«Αγοράστε αιχμάλωτες πολέμου για να σωθείτε από τη μοιχεία»…

Για τη σκλαβιά και τις σκλάβες του σεξ έχουμε γράψει αρκετές φορές. Υπάρχουν κάποιοι που τολμούν χωρίς ίχνος ντροπής να αμφισβητούν αυτή την πραγματικότητα, για λόγους που οι ίδιοι ξέρουν. Ας δούμε όμως τι είπε το 2011 μια πρώην υποψήφια βουλευτής -ή αν προτιμάτε, βουλεύτρια του Κουβέιτ, η οποία είναι νυν και όχι πρώην μουσουλμάνα και συμβουλεύτηκε διάφορους μουσουλμάνους νομοδιδασκάλους, κάποιους από αυτούς στη Μέκκα.

Όσοι γνωρίζουν ποιο είναι το Ισλάμ, δεν εξεπλάγησαν καθόλου από τα λεγόμενα της Salwa al Mutairi. Η γυναίκα δεν λέει ψέματα ότι όλα αυτά είναι «σύμφωνα με τη Σαρία»… Κάποιοι που επίσης γνωρίζουν το Ισλάμ αλλά δεν θέλουν να το μάθουν και οι άλλοι, έσπευσαν να την καταδικάσουν και να πουν ότι «εξέφρασε τις προσωπικές της απόψεις», ότι «είναι γραφική» και τα γνωστά παραπλανητικά. Βέβαια αν αύριο το Ισλάμ κυριαρχούσε παντού, κάποιοι από αυτούς θα έτρεχαν πρώτοι να αγοράσουν αιχμάλωτες πολέμου… Ευτυχώς δεν θα δούμε ποτέ κάτι τέτοιο, αφού το Ισλάμ δεν πρόκειται να κυριαρχήσει παντού.

Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Κουβέιτ – και ασφαλώς, και οι άλλες ισλαμικές χώρες – έχει «πολλούς ευσεβείς εμπόρους που ενδιαφέρονται γι’ αυτό το είδος εμπορίου». Γι’ αυτό οι «μαχητές» του «χαλιφάτου» πουλάνε Γεζίντι και άλλες δύστυχες γυναίκες σαν τα ζώα σε σκλαβοπάζαρα στην Τουρκία.

Ας δούμε όμως τι έχουν να πουν και κάποιες γυναίκες που «δεν πέθαναν από την πείνα» επειδή τις αγόρασαν μουσουλμάνοι και τις έσωσαν…

Για όποιον θέλει να εντρυφήσει περισσότερο στο θέμα μέσα από τις πηγές του Ισλάμ, υπάρχουν τα άρθρα:

Ο Μουχάμμαντ απέτρεπε τους βιασμούς κρατουμένων γυναικών;

Βιάστε χωρίς ενοχές… σαν να τρώτε ψάρια

Ισλάμ, δουλεία και επίδοξοι αναμορφωτές

Περισσότερα για το Ισλάμ, τη δουλεία και τις παλλακίδες

Χριστιανισμός, Ισλάμ και δουλεία

Ισλάμ και δουλεία

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Θα έπρεπε να έχετε γράψει γι’ αυτό από πέρσι:

    «ISIS Selling Yazidi Women and Children in Turkey

    by Uzay Bulut
    December 20, 2015 at 4:00 am

    http://www.gatestoneinstitute.org/7078/turkey-isis-slaves

    Some of those women and girls have had to watch 7-, 8-, and 9-year-old children bleed to death before their eyes, after being raped by ISIS militia multiple times a day.» — Mirza Ismail, chairman of the Yazidi Human Rights Organization-International.

    «An office has been established by ISIS members in Antep [Turkey]; and at that office, women and children kidnapped by ISIS are sold for high amounts of money. Where are the ministers and law enforcement officers of this county who are talking about stability?» — Reyhan Yalcindag, prominent Kurdish human rights lawyer.

    «Five thousand people have been taken as captives. Women and children are raped, and then sold. These must be considered crimes.» — Leyla Ferman, Co-President of the Yazidi Federation of Europe.

    «Turkey has signed several international treaties, but it is the number one country when it comes to professional non-compliance with human rights treaties.» — Reyhan Yalcindag.

    This month, the German television station, ARD (Consortium of Public Broadcasters in Germany), produced footage documenting the slave trade being conducted by the Islamic State (ISIS) through a liaison office in the province of Gaziantep (also known as Antep) in Turkey, near the border with Syria.

    In August 2014, Islamic State jihadists attacked Sinjar, home to over 400,000 Yazidis. The United Nations confirmed that 5,000 men were executed, and as many as 7,000 women and girls made sex slaves.

    While some have escaped or been ransomed back, thousands of Yazidis remain missing.

    A news report from German broadcaster ARD shows photos of Yazidi slaves distributed by ISIS (left), as well as undercover footage of ISIS operatives in Turkey taking payment for buying the slaves (right).

    Last month, after Kurdish forces recaptured the area from ISIS jihadists, mass graves, believed to contain the remains of Yazidi women, were discovered east of Sinjar.

    The German TV channels NDR and SWR declared on their website:

    «IS [Islamic State] offers women and underage children in a kind of virtual slave market with for-sale photos. … The transfer of money, as the reporter discovered, takes place through a liaison office in Turkey. …

    «For weeks, NDR and SWR accompanied a Yazidi negotiator, who, on behalf of the families, negotiates with the IS for the release of the slaves and their children. … the women are sold in a digital slave market to the highest bidder. 15,000 to 20,000 US dollars are a typical price. Similar sums for ransom are also required to free Yazidis. The money is then transferred via IS-liaison offices and middlemen to the terrorist group.

    «NDR and SWR were present at the liberation of a woman and her three small children, aged between two and four years old, and followed the negotiations. How many Yazidi slaves are still ‘owned’ by IS is unclear. Experts estimate that there still could be hundreds.»

    The negotiator told NDR and SWR that in the course of a year, he transferred more than USD $2.5 million to ISIS from the families of 250 Yazidi women and children, in order to free them.

    He also said that to advertise the slaves, ISIS assigns numbers to the female and child slaves, and posts their photographs on the WhatsApp Messenger smartphone app.[1]

    In response to these reports, the Gaziantep Bar Association filed a criminal complaint against «Turkey’s National Intelligence Organization (MIT) and law-enforcement officers that have committed neglect of duty and misconduct by not taking required measures, and not carrying out preventive and required intelligence activities before the media covered the said incidents.»

    The bar association also demanded that the prosecutors start prosecuting and punishing perpetrators engaged in crimes of «human trafficking, prostitution, genocide, deprivation of liberty, crimes against humanity, and migrant smuggling,» according to the Turkish penal code.

    «The tragic reality,» said lawyer Bektas Sarkli, the head of Gaziantep Bar Association, «is that Gaziantep is a crowded city; the suicide bombers easily cross [to Syria and Iraq]. Unfortunately, Gaziantep exports terrorism.»

    Sarkli added: «When you see the ammunition captured and especially take into account the money transferred here [it is clear that] ISIS easily shelters in this city. Gaziantep is the logistic site of ISIS.»

    Mahmut Togrul, an MP of the pro-Kurdish Peoples’ Democratic Party (HDP), in a motion to Efkan Ala, Turkey’s Interior Minister, asked about the alleged office where ISIS members engage in slavery and the sex trade. His questions included: «How many liaison offices affiliated with ISIS terror organization are there in Gaziantep? If there are, do those liaison offices have any legal basis? Under what names do these offices operate? Are those offices affiliated with any institution?»

    Interior Minister Ala has not yet provided any answers.

    «According to the local press of Gaziantep, as well as the national press,» Togrul said, «Gaziantep has been turned into a city with sleeper cell houses for the ISIS terror group; ISIS members abound and travel freely.» [2]

    The «Struggle Platform for Women Forcefully Seized,» the Democratic Society Congress (DTK) and the Kurdish Congress of Free Women (KJA) in Diyarbakir also filed a criminal complaint, calling for the prosecutors to investigate allegations and bring the perpetrators to account.

    Reyhan Yalcindag, a prominent Kurdish human rights lawyer, said, «An office has been established by ISIS members in Antep; and at that office, women and children kidnapped by ISIS are sold for high amounts of money. Where are the ministers and law enforcement officers of this county who are talking about stability?»

    «Turkey,» she said, «has signed several international treaties, but it is the number one country when it comes to professional non-compliance with human rights treaties.»

    The Co-President of the Yazidi Federation of Europe, Leyla Ferman, referred to the number of the genocides to which the Yazidis say they have been exposed throughout history. «The Yazidis have been given 73 death warrants,» she said, «The people are massacred under the Islamic State. Thousands of Yazidi women are missing. Five thousand people have been taken as captives. Women and children are raped, and then sold. Today, due to the war, women have been scattered all around. These must be considered crimes.»

    This is not the first time the presence of ISIS in Antep appeared in the news.

    In November 2015, after the terrorist attacks in Paris, a group waving black ISIS flags appeared, honking the horns of their cars and celebrating in the streets of Antep. The footage was shared widely on social media. One user wrote, «This is Turkey supposedly struggling against ISIS. This is the ISIS convoy in Antep celebrating the Paris massacre.»

    The Yazidis, a historically persecuted community, are ethnically Kurdish, but not Muslim; their native religion of Yazidism is linked to ancient Mesopotamian religions. The Yazidis are indigenous to northern Mesopotamia and Anatolia; part of the Yazidi homeland is located in what is modern Turkey; other parts are in Syria and Iraq.

    Yazidis have been exposed to campaigns of forced Islamization and assimilation, according to the Turkish sociologist Ismail Besikci, a prominent expert on Kurdistan:

    «During the 1912-13 Pontic Greek deportations and the 1915 Armenian genocide, Yazidis were also driven out from their lands. Throughout the history of republican Turkey, all methods have been tried to Islamize the Yazidis. Before 1915, for instance, Suruc was an entirely Yazidi town. So was the town of Viransehir. Today, there is not a single Yazidi left in Suruc. Furthermore, the Islamized Yazidis can be seen exhibit insulting behavior towards those who remain Yazidis.»

    Because they are Kurds, the state has not recognized their Kurdishness; and because they are Yazidis, the state has not recognized their religion. The section of ‘religion’ in Yazidis’ identity cards has been left empty; or the religion of some has been registered as ‘x’ or ‘-‘ .

    «Research states that in 2007, there were only 377 Yazidis left in Turkey,» an Assyrian MP of the Peoples’ Democratic Party (HDP), Erol Dora, said.

    «Yazidis, just like other minorities in Turkey, have also been exposed to discrimination and hate speech; that is why they have had to leave their lands. … Their villages and lands have been seized; their agricultural areas have been appropriated, their holy sites have been attacked. All these racist attitudes continue today; the language, religion and culture of Yazidis face extinction.»

    Yazidis say they have been subjected to 72 attempts at extermination, or attempted genocide. Today, they are the victims of yet another attempted genocide in Iraq — at the hands of ISIS jihadists.

    «According to many escaped women and girls to whom I spoke in Northern Iraq, the abducted Yazidis, mostly women and children, number over 7,000,» said Mirza Ismail, founder and chairman of the Yezidi Human Rights Organization-International, in his speech at the U.S. Congress.

    «Some of those women and girls have had to watch 7-, 8-, and 9-year-old children bleed to death before their eyes, after being raped by ISIS militia multiple times a day.

    «I met mothers, whose children were torn from them by ISIS. These same mothers came to plead for the return of their children, only to be informed, that they, the mothers, had been fed the flesh of their own children by ISIS. Children murdered, then fed to their own mothers.

    «ISIS militias have burned many Yezidi girls alive for refusing to convert and marry ISIS men. Young Yezidi boys are being trained to be jihadists and suicide bombers. All of our temples in the ISIS controlled area are exploded and destroyed. Why? Because we are not Muslims, and because our path is the path of peace. For this, we are being burned alive: for living as men and women of peace.»

    The Yazidis, one of the most peaceful people on earth, are struggling to survive yet another Muslim genocide, before the eyes of the entire world.

    While much of the world has been silent, a NATO member, Turkey has been openly complicit — the enabler of jihadist terrorism. Reports and eyewitnesses testify that Turkey has contributed to the rise of the Islamic State by letting fighters and arms over the border. Some of the fighters go on to join the jihadist terrorist group.

    The latest reports reveal that in Turkey, a country that fancies itself as a candidate for EU membership, Yazidi women and children are enslaved and forced into sexual slavery. Meanwhile, the Turkish government has not even bothered to make a single statement about these reports.

    That is what happens when a regime is never held responsible.

    Uzay Bulut, born and raised a Muslim, is a Turkish journalist based in Ankara.

    [1] Using chat logs, documents, photographs and witness statements, the footage of ARD shows Abu Mital, a Yazidi man who works as an intermediary for ISIS, purchasing a Yazidi woman, her three children aged between two and four, and an 11-year-old boy from ISIS, and returning them to their family.

    Mital contacted and bargained with ISIS members on the internet and set a price for the sale of the woman and the children. He then went to the southeastern province of Gaziantep in Turkey. During his visit to the office in Gaziantep, he was secretly filmed. The office had a number of money-counting machines. It employed only Syrians.

    ISIS demanded $20,000 for the woman and $15,000 for the 11-year-old boy. The footage shows Mital handing the money to the Syrians in the office, who then counted the money using the money-counting machines.

    After he paid the money, he went to a hotel in Syria, where he waited for another WhatsApp message. He was then told he would be contacted by someone for the delivery of the woman and her three children. When members of the Yazidi family were reunited with their relatives in Syria, they burst into tears. (Source: «German TV channel films ISIL slave trade in Turkey», December 03, 2015, Today’s Zaman.)

    [2] Other questions of Togrul’s motion included:

    «If the amount of money that ISIS earns from the slave trade of women and children is correct, who is the intermediary that transfers this money? Through what means does he transfer the money to ISIS?

    «Is the governor informed about the slave selling office of ISIS in Gaziantep? If he is, has he made any statement or research on the issue?

    «How many of the Yazidi women and girls ISIS has kidnapped from South (Iraqi) Kurdistan region have entered Turkey and Gaziantep?

    «Do you have information about how many Yazidi women and other refugee women live in Gaziantep and where they shelter?

    «How many ISIS cell houses have been raided so far? How many people have been detained from those cell houses? Have you accessed any finding as to whether the members of that terrorist organization have engaged in the slave trade of Yazidi women and children?

    «How many cell houses affiliated with ISIS are there in Gaziantep? Do Turkish intelligence units have any data about this issue? If they do, why do they not intervene in the ISIS terrorist organization that commits slave trade? Does the fact that they do not intervene not mean they are complicit?

    «ISIS terrorist organization uses Gaziantep as a base. What kind of a precaution is your ministry planning to take against that?»

    • @Gonzo, αυτά τα γεγονότα είναι πασίγνωστα, κανείς δεν περιμένει να τα μάθει από εμάς. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, ίσως και περισσότερα μερικές φορές.

  2. Λέγεται στο Κοράνι:

    “Οι πιστοί θα φτάσουν οπωσδήποτε στην επιτυχία,
    είναι εκείνοι που ταπεινώνουν τον εαυτό τους όταν προσεύχονται.
    Και είναι εκείνοι που αποφεύγουν ματαιόδοξες κουβέντες.
    Και είναι εκείνοι που αποδίδουν έμπρακτα τη ζακάτ [δίνοντας ως ελεημοσύνη το 2,5% του εισοδήματος τους].
    Και είναι εκείνοι που προφυλάσουν τον εαυτό τους απέχοντας από τα σαρκικά πάθη,
    εκτός εάν αυτό συμβαίνει με τις συζύγους τους μόνο ή με εκείνες που το δεξί τους χέρι εξουσιάζει, γιατί τότε είναι εκτός μομφής.
    Αλλά εκείνοι όμως που οι επιθυμίες τους ξεπερνούν αυτά τα όρια, είναι παραβάτες.
    (Μακάριοι επίσης) είναι και εκείνοι που προσέχουν ό,τι τους έχει δοθεί εμπιστευτικά και ειλικρινά τηρούν τις συμφωνίες τους.
    Και είναι εκείνοι που (με ακρίβεια) φυλάγουν τις προσευχές τους.
    Αυτοί θα είναι οι κληρονόμοι,
    που θα κληρονομήσουν τον Παράδεισο (όπου) για πάντα θα κατοικήσουν.
    Και πλάσαμε τον άνθρωπο από το καθαρό στοιχείο της λάσπης.
    Έπειτα τον κάναμε σαν (σταγόνα) σπέρματος μέσα σε ήρεμο τόπο, μόνιμα σταθερό.
    Έπειτα μετατρέψαμε το σπέρμα σε άλακα (θρόμβο πηκτού αίματος) και μετατρέψαμε την άλακα σε μούντγα (σβώλο συμπαγή) και μετατρέψαμε τον συμπαγή σβώλο σε κόκαλα και ντύσαμε τα κόκαλα με σάρκα και έπειτα σχηματίσαμε απ’ αυτό ένα άλλο πλάσμα. Ας είναι Ευλογημένος ο ΑΛΛΑΧ, ο Άχσαν ουλ-Χαλικίν (Άριστος των Δημιουργών).
    Έπειτα από όλα αυτά στο τέλος θα πεθάνετε.
    Έπειτα, κατά την Ημέρα της Ανάστασης, θα επανέλθετε (θα αναστηθείτε)” (Κοράνι, 23:1-16).

    Όταν το Ισλάμ αποκαλύφθηκε στον Προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) πριν 1400+χρόνια, η δουλεία ήταν ένα κοινωνικό γεγονός όπως επίσης και η αιχμαλωσία σε πολέμους. Όταν γινόντουσαν πόλεμοι μεταξύ των Μουσουλμάνων και τον παγανιστών εξαιτίας της καταδίωξης που κάνανε οι δεύτεροι στους πρώτους, ο νικητής έπαιρνε αιχμάλωτους πολέμου όπου αργότερα γινόντουσαν δούλοι και υπηρέτες. Είχαν την επιλογή να πληρώσουν και να αφεθούν ελεύθεροι η να κρατήσουν το πιστεύω τους σαν δούλοι. Ο πρώην μουσουλμάνος ξεχνάει το γεγονός ότι αυτή η πρακτική ήταν κοινωνικό φαινόμενο εκείνη την εποχή και δεν δημιουργήθηκε από το Ισλάμ.

    Αυτό όμως που γνωρίζετε αλλά το αποκρύπτετε είναι ότι το Ισλάμ έπαιξε μεγάλο ρόλο στην εξαφάνιση της δουλείας και σταδιακά την εξαφάνισε. Οι Μουσουλμάνοι απαγορευόταν να έχουν δούλους η σκλάβους ομόθρησκους, έτσι όταν εξαπλώθηκε το Ισλάμ ταυτόχρονα και σταδιακά εξαφανιζόταν και η δουλεία. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) συνήθιζε να στέλνει τους συντρόφους του όπως τον Άμπου Μπακρ και τον Οθμάν ιμπν Άφφαν (ραντιγιαλλάχου άνχουμ) να αγοράζουν και να απελευθερώνουν σκλάβους. Μερικοί από τους πρώτους προσύλητους στο Ισλάμ ήταν φτωχοί απελευθερωμένοι πρώην σκλάβοι όπως π.χ. ο Μπιλάλ ιμπν Ράμπα αλ-Χαμπάσι (ραντιγιαλλάχου άνχου). Ο Προφήτης είχε πει ότι μία από τις καλύτερες πράξεις είναι η απελευθέρωση ενός σκλάβου. Ο ίδιος του είχε απελευθερώσει 63 σκλάβους ενώ η σύζυγος του Άισα (ραντιγιαλλάχου άνχα) 67. Συνολικά η οικογένεια του προφήτη είχε απελευθερώσει 39.237 σκλάβους.

    Το Ισλάμ αντιμετώπισε την δουλεία σαν ένα κακό κοινωνικό φαινόμενο και σιγά σιγά (όχι αμέσως) την εξαφάνισε, όπως έκανε και με την περίπτωση του αλκοόλ. Οι δούλες και οι σκλάβες (και άντρες) στο Ισλάμ είχαν την καλύτερη αντιμετώπιση. Το Ισλάμ διέταζε τους Μουσουλμάνους να δέχονται τους σκλάβους και τις σκλάβες σαν αδέρφια τους και να τους συμπεριφέρονται με τον καλύτερο τρόπο, με καλοσύνη και αγάπη. Είναι αλήθεια ότι το Ισλάμ επιτρέπει το σεξ με τις αιχμάλωτες αλλά σε καμία περίπτωση δεν το επιβάλει και μάλιστα καλούνται οι μουσουλμάνοι να συμπεριφέρονται στους δούλους σαν σε αδέρφια τους ή δικούς τους ανθρώπους.

    Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε: “Μην προξενείτε κακό, βλάβη και ζημιά στους εαυτούς σας και στους άλλους” (Al-Daraqutni;, Ibn Majah; & Ahmad, Musnad;).

    Ο Προφήτης δίδαξε τον σεβασμό και την καλή μεταχείριση προς τις σκλάβες και τους σκλάβους. Λέει: “Οι υπηρέτες σας και οι σκλάβες-σκλάβοι σας είναι αδέρφια σας. Όποιος έχει σκλάβα-σκλάβο έχει την υποχρέωση να τους δίνει φαγητό από την μερίδα του και ρούχα από αυτά που ντύνετε. Δεν πρέπει να τους βάζετε εργασίες πέρα από τις αντοχές τους. Αν πρέπει να τους βάλετε να κάνουν σκληρή εργασία τότε να τους βοηθήσετε” (Sahih al-Bukhari, Iman, 22; Adab, 44; Sahih Muslim, Iman, 38–40; & Abu Dawud, Adab, 124;).

    Τα τελευταία λόγια που καταγράφει ο Αλή (ραντιγιαλλάχου άνχου) πριν το θάνατο του Προφήτη είναι ότι ο Προφήτης είπε: “Η Προσευχή! Η Προσευχή! Φοβηθείτε το Θεό όσων αναφορά τις σκλάβες-σκλάβους σας” (Al-Adab al-Mufrad Al-Bukhari, Nr. 158;)

    και

    “Kανείς από εσάς όταν συστήνει την υπηρέτρια του η υπηρέτη του να μη λέει {από εδώ ο σκλάβος μου ή η σκλάβα μου} το καλύτερο είναι να τον συστήσει ως αδερφό του ή αδελφή του” (Ahmed ibn Hanbal, Musnad, 2 ,4;).

    Ο Αλ-Μαρούρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε: “Συνάντησα στην Αρ-Ραμπάδα τον Άμπου Δαρ, που φορούσε μία μπέρτα και ο δούλος του φορούσε μία παρόμοια (μπέρτα). Τον ρώτησα γιατί και μου είπε: {Έβρισα κάποιον αποκαλώντας τη μητέρα του με άσχημες κουβέντες. Ο Προφήτης μου είχε πει: Ω Άμπου Δαρ! Τον έβρισες χαρακτηρίζοντας τη μητέρα του με άσχημες κουβέντες. Ακόμα έχεις μερικά χαρακτηρηστικά της άγνοιας. Οι δούλοι σας είναι τα αδέρφια σας και ο ΑΛΛΑΧ τους έχει θέσει υπό την εξουσία σας. Έτσι, όποιος έχει έναν αδερφό υπό την εξουσία του, θα πρέπει να τον θρέφει από ό,το τρώει αυτός και να τον ντύνει με ό,τι φοράει και αυτός. Μην τους ζητάτε (τους δούλους) να κάνουν κάτι πάνω από την αντοχή τους και αν το κάνετε, τότε βοηθήστε τους}” (Sahih Bukhari, Vol.1, Book 2, #29;).

    Ο πατέρας του Άμπου Μπούρντα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είχε πει:

    “Τρία πρόσωπα θα έχουν διπλή ανταμοιβή’

    ~Κάποιος από τους λαούς της Βίβλου που πίστεψε στον προφήτη του (τον Ιησού) και μετά πίστεψε στον προφήτη Μουχάμμεντ (και έγινε μουσουλμάνος),
    ~ο δούλος που εκτελεί τα καθήκοντα του απέναντι στον ΑΛΛΑΧ και στον κύριο του,
    ~ο κύριος μιας αιχμάλωτης που της διδάσκει κανόνες καλής συμπεριφοράς και τη μορφώνει στον καλύτερο δυνατό δρόμο (και της μαθαίνει τη θρησκεία) και την απελευθερώνει και τότε την παντρεύεται” (Sahih Bukhari Vol.1, Book 3, #97A).

    Λέγεται στο Ιερό Κοράνι: “Και να λατρεύετε τον ΑΛΛΑΧ και να μην έχετε στην λατρεία Αυτού κανένα μέτοχο. Και να προσφέρετε καλοσύνη στους γονείς, τους συγγενείς στα ορφανά και στους φτωχούς στους γείτονες που συνδέεστε με συγγένεια και στους γείτονες που δεν είναι συγγενείς, στους στενούς συντρόφους (φίλους και συνεταίρους), και στους οδοιπόρους που συναντάτε και σ’ όσες έχετε σαν αιχμάλωτες. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ δεν αγαπά τον υπερήφανο, τον ματαιόδοξο.” (Κοράνι, 4:36)

    “..και σ’ όσες έχετε σαν αιχμάλωτες”. Δηλαδή να τις συμπεριφέρεστε καλά, να τις μορφώνετε, να τις θρέφετε, να τις ντύνετε με τα ρούχα που φοράτε και εσείς, να μην τις βάζετε δυσκολίες πιο βαριές από αυτές που μπορούν να κάνουν, μην τις βρίζετε, μην τις μιλάτε άσχημα.

    Πώς λοιπόν υπό το φως αυτών το στίχων και των λεγομένων του Προφήτη δικαιολογείται ο βιασμός προς τις αιχμάλωτες, έτσι όπως τον εννοεί ο πρώην μουσουλμάνος; Είναι ολοφάνερο ότι το Ισλάμ απαγορεύει την κακομεταχείριση των αιχμαλώτων (αντρών και γυναικών) και των σκλάβων. Καλεί μάλιστα τους κυρίους των σκλάβων να τους αντιμετωπίζουν ακόμα και σαν τα παιδιά τους!!

    Ο Ιμάμ Μάλικ (ραχίμαχουλλάχ), στη συλλογή ρήσεων του Προφήτη Al-Muwatta‘, στον τόμο 2, σελιδα 734 τονίζει ότι “αυτός που βιάζει μια σκλάβα πρέπει να την πληρώσει και ΕΠΙΣΗΣ να τιμωρηθεί”.

    Ο Ιμάμ Σάφιι (ραχίμαχουλλάχ), στο Kitaabu’l-Umm, τόμο 3, σελ 253, τονίζει ότι: “Όποιος εξαναγκάζει με την βία να κάνει ερωτική επαφή με την δούλα, τότε του απομακρύνουν την δούλα, πληρώνει και δέχεται την τιμωρία”.

    Επειδή οι ανόητοι επικριτές του Ισλάμ αρέσκονται στο να μας υπενθυμίζουν ότι οι 2 παραπάνω αναφορές των ιμάμηδων Σάφιι και Μάλικ αναφέρονται στις σκλάβες που βιάζονται από άλλους και όχι από τα αφεντικά τους, ας δούμε τα παρακάτω.

    • Ο Όμαρ ιμπν Αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου), δεύτερος Χαλίφης του Ισλάμ, με το που έμαθε ότι ένας Μουσουλμάνος πηρέ μια σκλάβα και έκανε έρωτα μαζί της, διέταξε να τον λιθοβολήσουν, γιατί την πήρε σαν δούλα άδικα (Sunan Al-Bayhaqi, vol. 2, p. 363, Νο 18685;).

      Λέει ο ΑΛΛΑΧ στο Κοράνι: “..Και μην εξαναγκάζετε τις σκλάβες σας να εκπορνεύονται με σκοπό να κερδίσετε τα πρόσκαιρα αγαθά της ζωής αυτού του κόσμου. Και όποιος τις εξαναγκάζει, ο ΑΛΛΑΧ θα τις συγχωρήσει και θα στείλει (σ’ αυτές) την ευσπλαχνία Του” (Κοράνι, 24:33)

      Το παραπάνω εδάφιο έχει σχέση με τον Αμπντουλλάχ ιμπν Ουμπάι ιμπν Σαλούλ, ο οποίος τον καιρό της άγνοιας, έστελνε τις δούλες του να εκπορνεύονται, για να κερδίζει χρήματα (Tafsir Ibn Kathir).

      Λέγεται μάλιστα στο Κοράνι ότι είναι καλύτερο ένας πιστός μουσουλμάνος να παντρεύεται μία πιστή δούλα, παρά μία ελεύθερη και άπιστη:

      “..Μια σκλάβα που πιστεύει, είναι καλύτερη από μία άπιστη, ακόμα και αν σας γοητεύσει. Ούτε να παντρεύετε τις κόρες σας με άπιστους μέχρι να πιστέψουν. Ένας σκλάβος που πιστεύει, είναι καλύτερος από έναν άπιστο, ακόμα και αν σας γοητεύσει. Γιατί οι άπιστοι σας καλούν στη φωτιά ενώ ο ΑΛΛΑΧ σας γνέφει με τις εντολές Του προς τον Παράδεισο και τη συγγνώμη…” (Κοράνι, 2:221)

      Όταν οι μουσουλμάνοι μετανάστευσαν στη Μεδίνα, κάποιοι λίγοι είχαν παραμείνει στη Μέκκα. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) έστειλε τότε τον Μάρσαντ Αλ-Γκανάουι στη Μέκκα, για να βοηθήσει τους εκεί εναπομείναντες μουσουλμάνους να εξέλθουν από την πόλη. Εκεί ο Μάρσαντ συνάντησε μία ειδωλολάτρισα γυναίκα, την Άνακ, την οποία και αγαπούσε από παλαιότερα. Αυτή του πρότεινε να μείνει εκεί μαζί της. Αυτός της απάντησε ότι η ζίνα (μοιχεία) είναι χαράμ. Αυτή τότε του πρότεινε να παντρευτούν. Τότε ο Μάρσαντ επέστρεψε στη Μεδίνα και εξήγησε στον προφήτη το τι είχε συμβεί. Λίγο αργότερα αποκαλύφθηκε το εδάφιο 2:221 του Ιερού Κορανίου: “..Μια σκλάβα που πιστεύει, είναι καλύτερη από μία άπιστη, ακόμα και αν σας γοητεύσει..”.

      Τι γίνεται όμως αν αυτές οι αιχμάλωτες ήταν παντρεμένες; Ο τίτλος ιδιοκτησίας για μια αιχμάλωτη, παρέχεται κατόπιν απόφασης από τον Κυβερνήτη. Αν είναι παντρεμένη δεν μπορεί ο αφέντης της να έχει σεξουαλικές επαφές μαζί της αν πρώτα δεν χωρίσει και περάσουν 3 μήνες από τον χωρισμό. Το να πιάνεται και να μεταφέρεται σε Ισλαμική περιοχή η αιχμάλωτη, λογικά λήγει και ο γάμος που έχει.

      Λέει το Κοράνι:

      “..απαγορεύεται να παντρεύεστε με έγγαμες γυναίκες, εκτός από αυτές που το δεξί σας χέρι εξουσιάζει…και εκτός από αυτές, σας επιτρέπονται όλες οι άλλες γυναίκες, μόνο να αναζητήσετε τις γυναίκες σας για γάμο με δώρα απ’ την περιουσία σας, επιδιώκoντας αγνότητα και όχι πόθο..” (Κοράνι, 4:24)

      Ο μουσουλμάνος λοιπόν πρέπει πάνω απ’ όλα να επιθυμεί την αγνότητα και όχι τον πόθο.

      Λέει το Κοράνι:

      “Και αν κάποιοι από σας δεν έχουν τα μέσα που μ’ αυτά θα μπορούσαν να παντρευτούν ελεύθερες πιστές γυναίκες, τότε μπορούν να πάρουν για σύζυγο κορίτσια που πιστεύουν απ’ αυτά που το δεξί σας χέρι εξουσιάζει. Και ο ΑΛΛΑΧ γνωρίζει πολύ καλά για την Πίστη σας. Είστε ο ένας απ’ τον άλλον. Ας τις παντρευτείτε λοιπόν με την άδεια του κυρίου τους και ας δώσετε σ’ αυτές την προίκα τους, σύμφωνα με ό,τι είναι λογικό. Αυτές τότε με τη σειρά τους οφείλουν να είναι αγνές και όχι λάγνες και ούτε να παίρνουν εραστές…” (Κοράνι, 4:25)

      Ο γάμος λοιπόν με μία πιστή σκλάβα δεν θεωρείται ως κάτι το μειωτικό (και ήταν ένα μέσο απελευθέρωσης).

      Επίσης είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι οι αιχμάλωτες και σκλάβες είχαν κάθε δικαίωμα να ζητήσουν την απελευθέρωση τους κάτω από τον Κορανικό νόμο. Ακόμα το Άγιο Κοράνι περιγράφει τους Μουσουλμάνους σαν «ευσεβείς» όταν απελευθερώνουν τους σκλάβους:

      “Ευσέβεια δεν είναι μόνο να στρέφετε ανατολικά και δυτικά τα πρόσωπα σας αλλά η ευσέβεια είναι εκείνου που πιστεύει στον ΑΛΛΑΧ και στην Έσχατη Μέρα, στους Αγγέλους και στο Βιβλίο και στους προφήτες. Να δίνει από την περιουσία του, ενώ την αγαπάει για τους συγγενείς του και για τα ορφανά και για τους απόρους και για τους οδοιπόρους και τους ζητιάνους και για την απελευθέρωση των σκλάβων.” (Κοράνι, 2:177)

      Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε για το παραπάνω εδάφιο: “Όποιος εφαρμόσει στη ζωή του το παραπάνω εδάφιο, έχει τελειοποιήσει την πίστη του.” (Baidawi, I, 249)

      Η λέξη λοιπόν εδώ που μεταφράζεται ως ‘ευσέβεια’ είναι η λέξη: “μπιρρ”. Είναι η οποιαδήποτε καλοσύνη, που θα οδηγήσει αυτόν που την κατέχει, στον Παράδεισο. Όταν ρώτησαν κάποια στιγμή τον Προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) ποια σάντακα (ελεημοσύνη) είναι καλύτερη, ο Προφήτης απάντησε: “Είναι η ελεημοσύνη που δίνεις όταν ενώ έχεις ό,τι χρειάζεσαι, εντούτις φοβάσαι να μην πέσεις στη φτώχεια και αγωνίζεσαι για τα προς το ζειν…” (Sahih Muslim, Zakat, 93; An-Nasai, zakat 60; Ibn Majah & Ahmad, Musnad;).

      Και αυτή είναι μία μορφή πραγματικής ευσέβειας έτσι όπως μας προστάζει το Ιερό Κοράνι και όπως το ερμήνευσε ο απεσταλμένος του Θεού. Να δίνει κάποιος ελεημοσύνη, να προσφέρει στον συνάνθρωπο του και ενώ έχει περιουσία, να μη γίνεται αυθάδης και υπερήφανος’ να θυμάται τον ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα και να μη γίνεται αχάριστος, να μη καυχιέται για τον πλούτο του.

      Καλοσύνη και ευσέβεια είναι η προσφορά. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

      “Αυτός που πιστεύει στον ΑΛΛΑΧ και στην Έσχατη Ημέρα, να προσφέρει στον επισκέπτη του” (Bukhari, Adab, 31; Sahih Muslim, Iman, 75;)

      και

      “Να προσφέρετε στον επισκέπτη σας, ακόμα και αν είναι κάφιρ (άπιστος)” (Ajluni, I, 195;)

      και

      “Ακόμα και αν έρθει πάνω στο άλογο, πρέπει να δώσεις σ’ αυτόν που έχει ανάγκη” (Abu Dawud, zakat, 33;).

      Ο ποιητής και άλιμ (λόγιος) Σάντι Σιράζι (ραχίμαχουλλάχ) είπε: “Δεν είσαι από αυτούς που ζητάνε οτιδήποτε σε άλλη πόρτα εκτός από αυτήν του Αληθινού (του Θεού). Έτσι, ευχαριστώντας (τον Θεό) για την κατάσταση σου, μη γυρνάς την πλάτη σε αυτόν που έρχεται στην πόρτα σου (έχοντας ανάγκη)”.

      Ο σέιχ Ατπαζαρί Οσμάν εφέντι (ραχματουλλάχι αλέιχι) είπε: “Το καλύτερο χαρακτηριστικό που αφορά τον πιστό στη σχέση του με τον Θεό, είναι η παράδοση (του ‘εγώ’ στον Θεό) και η ευχαρίστηση (ευγνωμοσύνη προς τον Θεό) ενώ όσον αφορά τη σχέση του με τους ανθρώπους, είναι η συγχώρηση και το έλεος”.

      Η αγάπη για τα χρήματα, είναι μία από τις ιδιαιτερότητες του εγωισμού. Και η βιασύνη είναι μία κακή συνήθεια. Γι’ αυτό, η υπομονή είναι ακόμα πιο ανώτερη από την ευχαριστία προς τον ΑΛΛΑΧ. Ειπώθηκε λοιπόν ότι την Ημέρα της Κρίσεως, θα έρθουν στον ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα ο πιο υπομονετικός από τους ανθρώπους μαζί με αυτόν που δοξολογούσε και ευχαριστούσε τον ΑΛΛΑΧ πιο πολύ από όλους (τους ανθρώπους) και ο ΑΛΛΑΧ θα του πει: “Του έδωσα τα πάντα, Με ευχαρίστησε. Σου έδωσα δυσκολίες, υπέμεινες. Γι’ αυτό λοιπόν θα σου δώσω πολύ περισσότερο από αυτό που σου αναλογεί” (Irakî, Muğni, lV).

      Καλοσύνη λοιπόν και ευσέβεια, είναι και όταν ο πιστός δίνει από την περιουσία του για την απελευθέρωση των σκλάβων και αυτός που δε δίνει και δεν ενδιαφέρεται, μοιάζει σαν το δέντρο που του κόπηκε η γλύκα, επειδή ακόμα και αν τα κλαδιά του είναι πράσινα σαν τα φύλα της χουρμαδιάς, η πρασινάδα αυτή δεν ωφελεί σε τίποτα αν του έχει κοπεί η ρίζα.

      Το Ιερό Κοράνι τονίζει και επαινεί τους ενάρετους δούλους και όπως τονίστηκε πιο πριν, δεν θεωρεί τον γάμο μαζί τους ως κάτι το υποτιμητικό:

      “Και να παντρεύεστε – ανάμεσα σας άγαμους και τους ενάρετους από τους δούλους σας (είτε άνδρες – είτε γυναίκες). Αν είναι φτωχοί, ο ΑΛΛΑΧ θα τους πλουτίσει από τη Χάρη Του. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Πολυγενναιόδωρος (και) Παντογνώστης. Κι ας μείνουν αγνοί εκείνοι που δεν βρίσκουν τα μέσα για να παντρευτούν, μέχρις ότου ο ΑΛΛΑΧ τους πλουτίσει με (τα μέσα) της χάρης Του.

      Κι αν κανείς από τους σκλάβους σας που το δεξί σας χέρι εξουσιάζει (οι δούλοι) ζητήσουν με γραπτή αίτηση την ελευθερία τους (με τίμημα), κάνετε τους αυτή τη χάρη, αν ξέρετε ανάμεσα τους κανέναν που, να αξίζει αυτό το καλό. Και δώστε τους από την περιουσία του ΑΛΛΑΧ που σας έχει δώσει…” (Κοράνι, 24:32-33)

    • Το κάλεσμα του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) ήταν ένα κάλεσμα για την απελευθέρωση του ανθρώπου και να τεθεί τέλος στην δουλεία του. Ταύτισε την ελευθερία με την ανθρωπότητα και την κατέστησε μια απόδειξη για την τίμηση του ανθρώπου από τον Θεό. Έδωσε μεγάλο ενδιαφέρον στους δούλους, στενεύοντας τις πηγές της δουλείας και διευρύνοντας τους δρόμους της απελευθέρωσης, ενώ παρότρυνε τους ανθρώπους να απελευθερώνουν τους δούλους. Μάλιστα, είπε ότι ένας πιστός θα ανταμειφθεί, ακόμα και αν είχε απελευθερώσει δούλους πριν γίνει μουσουλμάνος.

      Ο Χακίμ ιμπν Χιζάμ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε στον απεσταλμένο του Θεού: “Πριν γίνω μουσουλμάνος, συνήθιζα να κάνω καλό’ έδινα σε ελεημοσύνη, απελευθέρωνα σκλάβους και ήμουν καλός και τρυφερός με τους συγγενείς μου. Θα ανταμοιφθώ για τις πράξεις μου αυτές;” και ο προφήτης του απάντησε: “Έγινες μουσουλμάνος με όλες αυτές τις καλοσύνες (χωρίς να χαθεί η αξία τους).” (Sahih Bukhari, Vol.2, Book 24, #517;)

      Ας δούμε λοιπόν κάτι σχετικό, την ιστορία του θείου του προφήτη, του Άμπου Λάχαμπ, που αναφέρεται στο 111ο κεφάλαιο του Ιερού Κορανίου:

      “Κόπηκαν τα χέρια του Άμπου Λάχαμπ και χάθηκε και ο ίδιος.
      Κανένα όφελος δεν είχε από όλα τα πλούτη και τα κέρδη του.
      Θα καεί σε φωτιά με πύρινη φλόγα
      Και η γυναίκα του θα κουβαλά τα ξύλα για τη φωτιά.
      Θα έχει κρεμασμένο γύρω απ’ τον λαιμό της σχοινί από ίνες φύλλου χουρμαδιάς.” (Κοράνι, 111:1-5)

      Ο Άμπου Λάχαμπ ήταν θείος του Προφήτη αλλά είχε προσπαθήσει αυτός και οι φίλοι του να τον σκοτώσουν (τον προφήτη) και τον έβριζαν, ενώ η σύζυγος του Άμπου Λάχαμπ – η Ουμ Τζαμίλα- συνήθιζε να πετάει πέτρες στον Προφήτη και έριχνε αγκάθια στα μονοπάτια απ’ όπου αυτός περνούσε. Και ο Άμπου Λάχαμπ και η σύζυγος του καταδικάστηκαν να πάνε στην Κόλαση, ενώ η ίδια η Ούμ Τζαμίλα θα μεταφέρει την καύσιμη ύλη για τη φωτιά που θα τους καίει.

      Ο ίδιος πρώην ιεραπόστολος που ασπάστηκε το Ισλάμ Άμπντουλ-Άχαντ Όμαρ Μίλλερ λέει: “Αυτό το κεφάλαιο αποκαλύφθηκε και από τότε για 10 χρόνια ο Άμπου Λάχαμπ ζούσε και θα μπορούσε να ρεζιλέψει το Ισλάμ και τον Προφήτη. Θα μπορούσε να ασπαστεί το Ισλάμ έστω στα ψέματα, θα μπορούσε να δηλώσει ότι ήθελε να γίνει μουσουλμάνος, μόνο και μόνο για να ρεζιλέψει τον Προφήτη αλλά δεν το έκανε. Γιατί δεν το έκανε; Μα γιατί στο ίδιο το Κοράνι λέγεται ότι δεν θα το έκανε ποτέ. «Χάθηκε ο Άμπου Λάχαμπ» λέγεται στο Κοράνι και αυτό το βιβλίο λέει την αλήθεια. Θα μπορούσε να γίνει στα ψέματα μουσουλμάνος ο Άμπου Λάχαμπ και να πει: «Ο Μουχάμμεντ λέει ότι θα πάω στην κόλαση και ότι δε θα γίνω μουσουλμάνος αλλά εγώ σας λέω ότι αναγνωρίζω το Ισλάμ και θέλω να το ασπαστώ» για να διαψεύσει το Κοράνι αλλά δεν το έκανε γιατί το Κοράνι δεν ήταν λόγος του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) αλλά του Θεού”.

      Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η σημασία της ιστορίας του Άμπου Λάχαμπ και γιατί τον αναφέρω. Ο Άμπου Λάχαμπ είχε μία δούλα, τη Θουγάιμπα. Την ημέρα που γεννήθηκε ο προφήτης, ο Άμπου Λάχαμπ απελευθέρωσε τη Θουγάιμπα δείχνοντας τη με το δάχτυλο του, η οποία Θουγάιμπα θήλασε τον Προφήτη όταν ήταν μωρό. Όταν πέθανε ο Άμπου Λάχαμπ, κάποιος συγγενής του τον είδε στο όνειρο του σε μια πολύ άσχημη κατάσταση και τον ρώτησε: “Τί αντιμετώπισες εκεί;” και ο Άμπου Λάχαμπ απάντησε: “Δεν έχω βρει καμία ανάπαυση από τότε που σας άφησα, εκτός του ότι μου δόθηκε να πίνω λίγο νερό από αυτό [και έδειξε το μέρος ανάμεσα στον δείκτη του χεριού του και στα άλλα του δάχτυλα] και αυτό επειδή είχα απελευθερώσει τη Θουγάιμπα [δείχνοντας την με τον δείχτη του χεριού του].” (Sahih Bukhari, Book 7, Vol. 62 , no. 38;).

      Ο Ας-Σουχάιλι (ραχίμαχουλλάχ) λέει στο ‘Rawd Al-Anif‘ ότι αυτό έγινε όταν γεννήθηκε ο Προφήτης αλλά ο Ιμπν Χάτζαρ αλ-Ασκαλάνι (ραχίμαχουλλάχ) λέει στο ‘Fath Al-Bari, 9.84‘ και ο Χάφιζ ιμπν Άμπντουλ-Μπαρρ (ραχίμαχουλλάχ) στο ‘Al-Istai’aab, 1/10‘ και ο Χάφιζ Ιμπν αλ-Τζάουζι (ραχίμαχουλλάχ) στο βιβλίο του ‘Al-Wafa bi Ahwalil Mustafa‘ ότι η απελευθέρωση της Θουγάιμπα από τον Άμπου Λάχαμπ έγινε πολύ μετά τη γέννηση του Προφήτη, μετά την Εγίρα. Γι’ αυτό λοιπόν, επειδή ο Άμπου Λάχαμπ απελευθέρωσε τη δούλα του, γι’ αυτό ως εξαίρεση λέγεται ότι του δόθηκε αυτή η μικρή χάρη να μπορεί να πίνει λίγο μόνο νερό από την παλάμη του χεριού του, ανάμεσα στον δείκτη και στον αντίχειρα του. (‘Abdur-Razzaq, Mussanaf)

      Το παραπάνω γεγονός μνημονεύεται από τον Αλ-Μπαγάουι και τον Αλ-Μπεϊχάκι (ραχίμαχουμουλλάχ) και το αναφέρουν επίσης ο Ιμπν Καθίρ, ο Ζέιν αλ-Ντιν αλ-Ιράκι, ο Ιμπν Ταϊμίιγια στο ‘al-Sarim al-Maslul‘ και ο Ιμπν αλ-Κάιγιμ αλ-Τζαουζίγια στο ‘Tuhfat al-Mawdud‘.

      Ο Γερμανός ανατολιστής Αδάμ Μιτζ απέδειξε ότι η απελευθέρωση των δούλων αποτελεί μια αρχή του Ισλάμ. Λέει χαρακτηριστικά: Στο Ισλάμ υπήρχε ένας κανόνας προς το συμφέρον των δούλων. Ένας δούλος μπορούσε να εξαγοράσει την ελευθερία του πληρώνοντας ένα χρηματικό ποσό και είχε το δικαίωμα να ασχοληθεί με την εργασία που επιλέγει. Αποτελούσε επίσης ένα καλό ήθος να αφήσει ο μουσουλμάνος μια διαθήκη στην οποία απελευθερώνει μερικούς δούλους του.

      Το Ισλάμ άλλωστε ύψωσε την αξία των δούλων, στο βαθμό που ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ), όπως αναφέρει ο χριστιανός διανοούμενος Νάζμι Λούκα, κατέστησε του δούλους ίσους με τους βασιλείς των Κουράις! (nazmi luka: muhammad the messenger and the message).

      Έτσι, οι ηγέτες των Κουράις (η φυλή στην οποία ανήκε ο Προφήτης) προσπάθησαν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν το νέο αυτό κάλεσμα το οποίο αποσκοπεί στην απελευθέρωση των δούλων και απαιτεί την πλήρη ισότητα μεταξύ τους και των κυρίων τους. Οι δούλοι στην Ισλαμική νομοθεσία έχουν μεγαλύτερη αξία από ότι οι δούλοι σε άλλα συστήματα όπως π.χ. οι δούλοι που κατά εκατοντάδες κουβάλησαν στην Αμερικοί οι λευκοί. Για χάρη των δούλων αποκαλύφτηκαν Κορανικά εδάφια στον προφήτη, διατάζοντας τον να τους έχει συνεχώς στα μάτια του. Οι δούλοι έχουν βρει την αξιοπρέπεια και την ελευθερία στις μεταρρυθμιστικές αρχές του Ισλάμ και την απελευθέρωσή τους από την ταπείνωση και τη φτώχεια. Το Ισλάμ τους θεωρεί μερικές φορές και κυρίους των μουσουλμάνων.

      Αναφέρεται πως ο Όμαρ ιμπν Αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου), σχολιάζοντας την αγορά του τότε δούλου Μπιλάλ Ιμπν Ραμπάχ αλ-Χαμπάσι (ραντιγιαλλάχου άνχου) από τον Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) για να τον απελευθερώσει, είπε: ο κύριός μας απελευθέρωσε τον κύριο μας!.

      Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) εξοργιζόταν ιδιαίτερα με την κακοποίηση των δούλων.

      Ο Άμπου Μασούντ αλ-Ανσάρι (ραντιγιαλλάχου άνχου) αναφέρει: “Ενώ έδερνα έναν δούλο μου, άκουσα μια φωνή πίσω μου που λέει: {Μάθε Άμπου Μασούντ ότι ο Θεός έχει περισσότερη δύναμη επάνω σου απ’ ό,τι εσύ επάνω σ’ αυτόν}. Όταν γύρισα, βρήκα τον προφήτη και είπα: {Ω προφήτη! Τον αφήνω ελεύθερο για χάρη του Θεού} και τότε μου είπε: {Αν δεν έχεις κάνει τούτο, θα σε άγγιζε το πυρ (της κόλασης)}” (Sahih Muslim, book of oaths, 4088;).

      Έτσι παιδαγωγούσε ο Προφήτης τους σαχάμπα (ακολούθους) του και όλους τους πιστούς στον σεβασμό του ανθρώπου, κυρίως του αδύναμου, του δούλου και του υπηρέτη. Αυτό το κάλεσμα ισχύει και για όλους τους μουσουλμάνους κυβερνώντες, παντού και πάντοτε, επιβάλλοντας σε αυτούς την προστασία των δούλων (είτε των αντρών είτε των γυναικών) από τα βασανιστήρια και τον διωγμό και την σοβαρή επιδίωξη της απελευθέρωσής τους.

      Την ίδια στιγμή, κάποιοι σαχάμπα θεωρούσαν τη σεξουαλική επαφή με τις δούλες ως μοιχεία. Ο Χαμπίμπ ιμπν Σαλίμ είπε ότι ένας άντρας έκανε σεξ με τη δούλα της γυναίακας του. Το θέμα γνωστοποιήθηκε στον Νούμαν ιμπν Μπασίρ (ραντιγιαλλάχου άνχου). Ο Νούμαν είπε: “Θα δικάσω σύμφωνα με τη δικαιοσύνη του απεσταλμένου του Θεού. Αν η σύζυγος (αυτού του άντρα) του έδωσε την άδεια, θα τον μαστιγώσω 100 φορές. Αν δεν του έδωσε την άδεια, θα τον θανατώσω” (Sunan At-Tirmidhi, 1451; hasan).

      Ο Προφήτης ήταν ο πιο επιεικής άνθρωπος προς του δούλους. Ο Άνας (ραντιγιαλλάχου άνχου) αναφέρει για τον Προφήτη ότι: “Ήταν ο πιο επιεικής άνθρωπος με τους δούλους, μα τον Θεό δεν δίσταζε να του φέρει το νερό ένας δούλος ή υπηρέτης και να μη πλύνει ο προφήτης το πρόσωπο και τα χέρια του, δεν του ζητούσε κανένας ποτέ κάτι χωρίς να τον ακούσει (ο προφήτης) και να αποχωρήσει μετά τελευταίος και δεν τον χαιρετούσε ποτέ κανείς χωρίς να του απλώσει το χέρι του και να το πάρει πίσω αφού το πάρει ο άλλος” (Sahih Abu Na’em Al-Asbahani, fi dala’ilun-nubuwah (116); Musnad Abu Hanifah (40); Musnad Al Harith (939); Ibn Hajar al-Asqalani,Al-Matalib Al-Alayah (3931)).

      Ο Άνας ιμπν Μάλικ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε για την εμπειρία που είχε από τον Προφήτη: “Τον υπηρέτησα για δέκα χρόνια αλλά ξέρω ότι ποτέ δε με μάλωσε για κάτι που έκανα, ρωτώντας με γιατί το έκανα ή για κάτι που το είχα αφήσει ρωτώντας με γιατί δεν το έκανα”.

      Οι ουλεμά (λόγιοι) του Ισλάμ προειδοποιούν από τη συνεχή εργασία των δούλων μέρα νύχτα λέγοντας: “αν τον βάλει ο κύριος να εργάζεται την ημέρα πρέπει να τον αφήνει να ξεκουραστεί το βράδι, και αντίστροφα” και λένε: “πρέπει να τον αφήνει να ξεκουραστεί και να ξαπλώσει το μεσημέρι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, και να του δίνει χρόνο για τις πέντε καθημερινές προσευχές, και αν ταξιδέψει πρέπει να τον έχει μαζί του πάνω στο μεταφορικό ζώο ή να ανταλλάζουν τη θέση”. Είπαν κιόλας: “Αν ο δούλος είναι αλλόθρησκος, π.χ. Χριστιανός, πρέπει να μην του απαγορεύει ο μουσουλμάνος να πηγαίνει στην εκκλησία, να πίνει το κρασί ή να τρώει το χοιρινό κρέας, διότι αυτή είναι η θρησκεία του” (Al-Banani, Al-Mudawana).

      Η δουλεία χαρακτήρισε ένα μέρος της ζωής του συντρόφου του Προφήτη, Σαλμάν αλ-Φάρισι (ραντιγιαλλάχου άνχου), ο οποίος ήταν δούλος σε έναν πλούσιο και έτσι έχασε κάποιες αναμετρήσεις στο πλευρό του προφήτη, όπως οι μάχες Μπαντρ και Ούχουντ. Πήγε ο Σαλμάν στον Προφήτη ο οποίος του συνέστησε να γράψει στον κύριό του, προκειμένου να τον ελευθερώσει. Ο Σαλμάν λοιπόν έγραψε στον κύριό του προσφέροντάς του να του φυτέψει τριακοσίους φοίνικες, και να του πληρώσει σαράντα οκές από χρυσό. Όλοι οι μουσουλμάνοι συνέβαλαν στην εξόφληση του χρέους του Σαλμάν, φέρνοντάς του τους φοίνικες, σκάβοντας τις θέσεις όπου θα φυτευτούν και ήρθε ο ίδιος ο Προφήτης για να τα φυτέψει με το χέρι του, και έτσι απελευθερώθηκε ο Σαλμάν.

      Η πρώτη μάχη στην οποία συμμετείχε ο Σαλμάν, ήταν η λεγόμενη μάχη του Χάντακ (ή ‘μάχη Αλ-Αχζάμπ’) και ήταν αυτός ο οποίος ενέπνευσε την ιδέα της μεγάλης τάφρου γύρω από την Μεδίνα για να την προστατέψει από τους εισβολείς. Όταν πέτυχε η ιδέα, όλοι οι σύντροφοί του, τον εκτιμούσαν περισσότερο για την ευφυΐα και τη συνεισφορά του στο Ισλάμ, και έτσι είπαν οι Ανσάρ (οι ντόπιοι κάτοικοι της Μεδίνας που δέχτηκαν τον Προφήτη με τους συντρόφους του μετά την μετανάστευσή τους, το 622 μ.Χ., από την Μέκκα και τον διωγμό των Κουραϊσιτών), αλλά και οι Μουχατζιρίν (οι σύντροφοι του προφήτη οι οποίοι μετανάστευσαν μαζί του από την Μέκκα στη Μεδίνα): «ο Σαλμάν είναι ένας από μας«, και τότε παρενέβη ο προφήτης και είπε: «Ο Σαλμάν είναι ένας από μας, ανήκει στον οίκο μου» (Αl-Ηakim Αl-Μustadrak, no. 6541; Αl-Τabarani, al-mujam al-kabir, no. 6040;).

      Η ισλαμική νομοθεσία λοιπόν έπρεπε να προχωρήσει σταδιακά στην κατάργηση των φθαρμένων ηθών και παραδόσεων, στενεύοντας τις πηγές της δουλείας και διευρύνοντας τους δρόμους της απελευθέρωσης.

      Έτσι η αξία των δούλων στο κράτος του Ισλάμ ήταν πολύ μεγάλη όσο ήταν οι προσπάθειες τους και οι υπηρεσίες που προσέφεραν στην κοινωνία. Η παρελθούσα δουλεία τους δεν αποτελούσε κανένα λόγο υποτίμησης μεταξύ των άλλων αδελφών τους. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) απαγόρευσε όπως εξήγησα την κακοποίηση των δούλων και εξιλέωση για τον ξυλοδαρμό του δούλου από τον κύριο του ήταν η απελευθέρωσή του. Ένας κανόνας ο οποίος δεν υπήρχε στην εποχή πριν το Ισλάμ και δίνει την ελευθερία στον δούλο αν κακοποιείται από τον κύριο του.

      Ο Άμπου Σάλεχ Δακουάν αναφέρει από τον Δαδάν ότι είπε: “Βρήκα τον Ιμπν Όμαρ, έναν σύντροφο του Προφήτη και είχε απελευθερώσει έναν δούλο. Πήρε ένα ξυλάκι από το χώμα και είπε: η αμοιβή μου στον Θεό γι’ αυτόν δεν είναι καν ίσα μ’ αυτό το μικρό ξυλάκι, επειδή άκουσα τον προφήτη να λέει: {όποιος κακοποιήσει η χαστουκίσει τον δούλο του, δεν έχει καμία εξιλέωση παρά μόνο να τον απελευθερώσει}” (Sunan Abu Dawoud, no. 4500;).

      Το Ισλαμικό κράτος έπρεπε να δείχνει αλληλεγγύη στον δούλο με ειδικές ανάγκες και στον ασθενή. Ο Ζενμπάα Άμπου Ράουχ (ραντιγιαλλάχου άνχου) ένας σύντροφος του προφήτη, είχε έναν δούλο που λεγόταν Σάνταρ Ιμπν Σάνταρ. Τον έπιασε να φιλάει μια άλλη δούλη του και του προκάλεσε σοβαρή σωματική ζημιά. Έπειτα, όταν πληροφόρησε τον Προφήτη για ό,τι έγινε, ο Προφήτης του είπε: “Γιατί έκανες τέτοιο πράγμα;” και ο Ζενμπάα απάντησε: “Γιατί έκανε το και το” και του ανέφερε το τι έκανε με τη δούλα. Τότε απευθύνθηκε ο Προφήτης στον δούλο και του είπε: “Πήγαινε, είσαι ελεύθερος”. Είπε ο δούλος: “Και σε ποιόν ανήκω τώρα;” και ο Προφήτης του απάντησε: “Στον Θεό και στον απόστολό Του” και διέταξε τους πιστούς να τον υποστηρίξουν.

      Μετά τον θάνατο του Προφήτη, ήρθε ο Σάνταρ (πρώην δούλος πλέον) στον χαλίφη Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) και είπε: “Η διαθήκη του προφήτη!” εννοώντας ότι ζητάει να συνεχίσει τη βοήθεια που του πρόσφερε ο Προφήτης. Απάντησε ο Άμπου Μπακρ: “Ναι, σε επιδοτούμε εσένα και την οικογένειά σου” και έπαιρνε το επίδομα μέχρι τον θάνατο του χαλίφη. Όταν έγινε ο Όμαρ Ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) χαλίφης, ξαναήρθε σ’ αυτόν ο Σάνταρ και είπε: “Η διαθήκη του προφήτη!” και ο Όμαρ του απήντησε: “Ναι, που θέλεις να μείνεις;” και ο Σάνταρ είπε: “Στην Αίγυπτο”. Τότε έγραψε ο Όμαρ στον κυβερνήτη της Αιγύπτου να τον υποστηρίξει και να του χορηγήσει καλλιεργήσιμη γη για να ζήσει απ’ αυτήν (hassan – Ahmad, 2/182; Abu Dawoud, 4519; Ibn Majah, 2680;).

      Το κράτος λοιπόν, κατά την ισλαμική νομοθεσία, αναλαμβάνει τους δούλους με ειδικές ανάγκες όπως τους ελεύθερους, και τους επιδοτεί με τον απαραίτητο μισθό που τους φτάνει για να μην έχουν ανάγκη κανέναν.

      Παρ’ όλες λοιπόν τις προσπάθειες του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) για την απελευθέρωση των δούλων, μερικοί μοχθηροί μελετητές ισχυρίστηκαν ότι ο προφήτης θέσπισε την δουλεία. Αυτούς τους παραπέμπουμε στον Λάιτνερ ο οποίος απαντά σ’ αυτό το ψέμα λέγοντας:

      “Βλέπουμε τους ανόητους από τους Χριστιανούς να καταδικάζουν το Ισλάμ σαν να ήταν αυτό που θέσπισε την δουλεία, παρά το γεγονός ότι ο Μουχάμμεντ παρότρυνε με κάθε τρόπο την απελευθέρωση των δούλων, και αυτό αποτελεί το ισχυρότερο μέσο για την καταπολέμηση του φαινόμενου” (g.w. leitner: the religion of islam, page 7.).

      Επίσης, ο Γάλλος συγγραφέας Βινσάν Μοντιέρ, αντιτιθέμενος σε αυτούς τους ισχυρισμούς, λέει:

      “Καταδικάζουν το Ισλάμ για το φαινόμενο της δουλείας το οποίο προϋπήρχε πριν την εμφάνιση του. Επιπρόσθετα, όταν διαδόθηκε το Ισλάμ και εφαρμόστηκαν οι κανόνες του, επιδίωκε την κατάργηση της δουλείας, στον βαθμό που πολλές από τις εξιλεωτικές πράξεις από τις αμαρτίες που διαπράττει ένας πιστός, πραγματοποιούνται μέσω της απελευθέρωσης των δούλων, πράγμα που το Ισλάμ θεωρεί ευεργεσία και υπακοή στον ΑΛΛΑΧ” (arafat kamel al-ashay: rijal wanesa’ aslamou (men and women embraced islam), page 231.).

      Η απελευθέρωση λοιπόν των δούλων, αποτελεί εξιλέωση από τις αμαρτίες και υπακοή προς τον ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα!!

      Είπε ο Άμπου Χουρέιρα (ραντιγιαλλάχου άνχου):

      “Ενώ καθόμασταν με τον Προφήτη, ένας άντρας ήρθε και του είπε: {Ω απεσταλμένε του Θεού! Έχω καταστραφεί}. Ο Προφήτης τότε τον ρώτησε τί είχε συμβεί. Απάντησε:{Είχα σεξουαλική επαφή με τη σύζυγο μου, ενώ είχαμε νηστεία}. Ο Προφήτης τον ρώτησε: {Μπορείς να απελευθερώσεις έναν σκλάβο;} και αυτός απάντησε αρνητικά. Τότε ο Προφήτης τον ρώτησε: {Μπορείς να νηστέψεις για 2 συνεχόμενους μήνες;} και αυτός απάντησε πάλι αρνητικά. Ο Προφήτης τότε τον ρώτησε: {Μπορείς να θρέψεις 60 φτωχούς;} και αυτός απάντησε και πάλι αρνητικά. Τότε ο Προφήτης, έμεινε για λίγο αμίλητος και ενώ ήμασταν έτσι, έφεραν στον Προφήτη ένα μεγάλο καλάθι με χουρμάδες. Ρώτησε τότε ο Προφήτης: {Πού είναι αυτός που έχει ανάγκη;} και όταν ήρθε, ο Προφήτης του είπε: {Πάρε αυτό το καλάθι (με τους χουρμάδες) και δώστο σε ελεημοσύνη}. Τότε ο άντρας αυτός είπε: {Θα έπρεπε να το δώσω σε κάποιον πιο φτωχό από ‘μένα; Μα τον Θεό, δεν υπάρχει πιο φτωχή οικογένεια ανάμεσα στα δύο βουνά της (τα βουνά της Μεδίνας) πιο φτωχή από τη δική μου}. Ο Προφήτης τότε χαμογέλασε μέχρι που φάνηκαν τα δόντια του και είπε: {Θρέψε την οικογένεια σου με αυτά}” (Sahih Bukhari, Vol.3, Book 31, #157).

      Ο Βρετανός διανοούμενος Κουίλιαμ μιλάει για τις αναφορές που δημιούργησαν οι αχρίοι μελετητές του Ισλάμ και λέει: “Τέτοιες αναφορές είναι αναμφισβήτητα αναληθείς, δεν μπορεί να ευσταθούν ή να έχουν γίνει ποτέ” (abdullah quilliam: islamic faith, page 26).

      Ο ίδιος αποδεικνύει ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είναι αυτός που έθεσε τέλος στην δουλεία σε όλη την Αραβική Χερσόνησο. Δίνει παράδειγμα με τις περιοχές της ανατολικής και βόρειας Αφρικής στις οποίες διαδόθηκε το φαινόμενο της σωματεμπορίας και της δουλείας, και δείχνει ότι ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι το Ισλάμ δεν είχε φτάσει εκεί, διότι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Ισλάμ είναι η καθοριστική κατάργηση της δουλείας, παρά το γεγονός ότι οι δουλέμποροι, όπως λέει ο Εντουάρντ Μπρόι, “ήταν κυρίως Ευρωπαίοι”, κι έτσι “σταμάτησε το κίνημα της ανάπτυξης στις αφρικανικές χώρες λόγω του μεγάλου χάους που προκάλεσαν εκεί οι Ευρωπαίοι δουλέμποροι” (edouard perroy: histoire générale des civilizations (general history of civilizations), 1965, collab).

      Αν ειπωθεί ότι το Ισλάμ δεν έθεσε τέλος ολοκληρωτικά στην δουλεία και στην σωματεμπορία παρά τις μεγάλες προσπάθειες του προφήτη στην καταπολέμησή τους, η απάντηση είναι ότι το Ισλαμικό κράτος δεν θα μπορούσε μόνο του να καταργήσει εντελώς αυτά τα φαινόμενα για πολλούς και αυτονόητος λόγους:

      ~αυτά τα φαινόμενα ήταν παλιά και ευρέως διαδεδομένα σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες, τις αραβικές και τις μη αραβικές, από τα αρχαιότερα χρόνια. Η Ισλαμική νομοθεσία, όπως κάνει και αλλού, έπρεπε να προχωρήσει σταδιακά στην κατάργηση των φθαρμένων ηθών και παραδόσεων, στενεύοντας τις πηγές της δουλείας και διευρύνοντας τους δρόμους της απελευθέρωσης.
      ~αυτά τα έθιμα ήταν, πριν την εμφάνιση του Ισλάμ, διεθνούς χαρακτήρα. Όλα τα κράτη και όλες οι αυτοκρατορίες – χωρίς εξαίρεση – ασκούσανε την δουλεμπορία και την σωματεμπορία. Έτσι η κατάργηση του φαινόμενου χρειαζόταν μια διεθνή συμφωνία, που να επιβάλλει σε όλους την απαγόρευση της δουλεμπορίας. Είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της ζωής του προφήτη το νεοσύστατο Ισλαμικό κράτος τότε δεν είχε τη δύναμη ούτε τα μέσα για την απαγόρευση αυτών των εθίμων.
      ~το Ισλάμ ήταν ακόμη νεόφερτο στη ζωή των ανθρώπων. Αν το κράτος εξέδιδε μια απόφαση που απαγορεύει την δουλεία, εκείνοι που το εμπόριο και οι επιχειρήσεις τους εξαρτώνται από δούλους θα αντιμετώπιζαν μεγάλο πρόβλημα. Έτσι το Ισλαμικό σύστημα έπρεπε να υιοθετήσει μια σταδιακή πολιτική στην κατάργηση του φαινόμενου.
      ~το Ισλαμικό κράτος δεν διέθετε όλα τα οικονομικά μέσα που θα του εξασφάλιζαν να αναλάβει αυτούς τους δούλους οικονομικά μετά την απελευθέρωσή τους, ούτε να τους παρέχει όλους θέσεις εργασίας. Είναι γνωστό ότι οι δούλοι ήταν υπό την κηδεμονία των κυρίων τους, αναλάμβαναν κάποιες δουλειές γι, αυτούς και έτρωγαν από τα χρήματά τους.

    • Απαγόρευση της σωματεμπορίας: Απόδειξη της καταπολέμησης της σωματεμπορίας στην Ισλαμική νομοθεσία αποτελεί η απαγόρευση όλων των μορφών της, κυρίως σε ό,τι αφορά τις γυναίκες και των παιδιών.

      Ο Άμπου Χουράιρα αναφέρει ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

      “Είπε ο Θεός: {Θα είμαι ενάντιος σε τρεις ανθρώπους στην Ημέρα της Κρίσεως: σε όποιον ορκίστηκε στο όνομά Μου και έπειτα πρόδωσε, σε όποιον πούλησε έναν ελεύθερο και εκμεταλλεύτηκε την τιμή του και όποιον προσέλαβε έναν εργάτη και αφού έγινε η δουλειά του, δεν τον πλήρωσε για τον κόπο του}” (Sahih Bukhari, kitab al-beyou, bab ithm man ba’ horan, no. 2075).

      Το έγκλημα της σωματεμπορίας είναι διαδεδομένο με διάφορες μορφές στις ανθρώπινες κοινωνίες χθες και σήμερα. Το διέπραξαν οι αραβικές φυλές, οι Πέρσες και οι Ρωμαίοι πριν την προκήρυξη του Ισλάμ από τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ), απαγάγανε του ανθρώπους από τους δρόμους, τους έκλεβαν ό,τι είχαν και τους πουλούσαν σε αγορές δούλων.

      Στην νεότερη εποχή, δουλεμπορία άσκησαν και οι Αμερικανοί εναντίον των νέγρων, ιδρύοντας και οργανισμούς για την αγοραπωλησία τους, διαπράττοντας το χειρότερο είδος ρατσισμού εις βάρος τους. Εμφανιστήκαν και ομάδες για την αγοραπωλησία των γυναικόπαιδων, με στόχο μόνο την κερδοσκοπία. Τέτοιες ομάδες έφτασαν και στο βαθμό να εκμεταλλευτούν φυσικές καταστροφές και πολέμους για να ασκήσουν το αισχρό εμπόριο τους. Απόδειξη αποτελούν τα τελευταία γεγονότα στην καταστροφή των τσουνάμι, σύμφωνα με τις δημοσιεύσεις εφημερίδων, με τους τρομακτικούς αριθμούς γυναικών και παιδιών που υπήρξαν θύμα σωματεμπορίας. Από την άλλη το Ισλάμ απαγόρευσε την σωματεμπορία με αυτόν τον τρόπο, καταπολέμησε την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο και απαγόρευσε ρητά τον εξαναγκασμό των κοριτσιών στην άσκηση της πορνείας (όπως αναφέρθηκε παραπάνω), όπως αναφέρει το Ιερό Κοράνι: “Και μην αναγκάζετε τις δούλες σας στην πορνεία, ενώ επιθυμούν την αγνότητα, επιδιώκοντας τα πρόσκαιρα αγαθά της επίγειας ζωής” (Κοράνι, 24:33).

      Πέραν του ότι η δουλεμπορία είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, εκβιάζοντας το δικαίωμα του ανθρώπου να ζει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια, τον ξεριζώνει από τη γαλήνη του οικογενειακού του περιβάλλοντος φυτεύοντας τον στην κόλαση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και του ψυχοσωματικού βασανισμού. Όλα αυτά τα φαινόμενα αντιμετωπίζονται αυστηρά και ρητά από το Ισλάμ και τον Προφήτη του. Έτσι, διαφαίνεται πως η προφητική παράδοση αντιμετώπισε την σωματεμπορία, χαράζοντας με λαμπρά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας ότι το ισλαμικό νομοθετικό σύστημα είναι το πρώτο στην ανθρώπινη ιστορία που καταπολέμησε την δουλεμπορία και την εκμετάλλευση του ανθρωπίνου σώματος (Supporting prophet Muhammad website).

      Οι ανόητοι επικριτές του Ισλάμ και υποστηρικτές του Χριστιανισμού ισχυρίζονται ότι ο Χριστιανισμός κάλεσε προς απελευθέρωση των δούλων και κατάργηση της δουλείας, επειδή οι «άγιοι» και οι πατέρες του Χριστιανισμού έγραψαν κατά της δουλείας. Ακόμα όμως και αν είναι έτσι, ακόμα και αν έγραψαν κατά της δουλείας (και όντως ορισμένοι το έκαναν), ξεχνάνε ότι στα ιερά του βιβλία η δουλεία θεμελειώνεται με κάθε τρόπο. Ας δούμε όμως μερικά εδάφια από τη Βίβλο, από την Παλαιά και από την Καινή Διαθήκη, για να θυμηθεί ο πρώην μουσουλμάνος (και νυν Χριστιανός) κάποια πράγματα που φαίνεται ότι ξεχνάει (επίτηδες;):

      “Και ο δούλος σου και η δούλη σου, όσους κι αν έχεις, από τα έθνη που είναι γύρω σας, απ’ αυτά θα αγοράζεις δούλον και δούλη. Κι ακόμα, από τους γιους των ξένων, που παροικούν μεταξύ σας, απ’ αυτούς θα αγοράζετε, και από τις συγγένειές τους, που βρίσκονται μεταξύ σας, όσοι γεννήθηκαν στη γη σας· και θα είναι σε σας για ιδιοκτησία Και θα τους έχετε κληρονομιά για τα παιδιά σας, ύστερα από σας, για να τους κληρονομήσουν ως ιδιοκτησία· δούλοι σας θα είναι παντοτινά· όμως, επάνω στους αδελφούς σας, τους γιους Ισραήλ, δεν θα εξουσιάζετε, ο ένας επάνω στον άλλον, με αυστηρότητα..” (Λευιτικό, 25:44-46).

      “ΚΑΙ αν κάποιος χτυπήσει τον δούλο του ή τη δούλη του με ράβδο και πεθάνει κάτω από τα χέρια του, οπωσδήποτε θα τιμωρηθεί.. Αν, όμως, ζήσει μία ημέρα ή δύο, δεν θα τιμωρηθεί· επειδή είναι δικό του χρήμα” (Έξοδος, 21:20-21).

      Όμως, όπως είχαμε πει, ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) διέταξε να ελευθερωθεί μια σκλάβα μόνο και μόνο γιατί ο αφέντης της τόλμησε να τη χτυπήσει στο πρόσωπο (Sahih Muslim, book 15, no. 4082;).

      “Και τώρα, θανατώστε από τα παιδιά όλα τα αρσενικά, θανατώστε ακόμα και όλες τις γυναίκες, όσες γνώρισαν άνδρα, που κοιμήθηκαν μαζί του. Όλα όμως τα μικρά κορίτσια, όσα δεν γνώρισαν κοίτη άνδρα, φυλάξτε τα για τον εαυτό σας ζωντανά” (Αριθμοί, 31:17-18).

      “ΟΤΑΝ βγεις να πολεμήσεις τους εχθρούς σου, και ο Κύριος ο Θεός σου τους παραδώσει στα χέρια σου, και πάρεις απ’ αυτούς αιχμαλώτους,και δεις ανάμεσα στους αιχμαλώτους μια όμορφη γυναίκα, και την επιθυμήσεις, για να την πάρεις στον εαυτό σου για γυναίκα, τότε, θα τη φέρεις στο σπίτι σου, και θα ξυρίσει το κεφάλι της, και θα κόψει τα νύχια της· και θα βγάλει τα ενδύματα της αιχμαλωσίας της από πάνω της, και θα καθήσει στο σπίτι σου, και θα κλάψει τον πατέρα της και τη μητέρα της έναν ολόκληρο μήνα· και ύστερα θα μπεις μέσα σ’ αυτή, και θα είσαι άνδρας της, κι εκείνη θα είναι γυναίκα σου. Και αν συμβεί να μη ευχαριστιέσαι σ’ αυτήν, τότε θα την εξαποστείλεις ελεύθερη· και δεν θα την πουλήσεις για ασήμι, δεν θα την εμπορευθείς, επειδή την ταπείνωσες” (Δευτερονόμιο, 21:10).

      Για να δούμε τώρα τί λέει ο Απόστολος Παύλος στην Καινή Διαθήκη. Αφού λοιπόν πρώτα (και σωστά) λέει ότι δεν υπάρχουν πλέον ελεύθεροι και δούλοι (και πράγματι στα ‘μάτια’ του Θεού η αξία βρίσκεται στην Πίστη και στην καρδιά), η υποκρισία του αποκαλύπτεται στη συνέχεια όταν λέει:

      “ΟΣΟΙ είναι κάτω από ζυγό δουλείας, ας θεωρούν τούς κυρίους τους άξιους κάθε τιμής, για να μη δυσφημείται το όνομα του Θεού και η διδασκαλία” (Α Τιμόθεου, 6:1),

      “Οι δούλοι, υπακούτε στους κατά σάρκα κυρίους σας με φόβο και τρόμο, με απλότητα της καρδιάς σας, σαν στον Χριστό” (προς Εφεσιους 6:5),

      “Tους δούλους να τους νουθετείς να υποτάσσονται στους δικούς τους κυρίους, να τους ευαρεστούν σε όλα, να μη αντιμιλούν” (Τίτος 2:9),

      “Οι δούλοι, υποτάσσεστε με κάθε φόβο στους κυρίους σας, όχι μονάχα στους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και στους διεστραμμένους” (Α Πέτρου 2:18).

      Οι Χριστιανοί κατήγοροι του Ισλάμ δικαιολογούν τα παραπάνω λέγοντας ότι ο Παύλος δεν ήθελε να θεωρηθεί ο Χριστιανισμός ως ένα κοινωνικό κίνημα που καλεί στην απελευθέρωση (βλ. Αγουρίδης Σάββας, «Αποστόλου Παύλου Πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή», Θεσσαλονίκη 1982, εκδ. Πουρναράς, σελ. 120-122). Αστειότητες.

      Στην Α’ προς Κορινθίους Επιστολή ο Παύλος λέει: “Ας μένει ο καθένας στην κατάσταση που ήταν όταν δέχτηκε την κλήση του Θεού. Ήσουν δούλος όταν σε κάλεσε; Μη νοιάζεσαι γι’ αυτό. Και αν ακόμα έχεις τη δυνατότητα να γίνεις ελεύθερος, προτίμησε μάλλον αυτό που είσαι. Γιατί όποιος δέχτηκε την κλήση του Κυρίου όντας δούλος, απελευθερώθηκε απ’ τον Κύριο” (Α’ προς Κορινθίους, 7:20-22) ενώ παρακάτω στο εδάφιο 23 λέει: “μην υποδουλώνεστε σε ανθρώπους”. Τί μας λέει δηλαδή ο Παύλος; Λέει ότι όποιος ήταν δούλος και έγινε Χριστιανός, απελευθερώθηκε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ και όχι κυριολεκτικά και καλεί τους Χριστιανούς να μην υποδουλώνονται στους ανθρώπους ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ και ΟΧΙ ΣΩΜΑΤΙΚΑ. Το ίδιο λέει και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος: “Δεν βλάπτει αυτή η δουλεία αγαπητέ [η σωματική] αλλά η φυσική δουλεία, αυτή της αμαρτίας” (ΙΘ’ Ομιλία εις την Α’ προς Κορινθίους Επιστολή).

      Αν και συμφωνώ απολύτως στο ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να γίνονται δούλοι των παθών τους και των αμαρτιών, εντούτις βλέπουμε ότι ο Παύλος ΔΕΝ ΚΑΛΕΙ ΠΡΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ και σε κατάργηση της δουλείας και ότι αυτό που λέει ότι δεν υπάρχουν ελεύθεροι και δούλοι το εννοεί πνευματικά και όπως είδαμε ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ. Άλλωστε στην επιστολή του Παύλου προς τον Φιλήμονα (στην Καινή Διαθήκη) ο Παύλος κάλεσε μεν τον Φιλήμονα να υποδεχτεί με καλό τρόπο και ευγένεια τον δούλο του Ονήσιμο -ο οποίος είχε δραπετεύσει από το αφεντικό του στην Έφεσο και είχε καταφύγει στον Παύλο στη Ρώμη- αλλά ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ.

      Τι λέει ο Ιησούς; Σύμφωνα με την Κ.Δ. φέρεται προωθεί τον ξυλοδαρμό του δούλου στην παρακάτω παραβολή, όπου ναι μεν τα λόγια είναι μεταφορικά (και όχι κυριολεκτικά), δείτε όμως τι λόγια χρησιμοποιούνται:

      “Ο κύριος εκείνου τού δούλου θα έρθει σε ημέρα που δεν προσμένει, και σε ώρα που δεν ξέρει· και θα τον αποχωρίσει, και θα βάλει το μέρος του μαζί με τους απίστους. Και εκείνος ο δούλος, που γνώρισε το θέλημα του κυρίου του, αλλά δεν ετοίμασε ούτε έκανε σύμφωνα με το θέλημά του, θα δαρθεί πολύ. Αλλά, όποιος, ενώ δεν γνώρισε, όμως έπραξε άξια δαρμών, θα δαρθεί λίγο. Και σε όποιον δόθηκε πολύ, πολύ θα ζητηθεί απ’ αυτόν· και σε όποιον είναι εμπιστευμένος πολύ, περισσότερο θα απαιτήσουν απ’ αυτόν” (Λουκάς, 12: 46-48).

      Η αγορά και το δουλεμπόριο λοιπόν περιγράφεται τέλεια στη Βίβλο. Ο δούλος δεν έχει σχεδόν καμία τύχη να ελευθερωθεί. Περιγράφεται σαν ιδιοκτησία παντοτινή και σαν ιδιοκτησία κληρονομείται. Όσοι γεννιούνται στην γη γίνονται δούλοι. Μπορείς να αγοράσεις από οποιοδήποτε έθνος δούλο ή δούλα, αρκεί να μην είναι Ισραηλίτης. Βλέπουμε ότι ο δούλος εδώ μπορεί να αποκτηθεί ανά πάσα στιγμή. Στο Ισλάμ από την άλλη ο δούλος είναι ο αιχμάλωτος πολέμου ο οποίος ελευθερώνεται είτε με λύτρα είτε σαν χάρη όπως είδαμε παραπάνω.

      Αν κάποιος σπάσει στο ξύλο τον δούλο του ή την δούλα του με ραβδί και πεθάνει, θα τιμωρηθεί (δεν γνωρίζουμε πως). Αν όμως ο ζήσει για ακόμα μία ή δύο ημέρες, ΔΕΝ τιμωρείται γιατί σύμφωνα με τη Βίβλο ο δούλος είναι σαν τα χρήματα του. Ιδιοκτησία του.

      Άραγε τα θυμάστε τα παραπάνω εδάφια «πρώην μουσουλμάνοι»;

      Τελειώνοντας με το θέμα της δουλείας, ο Άμπου Χουρέιρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είπε:

      “Οποιοσδήποτε απελευθερώσει έναν μουσουλμάνο δούλο, ο ΑΛΛΑΧ θα σώσει όλα τα μέλη του σώματος του από την φωτιά (της Κόλασης) όπως αυτός απελευθέρωσε τον δούλο και τα μέλη του”.

      Όταν ο Σάιντ Ιμπν Μαριάνα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι μετέφερε αυτό το χαντίθ (λόγο/ρήση) του προφήτη στον Αλή Ιμπν Αλ Χουσεϊν, (ο Αλή) τελικά απελευθέρωσε τον δούλο του, για τον οποίο ο Αμπντουλλάχ Ιμπν Τζάφαρ του είχε προσφέρει δέκα χιλιάδες ντίρχαμ ή χίλα δηνάρια (για να τον αγοράσει) (Sahih Bukhari, Vol.3, Book 46, no.693;).

      Ο Σαμούρα ιμπν Τζούντουμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης είχε πει: “Όποιος σκοτώσει τον δούλο του, θα τον σκοτώσουμε” (Ahmad, Musnad; & Abu Dawud;).

      Ο Χαρούν αμπν Άσιμ είπε ότι ο Χαλίφης Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) έστειλε τον Χάλιντ ιμπν Ουαλίντ (ραντιγιαλλάχου άνχου) με τον στρατό και ο Χάλιντ έστειλε τον Ντιράρ ιμπν αλ-Αζουάρ με μία ομάδα και κατέλαβαν μια περιοχή που ανήκε στη φυλή των Άσαντ. Αιχμαλώτισαν ένα κορίτσι και ο Ντιράρ εντυπωσιάστηκε μαζί της και την έκανε δική του. Μετά όμως αισθανόμενος τύψεις, ενημέρωσε τον Χάλιντ ιμπν Ουαλίντ για ό,τι είχε κάνει. Ο Χάλιντ είπε: “Πράγματι, το έχω επιτρέψει για σας” και ο Ντιράρ απάντησε: “Όχι, όχι μέχρι να γράψεις στον Όμαρ”. Ο Όμαρ απάντησε ότι ο Ντιράρ θα έπρεπε να λιθοβοληθεί για τον βιασμό αλλά όταν έφτασε η απάντηση του, ο Ντιράρ είχε ήδη πεθάνει από φυσικά αίτια….. (Sunan Al-Kubra Al-Bayhaqi, 16761;).

      Όπως λέει και το Κοράνι:

      “Βέβαια, πλάσαμε τον άνθρωπο για κόπο και αγώνα (στη ζωή).
      Μήπως λογαριάζει κανείς ότι δεν έχει δύναμη πάνω του;
      Ίσως πει: {έχω σπαταλήσει άφθονο πλούτο}.
      Μήπως νομίζει ότι κανένας δεν τον βλέπει;
      Μα δεν κάναμε γι’ αυτόν δύο μάτια;
      Και μια γλώσσα και δύο χείλη;
      Και τον καθοδηγήσαμε μέσα από τις δύο δημοσιές (τους δύο δρόμους, της αρετής και της κακίας).
      Αυτός (ο άνθρωπος) δεν ξεπέρασε το εμπόδιο.
      Και τί θα σου εξηγήσει το εμπόδιο;
      (Είναι) η απελευθέρωση ενός σκλάβου
      ή το να δίνεις τροφή την ημέρα που επικρατεί πείνα
      στο ορφανό και ειδικά (σ’ αυτό) που είναι συγγενής
      ή σε πτωχό που είναι κάτω στο χώμα (ζητιανεύοντας) λόγω σοβαρής ανάγκης.
      Έτσι (ο άνθρωπος) θα είναι απ’ αυτούς που πιστεύουν και συνιστούν παράλληλα την υπομονή και αλληλοσυνιστούν έργα καλοσύνης και οίκτου.
      Αυτοί είναι οι σύντροφοι της Δεξιάς (του Παραδείσου)!” (Κοράνι, 90:4-18)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: