punishment (fire).’ I would have killed them according to the statement of Allah’s Apostle, ‘Whoever changed his Islamic religion, then kill him.’“

      Πιο συνηθισμένο είναι να καίνε μουσουλμάνοι εκκλησίες και καταστήματα χριστιανών (π.χ. δες εδώ http://loganswarning.com/2010/02/26/nigeria-muslims-burn-down-8-churches/)
      Και πάλι όμως, και ο Άλι έκαψε «αθέους» και άλλες περιπτώσεις πυρπόλησης απίστων/αποστατών έχουν καταγραφεί, όπως αυτή με τους Πακιστανούς αστυνομικούς που αναφέρουμε στο άρθρο. Αλλά και αυτή εδώ http://www.asianews.it/news-en/Punjab:-Christian-maid-burned-alive-to-prevent-her-from-reporting-a-rape-17867.html όπου ένας νεαρός βίασε τη χριστιανή υπηρέτριά του, και μετά την έκαψε ζωντανή με τη βοήθεια της αδελφής του για να μην τον καταγγείλει στις αρχές.
      Κάποιοι λένε ότι είναι αντιϊσλαμική τοπική συνήθεια κάποιων μουσουλμάνων το να καίνε τους χριστιανούς, όπως το να ρίχνουν οξύ στα πρόσωπα των γυναικών που «προσβάλουν την τιμή τους» αρνούμενες να τους παντρευτούν. Σίγουρα το να αποκεφαλίζεις/κόβεις λαιμούς είναι πιο ισλαμικό.
      Εμάς δεν μας πολυνοιάζει το πώς σκοτώνουν οι μουσουλμάνοι τους χριστιανούς. Το πρόβλημα είναι ότι τους σκοτώνουν και αντιμετωπίζονται με ατιμωρησία, όπως στην περίπτωση της 12χρονης χριστιανής Shazia Bashir που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από το αφεντικό της, και ο πανίσχυρος δικηγορικός σύλλογος απειλεί όποιον δικηγόρο θέλει να εκπροσωπήσει τους γονείς της. Δες εδώ:
      http://www.asianews.it/news-en/Lahore,-Muslim-lawyers-will-burn-alive-anyone-who-defends-murdered-12-year-old-Christian-17559.html

      • Volume 4, Book 52, Number 260:
        Narrated Ikrima:
        Ali burnt some people and this news reached Ibn ‘Abbas, who said, «Had I been in his place I would not have burnt them, as the Prophet said, ‘Don’t punish (anybody) with Allah’s Punishment.’ No doubt, I would have killed them, for the Prophet said, ‘If somebody (a Muslim) discards his religion, kill him.’ »

        Many prominent scholars throughout the centuries have held the view that apostasy is not a hadd (singular for hudud = capital) offence. This view is founded on the fact that the Qur’an is completely silent on the death penalty for apostasy. In fact, freedom of religion is a fundamental tenet of Islam. In Surah al-Baqarah, 2:256, Allah explicitly states: «Let there be no compulsion in religion». This Medinan verse was revealed when some Companions asked the Prophet for permission to compel their relatives to profess Islam. It has been widely interpreted to mean that no one can be compelled to embrace Islam because religion depends upon faith and will, and this would be meaningless if induced by force. Islam itself means submission to the will of God; and the willing submission of the self to faith and
        belief must be attained through conviction and reason, not through coercion and duress.

        Islam began by inviting and persuading people to embrace it on the merit of its rationality and truth. In Surah Yunus, 10:99, a verse revealed in Mecca at the advent of Islam, Allah says: «Had your Lord willed, everyone on earth would have believed. Do you then force people to become believers?» This and verse 2:256, together with the norm of Shari’a which affirms freedom of religion, have led many Muslim countries today to include in its Constitution an article on freedom of religion as a fundamental right.

        In his book, The Punishment for Apostasy in Islam, the former Chief Justice of Pakistan, SA Rahman, noted that even though the subject of apostasy occurred no less than 20 times in the Qur’an, the Holy Book remained silent on death as a punishment. Surah An-Nisa’, 4:137-138, state that «Verily, those who believe, then disbelieve, then believe again, then disbelieve, and then increase in their disbelief – Allah will never forgive them nor guide them to the path. Give to the hypocrites the tidings that there is for them a painful torment.» If indeed it was Allah’s intention to impose the death penalty for apostasy, then such occasion of repeated apostasy could have provoked such a punishment. But neither the first instance of apostasy, nor repeated apostasy brought about capital punishment.

        Those who advocate the death penalty for apostasy based their reasoning on a hadith which proclaims, «kill whoever changes his religion». But this hadith is open to varying interpretations on several grounds.

        First, this hadith is considered a weak hadith with just a single isnad (this means there is only one chain of transmission or narration) and thus according to the rules of Islamic jurisprudence, it is not enough to validate the death penalty.

        Second, this hadith is also considered a general (‘amm) hadith in that it is in need of specification (takhsis); for it would otherwise convey a meaning that is not within its purpose. The obvious reading of the hadith would, for example, make liable the death punishment on a Hindu or Christian who converts to Islam. This is obviously not the intention of the hadith. According to the rules of Islamic jurisprudence, when a text is interpreted once, it becomes open to further interpretation and specification. Therefore, many scholars interpret this hadith to apply only to cases of high treason (hirabah), which means declaring war against Islam, the Prophet, or God or the legitimate leadership of the ummah.

        Third, and most importantly, there is no evidence to show that Prophet Muhammad saw or his Companions ever compelled anyone to embrace Islam, nor did they sentence anyone to death solely for renunciation of the faith.

        Based on these three reasons and the Qur’anic principle of freedom of religion, prominent ulama (scholars) from the seventh to the twentieth centuries have come out with the position that there can be no death penalty for apostasy. According to Professor Hashim Kamali in his award-winning book, Freedom of Expression in Islam, two leading jurists of the generation succeeding the Companions, Ibrahim al-Naka’I and Sufyan al-Thawri, both held that the apostate should be re-invited to Islam, but should never be condemned to death. The renowned Hanafi jurist, Shams al-Din al-Sarakhsi wrote that even though renunciation of faith is the greatest of offences, it is a matter between man and his Creator, and its punishment is postponed to the Day of Judgement. The Maliki jurist Abul Walid al-Baji and the renowned Hanbali jurist Ibn Taymiyyah have both held that apostasy is a sin which carries no hadd punishment.

        In modern times, the celebrated Sheikh of al-Azhar University, the late Mahmud Shaltut who was esteemed for his vast knowledge of Islamic jurisprudence and Qur’anic interpretation, wrote that many ulama are in agreement that hudud cannot be established by a solitary hadith and that unbelief by itself does not call for the death penalty. The current Sheikh of al-Azhar, who was Egypt’s former Grand Mufti, Dr Mohammed Sayed Tantawi, also declared that apostasy is not a capital crime.

        Many scholars, including Ibn Taymiyyah, Shaltut and Tantawi, said that the death penalty was not meant to apply to a simple change of faith, but to hirabah, that is, when apostasy is accompanied by rebellion against the community and its legitimate leadership.

        • @lala το άρθρο που παραθέτεις από το http://www.answering-christianity.com/apostates.htm είναι από τα τυπικά παραπλανητικά αυτού του ιστότοπου. Αν περιμένεις να μάθεις το Ισλάμ από κει, τότε πρόκοψες.

          Σημασία έχει τι λέει ο ισλαμικός νόμος, η Σαρία, και όχι ποια είναι η προσωπική άποψη του καθενός την οποία παίρνει ο κάθε απολογητής του Ισλάμ και τη σερβίρει όπως τον συμφέρει. Το τι λέει η Σαρία το έχεις ήδη διαβάσει στην ειδική σελίδα περί αποστασίας, και το έχεις σχολιάσει κιόλας, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί ξαναγυρίζεις στα ίδια. Και για το Κορ. 2:256 έχουμε γράψει εδώ: https://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/01/28/no-compulsion-true-meaning/

      • sorry pu den metefrasa to keimeno alla den exo xrono ke den egrapsa me dika mou logia dioti den kata8eto tin apopsi mou alla pos oi musulmanoi andilamvanonde afto to hadith me ena search pu ekana! episis den vriskome se 8esi na dino olokliromeni erminia enos hadith pou prepei na einai mia prosegmeni diadikasia ke oxi eksagogi epipoleotitas

        siberasma, oxi mono den einai af8endiko to hadith alla epipros8eta den einai oute aitia oute stoixeio oute apodiksi oute aformi oute logos na efarmostei afu den simfonei me to korani ke pi8anon na min egine pote afto pu anaferei afu den einai af8endiko gia tus musulmanous. borei gia sena na einai af8endiko gia tus meletites omos tou islam ke twn hadith den einai! mexri ke ego pu den ime meletitis ke apla asxolume ke diavazo einai emfanes pos den einai aksiopisto afu anditi8ete se arketa eksakrivomena hadiths ke ta didagmata tou koraniou. episis einai ke istorika anaksiopisto afu den iparxune anafores i sxolia apo musulmanous ke mi tin periodo tou profiti pos katadikasan i ipoxreosan an8ropous na pisteposune!

        ase to ti ekanan meta o ka8e pakistanos ke iranos ke saudaravas ke ka8e trelos aneksartitou 8riskeias! ama einai gia kata8esi trelwn ke tragikwn istoriwn boro n su vro apeires apoles tis 8riskeies ke xores! poses fores na po pos oles aftes oi apodikseis apo andisilamika sites den einai tekmiria? diladi erxete kapios vriskei ena gegonos af8endiko i allios to dimiurgei grafi ena tragiko ar8ro kanodas epiklisi twn sines8imatwn ke meta ta pernune san af8endies ke «kala» ideseografika praktoria! giafto ke leo ke ego pos ama einai gia epiklisi sines8imatos ke na grapso tragikes istories trelwn an8ropwn boro na su vro apoles tis xores ke 8riskies! einai to pio efkolo pragma afu oi treloi kataklizoune apo pandu

        ke afu to klima pu 8es gia tin anastasi einai na einai epivarimeno ke pen8imo boro na se voi8iso! ah ke den einai oi andixristianoi pu ekanan pio katw documentary alla to bbc ke den milame gia ena trelo alla gia organomeno eglima pu stixise ti zoi dekadwn xiliadwn! epipros8eta oi servoi 8eorunde pos pano apo to 80% einai or8odoksoi ke i eklisia exei kapia eksusia ke stis politikes apofaseis opos ke stin ellada os ena va8mo an 8es na peksume mafto to tropo. ke i eklisia opos ke i politikoi tis servias den apozimiosan ta 8imata tis genoktonias oute sta logia oute stis prakseis! an 8es na kanume atmosfera me genoktonies vosniwn tsetsenwn armenaiwn pes to mou na dimiurgisume to katallilo klima! narxisume na kleme apo twra giati to ti 8a akolu8isei 8a einai poli tragiko gia na boresume na to dume lol.

        (mia paren8esi gia na min pareksigi8o. den evala ta pio katw gia na 8ikso ti xristianiki 8riskeia ke epipros8eta 8eoro pos ke oi dio plevres exun meridio ef8inis gia kapia eglimata pu eginan ke den dikaiologo kamia apotropaia praksi i eglima alla vazo ta pio katw gia na olokliroso tin atmosfera a8wwn 8imatwn pu 8eli na dimiurgisei o greekmurtad epefkeria tin anastasi! )

        • @lala, Χριστός Ανέστη.
          Δεν ξέρω γιατί αλλά το ύφος του μηνύματος ειδικά το «an 8es na peksume mafto to tropo» μου θυμίζει το φίλο μας τον Άχμαντ Ελντίν! LOL που λες κι εσύ.
          Τα κόλπα που κάνει το Αλ-Άζχαρ τα γνωρίζουμε. Υπάρχουν και στο άρθρο με τη μαρτυρία του Μαρκ Γκάμπριελ. Είναι κλασική ισλαμική τakiyya άλλα να λες από μπρος και άλλα από πίσω, για λόγους πολιτικούς, ιεραποστολής (που στο Ισλάμ είναι αναπόσπαστα δεμένη με την πολιτική) κ.α. Μπορείς να δεις εδώ ποια είναι η άποψη του Αλ-Άζχαρ για την τιμωρία της αποστασίας, σε γνήσιο έγγραφο που δεν φτιάχτηκε για τη δημοσιότητα: https://greekmurtadeen.wordpress.com/2009/12/31/al-azhar-apostates1/ Εκεί λοιπόν λέει ξεκάθαρα για έναν Αιγύπτιο μουσουλμάνο που έγινε χριστιανός στη Γερμανία: «Αυτός ο άνθρωπος έχει διαπράξει αποστασία. Πρέπει να του δοθεί μια ευκαιρία να μετανοήσει και αν δεν το κάνει τότε θα πρέπει να θανατωθεί σύμφωνα με τη Σαρία

          Οσο για ΤΟ ‘den iparxune anafores i sxolia apo musulmanous ke mi tin periodo tou profiti pos katadikasan i ipoxreosan an8ropous na pisteposune!» η απάντηση βρίσκεται εδώ: https://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/01/26/compulsion2/ αλλά και εδώ https://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/01/09/ahl-al-dhimma/, με προσωπική επιστολή του ψευδοπροφήτη Μουχάμμαντ όπου γράφει σε κάποιους χριστιανούς να ασπαστούν το Ισλάμ ή να του πληρώσουν φόρο, αλλιώς θα τους επιτεθεί, θα αιχμαλωτίσει τα παιδιά και θα σφάξει τους μεγάλους. Υπάρχει και σχετική διακήρυξη που διάβασε ο Άλι στους παγανιστές στη Μέκκα, αλλά αυτό θα το δούμε σε επόμενο άρθρο.

          Αυτά που έγιναν στη Σρεμπρένιτσα αποτελούν γεγονότα σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θρησκευτικός, ασχέτως αν οι συμμετέχοντες ανήκαν σε διαφορετικές θρησκείες. Υπάρχει επίσης και μια άλλη πλευρά της ιστορίας την οποία διηγείται ο Καναδός στρατηγός (τώρα ε.α.) Lewis McKenzie, πρώτος διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στο Σαράγιεβο: http://www.mail-archive.com/serbian_way@antic.org/msg00008.html
          Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην «Globe and Mail», τη μεγαλύτερη εφημερίδα του Καναδά την Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2005 και στην εφημερίδα «Χριστιανική», στις 6 Απριλίου 2006 σε ελληνική μετάφραση του Στέφανου Σωτηρίου. Η μετάφραση έχει ως εξής:

          Αυτή η εβδομάδα σημαδεύεται από τη 10η επέτειο της δεύτερης μεγαλύτερης αποτυχίας των Ηνωμένων Εθνών από την ημέρα της ίδρυσής τους το 1945 – η γενοκτονία στη Ρουάντα καταγράφεται αδιαφιλονίκητα ως η No 1 αποτυχία τους. Με κραυγαλέο τρόπο οι εκδηλώσεις της επετείου που προαναφέραμε επικεντρώθηκαν στη σφαγή των «πλέον» των 8.000 Βοσνίων ανδρών και εφήβων από τον στρατηγό του σερβικού στρατού Ράντκο Μλάντιτς, στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

          Τα ΜΜΕ στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν αναφέρθηκαν καθόλου στα βαθύτερα αίτια του ολέθρου της Σρεμπρένιτσα, ούτε στο θέμα της απόδοσης των ευθυνών. Προτίμησαν μια απλουστευτική ερμηνεία που κινήθηκε μεταξύ μαύρου και άσπρου, όπου στη θέση του μαύρου και του κατηγορούμενου ήταν οι Σέρβοι.

          Έπαιξα κι εγώ ένα μικρό ρόλο σε κάποια συμβάντα που προηγήθηκαν της σφαγής και ίσως μια αναδρομή σ’ αυτά τα φωτίσει κάπως.

          Στις αρχές του 1993, μετά την αποστράτευσή μου από τον καναδικό στρατό, μου ζητήθηκε να παρουσιαστώ στον ΟΗΕ. Στο μεταξύ επιτροπές του κογκρέσου των ΗΠΑ προσπαθούσαν να καταλήξουν σε τι στάση θα κρατούσαν στο ζήτημα της Βοσνίας. Λίγους μήνες πριν, ο διάδοχός μου στη δύναμη προστασίας των Ηνωμένων Εθνών, στρατηγός Φιλίπ Μοριγιόν, είχε αντίθετα με τις συμβουλές των ανωτέρων του στον ΟΗΕ ακολουθήσει την οδό προς την Σρεμπρένιτσα συνοδευόμενος από ένα μικρό σώμα Καναδών στρατιωτών. Εκεί είπε στους πολίτες της Σρεμπρένιτσα ότι βρίσκονται κάτω από την προστασία των Η.Ε. Οι άνθρωποι του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη ήταν έξαλλοι με την ενέργεια του στρατηγού Μοριγιόν, αλλά με τα ΜΜΕ στην πλευρά του στρατηγού, αναγκάστηκαν να συστήσουν το σχέδιο «Ασφαλής Ουρανός» (ή «ασφαλής παράδεισος») για έξι περιοχές στη Βοσνία, συμπεριλαμβανομένης της Σρεμπρένιτσα.

          Αναρωτήθηκα τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό το σχέδιο. Ένας βουλευτής των ΗΠΑ με ρώτησε πόσες δυνάμεις θα χρειάζονταν για να υπερασπιστώ τους «Ασφαλείς Ουρανούς». «Περίπου 135.000 άνδρες» του απάντησα. Έπρεπε να είναι τόσοι πολλοί διότι οι Σέρβοι είχαν ισχυρό πυροβολικό. Ο νέος διοικητής του ΟΗΕ για τις δυνάμεις εδάφους, Βέλγος Φράνσις Μπρικεμόντ, είπε ότι συμφωνεί με τις εκτιμήσεις μου, αλλά θα ήθελε να επιχειρήσει την προσπάθεια με 65.000 πρόσθετους άνδρες. Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Μπούτρος Μπούτρος – Γκάλι μετέβη στο Συμβούλιο Ασφαλείας και συνέστησε την αποστολή 27.500 επιπλέον ανδρών. Το συμβούλιο ασφαλείας ενέκρινε 12.000 στρατιώτες και 6 μήνες μετά, λιγότεροι από 2.000 στρατιώτες προστέθηκαν στην Unprofor, για την εφαρμογή του σχεδίου «Ασφαλής Ουρανός».

          Μετά από αυτό, το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, άλλαξε την φρασεολογία του στην απόφαση για τον «Ασφαλή Ουρανό», από το: «Ο ΟΗΕ θα υπερασπισθεί τους Ασφαλείς Ουρανούς» στο «με την παρουσία του στην περιοχή ο ΟΗΕ θα αποτρέψει τις εχθροπραξίες στους Ασφαλείς Ουρανούς». Με άλλα λόγια, ένα καχεκτικό, μικρό, ελαφρά οπλισμένο σώμα του ΟΗΕ, θα θυσιάζονταν σαν αρνιά στην Σρεμπρένιτσα για να αποτρέψουν τον σερβικό στρατό.

          Δεν πήρε πολύ καιρό στους Βοσνίους Μουσουλμάνους να καταλάβουν ότι ο ΟΗΕ δεν μπορούσε να κρατήσει την υπόσχεσή του να υπερασπιστεί την Σρεμπρένιτσα. Με βοήθεια απ’ τους απ’ έξω, είχαν αρχίσει να προωθούν εκατοντάδες μαχητές και όπλα μέσα στον «ασφαλή – ελεύθερο ουρανό». Όταν οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι μαχητές εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίστηκαν καλύτερα, άρχισαν τα ριψοκίνδυνα τολμήματα έξω από την Σρεμπρένιτσα, πυρπολώντας σερβικά χωριά και σκοτώνοντας τους κατοίκους των. Μετά ξανάμπαιναν στην ασφαλή από τον ΟΗΕ πόλη της Σρεμπρένιτσα, τον «Ασφαλή Ουρανό». Αυτές οι επιθέσεις έφτασαν στο κατακόρυφο τους το 1994 και συνεχίστηκαν μέχρι τις αρχές του 1995, ακόμη και μετά την αντικατάσταση της μικρής καναδικής δύναμης πεζικού, που ήταν εκεί επί ένα χρόνο, με μια μεγαλύτερη Ολλανδική δύναμη.

          Οι Βόσνιοι Σέρβοι μπορεί να είχαν βαρύτερα όπλα, αλλά οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι είχαν καλύτερη εκπαίδευση πεζικού (καταδρομών), που ταίριαζε καλύτερα στο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής γύρω από την Σρεμπρένιτσα. Όταν έλιωσε το χιόνι, την άνοιξη του 1995, έγινε προφανές στον Νάσαρ Όριτς, τον ηγέτη των Βοσνιομουσουλμανικών δυνάμεων, ότι ο βοσνιοσερβικός στρατός θα χτυπούσε την Σρεμπρένιτσα, για να σταματήσει τις επιθέσεις του στα σερβικά χωριά. Έτσι, αυτός και μεγάλος αριθμός των μαχητών του, έφυγαν κρυφά από την Σρεμπρένιτσα. Η πόλη αφέθηκε χωρίς άμυνα εσκεμμένα, με τη στρατηγική ότι, εάν οι Σέρβοι επιτεθούν σε μια πόλη ανοχύρωτη, τότε σίγουρα αυτό θα γινόταν αιτία το NATO και οι ΗΠΑ, δικαιολογημένα πλέον, να κάνουν αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά των Σέρβων. Έτσι λοιπόν ο σερβοβοσνιακός στρατός μπήκε στην Σρεμπρένιτσα σαν να έκανε περίπατο.

          Το τι ακολούθησε μετά, είναι ζήτημα κλίμακας. Οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, οι άνδρες και τα μεγαλύτερα αγόρια, χωρίστηκαν από τους γέρους, τα παιδιά και τις γυναίκες, που προωθήθηκαν προς την Τούζλα, όπου θα ήταν ασφαλείς.

          Είναι αποτροπιαστικό, αλλά πρέπει να ειπωθεί ότι, εάν σχεδιάζεις γενοκτονία, δεν αφήνεις τις γυναίκες να φύγουν, αφού αυτές είναι το κλειδί και η μόνιμη σύνδεση με την ομάδα που θέλεις να εξοντώσεις. Πολλοί από τους άντρες και τους έφηβους εκτελέστηκαν και τάφηκαν σε μαζικούς τάφους.

          Τα στοιχεία που δόθηκαν στην Χάγη, στο δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου, αμφισβητούν σοβαρά το ότι «μέχρι και» 8.000 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι σφαγιάστηκαν. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει και περίπου 5.000 που είχαν καταχωρηθεί ως αγνοούμενοι. Πάνω από 2.000 πτώματα βρέθηκαν σε τάφους γύρω από την Σρεμπρένιτσα και περιλαμβάνουν και τα πτώματα των στρατιωτών από τις εντατικές μάχες των τριών ετών γύρω από την πόλη. Σύμφωνα με τους μαθηματικούς υπολογισμούς λοιπόν ο αριθμός 8.000 είναι μη ρεαλιστικός.

          Ο Νάσαρ Όριτς, ο αρχηγός των Βοσνίων Μουσουλμάνων στην Σρεμπρένιτσα, βρίσκεται τώρα στο δικαστήριο της Χάγης κατηγορούμενος για εγκλήματα πολέμου, διαπραχθέντα κατά την διάρκεια της «υπεράσπισης» της Σρεμπρένιτσα. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι είναι υπεύθυνος για την δολοφονία πολλών Σέρβων πολιτών, στα περίχωρα της Σρεμπρένιτσα, ό,τι έκανε και ο σερβοβοσνιακός στρατός με την σφαγή των Βοσνίων Μουσουλμάνων μέσα στην Σρεμπρένιτσα.

          Τα λάθη δεν αναιρούν το ένα το άλλο, αλλά αυτές οι στιγμές της ιστορίας είναι ντροπή για όλους μας, γιατί έγιναν εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας και δεν θα έπρεπε να θεωρηθούν μεμονωμένα, χωρίς να εξετασθούν τα αίτια που τα δημιούργησαν.

          Μην ανησυχείς, γιατί η χριστιανική θρησκεία δε θίγεται από αυτά που γράφεις. Κατά τα άλλα θα σου απαντήσει ο Greek Murtadd μια και το άρθρο είναι δικό του.

        • @lala, Χριστός Ανέστη!
          Η πονεμένη ιστορία με το ποια χαντίθ είναι αυθεντικά και ποια όχι θα μας απασχολήσει σε επόμενο άρθρο. Μια που μελετάς, θα σε ενδιαφέρει να δεις ότι αρκετά χαντίθ πάνω στα οποία οι απολογητές του Ισλάμ στηρίζουν την προπαγάνδα τους περί «ειρηνικής θρησκείας» που «τιμά τις γυναίκες» κ.α. δεν είναι αυθεντικά.
          Το συγκεκριμένο χαντίθ προέρχεται από το Σαχίχ Μπουχάρι. Ο Μπουχάρι έκανε πολύ μεγάλη έρευνα και πέταξε κάποια χαντίθ που του φάνηκαν κατασκευασμένα, κι από πάνω επικαλέστηκε το πνεύμα του Μουχάμμαντ για να τον οδηγήσει να κάνει την επιλογή σωστά.
          Το «First, this hadith is considered a weak hadith with just a single isnad (this means there is only one chain of transmission or narration) and thus according to the rules of Islamic jurisprudence, it is not enough to validate the death penalty.» του φίλου μας του Οσάμα είναι μια παραπλανητική φούσκα. Πρώτα-πρώτα το χαντίθ αυτό δεν είναι το μόνο που αναφέρει τη θανατική ποινή για ζητήματα αποστασίας. Δεύτερον ας μας πει ο παθολογικός ψεύτης, ΓΙΑΤΙ και οι 4 σχολές ισλαμικής νομολογίας συνιστούν τη θανατική ποινή; Είναι μήπως και οι τέσσερις παραβάτες του Ισλάμ, και το σωστό το ξέρει ο αστείος απολογητής με τις διάφορες απάτες στο ενεργητικό του; Αλλά δεν θα ασχοληθούμε τώρα και με τον Οσάμα. Η σελίδα που αναφέρει τη Σαρία πάνω στο θέμα υπάρχει και είναι λεπτομερέστατη. Όποιος προτιμά να πιστεύει τις παραπλανητικές φούσκες του Οσάμα, είναι δικό του πρόβλημα και δεν μπορεί να παραπονεθεί ότι δεν τον ενημερώσαμε.
          Για την παραπλανητική τακτική του Αλ-Άζχαρ και άλα σημεία που αναφέρεις, με κάλυψε απόλυτα ο Χαλίλ.

  2. Xristos anesti apo Agglia adelfoi. Xronia polla, synexiste to ergo sas.

    • @Αληθώς Ανέστη Ανώνυμε! Σε ευχαριστούμε, κάνουμε ό,τι μπορούμε.

  3. […] Πηγή […]

  4. Η τρομοκρατία κατά των χριστιανών αρχίζει από το δημοτικό σχολείο, στη χριστιανική Αυστραλία μουσουλμάνοι απειλούν χριστιανούς συμμαθητές που τρώνε χοιρινό σαλάμι το Ραμαζάνι!

    http://www.heraldsun.com.au/news/national/parents-say-son-was-tormented-for-eating-salami-sandwich-during-ramadan/story-e6frf7l6-1225797140592

    • @Στέφανε από αυτό καταλαβαίνεις τι μαθαίνουν τα παιδιά στο σπίτι τους από τους γονείς τους…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: