Η απελπισμένη απολογητική του Ισλάμ-7: «Η αναξιοπιστία της Βίβλου 2» ή «Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμα!»

Ο απολογητής του Ισλάμ Άχμαντ Ελντίν απάντησε στο άρθρο μας Η απελπισμένη απολογητική του Ισλάμ-6: Είναι η Βίβλος αξιόπιστη; με ένα βίντεο, που βρίσκεται εδώ: http://islamforgreeks.org/2010/04/03/new-testament-unreliability-part-2/ Όπως σχολίασε αναγνώστης μας, κάτι τέτοιο «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ! … ΜΟΝΟ τα ΓΡΑΠΤΑ μένουν! Δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να κάνει απομαγνητοφώνηση σε μισής ώρας μπλα, μπλα, ώστε να καταγράψει σε κείμενο τα “επιχειρήματα” του ισλαμιστή! Ο οποίος ως έσχατο μέσο για να μην δούνε οι οπαδοί του ότι ουσιαστικά έχει καταθέσει τα όπλα, ανεβάζει ένα αρχείο βίντεο με ομιλία!!!
Τι είδους απαντηση είναι αυτή σε ένα αρχείο το οποίο ακόμη και αν το αλλάξει, αν το κόψει ή το ράψει, ουδείς είναι σε θέση να το καταλάβει εύκολα; Απάντηση, σημαίνει ΚΕΙΜΕΝΟ. Να μπορείς να αποθηκεύσεις και το στιγμιότυπο της ιστοσελίδας με ώρα και ημερομηνία, ώστε να μην μπορεί να κάνει αλλαγές μετά.»

Τα επιχειρήματα του αναγνώστη μας είναι βάσιμα, και είναι αλήθεια ότι καθυστερήσαμε πολύ να παρακολουθήσουμε το βίντεο ενώ αν ήταν κείμενο, θα το είχαμε διαβάσει πολύ πιο γρήγορα. Βέβαια κάποια στιγμή, κάναμε κουράγιο και το παρακολουθήσαμε όλο. Ακολουθούν οι παρατηρήσεις μας σε ό,τι ακούσαμε εκεί. Τις έχουμε χωρίσει σε δύο μέρη, ώστε να είναι πιο ξεκούραστο το διάβασμα του μεγάλου κειμένου.

ΜΕΡΟΣ Α΄: ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΜΟΥ, ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥ

Το συγκεκριμένο προχειροφτιαγμένο βίντεο, κατά ένα μεγάλο μέρος αποτελεί ξανασερβίρισμα του προηγούμενου αναιρεμένου άρθρου που ο απολογητής του Ισλάμ πήρε από τον Bassam Zawadi. Επαναλαμβάνει και εδώ τους ίδιους ισχυρισμούς ότι τα βιβλία της Καινής Διαθήκης είναι «ανώνυμα, πλαστογραφημένα πολλές φορές, και 1002 σενάρια έχουν ειπωθεί», και έχουν δοθεί και οι «κατάλληλες αποδείξεις» από τους «λόγιους», «αποδείξεις» για την ποιότητα των οποίων κάνετε λίγη υπομονή και θα δείτε…

Λέει ότι δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε «βιβλία που ήρθαν πολύ αργότερα, ειδικά στην εποχή της Εκκλησίας», μια που ο βαθιά νυχτωμένος απολογητής δεν γνωρίζει ότι η «εποχή της Εκκλησίας» δεν άρχισε «πολύ αργότερα», αλλά 50 ημέρες μετά την Ανάσταση, οπότε και βαπτίστηκαν χιλιάδες χριστιανοί στα Ιεροσόλυμα από τους μαθητές του Χριστού, και ότι αυτά που έγραφαν τα βιβλία που συντάχθηκαν μετά, ήταν ήδη γνωστά από την προφορική παράδοση.

Το γεγονός ότι ο Ελντίν επιμένει να αναμασά ότι «το βασικό επιχείρημά μας είναι ότι δεν ξέρουμε ποιος έγραψε αυτά τα κείμενα», ενώ έχει διαβάσει το δικό μας άρθρο-καταπέλτη που ξεθεμελίωσε τελείως το δημοσίευμα στο δικό του μπλογκ, σημαίνει ότι η θρησκοληψία του τον εμπόδισε να το κατανοήσει και να το αξιοποιήσει. Αυτό τον οδηγεί αναπόφευκτα στον επαναλαμβανόμενο διασυρμό και γελοιοποίησή του ως αμαθούς και τυφλού φανατικού.  Οι Σαουδάραβες αρχαιολόγοι που εργάζονται στα ερείπια, τα οποία ο Μουχάμμαντ παρουσίαζε στο Κοράνι ως κατοικίες των Θαμούντ, ενώ στην πραγματικότητα ήταν τάφοι των Ναβαταίων, παραδέχονται την ιστορική πραγματικότητα παρότι το ιερό τους βιβλίο παρουσιάζει μια ψευδή εκδοχή για την ιστορία, δανεισμένη από τα ποιήματα ενός συγγενή του Μουχάμμαντ (τα οποία κυκλοφορούν κανονικά σε συλλογές Αράβων ποιητών και είναι παλαιότερα από το Κοράνι). Ο Άχμαντ Ελντίν δυστυχώς δεν μπορεί να παραδεχτεί την ιστορική πραγματικότητα, όταν  αυτή αποκαλύπτει εσφαλμένες τις διδασκαλίες της θρησκείας του: στην προκειμένη περίπτωση, τη διδασκαλία ότι η Βίβλος διαφωνεί με το Κοράνι επειδή αυτή είναι «παραποιημένη από ανθρώπους» ενώ το Κοράνι παραμένει όπως «το παρέδωσε ο Θεός». Μάλιστα βγάζει και από το μυαλό του, χωρίς παραπομπή σε πηγή, κάποια νούμερα, σύμφωνα με τα οποία «το 60% των σύγχρονων λογίων αμφισβητεί την πατρότητα των βιβλίων». Στην απελπισία του να βρει κάποιο επιχείρημα εναντίον των θέσεών μας, σημειώνει ως «ενοχοποιητικό στοιχείο» ότι γράψαμε «και να αναγράφει κάποιο βιβλίο τον συγγραφέα του, δεν σημαίνει ότι είναι αλήθεια αυτό». Ασφαλώς, και η αναγραφή ενός ονόματος δεν σημαίνει πατρότητα ενός βιβλίου, αν η πατρότητα δεν επιβεβαιώνεται από μαρτυρίες άλλων, κατά προτίμηση συγχρόνων του βιβλίου. Δεν είμαστε αφελείς να δεχόμαστε ασυζητητί δηλώσεις, που μπορούν κάλλιστα να προέρχονται από πλαστογράφους, όπως κάνουν οι μουσουλμάνοι που δέχονται ότι το Κοράνι το υπαγόρευσε ο Αλλάχ επειδή έτσι γράφει μέσα!  Όμως στην περίπτωση των βιβλίων της Κ.Δ. οι πληροφορίες για το ποιος τα έγραψε δεν προέρχονται κυρίως από τους ίδιους τους συγγραφείς, αλλά από τους συγχρόνους τους στις διάφορες τοπικές χριστιανικές εκκλησίες. Οπότε, άδικα πιάνεται από τα μαλλιά του ο Άχμαντ Ελντίν, και φαντάζεται ότι συμφωνούμε μαζί του, περιμένοντας να βρει για τις σοφιστείες του όπλα από τα δικά μας υγιή επιχειρήματα.

Μιλά ο Άχμαντ για «κάποιους λόγιους που δεν αναφέραμε», επειδή και αυτός δεν τους ανέφερε στο προηγούμενο άρθρο του, και είναι – καταπώς μας λέει – 6 στον αριθμό:  οι ευαγγελικοί David Desilva, Donald W. Burdick, Arthur G. Patzia και I. H. Marshall (ο οποίος στα περισσότερα συμφωνεί με την παραδοσιακή πατρότητα) ο επίσης ευαγγελικός Leon Morris (αυτόν τον ξαναμετράει ενώ τον έχουμε ήδη αναφέρει, άρα είναι 5 και όχι 6… μα τίποτα σωστό δεν θα πεις βρε Άχμαντ;) και ο πρεσβυτεριανός Mark D. Roberts, ο οποίος αρκετές φορές έχει αποστομώσει διάφορους «κριτικούς της Βίβλου» (βλ. παράδειγμα παρακάτω). Με αυτές τις αναφορές του απλά μας δικαιώνει σε αυτά που γράψαμε, ότι δηλ. οι μουσουλμάνοι απολογητές «πολύ συχνά αλιεύουν “γνώμες” μεταξύ ευαγγελικών προτεσταντών» και φυσικά, ότι «τις πολύ περισσότερες γνώμες λογίων υπέρ της αξιοπιστίας της Α.Γ. τις κάνουν γαργάρα, αφού δεν τους συμφέρουν».

Ρωτά επίσης ο Άχμαντ αν συμφωνούμε ότι ο ευαγγελιστής Ματθαίος έκανε λάθος στο ευαγγέλιό του, όπως διάβασε προφανώς στο  http://www.oodegr.com/oode/grafi/alathiti1.htm#4:

«Γράφει ο Ματθαίος στο 27/κζ: 9: «Τότε επληρώθη το ρηθέν δια Ιερεμίου του προφήτου λέγοντος: Και έλαβον τα τριάκοντα αργύρια, την τιμήν του τετιμημένου ον ετιμήσαντο από υιών Ισραήλ»

Λοιπόν, ψάξτε όσο θέλετε τον Ιερεμία. Αυτό το εδάφιο δεν θα το βρείτε! Και ας γράφει ο Ματθαίος ότι το λέει ο Ιερεμίας. Πού είναι αυτό το εδάφιο; Βρίσκεται στον προφήτη Ζαχαρία! Γράφει ο Ζαχαρίας:

«και ερώ προς αυτούς: Ει καλόν ενώπιον υμών εστι, δότε στήσαντες τον μισθόν μου ή απείπασθε· και έστησαν τον μισθόν μου τριάκοντα αργυρούς» (Ζαχαρίας 11/ια: 12).

Είναι προφανές εδώ, ότι ο Ματθαίος έγραψε από μνήμης την προφητεία, και έκανε λάθος! Νόμιζε ότι την είχε διαβάσει στον Ιερεμία, αλλά την είχε διαβάσει στον Ζαχαρία! Συνεπώς, αυτά που έγραφε, δεν του τα υπαγόρευε ο Θεός. Δικά του ήταν! Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να του υπαγόρευσε λάθος πληροφορία. Λέτε ο Θεός να μην ήξερε ποιος έγραψε την προφητεία στην πραγματικότητα; Όμως ο Θεός τον άφησε να κάνει αυτό το λάθος, για να είναι αυτό το λάθος σήμερα, ατράνταχτη απόδειξη, απέναντι στην αιρετική Προτεσταντική άποψη της αλάθητης Αγίας Γραφής!»

Η απάντησή μας είναι ότι ασφαλώς και συμφωνούμε, και συνυπογράφουμε τα παρακάτω από το ίδιο άρθρο:

«Δεν τους υπαγόρευσε ο Θεός την Αγία Γραφή, υπό τύπον προϊσταμένου και γραμματέως, όπως έχουν την εντύπωση πολλοί Προτεστάντες. Κατέγραψαν κάποια πράγματα ωφέλιμα, (είτε κατ’ εντολήν του Θεού, είτε από μόνοι τους), στα οποία υπήρχε και Θεία Αποκάλυψη. Και αυτή η Θεία Αποκάλυψη που ΠΕΡΙΕΙΧΑΝ, τα έκανε να συγκαταριθμηθούν από την Εκκλησία ως «Θεόπνευστα«. Δεν ήταν ολόκληρα «Θεία Αποκάλυψη». Αλλά ΠΕΡΙΕΙΧΑΝ Θεία Αποκάλυψη. Αυτό σημαίνει, ότι δεν είναι σωστό να θεωρούμε κάθε τους λέξη ως «αλάθητη». Αλλά μόνο εντός της παράδοσης της Εκκλησίας είναι δυνατόν να γίνει η ορθή κατανόηση του κειμένου.»

Επειδή ακριβώς συμφωνούμε με τα παραπάνω, η απάντησή μας στην πρώτη του απόπειρα να παρουσιάσει τη Βίβλο ως αναξιόπιστη κατέληγε στις φράσεις: «Η χριστιανική πίστη και θεολογία ΔΕΝ πηγάζει από τη Βίβλο (προτεσταντική πεποίθηση), αλλά από την άμεση αποκάλυψη του Θεού στους αγίους όλων των εποχών. Η Κ.Δ. καταγράφει απλώς το προφορικό κήρυγμα του Χριστού και των αγίων αποστόλων Του. Όποιοι κι αν την έγραψαν, όποτε κι αν την έγραψαν, δεν αλλάζει το γεγονός ότι αυτά έλεγε ο Χριστός και οι μαθητές Του. Οπότε οι ισλαμιστές φίλοι μας, εκτός που δεν αποδεικνύουν τίποτα, κάνουν μια κριτική που δεν αγγίζει καθόλου τον Χριστιανισμό. Κοινώς, «βαράνε στο γάμο του καραγκιόζη»…

Στη συνέχεια ο φίλος μας επικαλείται τον Ωριγένη, όχι βέβαια από κάποιο πρωτότυπο κείμενο αλλά από όσα παρέθεσαν επιλεκτικά οι [Lee Martin] McDonald και [Stanley E.] Porter (οι αγκύλες υπάρχουν γιατί ο Άχμαντ αναφέρει μόνο τα επίθετα, και μάλιστα το Πόρτερ το λέει αρχικά Πάρκερ) στη σελ. 555 κάποιου βιβλίου τους, που δεν μας λέει ποιο είναι.  Σύμφωνα με τους δυο ευαγγελικούς συγγραφείς, δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο συγγραφέας της επιστολής του Παύλου προς Εβραίους, και όπως μας λένε, ο Ωριγένης συμπεραίνει τελικά για την πατρότητα της προς Εβραίους, «μόνον ο Θεός γνωρίζει την αλήθεια». (As Origen finally concludes about the authorship of Hebrews, «God only knows the truth«. ) Ο ίδιος ο Ελντίν τονίζει ακόμα περισσότερο τα όσα έγραψαν οι δυο ευαγγελικοί, λέγοντας ότι «ούτε ο ίδιος ο Ωριγένης δεν ξέρει για την πατρότητα της επιστολής προς Εβραίους». Δείτε τώρα πόσα λάθη χωράνε σε λίγα δευτερόλεπτα ομιλίας του φίλου μας: Η δήλωση των δυο συγγραφέων που επικαλείται, υπάρχει στη σελίδα 521 (και όχι 555) του βιβλίου τους «Early Christianity and its sacred literature», 2000, Hendrickson Publishers. Όσο για το κείμενο του Ωριγένη, προέρχεται από χωρίο που παραθέτει ο Ευσέβιος, (Ε.Ι.VI, 25, 11-14). Δείτε τι πραγματικά λέει το κείμενο αυτό [σε δική μας μεταγραφή στα νέα ελληνικά, από την απόδοση στην καθαρεύουσα του Παν. Χρήστου – για το πρωτότυπο δείτε τις υποσημειώσεις]:

«Ο χαρακτήρας του ύφους της επιστολής που επιγράφεται «Προς Εβραίους» δεν έχει την απλότητα του λόγου του αποστόλου, ο οποίος ωμολόγησε ότι ήταν απλοϊκός στον λόγο (Β΄ Κορ. 11,6), δηλαδή στην έκφραση, αλλ’ η επιστολή είναι πιο λόγια (ελληνικωτέρα) στην σύνθεση του ύφους, όπως θα το ωμολογούσε καθένας που μπορεί να κρίνει  τις εκφραστικές διαφορές . Από την άλλη, ότι τα νοήματα της επιστολής είναι θαυμάσια και δεν υστερούν από τις επιστολές που αναμφισβήτητα είναι του αποστόλου, και αυτό θα ομολογήσει ότι είναι αληθινό κάθε ένας που διαβάζει με προσοχή τα αποστολικά κείμενα. Εγώ λοιπόν, αν εξέφερα απόφαση, θα έλεγα ότι τα μεν νοήματά της είναι του αποστόλου, η δε έκφραση και η σύνθεση κάποιου που απομνημόνευσε τα αποστολικά και περίπου σχολίασε τα λεχθέντα υπό του διδασκάλου. Όποια λοιπόν Εκκλησία έχει αυτή την επιστολή σαν του Παύλου, ας εκτιμάται αυτή και γι’ αυτό, διότι οι αρχαίοι άνδρες δεν την παρέδωσαν ως επιστολή του Παύλου χωρίς λόγο. Το ποιος είναι αυτός που έγραψε την επιστολή, την μεν αλήθεια τη γνωρίζει ο Θεός, η δε παράδοση που έφτασε σε μας από μερικούς λέει ότι την έγραψε ο Κλήμης που έγινε επίσκοπος των Ρωμαίων, και από κάποιους ότι (την έγραψε) ο Λουκάς, που έγραψε το ευαγγέλιο και τις Πράξεις».[1]

Με δυο λόγια, όπως σχολιάζει και ο καθηγητής Σάββας Αγουρίδης στο βιβλίο του «Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην», αλλά και ο Παν. Χρήστου που έχει μεταφέρει το πρωτότυπο κείμενο της «Εκκλησιαστικής Ιστορίας» του Ευσεβίου στην καθαρεύουσα, ο   Ωριγένης δεν λέει ότι κανείς δεν ξέρει σε ποιον ανήκει η πατρότητα της επιστολής, όπως τον παρουσιάζουν να λέει οι δυο ευαγγελικοί συγγραφείς και όπως επαναλαμβάνει σαν παπαγάλος ο αντιγραφέας τους Άχμαντ Ελντίν. Λέει ότι η πατρότητα συγγραφής είναι του Παύλου, όπως παρέδωσαν οι αρχαίοι, και κάποιος που λειτούργησε ως γραμματέας του, και μερικοί λένε ότι ήταν ο Κλήμης Ρώμης, ενώ άλλοι λένε ότι ήταν ο ευαγγελιστής Λουκάς, την έγραψε σε λόγια ελληνική γλώσσα, στην οποία ο Παύλος δεν μπορούσε να εκφραστεί τόσο καλά. Ποια ήταν η ταυτότητα του γραμματέα λέει ο Ωριγένης ότι γνωρίζει μόνο ο Θεός, όχι ποια ήταν η ταυτότητα του συγγραφέα!

Και ασφαλώς, δεν είναι μόνο ο Ωριγένης που λέει τέτοια πράγματα: Ας δούμε τι λέει ο Κλήμης Αλεξανδρείας, που εκπροσωπεί την προηγούμενη από τον Ωριγένη θεολογική γενιά, και είναι προκάτοχός του στην Κατηχητική Σχολή Αλεξανδρείας. Τα λόγια του μεταφέρονται από τον Ευσέβιο Καισαρείας στην Εκκλησιαστική Ιστορία:

Και την προς Εβραίους επιστολή λέει (ο Κλήμης) ότι είναι του Παύλου, ότι γράφτηκε προς Εβραίους σε εβραϊκή γλώσσα και ο Λουκάς φιλότιμα τη μετέφρασε για να δημοσιευθεί στους Έλληνες, γι’ αυτό κατά τη μελέτη αυτής της επιστολής και των Πράξεων εντοπίζουμε το ίδιο ύφος….Ο Παύλος δεν έγραψε το όνομά του, μήπως βλέποντάς το εξ αρχής τοποθετηθούν εχθρικά και δε διαβάσουν το γράμμα.[2]

Ουσιαστικά ο Ωριγένης, όπως και ο Κλήμης Αλεξανδρείας, λένε αυτό ακριβώς που ήδη παραθέσαμε στο προηγούμενο άρθρο μας: «Το ορθώτερον είναι να νοηθή…ο Κλήμης ή ο Λουκάς…ως γραφεύς-συντάκτης της επιστολής, προς τον οποίον ο Παύλος υπηγόρευσε το περιεχόμενον, όπως είχε πράξει και εις τας περιπτώσεις άλλων έπιστολών…Επικρατέστερος βεβαίως…ο Λουκάς, λόγω συγγενείας του ύφους της επιστολής προς τε το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον και τας Πράξεις. – Βούλγαρης Σπ. Χρήστος, ‘Εισαγωγή Εις την Καινήν Διαθήκην’, τόμ. Α΄, Αθήνα 2005, σελ. 714.»

Στο προηγούμενο άρθρο μας είχαμε ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι τέτοιου είδους επιχειρήματα κατά της πατρότητας κειμένων δεν στέκουν: «Δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως αμφιβολία πατρότητας, το γεγονός ότι ένα κείμενο γράφεται με υπόδειξη του παραδοσιακού συγγραφέα. Εάν οι επιστολές της αιχμαλωσίας γράφτηκαν με υπόδειξη και έλεγχο από τον Παύλο επειδή οι συνθήκες της φυλακής δεν του επέτρεπαν να τις γράψει ο ίδιος, τότε είναι Παύλειες. Αν το «Κατά Ιωάννη ευαγγέλιο» είχε γραφτεί από έναν στενό μαθητή του Ιωάννη υπό τις οδηγίες του αποστόλου (όπως γράφει ο Green, άποψη η οποία χρησιμοποιείται κατά της αξιοπιστίας της Α.Γ.), τότε είναι του Ιωάννη.» Όμως ο Άχμαντ δεν μας άκουσε. Προτίμησε να δεχτεί στα τυφλά τους ευαγγελικούς συγγραφείς, κι έγινε αυτό που περιγράφει ο Ιησούς Χριστός στο Ματθ. 15:14: «αν ένας τυφλός οδηγεί έναν άλλον τυφλό, και οι δύο θα πέσουν σε χαντάκι.»

Διευκρινίζουμε εδώ για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν, ότι σπάνια στην αρχαιότητα ένας συγγραφέας έγραφε μια επιστολή μόνος του, και συχνά όταν το έκανε το ανέφερε και μέσα. Για παράδειγμα ο Παύλος στην Γαλ. 6:11 αναφέρει ότι έγραψε ιδιοχείρως την επιστολή, και στην Α΄Κορ. 16:21 αναφέρει ότι έγραψε ιδιοχείρως το σημείο του ασπασμού. Πάντα όμως, όταν ένας συγγραφέας έγραφε μια επιστολή ή άλλο έργο με υπαγόρευση, ή με παράδοση στον γραμματέα των γενικών σημείων που ήθελε να γραφούν, στη συνέχεια έλεγχε το τελικό αποτέλεσμα ώστε να το εγκρίνει ή να το απορρίψει.

Οπότε Άχμαντ… Αν είναι να μας μιλάς για λάθος σελίδες βιβλίων, των οποίων τους τίτλους δεν παραθέτεις, και είναι γραμμένα από συγγραφείς που ούτε τα ονόματά τους μας λες ολόκληρα, και ούτε καν αυτά τα μισά ονόματα δεν τα διαβάζεις σωστά, και που παρουσιάζουν στους αναγνώστες τους συμπεράσματα διαφορετικά  από αυτά που είπαν οι συγγραφείς τους οποίους παραθέτουν, τότε Άχμαντ άσε καλύτερα να υπερασπιστεί κανένας άλλος το Ισλάμ. Καλύτερα για το Ισλάμ, καλύτερα και για σένα.

Επιπλέον, σε ευχαριστούμε που μας έδωσες μια ιδέα από το πόσο σοβαρά συγγράμματα είναι αυτά στα οποία στηρίζεις την απολογητική σου κατά του Χριστιανισμού, αφού απομονώνουν μια φράση από τα λεγόμενα ενός προσώπου για να διαστρεβλώσουν το όλο νόημα των λόγων του.  Ίσως επειδή έτσι κι αλλιώς αυτό το σύστημα ακολουθείς κι εσύ, και οι απολογητές του Ισλάμ γενικότερα, γι’ αυτό και έχεις σε τόσο μεγάλη υπόληψη τέτοια παραπλανητικά βιβλία.

ΜΕΡΟΣ Β΄: ΠΑΡΑΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΡΜΑΝ

Στη συνέχεια του βίντεο, ο Άχμαντ Ελντίν αναφέρεται ξανά στον Ωριγένη, και πάλι όχι από το πρωτότυπο αλλά από τα όσα έχει επιλέξει να μεταφέρει σε βιβλίο του Αμερικανός κριτικός κειμένου. Λέει γύρω στο 11:45: «Να διαβάσουμε μερικά άλλα λόγια του Ωριγένη, όσον αφορά για την αξιοπιστία της Καινής Διαθήκης. Οι διαφορές λέει ο Ωριγένης τώρα, οι διαφορές μεταξύ των χειρογράφων είναι μεγάλες, της Καινής Διαθήκης, είτε εξαιτίας της αμέλειας κάποιων αντιγραφέων, είτε λόγω της διεστραμμένης απερισκεψίας κάποιων άλλων. Προσέξτε τα λόγια, τα λόγια του Ωριγένη: «είτε αμελούν να ελέγξουν αυτό που αντέγραψαν, είτε καθώς ελέγχουν, κάνουν προσθήκες ή αφαιρέσεις όπου τους αρέσει». Αυτά δεν τα λέμε ούτε εμείς, δεν τα λέει ούτε ο GreekMurtadd, ούτε η ΟΟΔΕ, τα λέει ο Ωριγένης. Σύμφωνα- αυτό καταγράφεται – στο βιβλίο του Bart Ehrman, «Misquoting Jesus» στη σελ. 75».

Δεν ξέρουμε αν ο Άχμαντ αναφέρει τη «σελίδα 75» επειδή μιλά για την ελληνική μετάφραση του  «Misquoting Jesus», μια και στο αγγλικό πρωτότυπο αυτά δεν βρίσκονται στη σελίδα 75 αλλά στην 52. Βέβαια η ελληνική έκδοση δεν τιτλοφορείται «Misquoting Jesus», αλλά «Παραφράζοντας τα λόγια του Ιησού»… Αυτό το οποίο ξέρουμε στα σίγουρα, είναι ότι ο ίδιος ο Ελντίν παραφράζει τα γραφόμενα στο βιβλίο του Έρμαν, καθώς εκεί διευκρινίζεται ότι ο Ωριγένης μια φορά παραπονέθηκε «ότι οι διαφορές μεταξύ των χειρογράφων έχουν γίνει μεγάλες», μιλώντας για χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης που είχε στην κατοχή του.[3] Εύκολα καταλαβαίνουμε ότι για να ξέρει ο Ωριγένης ότι κάποια από τα αντίγραφα που κατείχε είχαν διαφορές που οφείλονταν σε λάθη γραφέων, μπορούσε να τις ξεχωρίσει και να μην παραπλανηθεί από αυτές. Και ασφαλώς, αν ο Ωριγένης είχε αυτή τη δυνατότητα, δεν είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ήταν ο μόνος που μπορούσε να ξεχωρίσει τα λάθη των γραφέων, και οι άλλοι λόγιοι της εποχής ξεγελιούνταν! Ο ίδιος ο Έρμαν παραθέτει πιο κάτω ότι στον πολέμιο του Χριστιανισμού Κέλσο, που υποστήριζε ότι χριστιανοί γραφείς «σαν να ήταν μεθυσμένοι» άλλαζαν επίτηδες τα κείμενα των ευαγγελίων, ο Ωριγένης απάντησε ότι τέτοια δογματική παραχάραξη έκαναν διάφορες ομάδες αιρετικών, και ήταν γνωστοί και οι ίδιοι και οι αλλαγές που έκαναν. Το ίδιο κατήγγειλε και ο Ειρηναίος, και ο Διονύσιος Κορίνθου, που επίσης αναφέρονται από τον Έρμαν. Αυτό σημαίνει ότι όλες αυτές οι αλλοιώσεις των αιρετικών όχι μόνο ήταν γνωστές, αλλά δεν επικράτησαν. Οπότε, προς τι ο συναγερμός για την παραχάραξη της Καινής Διαθήκης, που τάχα αλλοιώθηκε από τους γραφείς και έφτασε αλλοιωμένη ως τις μέρες μας;

Διαβάζει ο Άχμαντ, τονίζοντας κάποια σημεία με επαναλήψεις: «Μέσα από τις μελέτες και τη συναίνεση των λογίων, αυτού του είδους οι κατηγορίες εναντίον των αιρετικών, ότι παραποιούσαν τα κείμενα των Γραφών για να τα κάνουν να λένε αυτό που εκείνοι ήθελαν, είναι πολύ συχνές μεταξύ των πρώτων χριστιανών συγγραφέων. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί όμως είναι ότι οι πρόσφατες μελέτες φανερώνουν ότι οι αποδείξεις από τα σωζόμενα χειρόγραφα δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οι αντιγραφείς που σχετίζονταν με την Ορθόδοξη παράδοση, άλλαζαν – αυτοί ήταν που άλλαζαν – πολύ συχνά τα κείμενά τους, ορισμένες φορές για να ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες της λανθασμένης χρήσης τους από τους χριστιανούς που πίστευαν σε λανθασμένες πεποιθήσεις, κι ορισμένες φορές για να τα προσαρμόσουν περισσότερο στα δόγματά τους, στα δόγματα που υιοθετούσαν οι χριστιανοί που είχαν παρόμοιες μ’ αυτούς πεποιθήσεις».

Ο Έρμαν δεν παραθέτει σε αυτό το σημείο καμιά απόδειξη για τον ισχυρισμό αυτό, και ο φίλος μας ο Ελντίν πάει να βρει μια απόδειξη σε πράγματα που γράφει ο συγγραφέας παρακάτω:

«Παρακάτω γράφει ότι σε κάποια χειρόγραφα έχει ανακαλυφθεί στο περιθώριο μια φράση που λέει «ταπεινέ κι ανόητε, μην αλλάζεις το κείμενο». Τι σημαίνει αυτό; Μας εξηγεί ο Έρμαν ότι οι αντιγραφείς, όταν έκαναν αντιγραφή τα κείμενα, συνέχεια άλλαζαν τα κείμενα, άλλαζαν τις προτάσεις. Αυτο έπεφτε στην αντίληψη των μετέπειτα, από μετέπειτα άτομα που έκαναν με τη σειρά τους την αντιγραφή, και έβαζαν σημείωση για τους μετέπειτα αντιγραφείς να μην αλλάζουν τα κείμενα. Ο ένας συγκεκριμένα έχει εξοργιστεί, και έγραφε στο περιθώριο – αυτό έχει ανακαλυφθεί – «ανόητε και ταπεινέ, μην αλλάζεις το κείμενο». Δηλαδή πόσο πιο παραπάνω χειροπιαστές αποδείξεις θέλουμε για να καταλήξουμε ότι το κείμενο της Καινής Διαθήκης έχει αλλάξει και αλλαχτεί σύμφωνα με τις ανάγκες της Εκκλησίας για να υποστηρίξει αυτά που θέλει. Αυτό στη σελίδα 81.»

Ας δούμε τώρα πώς ο φίλος μας ο Ελντίν παραφράζει ξεδιάντροπα τον Έρμαν. Πρώτα πρώτα, το περιστατικό αυτό με τη φράση στο περιθώριο «ταπεινέ κι ανόητε, μην αλλάζεις το κείμενο», είναι ένα και μοναδικό και υπάρχει μόνο στον Βατικάνειο κώδικα. Δεύτερον, δεν αφορά κάποια δογματική αλλαγή, όπως παραπλανητικά αφήνει ο Ελντίν να εννοηθεί όταν λέει «το κείμενο της Καινής Διαθήκης έχει αλλάξει και αλλαχτεί σύμφωνα με τις ανάγκες της Εκκλησίας για να υποστηρίξει αυτά που θέλει.». Στην περίπτωση αυτή κάποιος γραφέας αντικατέστησε τη λέξη «φέρων» στην Εβρ. 1:3 (φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ) με τη λέξη «φανερών», αντί δηλ. το κείμενο να λέει «αυτός (ο Χριστός), που είναι το απαύγασμα της δόξας και ο χαρακτήρας τής υπόστασής του (Πατρός), και βαστάζει τα πάντα με τον λόγο τής δύναμής του, αφού διαμέσου τού εαυτού του έκανε καθαρισμό των αμαρτιών μας, κάθησε στα δεξιά τής μεγαλοσύνης στα υψηλά·’ έλεγε «αυτός (ο Χριστός), που είναι το απαύγασμα της δόξας και ο χαρακτήρας τής υπόστασής του (Πατρός), και φανερώνει τα πάντα με τον λόγο τής δύναμής του, αφού διαμέσου τού εαυτού του έκανε καθαρισμό των αμαρτιών μας, κάθησε στα δεξιά τής μεγαλοσύνης στα υψηλά». Όμως από αυτή την αλλαγή, δεν προκύπτει κάποια δογματική διαφορά, ούτε και η πρόθεση δογματικής παραποίησης εκ μέρους του γραφέα! Αν κάποιος ήθελε εσκεμμένα να παραποιήσει το κείμενο, το εδάφιο έχει δογματικά σημεία τεράστιας σημασίας για να πειράξει. Και, πράγμα ακόμα σημαντικότερο, η διαφορά αυτή ανακαλύφθηκε από μεταγενέστερο γραφέα, πράγμα που σημαίνει ότι παρότι είχε περάσει καιρός από τότε που διαπράχθηκε το λάθος, κυριαρχούσαν τα χειρόγραφα με τη σωστή γραφή, ώστε ο μετέπειτα γραφέας σύγκρινε το λανθασμένο με αυτά και διόρθωσε το λάθος. Οπότε, πού είναι η αλλαγή του κειμένου που μάλιστα έγινε για να υποστηρίξει η Εκκλησία αυτά που θέλει; Αν γινόταν μια τέτοια αλλαγή, δεν θα είχαμε ερασιτεχνικές παρεμβάσεις από γραφείς που έκαναν του κεφαλιού τους. Θα είχαμε δυναμικές εξουσιαστικές παρεμβάσεις όπως αυτή του χαλίφη Ουθμάν, που μάζεψε όλα τα αντίτυπα του Κορανίου και τα έκαψε, για να επικρατήσει μόνο η κορανική εκδοχή που ήθελε αυτός να επιβάλει.

Και συνεχίζει ο απολογητής: «Να πούμε επίσης το γνωστό, τη γνωστή προσθήκη που έχει υποστεί η Καινή Διαθήκη, συγκεκριμένα το Ευαγγέλιο του Μάρκου. Στο ευαγγέλιο του Μάρκου διαβάζουμε ότι έχουν προστεθεί οι τελευταίοι στίχοι στο ευαγγέλιο αυτό, έχουνε μπει, δεν υπάρχουνε αυτοί οι στίχοι σε κυριότερα και παλαιότερα χειρόγραφα. Κι αυτό το διαβάζετε όχι από κανέναν άλλο λόγιο, που βεβαίως το κάνουν αναφορά οι λόγιοι, οι συντηρητικοί λόγιοι, το διαβάζετε από την ίδια την Καινή Διαθήκη. Από την ίδια την Καινή Διαθήκη θα βρείτε να υπάρχουν σε αγκύλες, να λέει, ότι αυτοί οι στίχοι δεν υπάρχουν στα κυριότερα χειρόγραφα. Με άλλα λόγια έχουν προστεθεί.»

Αφού λοιπόν γνωρίζουμε ότι έχουν προστεθεί, και μέχρι και η Καινή Διαθήκη το αναφέρει, ποιο είναι το πρόβλημά σου Άχμαντ; Πολύ πριν εκδοθεί το βιβλίο το οποίο αντιγράφεις τόσο πιστά, από το 1971 που εκδόθηκε η «Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην» του Σάββα Αγουρίδη, όποιος ήθελε να ενημερωθεί για την Καινή Διαθήκη μπορούσε να διαβάσει στη σελίδα 120 ότι οι στίχοι θεωρούνται ως μη αυθεντικοί από αρχαίους συγγραφείς, όπως τον Ιερώνυμο και τον Ευσέβιο, και ότι ένα αρμενικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα αποδίδει τους στίχους 9-20 «στον πρεσβύτερο Αριστίωνα». Επειδή πρώτος παραθέτει τους στίχους ο Ειρηναίος, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι είναι «αρχαιότεροι του 2ου αιώνος», και η πιθανότερη εξήγηση που κάποιος χρειάστηκε να προσθέσει ένα τέλος αφήνοντας μάλιστα και το όνομά του, είναι ότι το τέλος του βιβλίου του Μάρκου είχε χαθεί. Ασφαλώς αυτά έχουν περιγραφεί και από συγγραφείς πιο παλιούς από τον Αγουρίδη. Τι καινούργιο και σοκαριστικό λοιπόν έχεις να μας πεις για τα βιβλία της Κ.Δ., τι που να μην το ξέρουμε εδώ και εκατοντάδες χρόνια;

Συνεχίζει ο απολογητής να μας δίνει παραδείγματα «αλλοιώσεων της Καινής Διαθήκης» από το βιβλίο του Έρμαν:

« Ένα παράδειγμα: πάμε στη σελίδα 130 του ίδιου του βιβλίου: Ορισμένες φορές οι γραφείς άλλαζαν τα κείμενά τους επειδή θεωρούσαν ότι το κείμενο περιείχε κάποιο πραγματικό λάθος. Αυτό φαίνεται να ισχύει στην αρχή του Μάρκου, όπου ο  συγγραφέας παρουσιάζει το ευαγγέλιο λέγοντας «΄Οπως έχει γραφτεί στον Ησαΐα τον προφήτη, στέλνω τον αγγελιοφόρο μου πριν από σένα, ετοιμάστε τον δρόμο για τον Κύριο.» Το πρόβλημα, λέει ο Έρμαν, είναι ότι η αρχή αυτής της παράθεσης δεν είναι από τον Ησαΐα, αλλ’αποτελεί συνδυασμό ενός χωρίου της Εξόδου 23:20 στίχο, και ενός από του Μαλαχία 3:1. Οι αντιγραφείς αναγνώρισαν ότι αυτό αποτελούσε πρόβλημα κι έτσι άλλαξαν το κείμενο, γράφοντας «στα βιβλία των προφητών είναι γραμμένο». Ανοίξτε το ευαγγέλιο του Μάρκου και θα το βρείτε εκεί. Τώρα δεν υπάρχει πρόβλημα με την λανθασμένη απόδοση του αποσπάσματος, όμως υπάρχουν ελάχιστες αμφιβολίες σχετικά με αυτό που έγραψε αρχικώς ο Μάρκος, η απόδοση στον Ησαΐα υπάρχει στα αρχαιότερα και στα καλύτερα χειρόγραφα. Δηλαδή το λάθος είναι στα αρχαιότερα και στα καλύτερα χειρόγραφα, όχι η διόρθωση.»

Μα τι τρανταχτό παράδειγμα αλλοίωσης διαβάσαμε μόλις τώρα! Η αλλαγή αυτή είναι ασήμαντη, και δεν επηρεάζει σε τίποτα το νόημα του κειμένου καθώς

α) ο Ησαΐας, και ο Μαλαχίας, και η Γένεση που γράφτηκε από τον Μωυσή, είναι όλα προφητικά κείμενα, οπότε δεν συνιστά αλλοίωση του νοήματος το να λέμε «οι προφήτες»

β) το «λάθος» του Μάρκου είναι παρόμοιο με το «λάθος» του Ματθαίου, που αναφέραμε πιο πριν από τη σελίδα http://www.oodegr.com/oode/grafi/alathiti1.htm#4: νόμιζε ο ευαγελιστής ότι είχε διαβάσει μια προφητεία στον Ιερεμία, ενώ δεν το θυμόταν σωστά κι αυτή βρισκόταν στον Ζαχαρία. Είναι τουλάχιστον γελοίο να ισχυρίζεται κανείς ότι τέτοια στοιχεία αλλοιώνουν το νόημα των Γραφών.

Ο Άχμαντ Ελντίν επικαλείται τον Έρμαν με τέτοιο πάθος, επειδή προφανώς δεν γνωρίζει ότι οι ισχυρισμοί του έχουν καταρριφθεί από πολλούς άλλους Προτεστάντες μελετητές, μεταξύ των οποίων είναι και ο Mark D. Roberts, τον οποίο πιο πάνω ο ίδιος ο απολογητής του Ισλάμ επικαλείται ως αυθεντία σχετικά με την Αγία Γραφή. Γράφει ο Mark D. Roberts (http://www.markdroberts.com/htmfiles/resources/biblequran.htm#jan2006):

«Σχεδόν κάθε αγγλική μετάφραση της Βίβλου θα σας πει όταν υπάρχει κάποια ασάφεια στο κείμενο βάσης για τη μετάφρασή τους. Αυτό συνήθως μπαίνει στις υποσημειώσεις που γράφουν: «Κάποια πολύ παλιά χειρόγραφα έχουν…» ή «Κάποιοι μάρτυρες λένε…» ή κάτι τέτοιο. Αν ψάξετε μέσα στην Καινή Διαθήκη, θα δείτε αυτές τις υποσημειώσεις σε πολύ λίγες σελίδες. Αλλά αν υπολογίσετε το ποσοστό των επίμαχων λέξεων, θα είναι λιγότερο από το 1%. (Τα μόνα μέρη όπου ένα μεγάλο κομμάτι του κειμένου αμφισβητείται είναι το Ιω. 7:53-8:11 [η γυναίκα που πιάστηκε σε μοιχεία] και το Μαρκ. 16:9-19 [το μεγαλύτερο τέλος του κατά Μάρκον].) Αυτό σημαίνει ότι οι κριτικοί μελετητές του κειμένου … σε μεγάλο βαθμό συμφωνούν σχετικά με την πρωτοτυπία της συντριπτικής πλειοψηφίας της Καινής Διαθήκης.

Αν οι αριθμοί μου είναι ακριβείς, ή αν θα πρέπει να πιστεύουμε τις υποσημειώσεις στις μεταφράσεις της Βίβλου, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν δύο τρόποι για τη μετάδοση του ίδιου βασικού γεγονότος:

«Υπάρχουν περισσότερες διαφορές μεταξύ των χειρογράφων μας από ό, τι λόγια υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη.»
– Bart Ehrman
«Μπορούμε να έχουμε ένα υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης ότι η συντριπτική πλειοψηφία των λέξεων στην Ελληνική Καινή Διαθήκη εμφανίστηκε στα πρωτότυπα [αρχικά] χειρόγραφα.»
– Mark Roberts

Και οι δύο αυτές δηλώσεις είναι αληθινές. Και οι δύο βασίζονται στα ίδια στοιχεία. Και οι δύο αντικατοπτρίζουν την προκατάληψη του συγγραφέα. Αλλά το γεγονός είναι ότι τις περισσότερες φορές τα περισσότερα από τα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης είναι σε συμφωνία το ένα με το άλλο. Και όταν υπάρχει διαφωνία, τις περισσότερες φορές οι κριτικοί του κειμένου είναι σε θέση να διακρίνουν, με υψηλό βαθμό πιθανότητας, ποια είναι η πρωτότυπη [αρχική] ανάγνωση. Αυτό αφήνει ένα πολύ μικρό ποσοστό, ίσως το 1% της Καινής Διαθήκης, όπου έχουμε πραγματική ασάφεια στο κείμενο. Όλα αυτά τα αποσπάσματα, παρεπιπτόντως, θα μπορούσαν να αφαιρεθούν από την Αγία Γραφή χωρίς σοβαρό αντίκτυπο στη χριστιανική θεολογία. Ξέρω ότι αυτό είναι γεγονός, διότι είμαι δάσκαλος και ιεροκήρυκας της ορθόδοξης (ελπίζω) χριστιανικής θεολογίας για περισσότερα από 20 χρόνια, και έχω κάνει πάντα μια ιδιαίτερη προσπάθεια για να μην βασίζω τίποτα που κηρύττω ή διδάσκω σε ένα κείμενο για το οποίο δεν υπάρχει επαρκής υποστήριξη από χειρόγραφα.

Ο Ehrman κάνει έξυπνη χρήση της γλώσσας για να ευνοήσει την επιχειρηματολογία του, όμως φοβάμαι ότι η εξυπνάδα του μπορεί να παραπλανήσει πολλούς αναγνώστες.»

Αλλά ας παρακολουθήσουμε λίγο ακόμα τον απολογητή του Ισλάμ να επικαλείται τον Έρμαν:

«Μια άλλη ιστορία που έχει προστεθεί: η ιστορία της μοιχαλίδας. Όλοι ξέρουμε αυτή την ιστορία, που ο Ιησούς τη συγχώρεσε και έπειτα είπε στο λαό «ο πρώτος που δεν έχει αμαρτία να ρίξει την πέτρα.» Μια ιστορία συγκινητική, όμορφη. Κι εμένα ακόμα με είχε αγγίξει. Αλλά αυτή η ιστορία είναι ψεύτικη. Έχει προστεθεί. Και διαβάζουμε πάλι από την Καινή Διαθήκη, εφόσον έχετε μια Καινή Διαθήκη η οποία τα καταγράφει αυτά, λέει στις αγκύλες της ιστορίας ότι δεν υπάρχει στα κυριότερα χειρόγραφα. Μπορείτε να τη βρείτε στο ευαγγέλιο του Ιωάννη, στο 8ο κεφάλαιο, από κει ξεκινάει.»

Αφού λοιπόν είναι γνωστό ότι η ιστορία δεν υπάρχει στα παλαιότερα χειρόγραφα του κατά Ιωάννην και η Καινή Διαθήκη δεν το κρύβει, και πάλι, πού είναι η αλλοίωση;

Όμως, για να μην στεναχωριέται ο απολογητής του Ισλάμ που η συγκεκριμένη ιστορία «ακόμα κι αυτόν τον είχε αγγίξει», τον πληροφορούμε ότι είναι αυθεντική: ο καθηγητής Τρεμπέλας, που αναφέρει ότι η ιστορία αυτή για λόγους ύφους και θέσης δεν φαίνεται να ανήκει στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο, σημειώνει επίσης:

«…η περί της μοιχαλίδος αφήγησις παρουσιάζεται αυθεντικόν απόσπασμα πρωιμωτάτης παραδόσεως περί των λόγων και έργων του Κυρίου. Φαίνεται δε αν μη τι βέβαιον, τουλάχιστον πιθανότατον, ότι εις αυτήν αναφέρεται ο Ευσέβιος (Εκκλ. Ιστ. Γ 39) ομιλών περί του Παπίου [μαθητή του αποστόλου Ιωάννη] ως εκθέσαντος «και άλλην ιστορίαν περί γυναικός επί πολλαίς αμαρτίαις διαβληθείσης επί του Κυρίου, ην το καθ’ Εβραίους ευαγγέλιον περιέχει» [το «καθ’ Εβραίους ευαγγέλιο» έχει χαθεί, εκτος από μερκούς στίχους]. Ως δε ήδη είπομεν, η όλη περικοπή παρουσιάζει πολλάς ομοιότητας προς τας ιστορίας των συνοπτικών, η επιείκεια δε και η σοβαρότης συγχρόνως αι αποδιδόμεναι υπ’ αυτής εις τον Ιησούν εμφανίζονται εξ ολοκλήρου σύμφωνοι προς τα χαρακτηριστικά του Ιησού, όπως διέσωσαν εις ημάς ταύτα οι συνοπτικοί. Και δεν απομένει η παραμικρά αμφβολία, ότι το τεμάχιον τούτο εξιστορεί γεγονός αυθεντικόν και διασώζει πιστώς τους λόγους και την στάσιν του Ιησού έναντι γυναικός παρεκτραπείσης. Η σοφία και η δραστική δύναμις, την οποίαν ο Ιησούς εκδηλεί εν τη ιστορία της μοιχαλίδος είναι τοσούτον μεγάλα, ώστε να παρουσιάζεται παράδοξον, πώς το αξιόλογον αυτό τμήμα της ευαγγελικής ιστορίας θεωρείται από πολλών συγχρόνων ως αβέβαιον».

[Η ιστορία] «μαρτυρείται υπό των Αποστολικών Διαταγών (Ι, 2, 24), και η μαρτυρία αύτη, δυναμένη να αναχθεί και μέχρι του τέλους του 3ου αιώνος» και «κατά τον τέταρτον αιώνα οι Αμβρόσιος, Ιερώνυμος και Αυγουστίνος κηρύττονται υπέρ της αυθεντικότητος της περικοπής και εξηγούσι την παράλειψιν αυτής υπό τινων κωδίκων ως οφειλομένην εις τον φόβον ασθενών τινων περί την πίστιν χριστιανών μήπως αι γυναίκες αυτών συναγάγωσιν εξ αυτής συμπεράσματα χαλαρών ηθικών αντιλήψεων».

Εάν λοιπόν η ιστορία της μοιχαλίδας αποτελεί πρώιμη παράδοση από χαμένο ευαγγέλιο, η οποία αργότερα περιλήφθηκε στο κατά Ιωάννην, σε τίποτα δεν αλλάζει η συμπερίληψή της σε αυτό το ευαγγέλιο τη διδασκαλία του Χριστού, ούτε αλλοιώνει την γνησιότητα της αναφοράς σε όσα Εκείνος είπε και έκανε.

Και συνεχίζει ο απολογητής του Ισλάμ: «Ο Τριαδικός Θεός: Το δίδαγμα του Τριαδικού Θεού στην Α΄επιστολή του Ιωάννη, 5ο κεφ. 7ο στίχο, έχει προστεθεί, δεν υπάρχει στα κυριότερα χειρόγραφα.»

Κομίζει γλαύκα εις Αθήνα ο απολογητής, καθώς δεν μιλά σε σε Δυτικούς όπως κάνει ο Έρμαν, αλλά σε  Έλληνες οι οποίοι γνώριζαν ότι δεν είχαν στα πρωτότυπα κείμενά τους το «Ιωάννειο κόμμα» ή «Κόμμα Ιωάννου» (λατ. Comma Johanneum), όπως είναι γνωστό το εδάφιο που αναφέρει.

# Ο καθηγητής Θεολογίας Χρήστος Ανδρούτσος αναφέρει στη Δογματική του ότι αυτό το χωρίο είναι «ελλείπον μεν εν πάσι τοις αρχαίοις κώδιξι και χειρογράφοις αγνοούμενον δε υπό πάντων των Πατέρων της Εκκλησίας». (Χρήστος Ανδρούτσος, Δογματική της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας 5η έκδ., Αθήνα, 1956, σελ. 75)

# Ο καθηγητής Ιωάννης Καραβιδόπουλος αναφέρει: «Η προσθήκη αυτή δεν υπάρχει σε κανένα ελληνικό χειρόγραφο και δεν μνημονεύεται από τους Έλληνες Πατέρες, παρά τις τριαδολογικές έριδες που θα καθιστούσαν αναγκαία την αναφορά σ’ ένα τόσο σημαντικό χωρίο, αν αυτό υπήρχε πράγματι στο κείμενο». (Εισαγωγή Στην Καινή Διαθήκη, 3η έκδ., Εκδόσεις Π. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 350, 351)

# Ο Χρήστος Σπ. Βούλγαρης (ο οποίος χρησιμοποιεί και ερμηνεύει στην Εισαγωγή του το κόμμα[53]) αναφέρει περί του «του χωρίου θεωρουμένου ως ‘γλώσσης’ εισαχθείσης εκ του περιθωρίου εις το κείμενον της επιστολής». (Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην, Τόμ. Β’, Αθήνα 2003, σελ. 977)

# Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-1809), επισημαίνει ότι στην εποχή του, το «Κόμμα Ιωάννου» βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα τυπωμένα βιβλία που περιέχουν τις καθολικές επιστολές, αλλά και ότι «το ρητόν τούτο ούχ ευρίσκεται, ούτε παρά τω ιερώ Μητροφάνει [Πατριάρχης Αλεξανδρείας (1589–1639)], ούτε παρά τω Θεοφυλάκτω [7ος αι.], ούτε παρά του Οικουμενίου [αρχές 7ου αι.], και δια τούτο ουδέ όλως ερμηνείαν έχουσιν εις αυτό» και προσθέτει στην υποσημείωση ότι «και ο θείος Κύριλλος ο Αλεξανδρείας χωρίς του ρητού τούτου αναγινώσκει τον Ιωάννην». Με δυο λόγια, η παρεμβολή αυτή που καταπώς φαίνεται προήλθε από λατινικά κείμενα που μεταφράστηκαν στα ελληνικά, και αναγνωρίσιμη είναι εξ αρχής, και δεν αλλοιώνει τη θεολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αφού ούτε έρχεται σε αντίθεση με κάτι που η Εκκλησία δίδασκε μέχρι που εμφανίστηκε το Ιωάννειο κόμμα – γι’ αυτό άλλωστε και η εισαγωγή του δεν απορρίφθηκε ως αιρετική – ούτε και χρησιμοποιήθηκε στις μεγάλες τριαδολογικές έριδες. Εξάλλου η Τριαδικότητα του Θεού δεν στηρίζεται στο Ιωάννειο κόμμα, αλλά φαίνεται από πολλά άλλα χωρία της Αγίας Γραφής. Πού λοιπόν είναι η αλλοίωση που τάχα επέφερε στην πίστη των χριστιανών το Ιωάννειο κόμμα; Και πάλι αποδείχθηκε άνθρακες ο θησαυρός για τον απολογητή του Ισλάμ…

Παρακάτω ο απολογητής, που δεν κατάλαβε προφανώς τα όσα γράφτηκαν στο προηγούμενο άρθρο μας, επιχειρεί να μας αποδείξει ότι δεν έγραψε ο Ματθαίος το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο με τον εξής τρόπο: «Ανοίξτε το ευαγγέλιο του Ματθαίου. Στο 9:9 βλέπουμε ξεκάθαρα κάποιο τρίτο πρόσωπο να μιλάει. Διαβάζουμε συγκεκριμένα, «Και ενώ προχωρούσε ο Ιησούς πιο πέρα, είδε έναν άνθρωπο να κάθεται στο τελωνείο, ο οποίος λεγόταν Ματθαίος· και του λέει: Ακολούθησέ με.» Εάν το έγραφε το ευαγγέλιο ο Ματθαίος, δεν θα το έγραφε στο 3ο πρόσωπο, θα έγραφε «και μου είπε να τον ακολουθήσω», όχι «ο οποίος ονομάζεται Ματθαίος, και του είπε, και του λέγει», λογικά. Το ίδιο ισχύει και στο κατά Ιωάννη 21:34 όπου βλέπετε εκεί το 3ο πρόσωπο. Απλά παραδείγματα για να δείτε τις αλλαγές (;;;ποιες αλλαγές βλέπουμε εδώ;), και ότι η πατρότητα των κειμένων δικαιολογημένα αμφισβητείται.»

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι στο ευαγγέλιο του Ιωάννη δεν υπάρχει στίχος 34 στο κεφάλαιο 21, όπως μας λέει ο απολογητής, αλλά το 21 που είναι το τελευταίο κεφάλαιο, κλείνει με τον στίχο 25. Επίσης δεν αναφέρονται από κανέναν αλλαγές ως προς τα σημεία αυτά με τον τελώνη και το «3ο πρόσωπο στο κατά Ιωάννην»! Πρέπει όμως να επισημάνουμε και μια κοινή πλάνη, που μοιράζονται οι αιρετικοί όλων των εποχών: Ότι είναι τόσο έξυπνοι, που ανακαλύπτουν πράγματα που κανείς δεν είχε διακρίνει μέχρι που τα είδαν αυτοί. Τόσοι και τόσοι που διάβασαν τα ευαγγέλια στην εποχή της αρχαίας Εκκλησίας και των Πατέρων, γιατί δεν κατήγγειλαν το 3ο πρόσωπο και την ανωνυμία των συγγραφέων των ευαγγελίων; Είναι ο Άχμαντ Ελντίν (και οι υπόλοιποι που χρησιμοποιούν το ανόητο αυτό επιχείρημα) οι μόνοι «σοφοί» που διέκριναν ότι αφού οι συγγραφείς των ευαγγελίων γράφουν σε 3ο πρόσωπο, άρα δεν είναι οι μαθητές Ματθαίος και Ιωάννης που αναφέρονται μέσα; Πολύ απλά, εδώ δεν έχουμε σοφία, αλλά άγνοια. Κι αυτό γιατί

Α) πολλοί σύγχρονοι των ευαγγελιστών τους γνώριζαν προσωπικά, όπως π.χ. ο Πολύκαρπος που τους γνώριζε όλους.

Β) Σε κάποιες περιπτώσεις τα βιβλία ήταν «παραγγελία» που έγινε προσωπικά στον απόστολο, όπως στην περίπτωση του κατά Ιωάννη: οι επίσκοποι της Ασίας ζήτησαν από τον Ιωάννη να γράψει ευαγγέλιο που να εκθέτει διεξοδικά τη διδασκαλία του Ιησού, ακυρώνοντας τις  κακοδοξίες του Κηρίνθου, των Εβιονιτών και άλλων εβραϊκών ομάδων.

Γ) Η τακτική του να μη γράφει ο συγγραφέας σε πρώτο πρόσωπο ούτε και να αναφέρει το όνομά του δεν ήταν κάτι που επινόησαν οι απόστολοι, και δεν ήταν σπάνια κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους γενικότερα… Δεν είναι καθόλου παράλογο κάποιος να αφηγείται σε γ΄ πρόσωπο γεγονότα που τον αφορούν, ιδίως όταν έχει δευτερεύοντα ρόλο σ’ αυτά. Ακόμα και ο Παύλος στο 12ο κεφ. της Β΄ προς Κορινθίους επιστολής μιλά για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, και με τρόπο που ο αναγνώστης δεν καταλαβαίνει ότι μιλά για τον εαυτό του! «2 Γνωρίζω έναν άνθρωπο εν Χριστώ πριν από 14 χρόνια, (είτε μέσα στο σώμα, δεν ξέρω· είτε έξω από το σώμα, δεν ξέρω· ο Θεός ξέρει)· ότι αυτού τού είδους ο άνθρωπος αρπάχτηκε μέχρι τον τρίτο ουρανό. 3 Και γνωρίζω αυτού τού είδους τον άνθρωπο, (είτε μέσα στο σώμα, είτε έξω από το σώμα, δεν ξέρω, ο Θεός ξέρει)· 4 ότι αρπάχτηκε στον παράδεισο, και άκουσε λόγια ανεκλάλητα, που δεν επιτρέπεται σε έναν άνθρωπο να μιλήσει. 5 Για τον άνθρωπο αυτού τού είδους θα καυχηθώ· για μένα, όμως, δεν θα καυχηθώ, παρά μονάχα στις ασθένειές μου.» Γιατί το κάνει αυτό; Γιατί πιο πριν έχει πει: «Να καυχώμαι, βέβαια, δεν με συμφέρει· επειδή, θάρθω σε οπτασίες και αποκαλύψεις τού Κυρίου.»

Δ) Όχι μόνο η τακτική του να γράφει ο συγγραφέας σε τρίτο πρόσωπο δεν ήταν σπάνια, αλλά την χρησιμοποιούσαν γνωστοί εθνικοί συγγραφείς που η πατρότητα του έργου τους ποτέ δεν αμφισβητήθηκε. Ο Ξενοφώντας π.χ. στο «Κύρου Ανάβασις» κάνει το ίδιο, αν και ο ρόλος του στην εκστρατεία των Μυρίων είναι βασικός, όχι ασήμαντος. (Βλ. Κύρου Ανάβασις, εδώ http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=429 .) Μετά τη δολοπλοκία του Τισσαφέρνη που οδήγησε στη σύλληψη και θανάτωση των στρατηγών και λοχαγών τους, οι Έλληνες περιήλθαν σε απελπιστική κατάσταση. Τότε ξεχώρισε ως μοναδική ηγετική φιγούρα ο ίδιος ο Ξενοφώντας. Και όμως, στο απόσπασμα όπου πληροφορούμαστε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εντάχθηκε στο στράτευμα του Κύρου, γράφει για τον εαυτό του: «Υπήρχε στη στρατιά κάποιος Ξενοφών Αθηναίος…», «ερχόμενος ο Ξενοφών…» «ο μεν Ξενοφών…»[4] Μήπως τώρα να αμφισβητήσουμε και την πατρότητα του Ξενοφώντα;

Και συνεχίζει ο απολογητής: «Στο ευαγγέλιο του Λουκά 23:34, ο Χριστός που υποτίθεται να λέει «Πατέρα συγχώρεσέ τους, γιατι δεν ξέρουν τι κάνουν» όταν είναι στον σταυρό, άλλη μια ιστορία η οποία έχει προστεθεί.»

«Έχει προστεθεί» σε τι; Ο Έρμαν υποστηρίζει (στην αγγλική έκδοση του Misquoting Jesus σελ. 192-193) ότι η φράση αυτή υπήρχε στο αρχικό κείμενο του κατά Λουκάν ευαγγελίου, και κάποιος γραφέας με αντιεβραϊκά αισθήματα την αφαίρεσε, για να μην φαίνεται ότι ο Χριστός συγχώρεσε τους Εβραίους. Βέβαια αυτή η αλλαγή, όπως γενικά οι αλλαγές τέτοιου τύπου, δεν πέρασε σε όλα τα χειρόγραφα και αργότερα αποκαταστάθηκε, όπως συνέβη στο προηγούμενο παράδειγμα με το «βαστάζει» και «φανερώνει». Αν λοιπόν ο Ελντίν ισχυρίζεται ότι η φράση δεν υπήρχε αρχικά στο ευαγγέλιο και προστέθηκε αργότερα, παραφράζει τον  Έρμαν ο οποίος αντικρούει αυτή την υπόθεση.

Ο Έρμαν αναφέρει επίσης (σε άλλο σημείο του βιβλίου) ότι ο Λουκάς πήρε ως βάση για την αφήγησή του το ευαγγέλιο του Μάρκου, το οποίο ήδη κυκλοφορούσε όταν αυτός έγραψε το δικό του, και ενώ σε πολλά σημεία το παρέθεσε απαράλλαχτο, σε πολλά άλλα έκανε προσθήκες. Αυτό δεν είναι παράξενο για όποιον γνωρίζει ότι το ευαγγέλιο του Μάρκου βασίζεται τόσο σε δική του μαρτυρία, μια και ανήκε στον πιο εξωτερικό κύκλο των μαθητών (στο σπίτι του Μάρκου έλαβε χώρα ο μυστικός δείπνος) όσο και σε πληροφορίες που έδωσε ο απόστολος Πέτρος, του οποίου ο Μάρκος ήταν μαθητής. Ο απόστολος Πέτρος δεν ήταν παρών κάτω από το σταυρό, όπως ήταν ο Ιωάννης και η μητέρα του Κυρίου, και για τη σταύρωση γνώριζε μόνο όσα άκουσε από άλλους. Ο Λουκάς από την άλλη, πήρε πολλές πληροφορίες που παραθέτει από την Θεοτόκο Μαρία, η οποία ήταν αυτόπτης της σταύρωσης, βρισκόταν κάτω από το σταυρό. Και εφόσον από εκείνην ο Λουκάς έμαθε κάτι παραπάνω, θα ήταν παράλειψη να μην το προσθέσει στη διήγηση που είχε συντάξει ο Μάρκος. Οπότε μόνο από άγνοια ή και ανοησία μπορεί να καταδικάσει κανείς τις προσθήκες του Λουκά, και να τις ταυτίσει με τις προσπάθειες νοθείας των ευαγγελίων. Μπορεί να το κάνει αυτό ένας αμαθής, ένας ανόητος, ή κάποιος που θέλει να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα που προσπαθεί να μας οδηγήσει ο απολογητής του Ισλάμ, όταν καταλήγει: «Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα, πόσες άλλες ιστορίες θα ανακαλυφθούν στο μέλλον ότι έχουν προστεθεί. Φανταστείτε!» Να «φανταστούμε» δηλαδή ότι η Καινή Διαθήκη είναι νοθευμένη, για να καταλήξουμε στο πολυπόθητο για τον Άχμαντ Ελντίν συμπέρασμα, ότι το Κοράνι που τάχα δεν το πείραξε κανείς, είναι αυθεντικός λόγος του Θεού. Δυστυχώς, για να καταλήξει κανείς σε κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται απλά πολλή φαντασία, αλλά φαντασιοπληξία…

Επίσης, μια που ο απολογητής του Ισλάμ με ρωτά προσωπικά – εμένα από όλη την ομάδα – τι γνώμη έχω για «το λάθος του Ματθαίου για το  οποίο γράφουν οι ΟΟΔΕΐτες», θα ήθελα κι εγώ να τον ρωτήσω τι γνώμη έχει εκείνος για τα λεγόμενα του Έρμαν που αναιρούν τα ισλαμικά πιστεύω. Γιατί μέχρι τώρα είδαμε τον Ελντίν να επικαλείται με πάθος τον Έρμαν, και να τον παραφράζει κιόλας. Όμως, ο Έρμαν δέχεται ότι ο Ιησούς πραγματικά σταυρώθηκε και τάφηκε νεκρός – πράγμα που αναιρεί το Κοράνι – δέχεται τον απόστολο Παύλο ως γνήσιο μαθητή του Ιησού – ενώ οι μουσουλμάνοι καταφέρονται εναντίον του με μίσος και ισχυρίζονται ότι νόθευσε τον Χριστιανισμό – και δέχεται ότι στα ευαγγέλια, ειδικά στο κατά Ιωάννη, υπάρχουν εξαρχής εδάφια, που μιλούν για τη θεότητα του Ιησού – κάτι που επίσης αρνούνται οι μουσουλμάνοι, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι τα ευαγγέλια δεν διδάσκουν τη θεότητα του Ιησού, και ότι αν υπάρχουν τέτοια εδάφια, είναι παρανοήσεις ή μεταγενέστερες διαστροφές και προσθήκες. Σε αυτά δέχεται τη γνώμη του  Έρμαν ο Άχμαντ Ελντίν, ή το κάνει μόνο όπου τον συμφέρει;

Αλλά ας δούμε πώς κλείνει το βίντεο ο απολογητής του Ισλάμ.

«Θέλω να κλείσω τα παραδείγματα με την ίδια την Αγία Γραφή, συγκεκριμένα την Παλαιά Διαθήκη, που τονίζει ότι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε όχι μόνο την Καινή Διαθήκη, ολοκληρωτικά το βιβλίο. Μερικά χωρία τα οποία το δείχνουν αυτό. Στο βιβλίο του Ιερεμία, 8:8, διαβάζουμε: «Πώς λέτε ‘είμαστε σοφοί και ο νόμος του Κυρίου είναι μαζί μας;’ Δέστε, σίγουρα μάταια έγινε αυτό, το καλάμι των Γραμματέων είναι αναληθές.’ Το καλάμι, το μολύβι ας πούμε. Το καλάμι των Γραμματέων είναι αναληθές. Ιερεμίας 23:36: ‘Και δεν θα αναφέρετε στο εξής το φορτίο του Κυρίου, δεδομένου ότι το φορτίο θα είναι στον καθένα ο λόγος του. Επειδή διαστρέψατε τα λόγια του ζωντανού Θεού, του Κυρίου των Δυνάμεων, του Θεού μας.’ Προσέξτε: ο Θεός είναι αυτός που κατηγορεί άτομα που αλλάζουν τα λόγια Του, διαστρέφουν τα λόγια Του.

Σε αυτές τις παραποιήσεις του Άχμαντ Ελντίν έχουμε απαντήσει ξανά εδώ: https://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/03/23/periklytos-muhammad-exp/ Πρόκειται για άρθρο που το έχει διαβάσει, αφού υποτίθεται ότι το «αναίρεσε» κιόλας… Όμως, το ότι το διάβασε δεν τον εμποδίζει να ξανακάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Ορίστε πόσο αναλυτικά του είχε υποδειχθεί η παρερμηνεία που έκανε στα δύο εδάφια του Ιερεμία:

Εδώ ο Ιερεμίας δεν μιλάει για κάποια αλλοίωση του κειμένου της Αγίας Γραφής, όπως ψευδώς ισχυρίζεται ο Άχμαντ Ελντίν. Ο Ιερεμίας καταδικάζει τους διεφθαρμένους ψευδοπροφήτες του Βάαλ αλλά και του Γιαχβέ, που έλεγαν στον κόσμο: «Μη φοβάστε, δεν θα έρθει κακό, είμαστε ο λαός του Θεού».

Σε αντίθεση με αυτούς, ο Ιερεμίας είχε ένα καταδικαστικό και ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ άγγελμα από τον αληθινό Θεό, για καταστροφή τού βασιλείου του Ιούδα, και γι’ αυτό τον δίωκαν και τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν.

Ιερεμίας 20/κ: 7-9: «Κύριε, με δελέασες, και δελεάστηκα· υπήρξες ισχυρότερος εναντίον μου, και υπερίσχυσες· έγινα χλευασμός όλη την ημέρα· όλοι με εμπαίζουν.

8 επειδή, αφού άνοιξα το στόμα, βοώ, φωνάζω βία και αρπαγή· γι’ αυτό, ο λόγος τού Κυρίου έγινε σε μένα για ονειδισμό και για χλευασμό όλη την ημέρα.

9 Και είπα: Δεν θα αναφέρω γι’ αυτό ούτε θα μιλήσω πλέον στο όνομά του.

Όμως, ο λόγος του ήταν στην καρδιά μου σαν φωτιά που έκαιγε, περικλεισμένη μέσα στα κόκαλά μου, και απέκαμα να χαλινώνω τον εαυτό μου, και δεν μπορούσα πλέον.».

Ιερεμίας 23/κγ: 16,17: «16 Έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων: Μη ακούτε τα λόγια των προφητών, αυτών που προφητεύουν σε σας· αυτοί σας κάνουν μάταιους· μιλούν οράσεις από την καρδιά τους, όχι από το στόμα τού Κυρίου.

17 Λένε πάντοτε σ’ αυτούς που με καταφρονούν: Ο Κύριος είπε: Ειρήνη θα είναι σε σας· λένε σε κάθε έναν που περπατάει σύμφωνα με τις ορέξεις τής καρδιάς του: Δεν θάρθει επάνω σας κακό·»

Ιερεμίας 7/ζ: 4, 13-15: «4 Μη έχετε πεποίθηση σε αναληθή λόγια, λέγοντας: Ο ναός τού Κυρίου, ο ναός τού Κυρίου, ο ναός τού Κυρίου είναι αυτός… 12 Αλλά, πηγαίνετε τώρα στον τόπο μου, που είναι στη Σηλώ, όπου είχα βάλει το όνομά μου, αρχικά, και δείτε τι έκανα σ’ αυτόν εξαιτίας τής κακίας τού λαού μου Ισραήλ. 13 Και τώρα, επειδή πράξατε όλα αυτά τα έργα, λέει ο Κύριος, και σας μίλησα, σηκωνόμενος το πρωί και μιλώντας, και δεν ακούσατε· και σας έκραξα, και δεν απαντήσατε· 14 γι’ αυτό, στον οίκο, επάνω στον οποίο αποκλήθηκε το όνομά μου, στον οποίο εσείς έχετε το θάρρος, και στον τόπο, που έδωσα σε σας και στους πατέρες σας, θα κάνω όπως έκανα στη Σηλώ· 15 και θα σας απορρίψω από το πρόσωπό μου, όπως απέρριψα όλους τούς αδελφούς σας, ολόκληρο το σπέρμα τού Εφραϊμ».

Δηλαδή, τους λέει: «Μη νομίζετε ότι επειδή ο Ναός του Κυρίου είναι στην Ιερουσαλήμ θα σας γλιτώσει ο Κύριος με όλα αυτά που κάνετε. Κοιτάξτε τι έκανε ο Κύριος στους αδελφούς σας, στο 10φυλο βασίλειο του Ισραήλ, πάνω στους οποίους έθεσε το όνομά Του, και θα δείτε τι περιμένει και εσάς».

Όμως, ο φίλος μας έχει παρερμηνεύσει κι άλλο εδάφιο:

Επίσης από το βιβλίο του Ιερεμία:

«Πώς λέτε: Είμαστε σοφοί, και ο νόμος τού Κυρίου είναι μαζί μας; Δέστε, σίγουρα, μάταια έγινε αυτό· το καλάμι των γραμματέων είναι αναληθές» (Ιερεμίας 8:8)

Το εδάφιο Ιερ. 8,8 αναφέρεται στους Ιουδαίους που δεν τίμησαν τον Νόμο ο οποίος μίλησε για τον Χριστό, και δεν τον δέχτηκαν. Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας χρησιμοποιεί αρκετές φορές το εδάφιο σε έργα του και το θεωρεί προφητικό δηλ. ότι αναφέρεται στους Εβραίους που δεν αποδέχτηκαν το Ευαγγέλιο του Χριστού. Οι Γραμματείς έγραψαν ερμηνείες διαφορετικές, δεν δέχτηκαν τη διδασκαλία περί Μεσσία, δεν πείραξαν το πρωτότυπο κείμενο της Αγίας Γραφής όπως υπονοεί ο μουσουλμάνος απολογητής!

Γενικότερα, θα πρέπει ο Άχμαντ, ή όποιος άλλος θεωρεί ότι ο άγιος προφήτης Ιερεμίας μιλάει για νοθεία στα ΚΕΙΜΕΝΑ της Π.Δ, να εξηγήσει ποια από τα κείμενα γράφτηκαν ΠΡΙΝ τον Ιερεμία, επομένως μπορεί να υπονοούνται στην καταγγελία του, και ποια γράφτηκαν ΜΕΤΑ απ’ αυτόν, άρα είναι εκτός της καταγγελίας του, δηλ. οφείλει να τα δεχτεί ως ανόθευτα.

Και πρέπει να το υποστηρίξει με βάση επιστημονικές και ορθολογι(στι)κές απόψεις, που σε τόση “εκτίμηση” δήθεν τις έχει.

Ωστόσο, ασφαλώς ο άγιος προφήτης Ιερεμίας δεν εννοεί αυτό που εννοεί ο Άχμαντ Ελντίν.

Ο Χριστός μίλησε για τους γραμματείς στα περίφημα “ουαί”. Να πώς είναι αναληθές το καλάμι των γραμματέων. Και να πώς ο λαός διέστρεψε τα λόγια του Θεού: στην καρδιά του, όχι στα κείμενα.

Ίσως επειδή ο απολογητής γνωρίζει ότι οι ισχυρισμοί του για τα δύο εδάφια του Ιερεμία έχουν απαντηθεί,  αυτή τη φορά που τα επικαλείται ξανά, προσθέτει σ’ αυτά κι ένα του Ησαΐα:

«Ησαΐας 10:1: Αλίμονο σ’ αυτούς που ψηφίζουν ψηφίσματα άδικα, και στους γραμματείς που γράφουν, που γράφουν (ο Άχμαντ το επαναλαμβάνει για έμφαση) καταδυνάστευση». Παραλείπει εδώ ο Άχμαντ να μας δώσει τους επόμενους στίχους, που δείχνουν καθαρά ότι δεν αναφέρεται ο προφήτης σε αλλοίωση του Λόγου του Θεού, αλλά σε άδικες δικαστικές αποφάσεις των Γραμματέων, καθώς ο Ησαΐας συνεχίζει: «για να στερήσουν αυτόν που έχει ανάγκη από την κρίση, και για να αρπάξουν το δίκιο των φτωχών τού λαού μου, για να γίνουν οι χήρες λάφυρό τους, και να γυμνώσουν τους ορφανούς!»

Αλλά έχει κι άλλες προτάσεις να μας κάνει:

«Μπορείτε να δείτε ανάλογα και στην Κ.Δ. προς Γαλάτας 1:7». Δυστυχώς για τον απολογητή, εκεί ο απόστολος Παύλος λέει «υπάρχουν μερικοί που σας ταράζουν, και θέλουν να μετατρέψουν το ευαγγέλιο του Χριστού». Ο απόστολος αναφέρεται στο κήρυγμα που είχε κάνει, μια και την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν ακόμη γραπτά ευαγγέλια, κι ακόμα στο εδάφιο δεν έχουμε κάποια απόδειξη πραγματικής αλλοίωσης του ευαγγελίου, παρά μόνο αναφορά στις απόπειρες ορισμένων, τις οποίες ο Παύλος ακυρώνει με αυτή την επιστολή.

Ακόμα πιο ατυχές είναι το επόμενο «παράδειγμα» που μας δίνει, από την προς Ρωμαίους 10:17. Εδώ λέει: «16 Αλλά, δεν υπάκουσαν όλοι στο ευαγγέλιο· επειδή, ο Ησαΐας λέει: «Κύριε, ποιος πίστεψε στο κήρυγμά μας;». 17 Επομένως, η πίστη είναι διαμέσου τής ακοής· η δε ακοή διαμέσου τού λόγου τού Θεού.» Τελείως άσχετο παράδειγμα δηλαδή, όπως άσχετα ήταν και τα υπόλοιπα «παραδείγματα» του απολογητή του Ισλάμ..

Κλείνοντας ο Άχμαντ Ελντίν μας ευχαριστεί που τον ακούσαμε, και μας υπόσχεται ότι θα ακολουθήσουν περισσότερα άρθρα με «περισσότερες γνώμες των λογίων». Εμείς πάλι έχουμε να παρατηρήσουμε ότι η ποιότητα της απολογητικής του είναι τόσο χαμηλή, και το μέγεθος της παραποίησης και ψευδολογίας του τόσο μεγάλο, που θα έπρεπε να μας πληρώνει που τον ακούμε κι όχι απλά να μας ευχαριστεί!

Επίσης, ο απολογητής του Ισλάμ δεν πρέπει να απορεί καθόλου που μέχρι στιγμής δεν έχουμε ανταποκριθεί στην πρόσκλησή του για διάλογο, και για την ακρίβεια θα πρέπει να μας ευχαριστεί που δεν το κάνουμε: με τις τακτικές που ακολουθεί, ένας διάλογος μαζί του θα είναι σαν να κλέβουμε εκκλησία…


[1] «Ότι ο χαρακτήρ της λέξεως της προς Εβραίους επιγεγραμμένης επιστολής ουκ έχει το εν λόγω ιδιωτικόν του αποστόλου, ομολογήσαντος εαυτόν ιδιώτην είναι τω λόγω (Β΄Κορινθ. 11,6), τουτέστιν τη φράσει, αλλά εστιν επιστολή συνθέσει της λέξεως ελληνικωτέρα, πας ο επιστάμενος κρίνειν φράσεων διαφοράς ομολογήσαι αν. Πάλιν τε αυ ότι τα νοήματα της επιστολής θαυμάσια εστί, και ου δεύτερα των αποστολικών ομολογουμένων γραμμάτων, και τούτο αν συμφήσαι είναι αληθές πας ο προσέχων τη αναγνώσει τη αποστολική… Εγώ δε αποφαινόμενος είποιμ’ αν, ότι τα μεν νοήματα του αποστόλου εστίν, η δε φράσις και σύνθεσις απομνημονεύσαντος τινός τα αποστολικά, και ωσπερεί σχολιογραφήσαντός τινος τα ειρημένα υπό του διδασκάλου. Ει τις ουν Εκκλησία έχει ταύτην την επιστολήν ως Παύλου, αύτη ευδοκιμείτω και επί τούτω. Ου γαρ εική οι αρχαίοι άνδρες ως Παύλου αυτήν παραδεδώκασι. Τις δε ο γράψας την Επιστολήν, το μεν αληθώς Θεός οίδεν, η δε εις ημάς φθάσασα ιστορία, υπό τινών μεν λεγόντων, ότι Κλήμης ο γενόμενος επίσκοπος Ρωμαίων έγραψε την επιστολήν, υπό τινων δε ότι Λουκάς ο γράψας το Ευαγγέλιον και τις Πράξεις.»

[2] Και την προς Εβραιους δε επιστολην Παυλου μεν ειναι φησιν, γεγραφθαι δε Εβραιοις Εβραικη φωνη, Λουκαν δε φιλοτιμως αυτην μεθερμηνευσαντα εκδουναι τοις Ελλησιν, οθεν τον αυτον χρωτα ευρισκεσθαι κατα την ερμηνειαν ταυτης τε της επιστολης και των πραξεων. … Μη προγεγραφθαι δε το Παυλος αποστολος εικοτως, Εβραιοις γαρ, φησιν, επιστελλων προληψιν ειληφοσιν κατ αυτου και υποπτευουσιν αυτον, συνετως πανυ ουκ εν αρχη απετρεψεν αυτους, το ονομα θεις.»

[3] «The third century church father Origen, for example, once registered the following complaint about the copies of the Gospels at his disposal.»

[4] [3.1.4] «Ἦν δέ τις ἐν τῇ στρατιᾷ Ξενοφῶν Ἀθηναῖος…» [3.1.6] «ἐλθὼν
δ’ ὁ Ξενοφῶν…» [3.1.8] «ὁ μὲν δὴ Ξενοφῶν…»

Advertisements

20 Σχόλια

  1. Καθίσατε λοιπόν και ακούσατε όλο αυτό το βίντεο; Μπράβο και χαρά στο κουράγιο σας! Προσπάθησε απελπισμένα ο μουσουλμάνος να κρυφτεί πίσω από ένα βίντεο με την ελπίδα να σας αποθαρρύνει, και τελικά πάλι τον εκθέσατε. Είναι δυστυχώς ένας ύπουλος ψεύτης. Εκτός από την απαράδεκτη ενέργειά του να κρυφτεί ως δειλός συκοφάντης πίσω από ένα βίντεο αντί να αναρτήσει ευθαρσώς όσα ψέματα έχει να πει, χρησιμοποιεί και το ψέμα και τις μισές αλήθειες, τις γνωστές δηλαδή τακτικές των αρχαιομανιακών και των άλλων αντιχριστιανών. Συγχαρητήρια σε όλες τις απολογητικές προσπάθειες που έχουν προκύψει από το μεράκι και την αγάπη για την μία και μοναδική Αληθινή και πραγματικά Αποστολική, Ορθόδοξη Εκκλησία.

  2. @Kosta ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια. Πραγματικά πιστεύω ότι πρέπει να μας πληρώνει όποτε παρακολουθούμε τα βίντεό του…

  3. Poly emperistatwmeno ar0ro adelfoi! Sas eyharistw.
    Parakalw deite gia ton epilogo tou kata Markon kai ton Aristiwna edw:

    http://www.oodegr.com/oode/grafi/kritiki/markos_epil1.htm
    Ο επίλογος του κατά Μάρκον Ευαγγελίου

    Το τμήμα του κατά Μάρκον Ευαγγελίου: 16/ις: 9-20 είναι έγκυρο, και αποδεκτό από την Εκκλησία. Όμως υπάρχουν κάποιοι λόγοι αμφισβήτησής του. Όμως αυτοί οι λόγοι αμφισβητούν ότι το έγραψε ο ίδιος ο Μάρκος, και όχι την ένταξή του στο σύγγραμμα του Μάρκου. Γιατί είτε ο Μάρκος το έγραψε, είτε άλλος μαθητής του Χριστού, το μικρό αυτό τμήμα, παραμένει αποστολικό σύγγραμμα.

    Τοποθέτηση του προβλήματος

    Παρά το ότι το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο είναι έγκυρο και αποδεκτό ως Θεόπνευστο από την Εκκλησία, στον Κανόνα των βιβλίων της Αγίας Γραφής, εν τούτοις εγέρθηκαν αμφισβητήσεις ως προς την αυθεντικότητα της παραγράφου 9-20, του τελευταίου κεφαλαίου του 16/ις΄, που αποτελεί τον επίλογο του βιβλίου του Μάρκου. Το τμήμα αυτό είναι το εξής:

    «9 Αναστάς δε πρωϊ πρώτη σαββάτου εφάνη πρώτον Μαρία τη Μαγδαληνή, αφ’ ης εκβεβλήκει επτά δαιμόνια. 10 εκείνη πορευθείσα απήγγειλε τοις μετ’ αυτού γενομένοις, πενθούσι και κλαίουσι. 11 κακείνοι ακούσαντες ότι ζη και εθεάθη υπ’ αυτής, ηπίστησαν. 12 Μετά δε ταύτα δυσίν εξ αυτών περιπατούσιν εφανερώθη εν ετέρα μορφή, πορευομένοις εις αγρόν. 13 κακείνοι απελθόντες απήγγειλαν τοις λοιποίς· ουδέ εκείνοις επίστευσαν. 14 Ύστερον ανακειμένοις αυτοίς τοις ένδεκα εφανερώθη, και ωνείδισε την απιστίαν αυτών και σκληροκαρδίαν, ότι τοις θεασαμένοις αυτόν εγηγερμένον ουκ επίστευσαν. 15 και είπεν αυτοίς. πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. 16 ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται. 17 σημεία δε τοις πιστεύσασι ταύτα παρακολουθήσει· εν τω ονόματί μου δαιμόνια εκβαλούσι· γλώσσαις λαλήσουσι καιναίς· 18 όφεις αρούσι· καν θανάσιμόν τι πίωσιν, ου μη αυτούς βλάψει· επί αρρώστους χείρας επιθήσουσι, και καλώς έξουσιν.

    19 Ο μεν ουν Κύριος μετά το λαλήσαι αυτοίς ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. 20 εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων. αμήν».

    Υπάρχουν όμως τέσσερις μεγαλογράμματοι κώδικες, και μία υποσημείωση του μικρογράμματου κώδικα 274, όπου αντί για τα εδάφια αυτά, υπάρχει μία βραχύτερη μορφή, που αποτελείται μόνο από τέσσερις γραμμές. Επίσης, αυτή η μορφή, συναντάται στο περιθώριο της Ηρακλεωτικής Συριακής μεταφράσεως, και στο περιθώριο δύο καλών χειρογράφων της Μεμφιτικής και κάποιων χειρογράφων της Αιθιοπικής μεταφράσεως. Όμως τα ανωτέρω χειρόγραφα να σημειωθεί ότι
    ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ 16/ις: 9-20. Αλλά παρεμβάλλονται οι τέσσερις αυτές εναλλακτικές γραμμές, ανάμεσα στα εδάφια 8 και 9. Μόνες τους οι τέσσερις αυτές γραμμές, εμφανίζονται μόνο στον παλιό λατινικό κώδικα Κ, χωρίς τα εδάφια 9-20.

    Οι τέσσερις αυτές εναλλακτικές γραμμές, είναι οι εξής:

    «κακείνοι απολογούντο λέγοντες ότι ο αιών ούτος της ανομίας και της απιστίας υπό τον σατανάν εστιν, ο μη εών τα υπό των πνευμάτων ακάθαρτα την αλήθειαν του Θεού καταλάβεσθαι δύναμιν. Δια τούτο αποκάλυψόν σου την δικαιοσύνην ήδη εκείνοι έλεγον τω Χριστώ. Και ο Χριστός εκείνοις προσέλεγεν ότι πεπλήρωται ο όρος των ετών της εξουσίας του σατανά, αλλά εγγίζει άλλα δεινά. και υπέρ ων εγώ αμαρτησάντων παρεδόθην εις θάνατον ίνα υποστρέψωσιν εις την αλήθειαν και μηκέτι αμαρτήσωσιν ίνα την εν τω ουρανώ πνευματικήν και άφθαρτον της δικαιοσύνης δόξαν κληρονομήσωσιν».

    Μάλιστα, το ύφος των τεσσάρων αυτών γραμμών, δεν θυμίζει το ύφος του Μάρκου, ώστε να μας υποψιάζει για το ότι πράγματι δεν ανήκουν στον Μάρκο, αλλά είναι ένθετα από άλλον. Πιθανολογείται, ότι κάποιος αντιγραφέας, ανακάλυψε ότι το αντίγραφο που αντέγραφε τελείωνε απότομα στο εδάφιο 8, επειδή του έλειπαν τα εδάφια 9-20, και επειδή διαπίστωσε ότι τελειώνει το βιβλίο απότομα με τις λέξεις: «εφοβούντο γαρ», πήρε την τολμηρή απόφαση να συμπληρώσει κάτι, για να το κάνει να τελειώνει πιο ομαλά. Ας μην ξεχνάμε ότι τότε δεν υπήρχε ακόμα κανόνας της Αγίας Γραφής, και δεν θεωρείτο ακόμα το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο τμήμα της, (όπως ούτε τα άλλα βιβλία της Καινής Διαθήκης).

    Δεν τίθεται λοιπόν ζήτημα αν το μικρό αυτό τμήμα τεσσάρων γραμμών ανήκει ή δεν ανήκει στο Ευαγγέλιο του Μάρκου, καθώς ΠΟΥΘΕΝΑ στα συγγράμματα των Πατέρων, δεν υπάρχει ίχνος αυτού του μικρού τμήματος. Ουδέποτε λοιπόν το αποδέχθηκε η Εκκλησία ως γνήσιο, και ουδέποτε το χρησιμοποίησε. Και το ότι ξεκινώντας από έναν αντιγραφέα που το πρόσθεσε, αναπαράχθηκε με τη σειρά του, στα ελάχιστα αντίγραφα που αναφέραμε πριν, δεν το κάνει ούτε αποδεκτό, ούτε αξιόπιστο.

    Το ζήτημα λοιπόν που απομένει, είναι αν είναι έγκυρο το τέλος του κατά Μάρκον Ευαγγελίου, στα εδάφια 9-20, το οποίο απουσιάζει όπως είδαμε ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΝΑ χειρόγραφο, από αυτά που περιέχουν το ένθετο εκείνο νόθο μικρό τμήμα.

    Η αποδοχή της Εκκλησίας για τα εδάφια 9-20

    Οι εξωτερικές μαρτυρίες, είναι ισχυρές, για το ότι τα εδάφια 9-20 είναι έγκυρα, και ότι συμπεριλαμβάνονταν εξ αρχής στο Ευαγγέλιο του Μάρκου.

    Κατ’ αρχήν,
    τα περιέχουν όλοι σχεδόν οι μεγαλογράμματοι κώδικες, εκτός από τον σιναϊτικό και τον βατικανό, και όλοι ανεξαιρέτως οι μικρογράμματοι, (από τους οποίους μόνο περί τους 20 κώδικες, ενώ περιέχουν τους στίχους 9-20, απλώς σημειώνουν ότι οι στίχοι αυτοί, αν και βρίσκονται στα καλύτερα χειρόγραφα, λείπουν από κάποια άλλα). Ομοίως, όλα τα ευαγγελιστάρια και τα λεκτιονάρια στις εορτές του Πάσχα και της Αναλήψεως, καθώς και στα εωθινά ευαγγέλια, περιέχουν την περικοπή ολόκληρη.

    Από τις μεταφράσεις, μαρτυρούν υπέρ της αυθεντικότητας της περικοπής, η αρχαία Λατινική και η Βουλγάτα, οι συριακές του Cureton, η Πεσιτώ, η Ηρακλεωτική, η Ιεροσολυμιτική συριακή, από τις αιγυπτιακές η μαφιτική ή βοχαϊρική, η αιθιοπική (ως δευτερεύουσα γραφή), επίσης εν μέρει η γοτθική, και μεταγενέστερα χειρόγραφα της αρμενικής.

    Από τους παλαιούς Πατέρες και εκκλησιαστικούς συγγραφείς, αναφέρονται σε αυτή την περικοπή (9-20) ως τμήμα του κατά Μάρκον Ευαγγελίου, ο Ιουστίνος, πιθανώς και ο Ερμάς, οπωσδήποτε ο Ειρηναίος, ο Τατιανός, και πιθανώς ο Ιππόλυτος.

    Την περικοπή αυτή την παραλείπουν περιορίζοντας το 16ο κεφάλαιο ως το 8 εδάφιο, δύο μεγαλογράμματοι κώδικες, ο σιναϊτικός και ο βατικανός, ο οποίος μάλιστα αφήνει μετά το εδάφιο 8 μια στήλη λευκή ασυμπλήρωτη.

    Ομοίως και ο μικρογράμματος 22, ο παλαιός λατινικός κώδικας Κ, η συριακή μετάφραση του Σινά, τα καλύτερα χειρόγραφα της Αιθιοπικής μετάφρασης, και τα παλαιότερα της Αρμενικής. Η τελευταία συνετέθη τον 5ο αιώνα με βάση Ελληνικό χειρόγραφο, το οποίο οι μεταφραστές αποκαλούν «αυτοκρατορικό» χειρόγραφο, και το οποίο απ’ ό,τι φαίνεται παρέλειπε τα εδάφια 9-20.

    Υπάρχει όμως και μια παλαιά Αρμενική μετάφραση, που περιλαμβάνει τα εδάφια αυτά, με βάση την Πεσιτώ.

    Όσον αφορά τις ενδείξεις από τους Πατέρες ή εκκλησιαστικούς συγγραφείς, η πρώτη μνεία για το πρόβλημα της περικοπής αυτής, υπάρχει στον Ευσέβιο, που γράφει ότι τα καλύτερα από τα χειρόγραφα παρέλειπαν την περικοπή αυτή (προς Μαρίνον 1 Migne 22, 937). Το ίδιο επαναλαμβάνει και ο Ιερώνυμος (Epist. CXX 3) και ο Βίκτωρ ο Αντιοχεύς (ο οποίος όμως υποστηρίζει την αυθεντικότητα της περικοπής), καθώς και ο συγγραφέας ενός λόγου περί της Αναστάσεως, τον οποίο κακώς απέδωσαν στον Ησύχιο των Ιεροσολύμων ή τον Σεβήρο Αντιοχείας. Όλοι αυτοί όμως, φαίνεται ότι αντιγράφουν και επαναλαμβάνουν τον Ευσέβιο για το ζήτημα αυτό, άρα η μαρτυρία κατά του αποσπάσματος είναι ουσιαστικά μόνο μία, του Ευσεβίου.

    Η μαρτυρίες των Πατέρων λοιπόν, συνηγορούν υπέρ της αξιοπιστίας της περικοπής αυτής, ως γνήσιου μέρους του κατά Μάρκον Ευαγγελίου.

    Το ότι τα εδάφια αυτά τα συμπεριέλαβε η Εκκλησία στο βιβλίο του Μάρκου, είναι από μόνο του επαρκές κριτήριο αξιοπιστία του. Όμως για την ιστορία, πρέπει να πούμε ότι και το ύφος των εδαφίων 9-20 δεν θυμίζει το ύφος του Μάρκου, το οποίο μαρτυρείται σε όλο το υπόλοιπο βιβλίο. Τα αμφισβητούμενα εδάφια αυτά, περιέχουν σε μεγάλο ποσοστό λέξεις που δεν βρίσκουμε στο υπόλοιπο βιβλίο του Μάρκου, και που μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι ίσως πράγματι ο Μάρκος έγραψε το βιβλίο του ως το εδάφιο 8, και επειδή τελείωνε απότομα, κάποιος άλλος συμπλήρωσε τα εδάφια 9-20. Όπως παρατηρεί όμως ο Mangenot, δεν είναι παράδοξη η χρήση νέων λέξεων στο τμήμα αυτό, καθώς εκεί ο Μάρκος αφηγείται κάποιο νέο ειδικό γεγονός, και κατ’ ανάγκην χρησιμοποιεί πρωτότυπες λέξεις.

    Ακόμα όμως και αν δεχθούμε ως αδιάσειστες τις διαφορές που υπάρχουν στη χρήση λέξεων των εδαφίων αυτών, υπάρχουν και άλλες ενδείξεις που τοποθετούν τον χρόνο της περικοπής αυτής ακόμα παλαιότερα. Γιατί αυτή η αμφισβητούμενη περικοπή, ήταν ήδη γνωστή στον Ειρηναίο, πιθανώς μάλιστα και στον Τατιανό, κάτι που την αποδεικνύει παλαιότερη του 150 μ.Χ. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να απορρίψουμε τη μαρτυρία, την οποία βρίσκουμε στο περιθώριο του παλαιού Αρμενικού χειρογράφου, κατά την οποία συγγραφέας της περικοπής κατονομάζεται ο Αρίστων, (κατά τον Παπία: Αριστίων), ο μαθητής του Κυρίου εκείνος που όπως ο Μάρκος, ανήκε στον ευρύτερο κύκλο των μαθητών Του. (Ευσεβίου Εκκλ. Ιστορία ΙΙΙ 39).

    Εάν λοιπόν πράγματι γράφτηκε από τον Αριστίωνα και όχι από τον Μάρκο αυτό το τμήμα, εξηγείται το γεγονός, το ότι κάποια ελάχιστα χειρόγραφα το είχαν στην πρωτύτερη μορφή του, χωρίς την προσθήκη του Αριστίωνα, είτε ότι κάποιοι αντιγραφείς, προτίμησαν να διατηρήσουν μόνο το καθαρό κείμενο του Μάρκου ως το εδάφιο 8.

    Είτε λοιπόν δεχθούμε ότι το τμήμα αυτό των εδαφίων 9-20 το έγραψε ο Μάρκος, είτε δεχθούμε ότι το έγραψε ο Αριστίων, η προέλευσή του είναι αποστολική. Και καλώς η Εκκλησία το συμπεριέλαβε στο περιεχόμενο του κατά Μάρκον Ευαγγελίου, και το αναγνώρισε ως έγκυρο.

  4. Πολύ καλή δουλειά. Μπράβο σας.
    Έχω τα βιβλία του Έρμαν και με εντυπωσιάζει η τεράστια προσπάθεια που κάνει να εκλογικεύσει την απώλεια της πίστης του. Επειδή κάποτε πίστευε ότι η Βίβλος έπεσε έτοιμη από τον ουρανό, όπως πολλοί προτεστάντες, όταν κατάλαβε ότι δεν είναι έτσι έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. Από τότε κάνει τα αδύνατα δυνατά να βάλει τους αναγνώστες του να χάσουν την πίστη τους όπως εκείνος. Το θέμα είναι ότι στους Ορθόδοξους η Αγία Γραφή είναι βιβλία που γράφτηκαν για τις ανάγκες της Εκκλησίας και μέρος της Ιεράς Παράδοσης. Δεν είμαστε βιβλιολάτρες και κατανοούμε ότι θεοπνευστία δεν είναι να γράφει ο άνθρωπος σαν ρομπότ υπό τον έλεγχο του Θεού. Οπότε ο ¨Ερμαν δεν έχει πολλά να μας πει.
    Όμως έχω μια ένσταση για το άρθρο. Πιστεύετε ότι θα βοηθήσει ένα φανατικό μουσουλμάνο να καταλάβει πόσο ανόητα βλέπει την Αγία Γραφή; Εγώ σας λέω ότι αύριο ο Ελντίν θα φτιάξει άλλο ένα βίντεο που θα λέει «τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου» όπως πολύ πετυχημένα περιγράψατε. Από τη στιγμή που η έννοια της θεοπνευστίας στο Ισλάμ και τον Χριστιανισμό είναι διαφορετική, δεν έχει νόημα να τα γράφετε αυτά. Οι μουσουλμάνοι θα τα βλέπουν μέσα από το δικό τους πρίσμα.
    Γιατί ένας Ορθόδοξος καταλαβαίνει ότι ένα λάθος στο ποιος προφήτης είπε την προφητεία δεν είναι σημαντικό. Το σημαντικό είναι ποια είναι η προφητεία και αν εκπληρώθηκε. Ένας μουσουλμάνος όμως θα πει ‘όχι, ο Θεός δεν κάνει ποτέ λαθος άρα αφού ο ευαγγελιστής έκανε λάθος στο όνομα του προφήτη, άρα δεν γράφει αποκαλύψεις του Θεού.» Και τα λένε αυτά την ίδια στιγμή που το δικό τους βιβλίο είναι γεμάτο λάθη και ανοησίες, επειδή το μυαλό τους είναι προγραμματισμένο να λειτουργεί κριτικά μόνο όσον αφορά τους άλλους.
    Θα πρότεινα να κάνετε ένα άρθρο που να εξηγεί τη διαφορά της θεοπνευστίας στο Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Κάτι για τελείως αρχάριους στο Χριστανισμό, που να τους δείξει ότι δεν εννοούμε το ίδιο πράγμα. Αν καταλάβουν κάτι τέτοιο επιπέδου Δημοτικού, έχουν ελπίδες να πάνε και στο Γυμνάσιο…

  5. Μια παρατήρηση. Το καθ΄Εβραίους ευαγγέλιο δεν είναι «χαμένο ευαγγέλιο» αλλά απόκρυφο των ιδουαιο-χριστιανών που έφυγαν απο την ΕΚκλησία και τελικά έσβησαν. Δε μπορεί να αποτέλεσε πηγή για την εξιστόριση της μοιχαλίδας στο κατά Ιωάννην. Η μαρτυρία του είναι σημαντική γιατί δείχνει ότι η ιστορία υπήρχε στα κανονικά ευαγγέλια και από αυτά το πήρε προφανώς το καθΈβραίους. Αυτό γιατί πάντα τα απόκρυφα έπαιρναν πράγματα από τα κανονικά (που προϋπήρχαν) και όχι το αντίθετο.
    Άλλωστε αφού το καθ΄Εβραίους χάθηκε πώς αργότερα -τον δ΄αιώνα φερ΄ειπείν- κάποιος πήρε απ΄αυτό την ιστορία; Άρα η ιστορία ήταν γραμμένη από την αρχή και το καθ΄Εβραίους την είχε ξεσηκώσει από κει.
    Κατά τα άλλα, μπραβο, οι γνώσεις σας είναι τεράστιες. Αναρωτιέμαι αν είστε καθηγητές πανεπιστημίου. (Δε χρειάζεται να απαντήσετε σ΄αυτό). Συνεχίστε έτσι.

  6. Ρε παιδιά… Κοιτάξτε τι έγραψε ο άνθρωπος στο μπλογκ του, μα τον Αλλάχ! Μετρήστε τα ορθογραφικά λάθη και τα λάθη στους τόνους και θα καταλάβετε γιατί προτιμάει τα ηχητικά και τα βίντεο… Για να μην τον παίρνουν στο ψιλό το κάνει!

    «Ο Ψευτοαποστάτης(greekmurtad) ομολογεί την άβολη αλήθεια: «Ναι, η Αγία Γραφή έχει λάθει, και τι έγινε;»
    Posted on Μαΐου 20, 2010 by Ahmed Eldin

    Άχμαντ Ελντίν

    Ο καλύτερος «πελάτης» ο greekmurtad έμμεσα ομολόγει την αλήθεια για το ιερό του Βιβλίο. Ότι έχει λάθει. Τα συμπεράσματα όμως από τον συλλογισμό του είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά που ο ίδιος παραδέχεται. Γιαυτό θα τον βοηθήσουμε για άλλη μια φορά να δει την αλήθεια. Πως θα γίνει αυτό; Παίρνοντας ένα ένα τα «επιχειρήματα» και απαντώντας σε αυτά. Το άρθρο του μπορείτε να το διαβάσετε εδώ (https://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/05/19/bible-authors2/). Παρακάτω ακολουθεί σε ηχητική μορφή η αναλυτική μας απάντηση:

    Μέρος 1 – η άβολη αλήθεια

    Μέρος 2 – Ποιος παραφράζει ποιον;»

    Εννοείται, ότι δεν απαντάει τίποτα, ούτε αναλυτικά… Λέει στην αρχή κάτι για να ψαρώσουν οι οπαδοί του, ότι σας έχει πιάσει πανικός… Τα περισσότερα επιχειρήματά σας δεν τα σχολιάζει. Ξαναδιαβάζει από τον Έρμαν «τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου»… Υπερτονίζει το λάθος του Ματθαίου και του Μάρκου… Διαβάζει και από τη Δογματική του Ματσούκα, και δεν καταλαβαίνει ότι αυτά που διαβάζει τον αναιρούν! Βλέπω κιόλας ότι έχει αντιγράψει όλες τις ετικέτες από το άρθρο σας στις δικές του! Ούτε ετικέτες δεν μπορεί να βάλει από μόνος του ο άχρηστος…

    Άντε και του χρόνου για μια νέα Draw Muhammad Day!

  7. Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!! Και μόνο ο τίτλος τα σπάει! Πάντως τώρα σοβαρά τόσους μήνες ληστεύετε εκκλησία. Ο μπούφος ο Ελντίν αναφέρεται συνέχεια σε βιβλία που δεν διάβασε καν και βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα. Είναι ανορθόγραφος. Είναι ψεύτης π.χ είχε πει οτι είχε γινει και ορθολογιστής (!!!) μα ακόμα και ο πιο βλάκας ξέρει οτι ο ορθολογισμός δεν ειναι θρησκεία, και οτι ο οποιοσδήποτε μπορεί να είναι ορθολογιστής αφού ο ορθολογισμός προσπαθεί να αποδείξει την αλήθεια μέσω της λογικής σκέψης. Έχει πει ακόμα οτι το Ισλάμ τραβάει την προσοχή των επιστημόνων και οτι εκείνοι το ασπάζονται, ενώ στη πραγματικότητα αυτοί οι επιστήμονες είναι μια μειοψηφία 2-3% του επιστημονικού συνόλου που διάβασαν χαντίθ που αποδείχτηκε οτι ήταν πλαστά. Και το καλύτερο: η πλειοψηφία των επιστημόνων έχει αποδείξει ότι το Ισλάμ είναι η πιο αντιεπιστημονική θρησκεία που υπάρχει. Για να τελειώνω θα πω απλά τη γενική εικόνα που βλέπουν όλοι οι περαστικοί στο μπλογκ του: ο Ελντίν είναι ένας άχρηστος, αγράμματος, ψεύτης, μπούφος. Είναι απολογητής της πιο αντιεπιστημονικής, απάνθρωπης, ανιστόρητης, παρανοϊκης, φονταμενταλιστικής θρησκείας που την έφτιαξε ένας κακοποιημένος γεροσχιζοφρενής! Για αυτό λέω οτι ληστεύετε εκκλησία. Δεν αξίζει καν να ασχολήστε μαζί του. Αφήστε τον να νομίζει οτι νίκησε και οτι τάπωσε και ξεμπρόστιασε τους αντιισλαμιστές ψευτοαποστάτες.

  8. -Ινδουστικό Ολοκαύτωμα
    -Νάγκορνο κάραμπαχ
    -Νότιο Σουδάν
    -Ασσύριοι
    -Λίβαννος(ποιος αποσταθεροποίησε το λίβανο στα τέλη της δεκαετιάς του 60′???χέρι που ταίζει και χέρι που δαγκώνει)
    -Κασμίρ 1946-1949(η υπορισία του Πακιστάν)
    -Μπαγκλαντές 1971′(μια γενοκτονία που αρνούνται οι μουσουλμάνοι του Πακιστάν)
    Βέβαια για όλα φταίει η Αμερική,ασχέτως αν οι Σιίτες-σουνίτες σφαγίαζονταν αιώνες πριν τον Κολόμβο.Επίσης αν η ληστεία είναι έγκλημα στο ισλάμ,γιατί σχεδόν όλες οι μουσουλμανικές χώρες διατηρούν καλές σχέσεις με την Τουρκία,η οποία έφτιαξε ένα κράτος με ιμπεριαλιστικούς πολέμους???Π.χ. οι μουσουλμάνοι Τούρκοι κατακτήσανε χωρίς καμία αφορμή ή λόγο την Τραπεζούντα,την Ουγγαρία,την Κύπρο,κτλ πέρα από τους «εθνικιστικούς λόγους»,στο Ισλάμ για να κάνεις πόλεμο δε χρειάζεσαι αίτιο.Π.χ η εισβολή στα ρατζιπούτα ης Ινδίας,και στο Ρατζαστάν τον 8 αιώνα έγινε χωρίς καμία πρόκληση από πλευράς ρων εισβαλλώμενων.Ακόμα και η κατάκτηση της Ισπανία ήταν παραβίαση συνθηκών,αφού ο Βισηγότθος νόμιμος κληρωνόμος τους μίσθωσε(μουσουλμάνους) για να πάρει πίσω το θρόνο του,και με την συνεργασία του χριστιανού ηγεμόνα της Κεούτα,και αυτή εκμεταλλευτήκανε την αναρχία,και λεηλατήσανε(παραβιάζωντας τις συμφωνία)την Ισπανία και Νότια Γαλλία για 30 χρόνια.
    -Τέλος γιατί ο ΟΗΕ δέχεται μουσουλμανικές χώρες ενώ αναγνωρίζει το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας.Καμία μουσουλμανική χώρα ή μουσουλμάνος δεν αναγνωρίζει στους Μπαχάι να πιστεύουν στο Μπαχαισμό??
    -Επίσης έχω μια απορία,καλά με τους λαούς της βίβλου(Χριστιανούς,Ιουδαίους,Ζωροάστρες).Με αυτούς που δεν ανήκουν σε αυτές τις ομάδες τι γίνεται,αν ας πούμε είσε Σαιεντολόγος,άθεος ή γνωστικιστής-αγνωστικιστής,Σιντοιστής,ή ακόλουθος άλλης θρησκεία τι ορίζει το κοράνι ή μουσουλμάνοι για σένα,στη Σαρία.Προφανώς δεν είμαι ντίμι(Χριστιανός,κτλ) αλλά ούτε και μουσουλμάνος,τότε τι γίνεται με μένα ???????

    • @Gnostikistis-atheos: Πολύ λογικά τα ερωτήματα που θέτεις, και όπως καταλαβαίνεις τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα πολλές φορές υπαγορεύουν παράλογα πράγματα.
      Αυτοί που δεν ανήκουν στους λαούς της Βίβλου είτε θα μεταστραφούν δια της βίας στο Ισλάμ, είτε θα σκοτωθούν. (Βλ. και Κοράνι 9:5.) Βέβαια στην Ινδία όπου σκότωσαν κάποια εκατομμύρια αλλά ήταν αδύνατον να τους σκοτώσουν όλους, αποφάσισαν να τους κάνουν ντίμι για να εισπράξουν και κανέναν φόρο για τη συντήρηση του στρατού. Όμως δεν υπάρχει ομοφωνία των λογίων σχετικά με αυτή την «παραχώρηση» στους παγανιστές.
      Άθεοι και αγνωστικιστές περιλαμβάνονται στους απίστους, και αν έχουν την ατυχία να βρεθούν υπό κυριαρχία μουσουλμάνων είπαμε τι θα πάθουν: ή θα γίνουν μουσουλμάνοι ή αντίο ζωή… Για τους Μπαχάι δεν χρειάζεται να σου πω κάτι, βοούν τα πρακτορεία ειδήσεων από τη μεταχείριση που έχουν! Αν ενδιαφέρεσαι ειδικά για τους Βουδιστές θα βρεις πολλά εδώ: http://seanrobsville.blogspot.com/2009/12/what-buddhists-and-pagans-need-to-know.html

  9. @gnostikistis-atheos (τωρα που κολλάει ο γνωστικισμός με τον αγνωστικισμό, την αθεϊα και τον αθεϊσμό δεν έχω ιδέα),
    με το Ισλάμ δεν βγάζεις άκρη. Είναι απλά μια θρησκεία ενός γεροσχιζοφρενή (Μωάμεθ) και της ψευδαίσθησης-φαντασίωσης ή alter ego του (Αλλάχ). Ο Μωάμεθ είχε διάφορα συμπτώματα όταν προφήτευε που ταιριάζουν απόλυτα με τη σχιζοφρένεια. Επίσης είχε κακοποιηθεί μικρός. Δεν θέλει πολύ σκέψη.
    Επίσης μόνο οι μουσουλμάνοι πάνε στον παράδεισο, οι υπόλλοιποι τη πουτσίσαμε και θα καιγόμαστε στα καζάνια του Αλλάχ όπου δίπλα θα παίζουν οι AC/DC κομμάτια απο το «Highway to Hell» και το «Hells Bells» και παραδίπλα οι Tito & Tarantula ενώ η Σάλμα Χάγεκ θα χορεύει όπως στη ταινία του Ταραντίνο και του Ροντρίγκεζ «From Dusk Till Dawn». Την ίδια στιγμή στον παράδεισο οι πιστοί μουσουλμάνοι θα πηδάνε 72 παρθένες που δεν χάνουν τη παρθενιά όσο και να τις γ*beep*ς και βέβαια τις γυναίκες που είχαν στην ζωή τους. Θα τρώνε ρύζια, πατάτες, φρικασέ ότι τους καυλώσει και θα τους σερβίρουν κρασί όμορφοι νέοι με πράσινα μάτια (αυτά τα έλεγε ο σχιζο… εεε προφήτης ήθελα να πω για τα πιο «απελευθερωμένα αγόρια»). Αυτές είναι οι επιλογές σου. Είναι βέβαια σίγουρο οτι θα γίνεις μουσουλμάνος και εσύ για να της καπουλάρεις αλλά κυρίως για άλλους δυο λόγους: αν δεν γίνεις θα πρέπει να πληρώνεις σε εκείνους φόρο ακόμα και στην ίδια σου τη χώρα και αν δεν πληρώσεις εκείνοι θα σε ξεσπιτώσουν και θα σε εξορίσουν ή θα σε σκοτώσουν. Στην τελική είναι απλό να είσαι μουσουλμάνος. Απλά σκοτώνεις σαύρες για να παίρνεις 100 πόντους ή 70 (είδες μαγκιά το Ισλάμ; Μιλάμε για πολλοί προχωρημένα άτομα. Είχαν δημιουργήσει αιώνες πριν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια με point system!! μιλάμε για μεγάλες πατέντες χαχαχαχαχχαχαχαχα), να προσεύχεσαι 5 φορές την ημέρα, να σφάζεις τους άπιστους ή να τους παίρνεις τα φράγκα, να βιάζεις όποτε σου καπνίσει τη γυναίκα σου, άμα εκείνη είναι άπιστη να της παίρνεις τα παιδιά με το έτσι θέλω και να την κάνεις για Αραβία, να πηγαίνεις μια φορά τον χρόνο στη Μέκκα, να λες ψέμματα αν χρειαστεί για να προσυλυτήσεις απίστους (ακόμα και να ορκιστείς στο Κοράνι και να λες ψέμματα που να παραφράζουν την Ιστορία και γενικώς τα πάντα), όταν τσακώνεσαι να μην χτυπάς τον αντίπαλο στον πρόσωπο (όλα τα υπόλλοιπα όμως επιτρέπονται όπως: βγάλσιμο νυχιών, σφάξιμο, αποκεφαλισμός, λιθοβολισμός, σπάσιμο δαχτύλων, κόψιμο των ποδιών και ότι άλλο θα κατέβει στο άρρωστο μυαλό σου)κ.τ.λ. Αυτό είναι το Ισλάμ. Αν σου αρέσει έχει καλός, αν όχι θα σου πάρουμε το κεφάλι. Την κάνω και εγώ τώρα ο άπιστος γιατι είπα πολλά και με αυτά που λέω μετά θα με κυνηγάει καμιά ομάδα σχιζοφρενών μουσουλμάνωω.

    • @Solomon Cane, καλώς μας ήρθες. Σε βλέπω ενημερωμένο σε κάποια πράγματα. Τους νέους με πράσινα μάτια όμως πού τους βρήκες; Τα σχετικά εδάφια είναι τα 52:24, 56:17 και 76:19. Είναι φρέσκοι, ωραίοι σαν μαργαριτάρια κτλ. αλλά όχι πρασινομάτηδες. Σε παρακαλώ μην διαδίδεις αντιισλαμική προπαγάνδα! 🙂

      • Κάτσε ρε Μουρτάντ να πούμε εγώ είχα δει κάτι βιντεάκια με κάτι μούσιες ιμάμηδες που περιγράφαν τον Ισλαμικό παράδεισο και ένας αυτούς μίλησε για πρασινομάτηδες νέους που σερβίρουν κρασί. Και αφού τελικά δεν υπάρχει να του κάνεις μήνυση για παραπλάνηση των «αγοριών» που μεταστράφηκαν στο Ισλάμ. 😀

        • @Solomon Kane, αν το είδες σε βίντεο πάω πάσο. Απλά σε ρώτησα πού το βρήκες, γιατί στο Κοράνιο δεν υπάρχει τέτοια αναφορά. Μήπως λες εκείνο το αθάνατο ‘πώ πω δέρμα… χωρίς κρέμες, χωρίς βαζελίνη»; 🙂

          • Δεν είμαι σίγουρος γιατί υπάρχουν πολλοί τέτοιο καραγκιόζηδες και λένε ένα σωρό τέτοια. Ίσως να ήταν αυτό.

  10. Χεχε,δε μου αρέσει που βρίζεις στην απαντησή σου(ξέρω δε βρίζεις εμένα,αλλά μία συμβουλή,ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕ ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΕΙ ΔΗΚΤΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ(ελευθερία του λόγου έχουμε αλλά συμβουλή σου δίνω)ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ,ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ Η ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΕΥΔΟΚΙΜΕΙ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ,ΑΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΙΣ ΒΡΙΣΙΕΣ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ,μου έχει συμβεί αυτό και στο λέω,αφού είχα πολλά επιχειρήματα,δεν απάντησε σε κανένα και απλά συνέχιζε βρίζοντας,έτσι αδιαφορήσαν και οι υπόλοιποι,τέλος πάντων θα δώσω κάποιες διευκρινίσεις.Αθεία σημαίνει απώλεια θεού-θεισμού,δηλαδή απώλεια επίκλησης από όπου προέρχεται η λέξη θεός-θεισμός.Πρακτικά δεν είμαι άθεος,επικαλούμαι απλώς σε άλλα-άλλους(λ.χ. στον εαυτό μου),απλά ο κόσμος δεν είναι Μπαμπινιώτης,και άντε να τους εξηγείς κάθε φορά.Επίσης ο γνωστικισμός δεν έρχεται σε αντίθεση με το να επικαλείσε λόγου χάρη στις δυνάμεις του εαυτού σου ή σε έναν άλλο ή ίδιο ανώτερο ών(Ελοχίμ-μοναδικός-δημιουργός-τέκτων δε με ενδιαφέρουν οι ονομασίες).Τον αγνωστικισμό τον ανέφερα ως παράδειγμα.Ξέρεις οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ΔΕΝ είναι «Χριστιανοί»(δηλαδή πιστεύουν στον χρισμένο).Οι περισσότεροι είναι αγνωστικιστές,άθεοι,γνωστικιστές,απλώς δε ξέρουν τη λέξη για να το εκφράσουν.Και στην ιαπωνία υπάρχουν τσούρμο άθεοι,γνωστικιστές,πνευματιστές,σιντοιστές,βουδιστές,κτλ.Εδώ είναι το πρόβλημα καλά εντάξει σε ένα ισλαμικό κράτος με τους ντίμι,άντε κάνε και καμιά παραχώρηση(με το συμπάθιο του χρήματος όπως στην Ινδία με τους Μουγκάλ-εντάξει……εεεε δε ξέρω σε τι άλλο δίλημμα θα έμπαινε ο Μοχάμαντ μπιν Κουασίμ και ο Τιμούρ,με τα 100 εκατομμύρια και Ινδουιστών που διοικούσαν…το κοράνι ή τα χρήματα,χαχα ποιος ξέρει μάλλον δεν ήταν καλοί μουσουλμάνοι και σκέφτηκαν τα χρήματα).Πραγματικά αναρωτιέμαι ποια είναι η επίσημη θέση των μούφτηδων για τους μη Χριστιανούς,Ιουδαίους,Μουσουλμάνους,Ζωροάστρες(είχα ακούσει πως θεωρούν προστατευόμενους και τους βουδιστές,επειδή ο βούδας προήγγιλε τον Μουχάμαντ,αλλά βουδιστές ανταπάντησαν πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει).Ξέρεις στην «σταυροφορική» Αμερική είναι ανγωρισμένη και μία «Εκκλησία του Σατανά» του κ.Λα Βέυ,και χαίρει εκτίμησης,αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν ζητούσαν να ανοίξουν εκκλησία του Σατανά στην Αίγυπτο ή στη Συρία ας πούμε.(για να μην παρεξηγηθώ,οι οπαδοί αυτής της εκκλησία δεν είναι καλύτεροι από τους μουσουλμάνους,η μάυρη βίβλος άλλωστε εξυμνεί την εκδίκηση).Απλώς φίλε μου έχω απορία τι γίνεται με τους μη λαούς της Βίβλου.(δε με ενδιαφέρει τι κερδίζεις στο μουσουλμανικό παράδεισο ή αν δεν ακούς μουσική,κτλ-η μουσική άλλωστε είναι το πλέον ασήμαντο αν δεν υπάρχει θέση για εσένα.Εντάξει το Χριστιανό τον φορολογούνε,με εμένα τι γίνεται??

  11. Φίλε δεν είναι οτι διαφωνώ με το Ισλάμ. Είναι το θέμα το οτι είναι φασισταριά του κερατά. Εγώ τώρα σαν αναρχικός Χριστιανός δεν μπορώ να το ανεχτώ. Ο μουσουλμάνος ας πιστεύει οτι θέλει το θέμα είναι να μην καταπιέζει τους άλλους και να τους επιβάλλει τα πιστεύω του. Στην προκειμένη περίπτωση το κάνει και μετά έρχεται να πουλήσει μούρη και να το παίξει ειρηνικό παιδάκι όπως ο χασικλής ο ελντίν. Για τις βρισιές τώρα αν έλεγα όλο το κείμενο με άλλες λέξεις μη υβριστικές θα άλλαζε τίποτα; Το νόημα θα έμενε το ίδιο. Όπως και να έχει τις απαντήσεις στις έδωσα: δεν τη γλυτώνεις σύμφωνα με το Ισλάμ. Ή θα γίνεις μουσουλμάνος ή θα καίγεσαι στο ίδιο καζάνι μαζί με έμενα και όλους τους άπιστους. Ούτε εμείς οι Χριστιανοί και Εβραίοι την γλυτώνουμε. Με λίγα λόγια όλοι εκτός απο εκείνους θα γίνουν μπέργκερς. Συμπεριλαμβάνονται και οι Βουδιστές. Κανένας δεν τη γλυτώνει. Τώρα για τα θεολογικά δεν θα κάτσω να ανοίξω κουβέντα γιατί είναι μεγάλη ιστορία. Για την Εκκλησία του Σατανά δεν χρειάζεται να πω κάτι. Ας πιστεύουν οτι θέλουν αλλά για εμένα είναι κουφιοκέφαλοι. Όσο για εκκλησία δικιά τους εκεί κάτω… το πολύ να έφτιαχναν το νεκροταφείο για να τους θάψουν μετά το λιθοβολισμό. Και δεν κατάλαβες τι έλεγα. Τα συγκροτήματα αυτά θα παίζουν στην κόλαση. Είναι δυνατόν οι AC/DC να παίζουν το Highway to Hell στον παράδεισο; Όσο για τη Σάλμα Χάγεκ ούτε εδώ με κατάλαβες. Δεν έχεις δει την ταινία «From Dusk Till Dawn»; (στα ελληνικά: «Απο το σούρουπο ως την Αυγή»). Καλά δεν έχει σημασία. Εγώ απλά σατύριζα τις μεταφυσικές αντιλήψεις των μουσουλμάνων επειδή περιέχουν τόσο πολύ υλισμό. Όσο για τις υπόλλοιπες ερωτήσεις που έχεις δεν χρειάζεται απάντηση γιατί απλούστατα το Ισλάμ είναι μια φασιστική, αντιανθρωπιστική και φονταμενταλιστική θρησκεία που είναι γεμάτη απο (όχι εθνικισμό όπως είπες, αυτό είναι λάθος) κοινωνικό ρατσισμό προς τα άτομα που έχουν αντίθετες απόψεις. Μην περιμένεις να βρεις λοιπόν απάντηση λογική απάντηση απο άτομα που θέλουν να μοιάσουν σε ένα κακοποιημένο σχιζοφρενή γέρο-παιδεραστή και που θεωρούν θεία αποκάλυψη το παραληρημά του.

    • @Solomon Kane γράφεις: «Για τις βρισιές τώρα αν έλεγα όλο το κείμενο με άλλες λέξεις μη υβριστικές θα άλλαζε τίποτα; Το νόημα θα έμενε το ίδιο.» Θα έμενε ίσως το ίδιο, είναι όμως προτιμότερο να λες ό,τι θέλεις χωρίς βρισιές.

  12. Α είχα ξεχάσει να σου πω εχθές. Σε περίπτωση που δεν θέλεις να αλλάξεις θρήσκευμα τότε θα πρέπει να πληρώσεις όπως είπα φόρο αλλιώς σε ξεσπιτώνουν και σε εξορίζουν ή σε λιθοβολούν. Αυτό υσχύει για τους λαούς της Βίβλου. Για εσένα π.χ που είσαι άθεος υσχύει το: ή γίνεσαι μουσουλμάνος ή σε σκοτώνουν σαν σκυλί.

  13. […] Η απελπισμένη απολογητική του Ισλάμ-7: «Η αναξιοπιστία … […]

  14. Γνωστικιστή άθεε… Άμα διοικείς 100 εκατομμύρια κι έχεις κι έναν τεράστιο στρατό τι άλλο να κάνεις παρά να βάλεις φόρους; Να τους σκοτώσεις όλους τόσα εκατομύρια δε γίνεται… Θα πιαστείς να σφάζεις, άσε που μπορεί να επαναστατούν συνέχεια. Και χρειάζεσαι και λεφτά για το στρατό. Πρακτικοί άνθρωποι οι μουσουλμάνοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: