Είναι το Κοράνι «λόγος του Θεού»;

Οι μουσουλμάνοι θέλουν να μας πείσουν ότι το Κοράνι είναι λόγος του Θεού, αιώνιος και αναλλοίωτος. Όμως, ποιος μας το βεβαιώνει αυτό, ΕΚΤΟΣ από το ίδιο το Κοράνι; Το οποίο μάλιστα επαναλαμβάνει κουραστικά τέτοιους ισχυρισμούς σχεδόν σε κάθε σελίδα [1], σε μια ολοφάνερη προσπάθεια να πείσει τους αμφισβητίες με την διαρκή επανάληψη; Κανείς. Πρόκειται για κυκλικό συλλογισμό, μια από τις κοινές λογικές πλάνες που διαπράττουν μουσουλμάνοι. Όμως, δυστυχώς γι’ αυτούς που θέλουν να μας πείσουν, υπάρχουν δεκάδες λόγοι για τους οποίους το Κοράνι ΔΕΝ μπορεί να είναι θεία αποκάλυψη. Μερικοί βασικοί είναι ότι ΑΝ ήταν,

1)      Δεν θα ερχόταν σε αντίθεση με προγενέστερα ιερά βιβλία σε θέματα τόσο βασικά, όπως η σταύρωση και η ανάσταση του Χριστού , πράγμα που κάνει τους μουσουλμάνους να καταφεύγουν στον ισχυρισμό ότι η Αγία Γραφή έχει παραχαραχθεί. Δείτε μια λίστα διαφορών Αγίας Γραφής και Κορανίου εδώ (περιλαμβάνει και ιστορικά λάθη του Κορανίου).

2)      Δεν θα περιείχε θεολογικά λάθη, όπως τα λάθη σχετικά με το τι πιστεύουν οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί (Σούρα 5:73,75; 9:30)

3)      Δεν θα περιείχε χονδροειδή επιστημονικά λάθη, όπως ότι τα άστρα είναι… βλήματα για να διώχνουν τους δαίμονες, ότι η γη είναι επίπεδη κ.α. πολλά, που μπορείτε να δείτε εδώ

4)      Δεν θα περιείχε διηγήσεις για αρχαίους λαούς που η ιστορική έρευνα και η αρχαιολογία αποδεικνύουν φανταστικές

5)      Και που – τι παράξενο! – είναι γραμμένες πριν αυτό «αποκαλυφθεί», από ποιητές, που – τι σύμπτωση! – ήταν σύγχρονοι και συγγενείς του Μουχάμμαντ και δεν έγιναν ποτέ μουσουλμάνοι…

6)      Δεν θα αντέγραφε τους χανίφες, τις Ιουδαιοχριστιανικές αιρέσεις και τα απόκρυφα χριστιανικά κείμενα.

7)      Δεν θα είχε ακυρωμένα εδάφια ούτε θα χρειαζόταν «αναθεώρηση» κάθε λίγο και λιγάκι, με εδάφια που αναιρούν τα προηγούμενα, όπως η περίπτωση όπου ο Μουχάμμαντ ήθελε να παντρευτεί την Ζεϊνάμπ, σύζυγο του υιοθετημένου γιου του (Σούρα 33:50)

Όσο για  την απελπισμένη προσπάθεια των μουσουλμάνων απολογητών, να κάνουν το Κοράνι πιο αξιόπιστο καθιστώντας αναξιόπιστη την Αγία Γραφή,  δεν έχει κανένα νόημα καθώς, όπως λέμε στο σχετικό άρθρο, «Το έγγραφο που έχει συνταχθεί κατά το χρόνο του γεγονότος δεν οφείλει να αποδείξει την αξιοπιστία του σε σχέση με τα μεταγενέστερα. Αυτό δεν είναι ούτε λογικό, ούτε σύμφωνο με τις αρχές της επιστήμης της Ιστορίας» και «Το να αποδείξουμε ότι το παλαιότερο έγγραφο δεν ήταν ακριβές απλώς αποδεικνύει ότι το παλαιότερο έγγραφο δεν είναι ακριβές. Όμως, δεν σημαίνει εξ ορισμού ότι το νεότερο έγγραφο λέει αλήθεια. Αυτό εξακολουθεί να χρειάζεται να αποδείξει ότι αυτά που περιγράφει είναι αλήθεια.»

Όμως, μπορείτε να δείτε τους παραπλανητικούς ισχυρισμούς αυτών των απολογητών να συντρίβονται εδώ και εδώ.

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Παραθέτουμε δειγματοληπτικά:

  • «Αυτό το Κοράνι δεν θα μπορούσε να έχει επινοηθεί από κανέναν άλλον, παρά από τον Θεό» (10:37)
  • «Αυτή δεν είναι μια πλαστή ιστορία, αλλά μια επιβεβαίωση των προγενέστερων Γραφών…» (12:112)
  • «Αυτό το βιβλίο έχει πέρα από κάθε αμφιβολία αποκαλυφθεί από τον Κύριο του Σύμπαντος… Αυτοί λένε: ‘Αυτός το σκαρφίστηκε μόνος του;’» (32:1-2)
  • «Όταν οι ξεκάθαρες αποκαλύψεις μας απαγγέλονται σ’ αυτούς, αυτοί λένε ‘αυτό δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά μια κατασκευασμένη ψευδολογία’» (34:43)

 

Advertisements

4 Σχόλια

  1. «Όταν οι ξεκάθαρες αποκαλύψεις μας απαγγέλονται σ’ αυτούς, αυτοί λένε ‘αυτό δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά μια κατασκευασμένη ψευδολογία’» (34:43) Πόσο δίκιοι έχουν «αυτοί»!

  2. Εδώ γιατί δε σχολιάζει κανένας μουσουλμάνος; Όχι ότι απορώ, αλλά λέμε τώρα…

  3. Η τιμωρία για τον βιασμό στο Ισλάμ

    Ο Ουμπάντα ιμπν ας-Σάμιτ είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είχε πει: «Μην προκαλέσετε κακό ή μην επιστρέψετε το κακό.» (Sunan ibn Majah 2340, hasan)

    Ο βιασμός προκαλεί αρκετά προβλήματα στην ψυχολογία αλλά και στο σώμα. Δημιουργεί αισθήματα ενοχής, φόβου, αίσθηση καταδίωξης κ.α. Αυτό από μόνο του αρκεί για να αντιληφτούμε ότι ο βιασμός απαγορεύεται στο Ισλάμ. Γι’ αυτό ο Προφήτης κατέστησε σαφές ότι ο βιασμός ήταν (και είναι) κάτι που δεν επρόκειτο να γίνει ανεκτό στο Ισλάμ. Για παράδειγμα όταν κάποιος άντρας στη Μεδίνα πιάστηκε μετά που είχε βιάσει μία γυναίκα, ο Προφήτης τον καταδίκασε σε θάνατο.

    Ο Άμπου Αλκάμα είπε ότι μία γυναίκα τον καιρό του Προφήτη είχε πάει στο τζαμί για να προσευχηθεί. Στον δρόμο συνάντησε έναν άντρα ο οποίος της επιτέθηκε και τη βίασε. Αυτή είπε τότε ότι «Αυτός ο άντρας με βίασε!» Ο Απεσταλμένος του Θεού είπε τότε: «Να θανατωθεί.» (Sunan At-Tirmidhi 1454, Sahih)

    Οι ορθά καθοδηγημένοι χαλίφες συνέχισαν την εφαρμογή της καταδίκης των βιαστών. Το θύμα όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να καταδικαστεί.

    Ο Ιμπν Όμαρ (ραχίμαχουλλάχ) είπε:

    Έδωσαν στον Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ μία νεαρή υπηρέτρια από τα κορίτσια που προορίζονταν να υπηρετούν την ηγεσία. Τότε την εξανάγκασε (σε σεξουαλική επαφή) κάποιος νέος άντρας, έτσι ο Όμαρ μαστίγωσε τον άντρα και δεν μαστίγωσε τη γυναίκα. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29012)

    Ο Νάφι είπε:

    Ένας άντρας προσεκλήθη από μία οικογένεια στο σπίτι της, και εκεί βίασε μία κοπέλα από την οικογένεια εκείνη. Το ανέφεραν στον Άμπου Μπακρ, έτσι εκείνος τον μαστίγωσε και τον αξώρισε, και δεν μαστίγωσε τη γυναίκα. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29013)

    Ο Χατζάτζ ανέφερε:

    Ένας Αιθίοπας εξανάγκασε σε συνουσία, χρησιμοποιόντας βία, μία γυναίκα ανάμεσα τους. Το ανέφεραν στον Όμαρ ιμπν Αμπντου’λ-Αζίζ και εφάρμοσε τη νόμιμη τιμωρία σε αυτόν. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29014)

    Σύμφωνα με την Εγκυκλοπέδια του Κουβέιτ για τον Ισλαμικό Νόμο, βιασμός είναι η σεξουαλική πράξη που γίνεται χωρίς τη συγκατάθεση της γυναίκας, και όπου ο άντρας που έκανε την πράξη αυτή θα πρέπει να τιμωρηθεί και όχι η γυναίκα. (Mawsu’at Al-Fiqhiyya, 3212)
    Η τιμωρία για τον βιασμό στο Ισλάμ είναι όμοια με την τιμωρία της μοιχείας, δηλαδή θανατική ποινή για τον έγγαμο εγκληματία και 100 μαστιγώματα συν ένα χρόνο εξορία για τον άγαμο. Μερικοί λόγιοι επίσης λένε ότι ο εγκληματίας πρέπει και να πληρώσει το θύμα.

    Ο Ιμάμ Μάλικ (ραχίμαχουλλάχ) είπε:

    «Ο άνδρας βιαστής, είτε βιάσει παρθένα είτε όχι, πρέπει να πληρώσει προίκα στο θύμα. Η τιμωρία πρέπει να εκτελεσθεί πάνω του, και δεν υπάρχει τιμωρία για το θύμα που βιάστηκε.» (Malik, Al-Muwatta, 2:734)

    Ο λόγιος Σαλμάν αλ-Μπάτζι είπε:

    «Η περίπτωση της γυναίκας που εξαναγκαστεί (βιαστεί): Αυτός που την εξανάγκασε οφείλει να πληρώσει προίκα και η τιμωρία της θανατικής ποινής ή του μαστιγώματος πρέπει να εκτελεσθεί πάνω του.». Αυτό αναφέρει και ο Ιμάμης Σάφι, και υπάρχει αυθεντικό χαντίθ με αφήγηση από τον Αλί ιμπν Άμπου Τάλιμπ.

    Η τιμωρία είναι εντολή και δικαίωμα του Ύψιστου, και η ‘προίκα’ δικαίωμα για το θύμα. Συνδυάζονται με παρόμοιο τρόπο όπως συνδυάζονται στην περίπτωση του κλέφτη, ο οποίος πέρα ότι οφείλει να επιστρέψει το ποσό και τα κλοπιμαία, πρέπει να εκτελεσθεί και η ποινή (κόψιμο χεριού) –(Al-Muntaha Sharh al-Muwatta, ch. 5, p. 268-269)

    Ο Ιμπν Αμπντα’λ-Μπαρ περιγράφει και την συναίνεση των Ουλεμά λέγοντας:

    «Οι Ουλεμά ομόφωνα συμφωνούν ότι ο βιαστής υπόκεινται στην τιμωρία εάν διαπιστωθούν ξεκάθαρες αποδείξεις εναντίον του η ομολογήσει το έγκλημα του. Ειδάλλως θα τιμωρηθεί (εφόσον δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις η δεν το ομολογήσει) σύμφωνα με τιμωρία που θα κρίνει το Ισλαμικό δικαστήριο για να αποτραπεί μελλοντικά παρόμοιο έγκλημα από αυτόν και άλλων. Η γυναίκα (το θύμα) δεν θα τιμωρηθεί εφόσον αποδειχτεί ότι εξαναγκάστηκε η ακινητοποιήθηκε.» (Kitab Al-Istidhkar, ch. 7, p. 146-147)

    Σε περίπτωση που ο βιαστής φέρει όπλο (μαχαίρι, περίστροφο κτλ) κατά τον βιασμό, τότε η κατηγορία είναι πιο βαριά και τιτλοφορείται ως «Μουχάρριμπ» δηλαδή «αυτός που πολεμά» και τιμωρείται σύμφωνα με το Κορανικό εδάφιο:

    «Η τιμωρία εκείνων οι οποίοι πολεμούν τον ΑΛΛΑΧ και τον Απόστολο Του, και διαβιούν στη γη άσχημα, είναι να εκτελούνται ή να σταυρώνονται ή να κόβονται τα χέρια και τα πόδια αντίπλευρα, ή να εξορίζονται απ’ αυτή τη γη.» (Κοράνι, 5:33)

    Έτσι λοιπόν ο δικαστής έχει την επιλογή, ανάλογα με το βαθμό του εγκλήματος, να επιλέξει μια από τις 4 τιμωρίες που αναφέρονται στο χωρίο κατά την κρίση του έτσι ώστε να διασφαλίσει την ειρήνη και την ασφάλεια στην κοινωνία και να την προστατέψει από κακοποιούς και εγκληματίες.

  4. Ο ΑΛΛΑΧ αποκάλυψε το θέλημα Του στους ανθρώπους, δια μέσου των προφητών που Αυτός έστειλε στους ανθρώπους:

    Ο ΑΛΛΑΧ λέει:

    «Βέβαια έχουμε στείλει σε κάθε έθνος έναν απόστολο (με την εντολή): {Να λατρεύετε μόνο τον ΑΛΛΑΧ και να αποφεύγετε την ειδωλολατρία}. Υπήρξαν μερικοί που ο ΑΛΛΑΧ τους καθοδήγησε και άλλους που πάνω τους η πλάνη έγινε αναπόφευκτη. Γι’ αυτό ταξιδέψτε στη γη και δείτε ποιο ήταν το τέλος εκείνων που αρνήθηκαν διαψεύδοντας (την αλήθεια).» (Κοράνι, 16:36)

    Λέει ο μεγάλος λόγιος Ιμπν Ταϊμίιγια (ραχίμαχουλλάχ):

    «Ο Θεός έστειλε τις οδηγίες Του διαμέσου των προφητών και έδωσε την καρδιά και τη λογική στους ανθρώπους. Ο λογικός είναι όχι αυτός που καταφεύγει στον φιλοσοφικό στοχασμό, αλλά είναι αυτός που τηρεί με πράξεις τις εντολές του Ύψιστου και την διδασκαλία του Αποστόλου, τόσο στο θεολογικό/δογματικό επίπεδο όσο και στο νομολογικό.» (Ibn Taymiyyah, al-Majmu al-Fattawah, vol. 16, p 36;)

    Ο ΑΛΛΑΧ αποκάλυψε το Κοράνι στον προφήτη Του Μουχάμμεντ αλ-Μουσταφά ιμπν Αμπντουλλάχ ιμπν Αμπντου’λ-Μουτάλιμπ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ):

    «…ένα Βιβλίο [το Κοράνι] που σου το έχουμε αποκαλύψει, για να μπορέσεις να βγάλεις τους ανθρώπους απ’ το βαθύ σκοτάδι στο φως με την άδεια του Κυρίου τους, στον δρόμο του Μεγαλοδύναμου του Υπερένδοξου.» (Κοράνι, 14:1)

    Η λέξη ‘Κοράνι’ προέρχεται από το αραβικό ρήμα ‘κάραα’ που σημαίνει: ‘Αναγιγνώσκω’, ‘απαγγέλω’, ‘συγκεντρώνω’ κ.α. Κοράνι λοιπόν – όπως λέει ο σέιχ Μουχάμμεντ ιμπν Σάλιχ ιμπν αλ-Ουθάιμιν (ραχίμαχουλλάχ) – «σημαίνει ‘κάτι που απαγγέλλεται’ (επειδή το απαγγέλουν), ‘κάτι που συγκεντρώνει’ (επειδή συγκεντρώνει διάφορες πληροφορίες)…»

    Λέγεται στο Άγιο Κοράνι:

    «Αυτό το Βιβλίο (το Κοράνι) είναι αναμφίβολο. Σ’ Αυτό υπάρχει η καθοδήγηση για εκείνους που φοβούνται (σέβονται) τον ΑΛΛΑΧ.» (Κοράνι, 2:2)

    Ο Οθμάν ιμπν Άφφαν (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

    «Ο πιο ωφέλιμος από σας, είναι αυτός που έμαθε το Κοράνι και το δίδαξε.» (Sahih al-Bukhari; Sunan Abu Dawood; Nasai; & Tirmidhi;)

    O Άμπου Μούσα αλ-Άσαρι (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

    «Ο πιστός που διαβάζει το Ιερό Κοράνι, μοιάζει με το πεπόνι (μεταφορικά). Η μυρωδιά του είναι όμορφη και η γεύση του είναι γλυκιά. Ο πιστός που δεν διαβάζει το Κοράνι, μοιάζει με τον χουρμά. Δεν έχει μυρωδιά αλλά η γεύση του είναι γλυκιά…» (Sahih al-Bukhari;)

    Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Αμπμπάς (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο άγγελος Τζεμπραήλ (αλέιχι σαλάμ) πήγε στον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) και του είπε ότι πολύ σύντομα θα δημιουργούνταν διχόνοιες και διχασμοί. Ο Προφήτης τότε τον ρώτησε: «Ο δρόμος της Σωτηρίας ποιος είναι;» και ο Τζεμπραήλ (αλέιχι σαλάμ) απάντησε: «Το Βιβλίο του ΑΛΛΑΧ.» (Rezin)

    Η ανάγνωση/απαγγελία του Ιερού Κορανίου και η υπακοή στις εντολές του Υψίστου είναι λατρεία προς Αυτόν.

    Ο Αλή ιμπν Άμπου Τάλιμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

    «Οποιος διαβάζει το Κοράνι, στη συνέχεια το απαγγέλει, αναγνωρίζει ως επιτρεπτό ό,τι σε αυτό επιτρέπεται και αναγνωρίζει ως απαγορευμένο ό,τι σε αυτό απαγορεύεται, ο ΑΛΛΑΧ θα τον πάρει στον Παράδεισο.» (Musnad, Ahmad ibn Hanbal; & Tirmidhi;)

    Ο Άμπου Ουμάμα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

    «Διαβάστε το Κοράνι, γιατί πραγματικά θα έρθει την Ημέρα της Κρίσεως και θα σταθεί ως διαμεσολαβητής για τους ‘συντρόφους’ του.» (Sahih Muslim)

    Ο Χασάν αλ-Μπάσρι (ραχίμαχουλλάχ) είχε πει ότι όποιος δεν βρίσκει την ευτυχία στην ενθύμηση του ΑΛΛΑΧ, στην προσευχή και στην απαγγελία του Κορανίου, δεν θα τη βρει πουθενά αλλού.

    Το Κοράνι είναι ο ποινικός και πολιτικός κώδικας, ο οδηγός υγιεινής και καλής συμπεριφοράς, το δίκαιο του πολέμου και της ειρήνης. Για παράδειγμα ορίζει με λεπτομέρειες ό,τι αφορά τη διαθήκη, τον γάμο, το διαζύγιο, την προίκα, την κηδεμονία, τον τόκο, την τύχη των ορφανών και της περιουσίας τους, την πορνεία, τη μοιχεία, τη συμπεριφορά των γυναικών, την ενδυμασία τους, την τιμωρία τους, την ελεημοσύνη, τη φιλαργυρία, τη σχέση κυρίου και υπηρέτη, την εκδίκηση, τη συγχώρηση κλπ.

    Το Κοράνι λοιπόν είναι Bashir wa Nadhir, (Αυτό που δίνει καλά νέα και προειδοποιεί):

    «…αυτό το Βιβλίο (το Κοράνι) επικυρώνει στην αραβική γλώσσα τις προηγούμενες γραφές για να προειδοποιήσει εκείνους που αδικούν και να δώσει χαρά σ’ όσους κάνουν το καλό.» (Κοράνι, 46:12)

    Το Κοράνι είναι Basair (Κατανόηση):

    «Και αν δεν τους δώσεις ένα εδάφιο, θα πουν: {Γιατί δεν το φέρνεις}; Απάντησε: {Εγώ δεν ακολουθώ παρά μόνο ό,τι μου ενέπνευσε ο Κύριος μου. Αυτό (το Κοράνι) είναι φώτιση και καθοδήγηση και ευλογία απ’ τον Κύριο σας για αυτούς που πιστεύουν.}» (Κοράνι, 7:203)

    Το Κοράνι είναι Bushra (Χαρούμενη Αγγελία):

    «Πράγματι οι φίλοι του ΑΛΛΑΧ, δεν υπάρχει γι’ αυτούς ούτε φόβος και αυτοί ούτε θα λυπηθούν.
    Εκείνοι που πίστεψαν και προφυλάγονται απ’ το πονηρό,
    γι’ αυτούς υπάρχουν Χαρούμενες Ειδήσεις στη ζωή αυτού του κόσμου και στη μελλοντική.» (Κοράνι, 10:62-64)

    Το Κοράνι είναι Dhikr (Υπενθύμηση):
    «Αυτό (το Κοράνι) δεν είναι παρά μια Ενθύμηση για όλον τον κόσμο.» (Κοράνι, 38:87)

    Το Κοράνι είναι Huda (Καθοδήγηση ή Ορθή Οδηγία):

    «Αυτή είναι η Καθοδήγηση του ΑΛΛΑΧ που μ’ αυτή οδηγεί όποιον θέλει από όσους Τον λατρεύουν. Και αν συνεταιρίζουν άλλους με τον ΑΛΛΑΧ, τότε μάταια θα ήταν ό,τι και αν έκαναν.» (Κοράνι, 6:88)

    Το Κοράνι είναι Mubin (Ξεκάθαρο):

    «…αυτά είναι τα σημεία του Βιβλίου (του Κορανίου) και ένα Ανάγνωσμα που ξεκαθαρίζει τα πάντα.» (Κοράνι, 15:1)

    Το Κοράνι είναι Furkan (Κριτήριο ανάμεσα στο καλό και στο κακό):

    «Ευλογημένος είναι Εκείνος (ο ΑΛΛΑΧ) που έστειλε το Κριτήριο (το Κοράνι) στον δούλο Του (τον Μουχάμμεντ) για να προειδοποιήσει όλο τον κόσμο.» (Κοράνι, 25:1)

    Το Κοράνι είναι Mubarak (Ευλογημένο):
    «Ένα Ευλογημένο Βιβλίο (το Κοράνι) που το έχουμε στείλει σε σένα για να μελετήσουν τα εδάφια Του και να εννοούν όσοι σκέπτονται…» (Κοράνι, 38:29)

    Το Ιερό Κοράνι είναι ένα Ευλογημένο και Ιερό Βιβλίο.

    Η τελευταία Αποκάλυψη, δηλαδή το Κοράνι, διατηρεί ακόμα την αρχική του μορφή. Βεβαίως, δεν είναι τυχαίο το γεγονός να έχει διατηρηθεί το Κοράνι αναλλοίωτο μέχρι σήμερα, αφού υποσχέθηκε ο ίδιος ο Ύψιστος να το διατηρήσει, όπως αναφέρεται επανειλημμένα στο ίδιο το Κοράνι. Έτσι επιστρατεύτηκαν πολλοί οπαδοί που το αποστήθισαν αμέσως και όσοι ήξεραν να γράψουν το κατέγραψαν λέξη προς λέξη, αφού τους υπαγόρευε ο ίδιος ο Προφήτης. Η καταγραφή γινόταν σε διάφορα αντικείμενα, όπως κομμάτια δέρματος, φοινικόφυλλα, ωμοπλάτες ζώων κ.α. Ο ίδιος ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) το απήγγειλε μια φορά τον χρόνο ενώπιον του αγγέλου Τζεμπραήλ/Γαβριήλ (αλέιχι σαλάμ) και δυο φορές την τελευταία χρονιά στην οποία πέθανε. Στη συνέχεια ο πρώτος Χαλίφης (διάδοχος) του προφήτη, ο Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου), κατόπιν συνεννοήσεως με τους υπόλοιπους στενούς συντρόφους του Προφήτη, αποφάσισε να συγκεντρώσει το Κοράνι που ήταν ήδη γραμμένο από την εποχή του Προφήτη και φυλαγόταν στο σπίτι του Ζέιντ ιμπν Θάμπιτ (ραντιγιαλλάχου άνχου), σε ένα σύγγραμμα.

    Ο Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) συγκρότησε ένα συμβούλιο από όλους αυτούς που αποστήθισαν το Κοράνι και συγκέντρωσε έτσι ένα σύγγραμμα όλο το Κοράνι, το οποίο κράτησε μαζί του μέχρι που πέθανε, οπότε μεταφέρθηκε στον δεύτερο διάδοχο, τον Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) που ήταν κι αυτός από τους στενότερους συντρόφους του Προφήτη. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε μετά τον θάνατό του, στην κόρη του, τη Χάφσα, που ήταν και σύζυγος του Προφήτη. Από τη γνήσια αυτή έκδοση, ο τρίτος Χαλίφης Οθμάν ιμπν Άφφαν (ραντιγιαλλάχου άνχου) έκανε πολλαπλά χειρόγραφα και τα έστειλε στα διάφορα μέρη του τότε γνωστού μουσουλμανικού κόσμου (Μέκκα, Μεδίνα Βασόρα, Κούφα και Δαμασκό). Ένα από αυτά, σε κουφική αραβική γραφή, βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο του Ουζμπεκιστάν, στην Τασκένδη. Έτσι, έχουμε το πρωτότυπο κείμενο του Κορανίου.

    Πριν έρθει το Ιερό Κοράνι σε ένα τελικό σχήμα, σε μορφή ενός ενιαίου βιβλίου, υπήρξαν διάφορα αντίτυπα σε διάφορες αραβικές διαλέκτους, μέχρι που διατάχτηκε η συγγραφή του τελικού κειμένου, όπως είπαμε, από τον χαλίφη Οθμάν (ραντιγιαλλάχου άνχου) στη διάλεκτο μουδάρ (η διάλεκτος που μιλούσε ο Προφήτης και η φυλή των Κουράις). Όποιο άλλο αντίγραφο υπήρχε σε άλλες διαλέκτους, κάηκε. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρχαν διαφορετικά Κορανικά κείμενα απ’ το σημερινό. Απλά ήταν διαφορετικές ορισμένες λέξεις από διάλεκτο σε διάλεκτο, και προφέρονταν διαφορετικά.

    Στην αραβική γλώσσα (όπως και στην εβραϊκή) υπάρχουν μόνο σύμφωνα και όχι φωνήεντα. Οι Άραβες έχουν συνηθίσει από μικρή ηλικία να μαθαίνουν χωρίς τόνους τις λέξεις τους αλλά στο Ιερό Κοράνι για να μην υπάρχει κάποια παρανόηση ή παρερμηνεία από τους μη Άραβες ή από αυτούς που δεν ήξεραν αραβικά, “εισήχθησαν” κάποια σημάδια/τονισμοί για να μπορούν οι μη γνωρίζοντες τα αραβικά σαν μητρική γλώσσα αλλά τα έμαθαν αργότερα, να το διαβάζουν σωστά. Οι τονισμοί τοποθετήθηκαν από τον ηγεμόνα του Ιράκ Al-Hajjaj ibn Yusuf (694-714 μ.χ.).

    Μερικοί συγγραφείς, κυρίως ανατολιστές, ισχυρίζονται ότι ο Προφήτης δεν έλαβε καμία αποκάλυψη από τον ΑΛΛΑΧ, αλλά ότι ο ίδιος του ήταν ο συγγραφέας του Κορανίου, διεκδικώντας έτσι κάτι αδύνατο με όλα τα μέτρα, για τους εξής λόγους:

    • Δεν είναι δυνατόν για έναν απλό άνθρωπο στον 6ο μ.Χ. αιώνα να αναφερθεί σε θέματα επιστημονικά, όπως γεωλογικά, γεωπονικά, αστρολογικά, φαρμακευτικά και ιατρικά με τόση ακρίβεια. Να περιγράψει π.χ. την ενδομήτρια ζωή του εμβρύου, όπως τη γνωρίζουμε ακριβώς σήμερα στη σύγχρονη εμβρυολογία. Και μάλιστα χωρίς να διαθέτει κανένα από τα κατάλληλα μέσα. Η μόνη εξήγηση είναι ότι αυτές οι λεπτομέρειες αποτελούν στοιχεία αποκάλυψης.
    • Δεν είναι λογικό να πιστέψει κανείς, ότι ένας άνθρωπος που από μικρή ηλικία ήταν γνωστός για την ευθύτητα και την αυθεντικότητά του, άνθρωπος που ποτέ του δεν έλεγε ψέματα, δεν εξαπάτησε ούτε πρόδωσε κανέναν, ένας άνθρωπος που όλοι οι συνάνθρωποί του τον αγαπούσαν και τον σέβονταν, όπως ακριβώς ο προφήτης μέχρι που τον αποκαλούσαν “ο Ειλικρινής”, “ο Πιστός”, τέτοιος άνθρωπος δεν είναι δυνατόν αφού γίνει 40 χρονών, να ισχυρίζεται ψευδώς την προφητεία του χωρίς να είναι πραγματικά προφήτης. Μετά τον Ιησού (αλέιχι σαλάμ) πέρασαν έξι αιώνες χωρίς να ξέρουμε κανέναν σοβαρό άνθρωπο που να ισχυρίζεται ότι είναι προφήτης μέχρι που εμφανίστηκε ο Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) και μετά από αυτόν δεν εμφανίστηκε μέχρι τώρα κανένας σοβαρός άντρας που να κηρύξει ότι είναι προφήτης. Αυτό καθ’εαυτό είναι ένα σημαντικό επιχείρημα υπέρ της προφητείας του Μουχάμμεντ αλ-Μουσταφά ιμπν Αμπντουλλάχ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ).
    • Είναι γνωστό ότι ο Προφήτης ήταν αγράμματος, όπως ήταν οι περισσότεροι του συμπατριώτες, πώς μπόρεσε λοιπόν στα σαράντα του χρόνια, εντελώς ξαφνικά, να αρχίσει να λέει ψέματα που από φιλολογικής και γλωσσολογικής απόψεως παρέμειναν επί δέκα πέντε αιώνες ασύγκριτα, παρά το γεγονός ότι πέρασαν εκατοντάδες συγγραφείς, ρήτορες, ποιητές και άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων, όχι μόνο μουσουλμάνοι αλλά και αλλόθρησκοι; Οι λίγοι που επιχείρησαν να μιμηθούν το Κοράνι, δήλωσαν σύντομα αδυναμία μπροστά στο μεγαλείο του. Μερικοί μάλιστα ασπάστηκαν το Ισλάμ και έτσι έμεινε το Κοράνι ως η πιο καθαρή και αγνή αποκάλυψη για πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους διαφόρων φυλών, πολιτισμών, γλωσσών κ.λ.π. Μήπως αυτό δεν αρκεί να πείσει τους διστακτικούς ότι πρόκειται πράγματι περί Θεϊκής αποκάλυψης;
    • Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) αγαπήθηκε απ’ τους μαθητές του τόσο πολύ όσο κανένας άλλος άνθρωπος δεν έχει αγαπηθεί μέχρι τώρα και κάθε φίλος και ακόλουθος του, θα θυσίαζε πρόθυμα τη ζωή του για χάρη του Προφήτη. Στη διάρκεια κάποιας μάχης ένας απ’ τους μαθητές/ακολούθους του Προφήτη πιάστηκε αιχμάλωτος απ’ τους ειδωλολάτρες κατοίκους της Μέκκας και όταν ρωτήθηκε απ’ τον αρχηγό τους Άμπου Σουφιάν αν ήθελε να πεθάνει αυτός αντί για τον Προφήτη, τότε ο αιχμάλωτος μουσουλμάνος είπε: “Μα τον Θεό, θα έδινα και τη ζωή μου για να να μη πονέσει ούτε ένα νύχι του Προφήτη” και τότε ο Άμπου Σουφιάν είπε: “Πραγματικά κανένας δεν αγαπήθηκε τόσο πολύ απ’ τους ακολούθους του όσο ο Μουχάμμεντ.”
    • Κανένας άλλος άνθρωπος μέχρι σήμερα δεν έχει ακολουθηθεί απ’ τους πιστούς όσο ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ). Ακόμα και σήμερα οι πιστοί μουσουλμάνοι προσπαθούν να ακολουθήσουν σε όλα τη Σούννα (Παράδοση) του και να τον μιμηθούν. Κοιμούνται με τον τρόπο που κοιμότανε, πλένονται με τον τρόπο που πλενότανε, τρώνε όπως εκείνος έτρωγε κ.τ.λ. Ακόμα και σήμερα κάποιοι μουσουλμάνοι τρώνε όλα εκείνα (για παράδειγμα) τα φαγητά που εκείνος έτρωγε και αποφεύγουν εκείνα που εκείνος δεν αγαπούσε.
    • Κανένας άλλος άνθρωπος δεν έχει συκοφαντηθεί τόσο πολύ μέχρι σήμερα όσο ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) αλλά και κανένας άλλος δεν δοξάστηκε τόσο πολύ.

    «Αν η σπουδαιότητα του σκοπού, η απλότητα του μέσου και τα εντυπωσιακά αποτελέσματα αποτελούν τα τρία κριτήρια της ανθρώπινης μεγαλοφυΐας, ποιός τολμάει να συγκρίνει οποιαδήποτε προσωπικότητα με τον Μουχάμμεντ; Οι πιο διάσημοι άντρες έχουν φτιάξει κανόνια και κανόνες, δυναστείες και αυτοκρατορίες και στο αποκορύφωμα των επιτυχιών τους, δεν έχουν δημιουργήσει τίποτα περισσότερο από υλικές δυνάμεις που συχνά καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους. Αυτός ο άνθρωπος (ο προφήτης Μουχάμμεντ) δεν κίνησε μόνο στρατεύματα, αυτοκρατορίες και δυναστείες αλλά εκατομμύρια ανθρώπους στο ένα τρίτο του τότε γνωστού κόσμου και ακόμα περισσότερο εκτόπισε ‘θεούς’, θρησκείες, ιδεολογίες, πιστεύω…η αυτοπεποίθηση του στη νίκη, η φιλοτιμία του (που ήταν εντελώς αφιερωμένη σε μια ιδέα/ στο γεγονός ότι δεν πάλευε για μια αυτοκρατορία), οι ατέλειωτες προσευχές του, η μυστηριώδης του επικοινωνία με τον Θεό, ο θάνατος του και ο θρίαμβος του ακόμα μετά τον θάνατο του, μαρτυρούν όχι σε απάτη αλλά στη θεμελιωμένη πεποίθηση που τον είχε εφοδιάσει με αρκετή δύναμη για να εκπληρώσει την αποστολή του που ήταν διττή: ‘Ο Θεός είναι Μοναδικός και Άυλος’…απόστολος, λογικός φιλόσοφος, γοητευτικός ομιλητής, επιδέξιος νομοθέτης, γενναίος πολεμιστής, κατακτητής των καρδιών, υπερασπιστής της μετριοπάθειας με λατρεία χωρίς εικόνες και είδωλα…αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος είναι ο Μουχάμμεντ…μπορούμε να αναρωτηθούμε αν υπήρξε ή αν θα υπάρξει ποτέ πιο σπουδαίος απ’ αυτόν.» είχε πει ο Λαμαρτίνος.

    Lamartine, Histoire de la Turquie,
    Paris 1854, Vol. 2, pp.276-277.

    Υπάρχουν πολλές μεταφράσεις του Κορανίου σε διάφορες γλώσσες αλλά ο Λόγος του ΑΛΛΑΧ είναι το αραβικό κείμενο. Η πιο έγκυρη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, είναι αυτή που χρηματοδοτήθηκε από την κυρία Λάτση και εκδόθηκε από τη Σαουδική Αραβία. Επειδή η αραβική είναι η γλώσσα στην οποία αποκαλύφτηκε το Κοράνι, για τον λόγο αυτό όλα τα εδάφια και όλες οι ευχές που λέγονται κατά τη διάρκεια των προσευχών, απαγγέλλονται ΜΟΝΟ στα αραβικά. Το Κοράνι λοιπόν σε μετάφραση θεωρείται ως μετάφραση του Λόγου του ΑΛΛΑΧ.

    Εμείς οι μουσουλμάνοι θεωρούμε τις αποκαλύψεις και τις αλήθειες που ο Ύψιστος έστειλε σε όλους τους Προφήτες Του (Αβραάμ, Μωυσή, Ιησού κ.τ.λ.), ως ιερές.

    Λέει ο Ύψιστος:

    «Να πείτε: ‘Πιστέψαμε στον ΑΛΛΑΧ και σ’ ό,τι αποκάλυψε σε μας και στον Αβραάμ, Ισμαήλ, Ισαάκ, Ιακώβ, και στις φυλές, και σ’ ό,τι δόθηκε στον Μωυσή και στον Ιησού και σ’ ό,τι δόθηκε σε όλους τους προφήτες απ’ τον Κύριο τους. Δεν κάνουμε καμία διάκριση σε οποιονδήποτε απ’ αυτούς…’» (Κοράνι, 2:136)

    Λέει ο Ύψιστος στον απεσταλμένο Του, Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ):

    «Ο ΑΛΛΑΧ. Δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μονάχα Αυτός, ο Ζωντανός, ο Αιώνιος.
    Σου έστειλε το Βιβλίο (το Κοράνι) με την αλήθεια, επικυρώνοντας όσα προανήγγειλε και έστειλε τον Νόμο (του Μωυσή) και το Ευαγγέλιο (του Ιησού).» (Κοράνι, 3:2-3)

    Παρ’ όλα αυτά δεν δεχόμαστε τη Βίβλο στη σημερινή της μορφή, γιατί πιστεύουμε ότι έχει αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό, τα κείμενα της έχουν υποστεί προσθήκες και αλλοιώσεις, και περιέχουν κάποια πράγματα που δεν θα μπορούσαν να γίνουν δεκτά απ’ τους μουσουλμάνους. Εμπεριέχει αντιφάσεις, αναχρονισμούς, μυθολογικές παραδόσεις, ασυναρτησίες, κ.α.

    Λέει ο Ύψιστος:

    «Ω Λαέ της Βίβλου! Γιατί μπερδεύετε την αλήθεια με την ψευτιά, και αποκρύπτετε την αλήθεια, ενώ την γνωρίζετε;» (Κοράνι, 3:71)

    Άλλωστε, όπως παραδέχονται και οι Χριστιανοί, η Βίβλος δεν είναι «υπαγορευμένο κείμενο» σαν το Κοράνι. Οι συγγραφείς της, δεν είχαν τη συναίσθηση ότι αυτό που έγραφαν, θα ενσωματωθεί στην Βίβλο αργότερα. Δεν τους υπαγόρευσε ο Θεός τη Βίβλο 100% κατά λέξη, αλλά αυτοί κατέγραψαν πράγματα που τα θεώρησαν ωφέλημα. Από την άλλη με τα χρόνια έγιναν πολλές προσθήκες, αφαιρέσεις, αλλοιώσεις κ.τλ. Έτσι πλέον δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα αυθεντικό κείμενο.

    Ως πραγματικότητα πρέπει να αναφερθεί ότι τα κυριότερα ουράνια βιβλία που προηγήθηκαν του Κορανίου, δηλαδή η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, πήραν μορφή βιβλίων αρκετά χρόνια μετά από τις ημέρες που έζησαν οι προφήτες τους. Το ίδιο αληθεύει και για τις μεταφράσεις τους. Αυτό έγινε επειδή οι πιστοί οπαδοί του Μούσα/Μωυσή (αλέιχι σαλάμ) και του Ίσα/Ιησού (αλέιχι σαλάμ), λόγω της υπερβολικής απασχόλησής τους με τους ίδιους τους προφήτες αυτούς, δεν κατέβαλαν σημαντικές προσπάθειες προς διατήρηση των αποκαλύψεων. Τα βιβλία γράφτηκαν αρκετά χρόνια μετά το θάνατο ή την εξαφάνιση των προφητών αυτών.
    Ας δούμε ενδεικτικά μερικά στοιχεία για τη Βίβλο. Η ιδιαιτερότητα της Βίβλου φαίνεται, και από το γεγονός ότι τα διάφορα δόγματα έχουν και διαφορετικές Βίβλους που δεν συμφωνούν καν ως προς την έκταση τους, από το γεγονός ότι οι μεν θεωρούν ιερά όσα για τους άλλους είναι μάλλον περίεργα και ύποπτα, κ.τ.λ. (π.χ. Aλεξανδρινή Βίβλος, Bίβλος του Bατικανού, Bίβλος του Bεζά (ή Kανταβρύγιος Kώδικας), η αρχαιότερη αρμενική εκδοχή της Kαινής Διαθήκης, οι αιθιοπικές εκδοχές του 6ου αι. μ.X., οι αγγλοσαξονικές βίβλοι του 9ου αι. μ.X.)

    Λέγεται μάλιστα ότι ανάμεσα στον Σιναϊτικό κώδικα και την καθιερωμένη εκδοχή της Kαινής Διαθήκης περίπου 14.800 συνολικά διαφορές! Μάλιστα, σταδιακά διάφοροι σχολιαστές των κειμένων της Βίβλου, προσέθεταν κατά καιρούς διάφορες δικές τους σημειώσεις ή σχόλια, τα οποία σιγά-σιγά έγιναν μέρος του κυρίως κειμένου. Από την άλλη, ορισμένα που αναφέρονται στη Βίβλο, δεν υπάρχουν σε πολλά αρχαία χειρόγραφα, όπως π.χ. η παρθενογένεση του Ιησού, η συγχώρηση της Μοιχαλίδας από τον Ιησού, η αναφορά περί Πατέρα, Υιού και Αγίου Πνεύματος, η αναφορά περί της σφαγής 2.000 νηπίων στη Βηθλεέμ, οι αναφορές για την νεκρανάσταση του Ιησού και την ανάληψη του στον ουρανό, κ.τ.λ., ενώ γενικά θεωρείται ότι οι συγγραφείς των ευαγγελίων αντέγραψαν το κείμενο του Μάρκου, στο οποίο αργότερα πρόσθεσαν διάφορα επιπλέον στοιχεία.

    Συγγραφείς της Βίβλου. Τα περισσότερα κείμενα της Βίβλου είναι αμφίβολης και άγνωστης προέλευσης και οι συγγραφείς τους είναι άγνωστοι:

    • Ρουθ, άγνωστος
    • Α Σαμουήλ, ίσως ο Σαμουήλ
    • Β Σαμουήλ, άγνωστος
    • Α Βασιλέων, άγνωστος
    • Β Βασιλέων, άγνωστος,
    • Α Χρονικών, άγνωστος
    • Β Χρονικών, άγνωστος
    • Έσδρας, άγνωστος
    • Εσθήρ, άγνωστος
    • Ιώβ, άγνωστος
    • Εκκλησιαστής, ίσως ο Σολομώντας
    • Ιωνάς, άγνωστος
    • Αββακούμ, άγνωστος
    • Οβδιού, άγνωστος
    • Μαλαχίας, άγνωστος.
    • Θρήνοι, άγνωστος
    • Βαρούχ, το εβραϊκό πρότυπο έχει χαθεί
    • Ιερεμίας, ανάμεσα στη μετάφραση των 0′ και στο εβραϊκό προτώτυπο κείμενο υπάρχουν πολλές διαφορές στην έκταση του κειμένου αλλά και στην κατάταξη των ενοτήτων.
    • Κριτές, άγνωστος.

    Αντιφάσεις. Σύγκρινε το…με το…

    • Β Σαμουήλ 10:18 με Α Χρονικών 19:18,
    • Β Σαμουήλ 24:1 με Α Χρονικών 21:1,
    • Α Βασιλέων 7:26 με Β Χρονικών 4:5,
    • Λουκάς 3:23-38 με Ματθαίος 1:1-17,
    • Ιωάννης 19:35 με Ιωάννης 21:24-25,
    • Γένεση 11:12 με Λουκάς 3:35-36,
    • Ματθαίος 9:18 με Μάρκος 5:21-36,
    • Ιωάννης 5:31 με Ιωάννης 8:14,
    • Ματθαίος 3:17 με Μάρκος 1:11,
    • Ιεζεκιήλ 26:1-12 με Ιεζεκιήλ 29:17-20,
    • Ματθαίος 27:44 με Λουκάς 23:39-43,
    • Β Χρονικών 11:20 με Β Σαμουήλ 14:20,
    • Α Σαμουήλ 16:10-11 με Α Χρονικών 2:14-15.

    Αντιφάσεις ανάμεσα στο κείμενο των Ο’ και στο μασσωριτικό.

    Ψαλμοί 39:7 και Προς Εβραίους 10:5 στους Ο’
    με
    Ψαλμοί 40:6 και Προς Εβραίους 10:5 στο μασσωριτικό,

    Ψαλμοί 104:28 στους Ο’
    με
    Ψαλμοί 105:28 στο μασσωριτικό κ.α.

    Αυτά και άλλα πολλά δείχνουν ότι η Βίβλος, αν και περιέχει αλήθειες, έχει παραποιηθεί από ανθρώπινα χέρια.

    Λέγεται στο Άγιο Κοράνι:

    «Αλίμονο σ’ αυτούς που γράφουν το βιβλίο με τα χέρια τους και μετά λένε {Αυτό είναι από τον ΑΛΛΑΧ} για να κερδίσουν άθλιο τίμημα και αλίμονο σ’ αυτούς για ό,τι γράφουν τα χέρια τους…» (Κοράνι, 2:79)

    Ο Ιμπν Τζαρίρ ατ-Τάμπαρι (ραχίμαχουλλάχ) λέει ότι το παραπάνω εδάφιο αναφέρεται στους Εβραίους (αλλά και στους Χριστιανούς) οι οποίοι αλλοίωσαν και παραποίησαν τις γραφές τους. (Ibn Jarir al-Tabari, Jami‘ al-bayan, 2:79)

    Ο Ιμπν Αμπ’μπάς (ραχίμαχουλλάχ), αναφερόμενος στο παραπάνω εδάφιο, λέει ότι αυτοί που αλλοίωσαν τις γραφές με τα ίδια τους τα χέρια, και αφαίρεσαν τις αναφορές για τον Προφήτη, και είπαν ότι «αυτό είναι απ’ τον ΑΛΛΑΧ», θα συγκεντρωθούν όλοι μαζί σε μία κοιλάδα στην Κόλαση… (Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs)

    Επίσης έχουμε ένα ανθολόγιο πορνογραφικών αναπαραστάσεων στην Π.Διαθήκη, ανάμεσα στους προφήτες και στις κόρες τους, τις μητέρες τους κ.α. (Γένεση 19:33-35, Γένεση 35:32, Γένεση 38:15-18, Β Σαμουήλ 13: 5-14, Β Σαμουήλ 16:22, Σαμουήλ 12:11-12, Λεβιτικό 18:8-18, 20:11-14, 17-21, Κριτές 16:1 κ.α.) Πού είναι η θεοπνευστία και η εγκυρότητα της Βίβλου;

    Στη Βίβλο εμπεριέχονται εδάφια που περιγράφουν ή παρακινούν σε αυτοκτονία, ψυχρές δολοφονίες άοπλων αντρών, γυναικών και παιδιών, αιμομιξία, κτηνοβασία, φιλήδονες ακολασίες, κατανάλωση αλκοόλ, ηδονοβλεψίες, μνησικακία κ.α. Είναι γεμάτη με αίμα, σπέρμα, μίσος, ανωμαλίες κάθε είδους, πορνεία, αιμομιξία, κ.α. Παρουσιάζεται ο Θεός να πάσχει και να κουράζεται σαν τους ανθρώπους (Γένεσις, 2:2), παρουσιάζεται ο προφήτης Αβραάμ, φοβούμενος για τη ζωή του, αλλά και για προσωπικά οφέλη, να εκπορνεύει τη γυναίκα του Σάρα (όχι μία, αλλά δύο φορές…), υποχρεώνοντας την να πει στους Αιγύπτιους ότι δεν είναι σύζυγός του αλλά αδερφή του (Γένεσις, 12:10-16). Το ίδιο ψέμα παρουσιάζεται να λέει αργότερα και ο γιος του, Ισαάκ, ο οποίος εκπορνεύει με τον ίδιο τρόπο την γυναίκα του, Ρεβέκκα (Γένεσις, 26:6-9). Παρουσιάζεται ο προφήτης Λουτ να κάνει έρωτα με τις κόρες του (Γένεσις 19:36), παρουσιάζεται ο Ιησούς να καταριέται μια συκιά, επειδή δεν έκανε σύκα εκτός εποχής (Κατά Μάρκον, 11:12-14), παρουσιάζεται ο ίδιος ο Θεός να δίνει εντολές για τη δολοφονία αθώων ανθρώπων, παιδιών, γυναικών, ακόμα και ζώων (π.χ. Δευτερονόμιο, κεφ. 7΄, 1-25).

    «Μα δεν έφθασε πια ο καιρός για τους πιστούς ώστε οι καρδιές τους να ταπεινωθούν με τη ενθύμηση του ΑΛΛΑΧ και με την Αλήθεια (το Κοράνι) που (τους) έχει αποκαλυφθεί; (έτσι ώστε) να μη μοιάσουν μ’ εκείνους που τους δόθηκαν παλαιότερα οι γραφές (Τοράχ – Ευαγγέλιο), που πολύς καιρός πέρασε πάνω τους και σκλήρυναν οι καρδιές τους. Κι ανάμεσα τους πολλοί είναι διεφθαρμένοι και ανυπάκουοι.» (Κοράνι, 57:16)

    Ο Ύψιστος προειδοποιεί τους πιστούς να μην μοιάσουν στους παλαιότερους (Ιουδαίους και Χριστιανούς), που όταν πέρασε ο καιρός οι καρδιές τους σκλήρυναν, αλλοίωσαν τις γραφές τους και κατά συνέπεια έπεσαν σε σοβαρά θεολογικά και δογματικά λάθη. (Ibn Kathir, Tafsir al-Qur’an al-‘Adhim, vol. 9, p. 484;)

    Ο Ύψιστος λέει ότι οι Σαχάμπα (Σύντροφοι) του Προφήτη (και κατ’ επέκταση όλοι οι πιστοί) θα πρέπει να μελετούν αυτό που έχει σταλεί κάτω (ναζάλα στα αραβικά), δηλαδή το Κοράνι, και να μην μοιάσουν σε αυτούς που τους δόθηκαν πριν οι γραφές, δηλαδή στους Εβραίους και τους Χριστιανούς. (Tafsir al-Jalalayn;)

    Λέει ακόμα ο Ύψιστος στους Εβραίους και τους Χριστιανούς οι οποίοι αλλοίωσαν και παραποίησαν τις ιερές αποκαλύψεις:

    «Ω λαοί του Βιβλίου! Σας ήρθε ο Απόστολος Μας, αποκαλύπτοντας σας πολλά απ’ αυτά που συνηθίζατε να κρύβετε απ’ το Βιβλίο και παραβλέπει πολλά απ’ αυτά που παραλείπετε. Σας ήρθε τώρα απ’ τον ΑΛΛΑΧ φως (ο Μουχάμμεντ) και ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (το Κοράνι).» (Κοράνι, 5:15)

    Στο Ταφσίρ Τζελαλέιν, στην ερμηνεία του εδαφίου 5:15 έχουμε: «Ω άνθρωποι των Γραφών, Εβραίοι και Χριστιανοί, έχει έρθει σε σας ο Απεσταλμένος Μας, ο Μουχάμμεντ, παρουσιάζοντας σας πολλά από αυτά που συνηθίζατε να κρύβετε απ’ τις γραφές, την Τορά και το Ευαγγέλιο…» και στη συνέχεια αναφέρεται ότι ανάμεσα σε αυτά που είχαν αλλοιώσει και αποκρύψει, ήταν οι προφητείες για τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) κ.α. (Tafsir al-Jalalayn)

    Το ίδιο υποστηρίζει για το παραπάνω εδάφιο και ο Ιμπν Αμπ’μπάς. (Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs)

    Επίσης, ο Ιμπν Αμπ’μπάς (ραντιγιαλλάχου άνχου) είχε πει ότι ο Προφήτης είχε πει ότι η Βίβλος έχει παραποιηθεί, και ότι το Κοράνι είναι η τελευταία και μη παραποιημένη αποκάλυψη του ΑΛΛΑΧ, όπως καταγράφεται και στο Ταφσίρ του Ιμπν Καθίρ. (Tafsir al-Qur’an al-‘Adhim)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: