Πρόσβαλε τον «προφήτη», πρέπει να εκτελεστεί!

Μάθετε για την Αζία Μπίμπι στο YouΤube: http://www.youtube.com/watch?v=pRFTxiaz2tE-

Χριστιανοί του Πακιστάν: μεταξύ σιωπής και φόβου / του Φρανσουά Ντ’ Αλανσόν    Μάρτιος 07 2011

Les chrétiens pakistanais, entre le silence et la peur

© La Croix

Τρία από τα παιδιά της Αζία Μπίμπι στη Σεϊχουπούρα, όπου κρατείται η μητέρα τους

 

Η μπλε σιδερένια πόρτα παραμένει κλειστή στη γωνία του τοίχου. Εδώ βρίσκεται το σπίτι της Αζία Μπίμπι (Asia Bibi) της χριστιανής που έχει καταδικαστεί σε θάνατο για βλασφημία. «Η Αζία έβρισε τον Προφήτη (ευλογημένο το όνομά του), γι’ αυτό είναι φυλακή», μας πληροφορεί σκυθρωπός ο Φακίρ Μοχάμεντ (Fakir Mohammed), που μένει ακριβώς απέναντι. «Όλο το χωριό μαζεύτηκε για να την ακούσει κι εκείνη τα ομολόγησε όλα. Της είπαμε πως αν δεχόταν να γίνει μουσουλμάνα, θα της συγχωρούνταν όλα, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Για όσα είπε, της αξίζει να τιμωρηθεί».

Περίεργη ατμόσφαιρα αλήθεια στο Ιτάν Βαλί, ένα χωριό της επαρχίας Πεντζάμπ, χαμένο μέσα στα σιταροχώραφα και τις καλλιέργειες ζαχαροκάλαμου, μια ώρα δρόμο από τη Λαχώρη, όπου κατοικούν 200 οικογένειες. Τα σπίτια είναι φτιαγμένα από πηλό και δε διαθέτουν τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό.

Αντί να σκύψει το κεφάλι η Αζία Μπίμπι αντιμιλάει

Το χωριό ήταν ήρεμο ως τις 14 Ιουνίου 2009, όταν σε ένα χωράφι ξεσπάει ένας τσακωμός μεταξύ της Αζία Μπίμπι -όπως είναι το παρατσούκλι της Αζία Νορίν (Asia Noreen)- και τριών ακόμα γυναικών. Μαζεύουν «φάλσα», ένα ασιατικό φρούτο. Μια γυναίκα διψά. Η Αζία πάει σπίτι να φέρει νερό. Όταν γυρίζει, οι μουσουλμάνες συνάδερφοί της αρνούνται να πιουν από το ίδιο ποτήρι με εκείνη. Εκτός, της δηλώνουν, αν γίνει μουσουλμάνα: η Αζία θεωρείται «μιαρή».

Αντί να σκύψει το κεφάλι και να μην πει τίποτα, όπως οφείλουν να κάνουν οι μειοψηφικοί Πακιστανοί χριστιανοί-«παρίες», καθώς προέρχονται από μια χαμηλή ινδουιστική κάστα  που προσηλυτίστηκε στο χριστιανισμό όταν ανεξαρτητοποιήθηκε το Πακιστάν, η Αζία Μπίμπι αντιμιλάει: «και γιατί να εξισλαμιστώ; Ο Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε για τις αμαρτίες  όλων των ανθρώπων. Τι έκανε ο Μωάμεθ;»

Οργισμένες οι τρεις μουσουλμάνες χτυπούν και σπρώχνουν την Αζία, που καταφεύγει στο σπίτι της, Η μια από τις γυναίκες, σύζυγος του γείτονά της Μοχάμεντ Τουφάιλ (Mohammad Tufail), έχει προηγούμενα με τη χριστιανή. Είναι ήδη τσακωμένες για μια ιστορία μιας ταΐστρας που την έσπασε μια κατσίκα. Τούτη τη φορά μπορεί να πάρει την εκδίκησή της: σπεύδει στον ιμάμη του χωριού και καταγγέλλει τη γειτόνισσά της.

Από τις τρεις χριστιανικές οικογένειες του χωριού, οι δύο έφυγαν

Πέντε μέρες αργότερα, η βεντέτα ξεσπάει. Υποκινούμενοι από μουσουλμάνους ιερείς και τα μεγάφωνα του τζαμιού, οι πρεσβύτεροι του Ιτάν Βαλί, συνοδευόμενοι από έναν όχλο χωρικών, κατευθύνονται στην κατοικία της βλάσφημης χριστιανής.

Κατηγορούμενη δημόσια για βλασφημία, η Αζία αρνείται να εξισλαμιστεί. Ορισμένοι θέλουν να τη διαπομπεύσουν, δένοντάς την από το λαιμό πίσω από ένα γαϊδούρι και περιφέροντάς την έτσι σε όλο το χωριό. Η αστυνομία επεμβαίνει. Φυλακίζεται «για την ασφάλειά της» στο κρατητήριο της Σεϊχουπούρα, της επαρχιακής πρωτεύουσας.

Η συνέχεια είναι γνωστή: η Αζία Μπίμπι κατηγορείται για βλασφημία με βάση τη σχετική διάταξη του άρθρου 295c του πακιστανικού ποινικού κώδικα και στις 8 Νοεμβρίου 2010 καταδικάζεται από τον τοπικό δικαστή Ναβίντ Ικμπάλ (Naveed Iqbal) σε θάνατο διαπαγχονισμού .

Θλιβερός απολογισμός: από τις τρεις χριστιανικές οικογένειες του χωριού, οι δύο το εγκαταλείπουν. Υπό το κράτος των διαρκών απειλών, ο Ασίκ Μασίχ (Ashiq Masih), ο σύζυγος της Αζία, αναγκάζεται να ζει κρυμμένος με τα πέντε τους παιδιά. Ο ξάδερφός του πούλησε το σπίτι του κι έφυγε για τη Φαϊσαλαμπάντ. Η αδερφή του Ναντίμα (Nadjma) σκοπεύει να τον ακολουθήσει.

«Αφού είχε κρίνει «άδικο» το νόμο περί βλασφημίας, ο θάνατός του ήταν δικαιολογημένος»

Τρεις μήνες αργότερα, ο βασικός δράστης του δράματος διαβεβαιώνει πως έχει ήσυχη τη συνείδησή της. Λίγες εκατοντάδες μέτρα από το σπίτι της Αζία, δεσπόζει το τζαμί του χωριού, που πρόσφατα ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε. Καθισμένα στο πάτωμα, τέσσερα πιτσιρίκια αποστηθίζουν στίχους του Κορανίου.

«Ο σύζυγος της Αζία έφυγε από το χωριό με τη θέλησή του. Κανείς δεν τον ανάγκασε», ισχυρίζεται ο ιμάμης Μοχάμεντ Σαλίμ (Muhammad Salim), 31 ετών, που έφθασε στο χωριό εδώ και πέντε χρόνια, αφού σπούδασε επί οκτώ έτη στο φονταμενταλιστικό ιεροδιδασκαλείο (μαντράς) «Χαΐρ-Ουλ» στο Μουλτάν, στο νότιο Πεντζάμπ. Κάθε μέρα, πλην Παρασκευής, 150 παιδιά ηλικίας 4 ως 15 ετών φοιτούν εδώ, στο κορανικό του σχολείο.

«Οι χριστιανοί οφείλουν να προσαρμοστούν στην πακιστανική νομοθεσία, που απαγορεύει κάθε αρνητικό χαρακτηρισμό κατά του Προφήτη», μας εξηγεί, ατάραχος ο Μοχάμεντ Σαλίμ. Όσο για το Σαλμάν Τασίρ (Salman Taseer), τον κυβερνήτη της επαρχίας που δολοφονήθηκε στις 4 Ιανουαρίου, είχε προσπαθήσει να ανατρέψει τη δικαστική ετυμηγορία και είχε χαρακτηρίσει «άδικο» τον νόμο περί βλασφημίας. Εξυπακούεται πως «ο θάνατός του ήταν δικαιολογημένος».

«Το παράπτωμά της είναι απόλυτα στοιχειοθετημένο»

Χάρη στην υπόθεση αυτή, ο νεαρός «γκαρί» (επικεφαλής της προσευχής) με τη φροντισμένη μαύρη γενειάδα και τα κομψά του ρούχα, απέκτησε μια κάποια φήμη, ένα όνομα. Εξάλλου είναι υπό το δικό του αίτημα που ο SSP (senior superintendent of police, αστυνομικός διευθυντής) συνέταξε την FIR (first investigative report, πρώτη ανακριτική έκθεση, ή αλλιώς την έκθεση των γεγονότων, που απαιτεί η δικαστική διαδικασία). Εκείνος παρότρυνε τους μάρτυρες (το σύνολο σχεδόν του κοινοτικού συμβουλίου) να καταθέσουν κατά της βλάσφημης.

«Οι ξένοι υπερασπίζονται την Αζία και διατείνονται πως είναι αθώα, αλλά οι κατηγορίες εναντίον της είναι απόλυτα στοιχειοθετημένες. Οι μάρτυρες επιβεβαίωσαν πως καταφέρθηκε εναντίον των μουσουλμάνων και του Προφήτη. Η ίδια η Αζία παραδέχτηκε τα γεγονότα και ζήτησε συγγνώμη. Μαθαίνω πως επανέλαβε την ομολογία της ενώπιον του δικαστηρίου της Σεϊχουπούρα, που χρειάστηκε πάνω από ένα χρόνο για να τεκμηριώσει τις κατηγορίες εναντίον της. Τώρα άσκησε έφεση στο ανώτατο δικαστήριο της Λαχώρης (LHC). Όσον με αφορά, είμαι απολύτως βέβαιος πως η ποινή της πρέπει να επικυρωθεί».

 

Πακιστανή χριστιανή στην αναστάσιμη Θεία Λειτουργία του 2010, στο Ισλαμαμπάντ

«Προκειμένου να αποφευχθούν καταχρήσεις, ο νόμος πρέπει να αλλάξει»

Στη Σεϊχουπούρα η Αζία σαπίζει στο κελί της, πίσω από τους κόκκινους τούβλινους τοίχους της φυλακής με τους εξώστες. Σε αυτή τη βιομηχανική πόλη των 350,000 κατοίκων, βορειοδυτικά της Λαχώρης, τα μέλη της χριστιανικής κοινότητας κρατούν χαμηλό προφίλ. Σχεδόν 1,800 χριστιανικές οικογένειες ζουν σκόρπιες στην πόλη, Η πλειοψηφία εργάζεται σε υποδεέστερες θέσεις εργασίας (οικοδόμοι, εργάτες καθαριότητας ή οικιακοί βοηθοί).

Την Κυριακή, καμιά εκατοστή ήρθαν στη Θεία Λειτουργία που τελεί ο π. Σαμουήλ Ντιλαβάρ (Samson Dilawar) στον ιερό ναό της Αγίας Θηρεσίας, που ανεγέρθηκε το 1905 από Βέλγους καπουτσίνους ιεραπόστολους. Στην αίθουσα του πρεσβυτερίου που είναι ακόμα διακοσμημένη με χριστουγεννιάτικες γιρλάντες, η ατμόσφαιρα μόνο εορταστική δεν είναι. Ο Χαλίντ Ματού (Khalid Mattoo), ο χριστιανός τοπικός υπεύθυνος του «συμβουλίου για τη διαθρησκευτική αρμονία», κραδαίνει ένα αντίγραφο της FIR. Στο κείμενο αναφέρονται οι βλάσφημες εκφράσεις που αποδίδονται στην Αζία Μπίμπι για την υγεία του Μωάμεθ, τις τελευταίες του ημέρες στη Γη και το γάμο «συμφέροντός» του με τη Χαντιτζά (Khadija), την πρώτη του σύζυγο. «Έκανα κι εγώ την έρευνά μου» μας διαβεβαιώνει ο Χαλίντ Ματού. «Αυτή η υπόθεση είναι ένα ακόμα παράδειγμα του πώς οι εξτρεμιστές αξιοποιούν το νόμο περί βλασφημίας ενάντια σε αθώους. Δεν αντιτιθέμεθα στην ουσία του νόμου, αλλά θέλουμε να τροποποιηθεί, ώστε να αποφεύγονται οι καταχρήσεις»

«Λέω στα τέσσερα παιδιά μου να κρατούν το στόμα τους κλειστό στο σχολείο»

Αβάσιμες προσδοκίες, που δεν τολμούν ούτε καν να τις εκφράσουν δημόσια. «Μετά τη δολοφονία του κυβερνήτη της επαρχίας, ζούμε σε καθεστώς τρομοκρατίας. Κανείς μας δεν τολμάει να πει ανοικτά τι σκέφτεται», υπογραμμίζει ο Κασίφ (Kashif), ένας χριστιανός 32 ετών που εργάζεται σε μια τοπική «μη-κυβερνητική οργάνωση» (ΜΚΟ) κι έχει εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος. «Οι περισσότερο μουσουλμάνοι, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών, βρίσκονται υπό την επιρροή των εξτρεμιστών». Όσοι διαφωνούν, προτιμούν τη σιωπή. Όσο για την εκκλησία μας, εκτός από το να προσεύχεται δεν κάνει και τόσα για την Αζία Μπίμπι και την οικογένειά της. Θα έπρεπε να της έχει παράσχει νομική συνδρομή, προστασία και οικονομική στήριξη».

Στη «χώρα των ευσεβών» το να είσαι μειοψηφία είναι μάλλον επικίνδυνο, και στοιχίζει ανασφάλεια, διακρίσεις και βίαιους εξισλαμισμούς. Το Δεκέμβριο, στην πόλη απήχθηκαν δύο νέα κορίτσια ηλικίας 13 και 17 ετών. Αλλού, ένας γαιοκτήμονας προσπαθεί να εκτοπίσει από τη γη του τέσσερις χριστιανικές οικογένειες, που κατοικούν εκεί εδώ και πολλές γενιές, με το πρόσχημα ότι δεν εργάζονται πια στη δούλεψή του.

«Κάθε μέρα» μας λέει η σαραντάχρονη Μάνσα Μάζι (Mansha Masi) που εργάζεται ως καθαρίστρια σε ένα δημόσιο Γυμνάσιο, «λέω στους τέσσερις γιους μου να κρατούν το στόμα τους κλειστό στο σχολείο και να μην μπλέκουν σε καυγάδες. Αλλά τους υποχρεώνω να συνεχίζουν τις σπουδές τους, παρά τις διακρίσεις που κυριαρχούν στην εκπαίδευση».

«Η μισαλλοδοξία γίνεται τρόπος ζωής»

Στις 20 Νοεμβρίου του 2010, ο μουσουλμάνος κυβερνήτης του Πεντζάμπ επισκέφθηκε την Αζία Μπίμπι στο κελί της, προς μεγάλη αγαλλίαση της χριστιανικής κοινότητας. «Ο Σαλμάν Τασίρ μου είχε ζητήσει να τον συνοδέψω στο επισκεπτήριό του», μου εξομολογείται ο 47χρονος Σαμψών Ντιλαβάρ (Samson Dilawar) ο εφημέριος του ιερού ναού της Αγίας Θηρεσίας. Εκ μέρους ολόκληρης της χριστιανικής κοινότητας, του μετέφερα τα αισθήματα ευγνωμοσύνης μας. Ατυχώς, μετά τη δολοφονία του τα πράγματα επιδεινώθηκαν κατά πολύ. Ένοπλοι, πάνω σε δύο αυτοκίνητα, πολυβόλησαν τις προάλλες την εκκλησία μας. Δέχτηκα τηλεφωνικές απειλές κατά της ζωής μου. Το χειρότερο είναι πως μέσα στη φυλακή η σωματική ακεραιότητα της Αζία Μπίμπι δεν είναι εξασφαλισμένη. Μπορεί να της συμβεί το οτιδήποτε, ανά πάσα στιγμή».

Στο γραφείο του επί της οδού «Ουόλτον Ρόουντ» της Λαχώρης, ο Πίτερ Τζέικομπ (Peter Jacob), ο εκτελεστικός διευθυντής της «εθνικής επιτροπής δικαιοσύνης και ειρήνης» της πακιστανικής ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, εκφράζει την ανησυχία του για την αναιμική αντίδραση της κοινωνίας των πολιτών στη δολοφονία του κυβερνήτη. «Η μισαλλοδοξία γίνεται τρόπος ζωής. Δεν μπορούμε να κάνουμε δημόσιες παρεμβάσεις σε θέματα σαν τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων του Πακιστάν, ούτε να οργανώνουμε τις εκδηλώσεις μας τόσο άνετα όσο στο παρελθόν».

«Η χώρα χάνει την θρησκευτική της ποικιλομορφία»

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η ατμόσφαιρα τρομοκρατίας επηρεάζει τους εθελοντές και τα στελέχη των χριστιανικών οργανώσεων. «Στο Καράτσι, έχουν δολοφονηθεί επτά συνεργάτες μου. Από έλλειψη θάρρους και ηλιθιότητα, στο ζήτημα του νόμου περί βλασφημίας η κυβέρνηση υπέκυψε στην πολιτική δυναμική που προκάλεσαν τα θρησκευτικά κόμματα και οι ακραίοι ισλαμιστές. Το καλύτερο που μπορούμε να ελπίζουμε για την Αζία Μπίμπι είναι να μετατραπεί στο ανώτατο δικαστήριο της Λαχώρης, το πολύ σε ένα χρόνο από σήμερα, η θανατική της ποινή σε ισόβια δεσμά. Δεν προκαταλαμβάνω τι θα αποφασίσει στη συνέχεια το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, ούτε αποκλείω να της δοθεί τελικά χάρη από τον πρόεδρο».

Αυτός ο μαχητής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατηγορεί την κυβέρνηση που εξελέγη το 2008 πως δεν έπραξε τίποτα για να αντιταχθεί στις αιτίες του θρησκευτικού εξτρεμισμού. «Οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες αγνοούν την ιδεολογική διάσταση ενός τέτοιου αγώνα. Η κυβέρνηση απέτυχε να εξηγήσει στον πληθυσμό την ανάγκη διαχωρισμού μεταξύ θρησκείας και πολιτικής. Δεν αναλήφθηκε καμία πρωτοβουλία για να απαλειφθούν οι θρησκευτικές διακρίσεις από το σύνταγμα, τη νομοθεσία και την κρατική πολιτική. Το αποτέλεσμα είναι πως η χώρα χάνει τη θρησκευτική της ποικιλομορφία. Οι μειονότητες βρίσκονται υπό εξαφάνιση, ανίκανες να προβάλουν την παραμικρή αντίσταση».

Στο κέντρο της Λαχώρης, ο καθεδρικός ναός της Αγίας Καρδιάς παραμένει το προσωρινό λιμάνι των 100,000 ρωμαιοκαθολικών της πρωτεύουσας του Πεντζάμπ. Το Μάρτιο του 2008, δέκα βιτρό του ναού καταστράφηκαν μετά από μια βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας σε ένα γειτονικό κτίριο.

«Οι περισσότεροι παραμένουμε εδώ ζώντας υπό τρομερή πίεση»

Ο σ. Λόρενς Σαλντάνα (Lawrence Saldanha) επίσκοπος της περιοχής από τις… 11 Σεπτεμβρίου 2011, δεν κρύβει την αμηχανία του. «Δε γνωρίζω ποια μπορεί να είναι η λύση. Κανείς δε μας ακούει. Το υπουργείο μειονοτήτων καταργήθηκε στη νέα κυβέρνηση. Ο αγώνας κατά του εξτρεμισμού απαιτεί πολύ χρόνο και πολύ παιδεία. Η φτώχεια και η αμάθεια δεν ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να σκέφτονται ανεξάρτητα».

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ντόπιοι χριστιανοί αισθάνονται πως δεν υπάρχει εδώ μέλλον για τα παιδιά τους. Οι λίγοι τυχεροί που βρίσκουν έναν τρόπο να  διαφύγουν στον Καναδά ή το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επιστρέφουν. «Οι περισσότεροι από όσους παραμένουν εδώ, το κάνουν ζώντας υπό φοβερή πίεση. Το 2010 προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ περί τους 400 χριστιανούς. Η μόνη ελευθερία που μας απομένει, είναι της προσευχής».

Κάθε Σάββατο όμως, οι γάμοι συνεχίζονται στο επιβλητικό νεογοτθικό κτίριο, που αναγέρθηκε το 1907 σε σχέδια ενός Φλαμανδού αρχιτέκτονα. Στο τέλος της τελετής, οι νεόνυμφοι ραίνονται με ροζ ροδοπέταλα. Σκιά και φως: η ζωή συνεχίζεται.

Ο σύζυγος και δυο από τα παιδιά της Αζία.

Πηγή άρθρου: http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=6744&cata_id=8&catb_id=9&LID=1

ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΜΗΝΥΜΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΖΙΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ: http://www.callformercy.com/

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (5)

Αν και η κα Sh. Sh. H ήταν χριστιανή, δεν ήξερε τίποτα σχεδόν για το Χριστιανισμό, εκτός από το χρυσό σταυρό που φορούσε στο λαιμό της. Λέει ότι, ενώ φοιτούσε στο κολέγιο, ήταν ατίθαση και προκάλεσε πολλά προβλήματα για την οικογένειά της. Στη συνέχεια συνάντησε έναν πιστό Χριστιανό που ήθελε να την παντρευτεί, παρά την συμβουλές του κλήρου και παρά τη θέληση της οικογένειάς του. Μετά το γάμο τους, ήταν πιστή σε αυτόν για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Αν και είχαν δύο πολύ όμορφα αγόρια, ήταν δυσαρεστημένη με το σύζυγό της.
H Κα Sh. Sh. H εργάστηκε στο σχολείο όπου συνάντησε τον Khalid Abdel Rahman Mekawy. Άρχισε να γυρίζει με τον Khalid. Επειδή ήταν φτωχός, συνήθιζε να παίρνει τα χρήματα του συζύγου της και να τα δίνει σ’ αυτόν. Το σχολείο ήταν μακριά από εκεί που ζούσε, γεγονός που τη διευκόλυνε να έχει αυτή τη σχέση.

Ο Khalid μου μίλησε για τη σχέση τους και του είπα ότι θα μπορούσα να του απονείμω μια ανταμοιβή 7000 LE (αιγυπτιακές λίρες), ή, ενδεχομένως, 10000 LE, αν ήταν σε θέση να την κάνει να ασπαστεί το Ισλάμ. Κανόνισα να έχουν σεξουαλική επαφή σε ένα διαμέρισμα και στη συνέχεια ειδοποίησα την αστυνομία ηθών που ήρθε να τους συλλάβει.
Ενώ ήταν στο αρχηγείο της αστυνομίας ηθών, η κα Sh. Sh. H βρέθηκε αντιμέτωπη με δύο επιλογές, είτε να γραφτεί μια επίσημη αναφορά και να αντιπροσωπευθεί η υπόθεσή της στο DA ή, αν ήθελε να αποφύγει το σκάνδαλο, θα μπορούσε να απελευθερωθεί προσωρινά, προκειμένου να συσκευάσει τα ρούχα της και στη συνέχεια να επιστρέψει συνοδευόμενη από τον Mohamed Abdel Zaher, ένα δικηγόρο, στο Al-Azhar, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για τη μεταστροφή της. Της είπαν, επίσης, να κάνει αγωγή κατά του χριστιανού συζύγου της ζητώντας την πλήρη επιμέλεια των παιδιών της, μια που ήταν τώρα οπαδός του Ισλάμ. (Σύμφωνα με το αιγυπτιακό δίκαιο, αν ένας από τους γονείς μεταστραφεί στο Ισλάμ αυτός ο γονέας θα έχει την πλήρη επιμέλεια των παιδιών που είναι κάτω των 18 ετών.) Γνωρίζοντας αυτό, ο σύζυγός της πήρε τα παιδιά και εξαφανίστηκε μέχρι που ένας ιερέας κανόνισε γι ‘αυτόν να φύγει από τη χώρα.
Η κα Sh. Sh. H δεν άλλαξε το όνομά της μετά τη μεταστροφή στο Ισλάμ. Ο Khalid πήρε την αμοιβή του από 10000 LE και την έδωσε στην φτωχή οικογένειά του. Έζησε μαζί της και στηρίχθηκε σε δωρεές από μουσουλμανικές οικογένειες που ήθελαν να τον ανταμείψουν επειδή έφερε νίκη στο Ισλάμ. Ωστόσο, παρά αυτές τις ανταμοιβές, ήταν ακόμα φτωχός και εκείνη έζησε μαζί του σε δύσκολες συνθήκες για δύο χρόνια. Η υγεία της επιδεινώθηκε εξαιτίας του υποσιτισμού. Έγινε επίσης μελαγχολική γιατί δεν μπορούσε να δει τα παιδιά της. Προσπάθησε να αυτοκτονήσει σε περισσότερες από μία περιπτώσεις.
Αφού βαφτίστηκα, ο πατέρας της ήρθε σε επαφή με τον Khalid μέσω εμού και τον πλήρωσε 100000 LE για να της δώσει διαζύγιο. Όταν ο πατέρας της την είδε, δεν μπορούσε να την αναγνωρίσει γιατί έδειχνε τόσο χάλια. Όλες οι νομικές διαδικασίες έγιναν με το Συμβούλιο Κληρικών για να επανενταχθεί ως Χριστιανή. Ένας εθελοντής Χριστιανός δικηγόρος την βοήθησε να κερδίσει την υπόθεσή της.
Αν και ο σύζυγός της δεν την δέχτηκε πίσω, της επιτρέπει να βλέπει τα παιδιά της τακτικά και τώρα ζει με τη μητέρα και τον αδελφό της σε μία από τις πόλεις της ακτογραμμής.

Εξομολογήσεις ενός πρώην Ισλαμιστή Νο 4

Οι Βυζαντινοί έχουν το νοστιμότερο αίμα. Ήρθαμε για να το πιούμε.

Τα τελευταία χρόνια οι προπαγανδιστές του Ισλάμ βάζουν τα δυνατά τους να μας πείσουν ότι το Ισλάμ είναι μια ειρηνική θρησκεία που τάχα δεν εξαπλώθηκε με το σπαθί αλλά με την πειθώ. Για να μας πείσουν χρησιμοποιούν τα επιχειρήματα ότι
1) Οι πρώτοι μουσουλμάνοι (η σύζυγος του Μουχάμμαντ η Χαντίζα, ο μικρός του εξάδελφος ο Αλή -ένα παιδάκι 11 ετών- και ο θετός του γιος πρώην σκλάβος, ο Ζαΐντ, και στη συνέχεια μερικοί ακόμα φίλοι του «προφήτη»), δεν έγιναν μουσουλμάνοι με το ζόρι.
2) Διάφοροι άλλοι άνθρωποι που γίνονται μουσουλμάνοι σήμερα, δεν γίνονται με το ζόρι αλλά «από μόνοι τους».

Φυσικά αυτά τα επιχειρήματα είναι άσχετα. Σίγουρα κάποιοι άνθρωποι γίνονται μουσουλμάνοι χωρίς βία. Κι εγώ χωρίς βία έγινα. Έγινα όμως χωρίς να γνωρίζω καλά ποιο είναι το Ισλάμ. Άλλοι που γίνονται μουσουλμάνοι δε γνωρίζουν στην αρχή αλλά και όταν μαθαίνουν, αυτό που μαθαίνουν ικανοποιεί τον ψυχισμό τους κι έτσι παραμένουν. Τέτοιοι προσήλυτοι υπάρχουν σε κάθε θρησκεία, λατρεία και σέχτα. Μερικοί γίνονται οπαδοί δαιμόνων, άλλοι εξωγηινων, άλλοι του Βούδα, άλλοι του Ινδουισμού. Άλλοι γίνονται μουσουλμάνοι για να παντρευτούν το πρόσωπο που θέλουν. Δεν είναι όμως αυτού του είδους οι μεταστροφές που έφεραν πολύ κόσμο στο Ισλάμ. Είναι τεκμηριωμένο ιστορικά ότι το Ισλάμ επεκτάθηκε με πόλεμο ή απειλή πολέμου, ή λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης που έφερναν οι φόροι των μουσουλμάνων στους υπόδουλους λαούς. Επίσης είναι γνωστό ότι όταν κάποιος μουσουλμάνος απαρνείται το Ισλάμ κινδυνεύει με θάνατο. Αν είναι σε ισλαμικό κράτος πολύ δύσκολα σώζει τη ζωή του.
Συμπερασματικά, ποτέ στο Ισλάμ δεν παρατηρήθηκε αργή και σταθερή μεταστροφή όλο και μεγαλύτερου αριθμού ανθρώπων, όπως συνέβη με τον Χριστιανισμό, όπου αυτοί που γίνονταν χριστιανοί απειλούνταν με θάνατο κι όμως όλο και περισσότεροι άνθρωποι επέλεγαν να γίνουν χριστιανοί.

Αυτά τα θέματα θα αναπτυχθούν αργότερα από τον Greek Murtad. Εγώ δεν θα επεκταθώ πολύ. Θα σας παρουσιάσω ένα βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους και από κάτω τους διαλόγους στα ελληνικά. Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας για την ειρηνική εξάπλωση του Ισλάμ και για το πώς ακριβώς εννοούν τις μεταστροφές οι μουσουλμάνοι. Σε περίπτωση που σας έχουν πει ότι τάχα «δεν υπάρχει καταναγκασμός στη θρησκεία» επειδή το γράφει ένας στίχος του Κορανίου, διαβάστε κι εδώ.

http://www.youtube.com/watch?v=QB4hMMsT2fg

Αιγύπτιος κληρικός Hamdan Badr

[μέλος της οργάνωσης] Διεθνής Ένωση Μουσουλμάνων Λογίων (International Association of Muslim Scholars)

Al-Shabab TV (Αίγυπτος)

8 Δεκεμβρίου 2009

——————————

Ο Chaled (Ibn Al-Walid) πήγε στον διοικητή του Βυζαντινού στρατού,

που τον κοίταξε και είπε:

«Khaled, έχω ακούσει ότι αυτό που σας έκανε ν’αφήσετε τα σπίτια σας

ήταν η πείνα και η δίψα.

Πήγαινε πίσω με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους.»

Εσύ και οι θεατές καλύτερα να δώσετε πολλή προσοχή.

«Πήγαινε πίσω με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους, κι ο καθένας από σας θα πάρει τροφή, ποτό και ρούχα,

και θα τα παίρνετε αυτά κάθε χρόνο.»

Επειδή ήταν ο διοικητής, ήθελα να του  δώσουν λίγο… Θα μπορούσε να έχει τελειώσει τη δουλειά και να πάει πίσω… Κανένα πρόβλημα.

-Σωστά;

-Ναι, κανένα πρόβλημα.

-Γίνομαι σαφής;

-Ναι, οι θεατές μας το καταλαβαίνουν αυτό.

-Τι του είπε ο Khaled; Είπε: «Έχεις δίκιο Διοικητή!»

-Τι εντιμότητα.

-Σωστά.

«Ήταν η δίψα που μας έκανε ν’ αφήσουμε τα σπίτια μας.

Ακούσαμε ότι το Βυζαντινό αίμα είναι το νοστιμότερο, και ήρθαμε να το πιούμε.»

Μην το πάρετε στραβά αυτό. Δεν εννοεί ότι θα έπρεπε… [να πίνουμε αίμα]. Όχι.

Προτείναμε να μεταστραφούν στο Ισλάμ και να σωθούν, ή να πληρώσουν το φόρο Τζίζια,

αλλιώς θα τους κηρύσσαμε πόλεμο.

Αυτό δεν συνιστά επίθεση,

επειδή υπερασπίζουμε τα σύνορα του ισλαμικού κράτους.

Έχουμε διαταγή να επιβάλλουμε στους ανθρώπους να λατρεύουν τον Αλλάχ.

Είμαστε εντεταλμένοι να επιβάλλουμε στα πλάσματα να λατρέψουν τον Δημιουργό τους,

να σώσουμε όποιους θέλουν να σωθούν από το να λατρεύουν δούλους

έτσι ώστε να λατρέψουν τον Κύριο των Δούλων,

και να τους φέρουμε από την αδικία των άλλων θρησκειών στη δικαιοσύνη του Ισλάμ,

από τα στενά αδιέξοδα αυτού του κόσμου στην ευρυχωρία του κόσμου που πρόκειται να έρθει.

Αυτή είναι η αποστολή του κάθε μουσουλμάνου σ’ αυτή τη ζωή.

Ο Khaled ειπε αυτά τα πράγματα, κι ο άντρας γέμισε οργή.

Ο Khaled άρπαξε τα ηνία του αλόγου του,

και κάλπασε προς το στρατό των μουσουλμάνων,

φωνάζοντάς τους με την πιο δυνατή φωνή του:

«Φύσα, ω άνεμε του Παραδείσου!»

-Τι όμορφο.

– Τι ηγέτες…

Τι ωραία έκφραση. Πού είναι αυτοί οι ηγέτες; Θα ήθελα…

Θα θέλαμε τέτοιους ηγέτες, αλλά…

Θα μπορούσαν να πάρουν ένα μάθημα από τον Khaled…

Άρπαξε τα ηνία του αλόγου του και κάλπασε, φωνάζοντάς: «Φύσα, ω άνεμε του Παραδείσου!»

Ένας από τους μουσουλμάνους σ’ εκείνη τη μάχη πλησίασε τον Abu Obeida Ibn Jarrah,

και του είπε: «Abu Obeida,

θα ήθελες να δώσεις κάτι στον Προφήτη Μουχάμμαντ (στον Παράδεισο);»

Ξέρεις ποιος ήταν; Ήταν ο Omar Ibn-Al-Khattab.

Ήξερε ότι μέσα σε λίγα λεπτά, θα συναντούσε τον Προφήτη στον Παράδεισο.

Ο Ibn Obeida είπε: «Γιατί ρωτάς;»

Ο Ομάρ είπε: «Αποφάσισα να γίνω μάρτυρας για χάρη του Αλλάχ.»

Θα ήθελα το έθνος να ξυπνήσει και να γίνει πάλι αυτό που ήταν,

Να σταματήσει να ψάχνει για αγκάθια παντού και ν’ αρχίσει να ψάχνει για τριαντάφυλλα,

Να τα μυρίσει και να τα δώσει στους άλλους.

Μου θυμίζει την ιστορία για το πώς χάθηκε η Ανδαλουσία.

(Οι χριστιανοί) έστειλαν τους κατασκόπους τους,

Οι οποίοι συνάντησαν έναν νεαρό άντρα που έκλαιγε.

Τον ρώτησαν: «Γιατί κλαις, νεαρέ;»

Αυτός είπε: «Έρριξα δέκα βέλη κι ένα αστόχησε. Γι’ αυτό κλαίω.»

Έτσι οι κατάσκοποι γύρισαν στον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα,

Τους μονάρχες της Καστίλλης και της Αραγωνίας,

Και είπαν: «Όχι, δεν μπορείτε να τους νικήσετε.»

Δέκα χρόνια μετά, οι κατάσκοποι ξαναγύρισαν, και συνάντησαν έναν νεαρό άντρα να κλαίει.

«Γιατί κλαις;» τον ρώτησαν. «Η φιλενάδα μου με παράτησε» είπε αυτός.

Οι κατάσκοποι επέστρεψαν και είπαν: «Τώρα είναι ο καιρός!»

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (4)

Του Ahmed Awny Shalakamy

Συνέχεια από εδώ: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (3)

Μέρος 5

BGM

Η BGM ζούσε στην ύπαιθρο και φοιτούσε στο κολλέγιο. Έπασχε από το επαναλαμβανόμενο πρόβλημα των  άσπλαχνων γονέων. Ήταν πολύ λεπτεπίλεπτη, μικρόσωμη, εύθραυστη και πολύ αφελής. Συνήθιζε να μετακινείται καθημερινά προς και από το κολέγιο της με ένα microbus και συνήθως καθόταν στο μπροστινό κάθισμα δίπλα από τον οδηγό. Την είδα και έμεινα γοητευμένος από τα λεπτά, μωρουδίστικα χαρακτηριστικά της. Ρώτησα γι ‘αυτήν τον οδηγό του οποίου το όνομα ήταν Άλι Al Sawy και εκείνος με ενημέρωσε ότι φοιτούσε στο κολέγιο και πάντα πήγαινε με το όχημά του στο κολέγιο. Ο Άλι ήταν ένας κοσμικός μουσουλμάνος, αλλά κατάφερα να τον κάνω θρήσκο. Μίλησα μαζί του για τη τζιχάντ μας κατά των Χριστιανών και τον έπεισα να συμμετάσχει σε αυτή τη τζιχάντ κατά των απίστων. Χρησιμοποίησα ένα σχέδιο, το οποίο ήταν πολύ συνηθισμένο τότε και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως. Αγόρασα μερικά χριστιανικά φυλλάδια και εικόνες και είπα στον Άλι να προσποιηθεί ότι ήταν χριστιανός. Κάθε φορά που το κορίτσι ταξίδευε μαζί του, θα της έδινε ένα βιβλίο ή μια εικόνα όπως κατέβαινε από το λεωφορείο του.

Αυτό βοήθησε την κοπέλα να εξοικειωθεί με τον Άλι, ο οποίος της είπε ότι το όνομά του ήταν Simone. Έγιναν φίλοι. Ο Άλι την περίμενε καθημερινά και την οδηγούσε πίσω στο χωριό. Θα την πήγαινε οπουδήποτε ήθελε να πάει. Τότε άρχισαν να βγαίνουν έξω μαζί για περιπάτους στο δημόσιο πάρκοΟ Άλι έβαζε να παίζουν χριστιανικές κασέτες ήχου όταν η BGM ήταν η μόνη μαζί του στο αυτοκίνητο. Όπως τη φιλία τους μεγάλωνε, η BGM άρχισε να του ανοίγει την καρδιά της σχετικά με τη σκληρότητα του πατέρα της.

Ο Άλι και η BGM εξακολούθησαν να συναντιούνται έτσι επί επτά μήνες, έως ότου ήταν έτοιμη για το επόμενο βήμα. Στη συνέχεια της ζήτησε να καταφύγει σε ένα από τα μοναστήρια, όπου θα μπορούσαν να παντρευτούν και του είπε ναι. Του ζήτησα να την πάει στο σπίτι της κάποια στιγμή που κανείς δεν ήταν εκεί, έτσι ώστε να μπορούσε να πακετάρει όλα τα πράγματα της – ήταν τόσο αφελής που πήρε ακόμα και τη Βίβλο της μαζί της – και πήγαμε στο σπίτι μιας οικογένειας μουσουλμάνων, όπου έλαβε την έκπληξή μας. Της είπαμε ότι ήταν αδύνατο να πάει πίσω στο σπίτι, διότι μέχρι τώρα η οικογένειά της θα είχε ανακαλύψει ότι κλέφτηκε και αν ο πατέρας της την έβλεπε θα τη σκότωνε. Της είπαμε ότι δεν υπήρχε διέξοδος από αυτό και ότι έπρεπε να φορέσει μαντίλα και να πάρει το μουσουλμανικό όνομα Zeinab.

Έκλαψε και μάς ικέτευσε να μην την αναγκάσουμε να το κάνει αυτό, αλλά δεν ακούσαμε τις ικεσίες της και της είπαμε ότι αν επιθυμούσε να πάει πίσω στο σπίτι της μπορούσε, αλλά δεν θα ήμασταν υπεύθυνοι, εάν ο πατέρας της τη σκότωνε.

Ήταν φοβισμένη. Έκλαψε, ούρλιαξε, και φαινόταν να είναι σε κατάσταση σοκ. Αυτό δεν ήταν πρόβλημα για μας, καθώς τα φάρμακα που χρησιμοποιούσαμε στα κορίτσια σε τέτοιες καταστάσεις, πάντα τα ηρεμούσαν.

Η BGM είπε ότι δεν ήθελε να πάει πίσω στο σπίτι, καθώς φοβόταν ότι θα την σκότωναν. Εμείς την κρατήσαμε σε ένα διαμέρισμα για περίπου ένα μήνα. Εκείνη τη φορά, έμεινε με τον σεΐχη Ibrahim, την κα Hana και την κα Lamia. Για τρεις ώρες την ημέρα, της έκαναν κήρυγμα για το Ισλάμ και της έλεγαν αρνητικά πράγματα για τον Χριστιανισμό.

Όταν ήρθε η ώρα να την πάρουμε στην έδρα της Διεύθυνσης Ασφάλειας, ήταν διανοητικά έτοιμη να αρνηθεί την χριστιανική πίστη της και αρνήθηκε να δει τον πατέρα της. Συναντήθηκε με έναν ιερέα ο οποίος της μίλησε για μιάμιση ώρα, αλλά του έλεγε μόνο «Ο Θεός να σας οδηγήσει στη σωστή κατεύθυνση, όπως οδήγησε εμένα.» Συνέχισε να το επαναλαμβάνει αυτό μέχρι που ο ιερέας της είπε ότι ήταν πρόθυμος να την ακούσει εάν θα μπορούσε να τον πείσει για το Ισλάμ. Αλλά δεν θα του έλεγε τίποτα περισσότερο.

Η BGM παντρεύτηκε τον Άλι El Sawy και έζησε μαζί του στην εξαθλίωση, καθώς ήταν ένας διεστραμμένος σαδιστής που τη χτυπούσε και χρησιμοποιούσε τα γεννητικά της όργανα για να σβήνει τα τσιγάρα του. Ήταν σε κατάθλιψη και δακρυσμένη, πράγμα που  τον προκαλούσε να τη βασανίζει περισσότερο. Είχε ήδη λάβει την οικονομική ανταμοιβή του για την μεταστροφή της, και πήρα το μερίδιό μου.

Μετά από 53 ημέρες γάμου, της έδωσε διαζύγιο. Έχασε την καριέρα της, την αξιοπρέπεια και την οικογένειά της. Πήγε να εργαστεί σε έναν μουσουλμανικό κοιτώνα για κορίτσια όπου καθάριζε και μαγείρευε σε αντάλλαγμα για ένα μέρος για να ζει. Ήταν εκεί για τέσσερις μήνες, όταν παντρεύτηκε και χώρισε και πάλι. Έμεινε άστεγη για πάνω από ένα χρόνο. Τελικά επέστρεψε στο χριστιανισμό και τώρα είναι παντρεμένη και ζει στο Σίδνεϊ.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Καθώς η Ανάσταση πλησιάζει…

Σε λίγες ώρες θα γιορτάσουμε ελεύθερα την Ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού. Σας παρακαλούμε λοιπόν να αφιερώσετε λίγο χρόνο στην προσευχή σας και για τους αδελφούς και αδελφές σε όλο τον κόσμο που δεν μπορούν να λατρέψουν τον Χριστό χωρίς συνέπειες.

Στις ειδήσεις που αφιερώνουν τόσο χρόνο για να μας μιλήσουν για επισκέψεις, συνήθειες, πορνοταινίες κ.α. που αφορούν διάφορα διάσημα πρόσωπα, δεν θα ακούσετε για ζητήματα ζωής και θανάτου που αφορούν χριστιανούς σε όλο τον κόσμο, που κινδυνεύουν από το Ισλάμ.

Δεν θ’ ακούσετε για τη Φάτιμα αλ-Μουταϊρί, τη Χριστιανή Μάρτυρα που ο πατέρας της έκαψε ζωντανή επειδή αποστάτησε από το Ισλάμ.

Ούτε για τους αποστάτες από το Ισλάμ που γίνονται χριστιανοί και δολοφονούνται στην Ινδία και τη Σομαλία.

Ούτε για τον Πακιστανό που κηδεύτηκε στο Ραβαλπίντι στις 24.3.2010, πεθαίνοντας από εγκαύματα αφού αστυνομικοί τον πυρπόλησαν. Οι αστυνομικοί που βίασαν και την – μέχρι τώρα βουβή από το σοκ – σύζυγό του μπροστά στα τρία παιδιά τους, επειδή το ζευγάρι αρνήθηκε να μεταστραφεί στο Ισλάμ (δείτε το ιστορικό στα ελληνικά εδώ).

Ούτε για τη Μαριάμ και τη Μαρζιέχ από το Ιράν, που έμειναν 259 μέρες στη φυλακή με συνεχή κακομεταχείριση και θα δικαστούν για αποστασία επειδή έγιναν χριστιανές.

Ούτε για τους Χριστιανούς που δεν μπορούν να ομολογήσουν την πίστη τους και τρώνε 25 χρόνια φυλακή λόγω του «νόμου περί βλασφημίας» στο Πακιστάν!

Ούτε για το ζευγάρι από το Ιράν που μαστιγώθηκε βάναυσα επειδή συμμετείχαν σε χριστιανική εκκλησία, τον Ιρανό που μαστιγώθηκε επειδή βρέθηκε Βίβλος στο αυτοκίνητό του.

Ούτε για τους αδελφούς αποστάτες που η ζωή τους κινδυνεύει και υποφέρουν σε χώρες της Δύσης, όπως η Αγγλία!

Ούτε βέβαια για τα όσα περνούν οι Κόπτες στην Αίγυπτο.

Και για τόσα άλλα εγκλήματα του Ισλάμ κατά των χριστιανών, που δεν χωράνε σ’ αυτό το άρθρο…

Καθώς η Ανάσταση πλησιάζει, ας βάλουμε όλοι στην καρδιά μας τους σταυρωμένους από το Ισλάμ χριστιανούς. Ας προσευχηθούμε για τη σωτηρία τους σ’ αυτό τον κόσμο και στον άλλο. Όπως και για τη σωτηρία των διωκτών τους, που εγκληματούν εναντίον τους τυφλωμένοι από το Ισλάμ…

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (3)

Συνέχεια από το ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (2)

Μέρος 4

NMM

Η NMM φοιτούσε σε γυμνάσιο και ζούσε σε ένα χωριό. Ήταν από μια οικογένεια μεσαίας τάξης και ήταν περισσότερο συνδεδεμένη με τον πατέρα της απ’ ότι με τη μητέρα της. Συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία για να προσευχηθεί και να υπηρετήσει. Παρευρισκόταν σε θρησκευτικά συνέδρια και αγόραζε δίσκους με κηρύγματα. Επίσης απολαμβάνε να παρακολουθεί θρησκευτικές ταινίες για τους αγίους και μάρτυρες. Αγαπημένος άγιός της ήταν ο Άγιος Γεώργιος.

Η NMM ερωτεύτηκε έναν χριστιανό που εργαζόταν σε τουριστικά θέρετρα. Ήταν ένας εργατικός αυτοδημιούργητος άνθρωπος που βοηθούσε τη φτωχή οικογένεια του, συμβάλλοντας στον γάμο της αδελφής του και την εκπαίδευση των αδελφών του. Ήταν ενεργός ως διάκονος στην εκκλησία του. Ήταν σε θέση να αγοράσει ένα μικρό σπίτι και ζούσε σε ένα χωριό, όπου οι χριστιανοί αναλογούσαν περίπου στο ένα τέταρτο του πληθυσμού. Οι Χριστιανοί στο χωριό του, κατείχαν το μεγαλύτερο κομμάτι της καλλιεργήσιμης γης.

Η μητέρα της NMM δεν ενέκρινε την αγάπη της κόρης της για το νεαρό και έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει από το να τον βλέπει. Η μητέρα της συχνά τη χτυπούσε και την ταπείνωνε μπροστά στις φίλες της. Ακόμη προσπάθησε να παντρέψει την κόρη της με τον ανιψιό της, αλλά η κοπέλα αρνήθηκε και ζήτησε από τον πατέρα της να παρέμβει, πράγμα που δεν άρεσε στη μητέρα. Οι θείοι της ήρθαν, τη χτύπησαν στο δρόμο με δερμάτινες ζώνες, και τη χαστούκισαν στο πρόσωπο, ενώ εκείνη έστεκε σοκαρισμένη σοκ. Όταν συνήλθε από το σοκ, έτρεξε ουρλιάζοντας για βοήθεια. Το πρώτο σπίτι που μπήκε ήταν το σπίτι μιας από τις μουσουλμάνες φίλες της, που είπε:

«Τι θέλουν από σένα και γιατί σε χτυπάνε έτσι; Δεν σου αξίζει να σε ξυλοκοπούν έτσι. Είσαι πολύ έντιμη για να σε αντιμετωπίζουν μ’ αυτό τον τρόπο. Γιατί θα έπρεπε να υπομείνεις μια τέτοια ταπείνωση; Άλλοι θα σε αγαπούσαν και θα σε σέβονταν.»

Τα λόγια της μουσουλμάνας φίλης της την καταπράϋναν. Η κοπέλα είχε έναν αδελφό που ονομάζεται Hassan Abu Zeid, ο οποίος εργαζόταν ως χτίστης. Ο Χασάν ήρθε να με δει και μου είπε την ιστορία. Κατάλαβα ότι ήταν εύκολη λεία και είπα στον Χασάν ότι αν ήθελε νίκη για το Ισλάμ και αγαπούσε τον προφήτη του, θα έπρεπε να προτείνει γάμο σε αυτό το κορίτσι. Συμφώνησε και πήγα μαζί του για να της μιλήσω για το πώς το Ισλάμ έχει έλεος και για τα προβλήματα με το Χριστιανισμό. Γέμισα το κεφάλι της με ιδέες να εκδικηθεί και να ξεφύγει από την ταπείνωση με το να παντρευτεί κάποιον που θα την εκτιμούσε και θα τη σεβόταν. Της είπα ότι εγώ θα τους παρείχα ένα πλήρως επιπλωμένο διαμέρισμα και θα είχα μια δουλειά έτοιμη γι’ αυτήν μόλις έπαιρνε το πτυχίο της. Τόνισα πολύ την ιδέα της εκδίκησης κατά της μητέρας και των θείων της και της είπα ότι η μεταστροφή της στο Ισλάμ θα έριχνε την τιμή και την υπερηφάνεια τους στη λάσπη.

Σχεδίασα τη διαφυγή της με τη βοήθεια της μουσουλμάνας φίλης της. Η μουσουλμάνα πήγε στη μητέρα του κοριτσιού και της είπε ότι η NMM επρόκειτο να περάσει τη νύχτα στο σπίτι της για να ηρεμήσει. Η μητέρα συμφώνησε και το επόμενο πρωί η οικογένεια της NMM πέρασε από το διαμέρισμα της μουσουλμάνας κοπέλας για να την πάρει, καθώς πήγαιναν σ’ ένα μοναστήρι για να βαφτίσουν ένα από τα ξαδέλφια της. Αλλά η NMM αρνήθηκε να πάει με το πρόσχημα ότι ήταν ακόμα θυμωμένη. Παρακολουθήσαμε τη χριστιανική οικογένεια να φεύγει. Στη συνέχεια η NMM πήγε σπίτι. Μάζεψε τα ρούχα της, πήρε σε ένα ταξί με το μουσουλμάνο νεαρό και πήγε στο αστυνομικό τμήμα όπου συναντήθηκε με τον επικεφαλής. Του ζήτησε να ολοκληρώσει τις διαδικασίες για την ανακήρυξη της μεταστροφής της στο Ισλάμ. Δεν μπορούσε να το κάνει λόγω του ότι ήταν ανήλικη και της είπε ότι έπρεπε να περιμένει έως ότου γίνει 18. Είπε επίσης ότι αν δεν μπορούσε να περιμένει, θα μπορούσε να πλαστογραφήσει το πιστοποιητικό γέννησης της ή θα μπορούσε να πάει στο Al-Azhar να τακτοποιήσει το πρόβλημά της. Συμβούλεψα τον μουσουλμάνο νεαρό να ρωτήσετε σχετικά με αυτό το γραφείο κρατικής ασφάλειας. Εκεί του είπαν το ίδιο πράγμα για την ηλικία της.

Τότε κάλεσα τον σεΐχη Abu El-Yazeed στην Tanta, του είπα την κατάσταση, και ζήτησα τη βοήθειά του στο να κρύψουμε το κορίτσι. Ο σεΐχης El-Yazeed συμφώνησε αμέσως. Πήραμε την κοπέλα στο σπίτι του, όπου έμεινε για τρεις εβδομάδες, ενώ της δώσαμε ορισμένα φάρμακα που την έκαναν δεκτική στην πλύση εγκεφάλου που της έκανε μια ομάδα σεΐχηδων. Εκείνη την εποχή, το ήσυχο χωριό της ήταν σε αναβρασμό με ένταση και υποσχέσεις σεκταριστικής βίας, καθώς ο επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος απείλησε τους Χριστιανούς στο χωριό της, σχετικά με την κατάστασή της. Είπε τους χριστιανούς ότι μεταστρεφόταν στο Ισλάμ και αν διαμαρτυρονταν γι ‘αυτό, θα ρίχνονταν στη φυλακή.

Αυτό προκάλεσε μεγαλύτερη αναταραχή μεταξύ των χριστιανών. Θρησκευτικές συγκρούσεις ξεκίνησαν όταν ένας από αυτούς επιτέθηκε στο σπίτι της μουσουλμανικής οικογένειας του νεαρού που κλέφτηκε με την κοπέλα. Το χωριό περικυκλώθηκε από δυνάμεις της Κεντρικής ασφαλείας και παρέμειναν υπό πολιορκία για πάνω από 45 ημέρες. Αυτό το κορίτσι δεν θα είχε καμία ελπίδα να επιστρέψει αν δεν ήταν το θάρρος αυτών των χριστιανών. Έπρεπε να τη μεταφέρουμε από το σπίτι του σεΐχη Abu El Yazeed στου Σεΐχη Μοχάμεντ, όπου έμεινε για 10 ημέρες. Συνεχίσαμε την προγραμματισμένη δόση των φαρμάκων και τις συνεδρίες με τους σεΐχηδες.

Έπρεπε να αλλάξουμε τον τόπο κατοικίας της NMM για άλλη μια φορά στο διαμέρισμα μιας οικογένειας μουσουλμάνων στην περιοχή Mohandessin στην πλατεία Γκίζα, στο Κάιρο. Με τη βοήθεια του σεΐχη Nagui Yadem στη Beheira, καταφέραμε να πλαστογραφήσουμε ένα πιστοποιητικό γέννησης για την κοπέλα, το οποίο έλεγε ότι ήταν 22 ετών. Ο σεΐχης Yadem ήταν γνωστός για την παροχή τέτοιων υπηρεσιών στην ένωσή μας και όλες τις άλλες ενώσεις, οι οποίες εργάζονταν στον ίδιο χώρο των μεταστροφών.

Στη συνέχεια πήγαμε στο Al-Azhar, επισπεύσαμε τις απαιτούμενες διαδικασίες για την αλλαγή της θρησκείας της στο Ισλάμ, και στη συνέχεια πήραμε ένα ισλαμικό όνομα γι’ αυτήν. Ακούσαμε ότι η θρησκευτική κατάσταση στο χωριό εντεινόταν, καθώς οι Χριστιανοί άρχισαν να διανέμουν φυλλάδια κατά του Ισλάμ και επιίθονταν σε νεαρούς Μουσουλμάνους. Πήγα με μερικούς από τους φίλους μου κρυφά στην προσευχή της Παρασκευής στο χωριό της NMM. Όταν οι προσευχές τελείωσαν, όμως, μερικοί χριστιανοί μας αναγνώρισαν και μας επιτέθηκαν. Τραυματίστηκα, και εξακολουθώ να έχω ένα σημάδι από εκείνη την πληγή στο μέτωπό μου.

Μια ηγετική φυσιογνωμία σε ένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και μέλος του κοινοβουλίου μίλησε εξ ονόματος της χριστιανικής οικογένειας. Σαν αποτέλεσμα, το θέμα έφτασε στον Υπουργό Εσωτερικών ο οποίος διέταξε έρευνα. Ενώ περιμέναμε την έκβαση της παρούσας έρευνας, μεταφέραμε το κορίτσι στο σπίτι του σεΐχη Yasser στην Samalout και στη συνέχεια τη μεταφέραμε στου Ibrahim Abdel Aziz, ο οποίος ήταν μέλος μιας από τις νόμιμες ενώσεις και εργαζόταν ως μηχανικός στη δημόσια εταιρεία για το πόσιμο νερό. Ο Aziz ήταν επίσης φίλος του Σεΐχη Yousry και του Σεΐχη Khaled.

Ήμασταν υπό μεγάλη πίεση για να το επιλύσουμε αυτό υπέρ του Ισλάμ, ιδίως μετά την παρέμβαση της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την απεργία πείνας που κηρύχθηκε από την αδελφή του κοριτσιού.

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών συνεχίσαμε να δίνουμε στην NMM τις ημερήσιες δόσεις των φαρμάκων και την βάζαμε να ακούει το κήρυγμα σεΐχηδων και μουσουλμάνων κηρύκων για πολλές ώρες κάθε μέρα.

Οι οδηγίες από τις δυνάμεις ασφαλείας ήταν σαφείς: η κοπέλα θα ρωτιόταν σχετικά με την έκταση της πίστης της στο Ισλάμ. Εάν η απάντηση της επιβεβαίωνε την πίστη της στο Ισλάμ, θα προχωρούσε στις συμβουλευτικές συνεδρίες με την εκκλησία. Η μεταστροφή της στο Ισλάμ δεν θα εγκρινόταν μέχρι να γίνει 18 ετών, σύμφωνα με το αυθεντικό πιστοποιητικό γέννησης της και όχι το ψεύτικο πιστοποιητικό που εκδίόθηκε κατόπιν αιτήσεως. Εάν η απάντηση της ήταν αρνητική και δήλωνε ότι δεν πιστεύει στο Ισλάμ, θα έπρεπε να επιστρέψει στην οικογένειά της και θα έπρεπε να γίνουν οι νόμιμες ενέργειες κατά του εμπλεκόμενου μέλους της αστυνομίας. Το πρόσωπο που κατηγορούνταν για το περιστατικό ήταν ο υποδιοικητής Ismail Adham Elberkawi. Τιμωρήθηκε με το να μεταφερθεί σε μια απομακρυσμένη περιφέρεια όπου τον έβγαλαν από το πόστο του.

Αρχίσαμε να προετοιμάζουμε το κορίτσι να συναντήσει τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Εσωτερικών. Αν και μας είπε ότι θα έλεγε ότι θέλαμε εμείς, μας εξαπατούσε. Όταν το αυτοκίνητο της αστυνομίας έφθασε και την οδήγησε της στην έδρα της Διεύθυνσης Ασφάλειας για να συναντήσει τον πατέρα της και τον ιερέα του ναού της, φορούσε ένα μακρύ hajib (κεφαλομάντηλο) και φαινόταν πλήρως κατηχημένη. Αλλά μόλις είδε τον πατέρα της, ξέσπασε σε δάκρυα και έπεσε στο έδαφος για να φιλήσει τα πόδια του. Τον παρακάλεσε να την πάει στην αδελφή της – της είχαμε πει ότι η αδελφή της άρχισε απεργία πείνας και ότι έπρεπε να υπογράψει τα έγγραφα της λόγω πίστης μεταστροφής της στο Ισλάμ, κι ότι έτσι η αδελφή της θα σταματούσε την απεργία και δεν θα πέθαινε. Αν και μας φοβόταν, η NMM ανησυχούσε πολύ για την αδελφή της. Πήγε να συναντήσει τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων και, όταν τη ρώτησε για τη μεταστροφή της, σοκαρίστηκε από τις ύβρεις που άρχισε να εκσφενδονίζει για το Ισλάμ και τους μουσουλμάνους και τις απαιτήσεις της ότι θα έπρεπε όλοι να τιμωρηθούν. Αφού παρουσίασε την υπόθεση στην Εισαγγελία, αποφάσισε να τη δώσει πίσω στην οικογένειά της και να ακυρώσει το πιστοποιητικό μεταστροφής της που εκδόθηκε από το Al-Azhar. Αυτό ήταν ένα οδυνηρό πλήγμα και θεωρήσαμε ότι οι μουσουλμάνοι είχαν ντροπιαστεί εξαιτίας αυτού του κοριτσιού και όλων των χριστιανών που επαναστάτησαν.

Λίγο μετά αφ’ ότου επέστρεψε στην οικογένειά της, μετακόμισαν στο Kalioub όπου εργαζόταν ο πατέρας. Προσπάθησα να την παραπλανήσω πάλι και προσποιήθηκα ότι την ερωτεύτηκα και ήμουν έτοιμος να μεταστραφώ στο χριστιανισμό μόνο γι’ αυτήν, αλλά ήταν μάταιο, καθώς ο χριστιανός νεαρός που την αγαπούσε από την αρχή ήταν έτοιμος να με σκοτώσει για να την προστατεύσει. Τώρα είναι μητέρα τριών παιδιών και εργάζεται για έναν χριστιανό δικηγόρο.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (2)

Συνέχεια από το ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (1)

Μέρος 3

DBA

Όταν γνώρισα την DBA, σπούδαζε στο κολέγιο που βρισκόταν μιάμιση ώρα μακριά από το σπίτι της. Ήταν από πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας και η μητέρα της ήταν γιατροί και οι αδελφοί της ήταν γιατροί στις αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις. Αν και πήγαινε στην εκκλησία, δεν ήταν θρησκευόμενη. Η DBA είχε φιλίες και με μουσουλμάνους και με χριστιανούς. Ωστόσο δεν μας ήταν εύκολο να φτάσουμε σ ‘αυτήν και έπρεπε να καταφύγουμε σε εγκληματική πράξη. Ως μουσουλμάνοι άνδρες, πιστεύαμε ότι ήμασταν σε διαρκή πόλεμο με τους «ακάθαρτους άπιστους», και ως εκ τούτου ήταν εντάξει να τους εξαπατούμε.

Μια μέρα με επισκέφθηκε ένας νεαρός μουσουλμάνος που μου είπε ότι ήθελε να παντρευτεί την DBA και μου ζήτησε να τον βοηθήσει να την πείσει να ασπαστεί το Ισλάμ. Μετά από πολύ σχεδιασμό, ανακάλυψα ότι η καλύτερη φίλη αυτού του κοριτσιού ήταν μια θρησκευόμενη μουσουλμάνα.  Αλλά εξακολουθούσε να θεωρεί τη χριστιανή κοπέλα αδερφή της και με είχε ενοχλήσει αυτό. Γι ‘αυτό και επισκέφθηκα τη μουσουλμάνα κοπέλα και της μίλησα για τις διεφθαρμένες πεποιθήσεις του χριστιανισμού και της θύμισα τι λέει ο Αλλάχ στο Κοράνιο (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί δεν θα σας δεχθούν μέχρι να ακολουθήσετε τη θρησκεία τους) και επίσης (Εσείς πιστοί μην παίρνετε Εβραίους και Χριστιανούς για φίλους και όσοι γίνονται φίλοι τους είναι από αυτούς, καθώς ο Αλλάχ δεν δείχνει τον σωστό δρόμο στους άδικους). Της είπα ότι η τζιχάντ εναντίον τους είναι το καθήκον του κάθε μουσουλμάνου και ότι αυτή θα έπρεπε να συμβάλει στη νίκη του Ισλάμ. Η μουσουλμάνα πείστηκε ότι είχα δίκιο και ρώτησε τι έπρεπε να κάνει. Της είπα να μην δείξει μίσος προς τη χριστιανή φίλη της, αλλά να της φερθεί όπως συνήθως, και ακόμη να προσπαθήσει να ενισχύσει τη φιλία τους και να ακολουθήσει όλες τις οδηγίες μου.

Στη συνέχεια πήγα σε ένα μουσουλμάνο φαρμακοποιό ο οποίος ήταν μέλος του συλλόγου μας και του ζήτησα ένα φάρμακο που να προκαλεί ψευδαισθήσεις. Του είπα γιατί χρειαζόμουν το φάρμακο. Μου είπε ότι ήθελε να συμβάλει στη νίκη του Ισλάμ και, επομένως, συμφώνησε να το παράσχει. Έδωσα τότε το φάρμακο στη  μουσουλμάνα κοπέλα και της είπα να διαλύσει δύο δισκία σε ένα ποτήρι γάλα και το δώσει στην DBA να το πιεί, και να μας καλέσει αμέσως μόλις παρατηρήσει τυχόν αλλαγές στο κορίτσι.

Η μουσουλμάνα κοπέλα μας κάλεσε μόλις η DBA άρχισε να έχει παραισθήσεις και να χάνει τον έλεγχο στο διαμέρισμά της. Όταν ο φίλος μου και εγώ ήρθαμε, είχαμε μια κάμερα και ένα βίντεο εγγραφής. Αρχίσαμε να αστειευόμαστε με την DBA και εκείνη ανταποκρινόταν, μη συνειδητοποιώντας τι κάναμε μέχρι που φίλος μου κατάφερε να της βγάλει τα ρούχα της και την πήρε στην κρεβατοκάμαρα.

Κατέγραψα τα πάντα σε βίντεο και πήρα φωτογραφίες για τρεις ώρες περίπου. Όταν η DBA συνήλθε, συνειδητοποίησε τι είχε συμβεί και άρχισε να ουρλιάζει και να κλαίει. Προσέβαλε εμας, το Ισλάμ και τον προφήτη του Ισλάμ, και προσπάθησε να σκίσει το Κοράνιο, το οποίο είχε η φίλη της. Της έδειξα τη βιντεοταινία και τις φωτογραφίες και απείλησα να κάνω αντίγραφα και να τα μοιράσω στην οικογένειά της, καθώς και σε άλλες χριστιανικές οικογένειες. Της υπενθύμισα ότι θα ταπεινωνόταν από το σκάνδαλο. Έκλαψε και έπεσε στο έδαφος φιλώντας τα παπούτσια μας παρακαλώντας μας να μην το κάνουμε αυτό, αλλά εμείς επιμείναμε ότι έπρεπε να κάνει ό, τι της λέγαμε να κάνει, καθώς ήξερε ότι τα αδέλφια και οι συγγενείς της, μπορεί και να τη σκότωναν αν έβλεπαν αυτό το βίντεο.

Ενέδωσε. Τα δάκρυά της και η απόγνωση της με άφησαν εκστατικό. Μέσα στις επόμενες λίγες εβδομάδες, μας συνόδευε στην ένωση όπου της γινόταν πλύση εγκεφάλου από τους σεΐχηδες. Δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τίποτα από αυτά που της έλεγαν. Ήταν δυστυχισμένη και ποτέ δεν σταμάτησε να κλαίει.

Της διδάξαμε τι να πει πριν έρθει η ώρα να πάει στο αστυνομικό τμήμα. Ακολούθησε τις οδηγίες μας όταν πέρασε από συνέντευξη από την αστυνομία. Και όταν ένας αστυνομικός τη ρώτησε γιατί ήθελε να ασπαστεί το Ισλάμ, είπε ότι ο προφήτης Μοχάμεντ ήρθε σ’ αυτήν σε ένα όνειρο και τη χαιρέτησε με τον ισλαμικό χαιρετισμό αποκαλώντας την Άισα.  Ο Ιησούς ήταν επίσης, στο όνειρο, τη χαιρέτισε με τον ισλαμικό χαιρετισμό και κατήγγειλλε όλους τους Χριστιανούς λέγοντας δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Αλλάχ. Είπε ότι ο Ιησούς της είπε ότι είναι δούλος και προφήτης του Αλλάχ και ότι ο Μοχάμεντ είναι ο προφήτης του Αλλάχ. Στη συνέχεια, είπε, ο Ιησούς φίλησε το κεφάλι του Μοχάμεντ και της ζήτησε να επαναλάβει μετά από αυτόν λόγια του Αλλάχ από το Κοράνιο (εκείνοι που πιστεύουν σε οποιαδήποτε άλλη θρησκεία εκτός του Ισλάμ, ο Αλλάχ δεν θα το δεχθεί από αυτούς στο τέλος, και θα είναι χαμένοι).

Δεν το είπε αυτό μόνο μπροστά στους αστυνομικούς, αλλά και στα μέλη της οικογένειάς της και στους ιερείς που ήρθαν να την επισκεφθούν. Οι αντιδράσεις της κατά τη διάρκεια των επισκέψεων αυτών, οι οποίες ονομάζονταν συμβουλευτικές συνεδρίες, ήταν σκηνοθετημένες από εμάς και εγκεκριμένες από την αστυνομία πριν από τη συνάντηση. Ήταν όλα μια απάτη και αν και δεχόταν επισκέψεις από διαφορετικούς ιερείς, μπορούσε να τους πει μόνο αυτά που την είχαμε προετοιμάσει να πει.

Όταν ολοκληρώθηκαν όλες οι νομικές διαδικασίες, είχαμε τη νέα της ταυτότητα και το νέο ισλαμικό της όνομα: Aisha Abdalla Elmahdy. Είχαμε επιτύχει το σχέδιό μας και ο μουσουλμάνο, Γιασέρ, ένας Mujahid, πήρε το κορίτσι που ήθελε μαζί με τη χρηματική αμοιβή του, η οποία ήταν πολύ μεγάλη λόγω του ότι ήταν από εξέχουσα χριστιανική οικογένεια. Έλαβα το 25% του μεριδίου του, συν το μερίδιό μου από το ποσό που θα κατέβαλα στα συνεργαζόμενα πρόσωπα.

Η οικογένεια της Άισα ατιμάστηκε και ταπεινώθηκε όπως ήταν αναμενόμενο. Σαν αποτέλεσμα, η μητέρα της πούλησε το φαρμακείο της και ο πατέρας της πούλησε την κλινική του. Μετακόμισαν σε ένα μέρος όπου μπορούσαν να εξαφανιστούν μέσα στο πλήθος, προκειμένου να ξεφύγουν από το σκάνδαλο.

Έτσι η Άισα παντρεύτηκε τον Γιασέρ και έζησε ως απόβλητη, γιατί την περιφρονούσαν τα πεθερικά της. Ήταν παντρεμένη για δύο μήνες, όταν ο Γιάσερ είπε ότι την είχε βαρεθεί και δεν ήθελε να την κρατήσει πια. Τη χώρισε και την πέταξε έξω στο δρόμο.

Δεδομένου ότι ήταν αδελφή μας στο Ισλάμ και δεν μπορούσε να είναι άστεγη, την πήρα στην ένωση, όπου έζησε και εργάστηκε ως υπηρέτρια, καθαρίζοντας την κλινική για την τροφή και τη διαμονή της. Έμεινε εκεί για τρεις μήνες, μέχρι να της επιτραπεί από το νόμο να ξαναπαντρευτεί. Ο γαμπρός ήταν ένας μουσουλμάνος που γνώριζε την ιστορία της. Ήταν χαμάλης και ήταν ήδη παντρεμένος με έξι παιδιά. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, δούλευε στα εργαστήρια συντήρησης της κυβερνητικής διοίκησης. Η Άισα δεν ήθελε να τον παντρευτεί και μας παρακάλεσε να μην της επιτρέψουμε να το περάσει αυτό. Εμείς την αγνοήσαμε, και αναγκάστηκε να παντρευτεί έναν άντρα που δεν της άρεσε.

Ζούσε στη δυστυχία. Εργαζόταν ως καμαριέρα καθαρίζοντας σπίτια και πουλώντας λαχανικά προκειμένου να ταΐσει τον σύζυγό της και τα παιδιά του. Ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς ότι κάποτε ήταν μια κοπέλα από μια πλούσια οικογένεια γιατρών και σπουδάστρια κολεγίου. Η ζωή της καταστράφηκε. Ο δεύτερος σύζυγός της την χώρισε μετά από πέντε μήνες. Δεδομένου ότι είχε παντρευτεί δύο φορές δεν ξαναπαντρεύτηκε και επειδή είχαν μαθευτεί πολλά για τις βιντεοταινίες και τις φωτογραφίες που ελήφθησαν όταν ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών, τη θεωρούσαν ακάθαρτη. Έγινε άστεγη κι έπρεπε να περνά τη νύχτα σε καταυλισμούς έκτακτης ανάγκης όπου ζούσε σε υπο-ανθρώπινες συνθήκες. Καθώς έφτασε στον πάτο φώναξε: Θεέ μου δείξε μου έλεος. Ο Θεός έδειξε έλεος και απάντησε στην προσευχή της.

Τον καιρό που ήταν άστεγη, έγινα Χριστιανός κι έψαχνα για τα κορίτσια που είχα παρασύρει να μεταστραφούν στο Ισλάμ. Έμαθα τι είχε απογίνει και πήγα να την επισκεφθώ με τη σύζυγό μου, η οποία είχε επιστρέψει στην εκκλησία. Η γυναίκα μου και εγώ προσφερθήκαμε να τη φροντίσουμε στο σπίτι μας. Επιδιώξαμε να ενημερώσουμε τους γονείς της για την κατάστασή της, γι ‘αυτό έστειλα έναν συγγενή της συζύγου μου, μαζί με έναν ιερέα που τους μίλησε. Όλοι έκλαψαν με την είδηση και εξέφρασαν την επιθυμία τους να τη δουν. Η οικογενειακή επανένωση κανονίστηκε να γίνει σε μία από τις εκκλησίες στο Κάιρο. Ήταν μια εντυπωσιακή επανένωση. Αν και περίμενα ότι οι γονείς της θα την τιμωρούσαν, δεν το έκαναν και χάρηκαν που την είδαν.

Καθώς η οικογένειά της την αγκάλιασε και τη φίλησε, με άγγιξε τόσο η αγάπη που είδα ώστε αναρωτήθηκα γιατί πληγώναμε τους Χριστιανούς με τον τρόπο που το κάναμε. Πάντα περιφρονούσα τα χαμόγελα που είχαν στα πρόσωπά τους όταν εμείς τους κριτικάραμε, τους βλάπταμε ή τους πληγώναμε. Συνήθιζα να λέω στον εαυτό μου ότι ήταν χαμόγελα κακίας, επειδή ήταν μια μειονότητα και δεν μπορούσαν να αντισταθούν σ’ εμάς τους μουσουλμάνους. Τώρα ξέρω το λόγο για τα χαμόγελα τους. Είναι η αγάπη τους, η συγχώρεση και η ανοχή προς τους εχθρούς τους. Είναι το χριστιανικό χαρακτηριστικό του να ειρηνεύεις.

Αφότου η DBA συναντήθηκε την οικογένειά της, πήγε πίσω στο σπίτι μαζί τους κι αυτοί την καλοδέχτηκαν με αγάπη και καλοσύνη, όπως λέει η Γραφή στην ιστορία για τον άσωτο υιό. Η μητέρα της της αγόρασε όμορφα ρούχα και ο πατέρας της της αγόρασε κοσμήματα. Γιόρτασαν τον ερχομό της στο σπίτι και επανέλαβαν τα λόγια της Αγίας Γραφής (η κόρη μας ήταν νεκρή και τώρα είναι ζωντανή, και ήταν χαμένη και τώρα βρέθηκε).

Υποβλήθηκε στο Συμβούλιο Κληρικών αίτηση να εγκρίνουν την επιστροφή της στον Χριστιανισμό, και εγκρίθηκε. Ένας Χριστιανός δικηγόρος ανέλαβε εθελοντικά να ζητήσει από το δικαστήριο να της δώσει πίσω το χριστιανικό της όνομα και την ταυτότητά της. Το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ της. Τώρα ζει στη Γαλλία όπου υπηρετεί στην Κοπτική Εκκλησία με το σύζυγο και την κόρη της.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Η μουσουλμανική «ανοχή» προς τους μη-μουσουλμάνους

Στο άρθρο αυτό συνοψίσαμε για σας τα όσα είπε πρόσφατα στο πρόγραμμα “Shariah and Life” («Σαρία και ζωή») στο al-Jazeera TV ο σεΐχης Yusuf al-Qaradawi, εξηγώντας σε ένα μουσουλμανικό κοινό ότι το Ισλάμ είναι μια θρησκεία ανοχής.

Ο Δρ al-Qaradawi ξεκίνησε τις παρατηρήσεις του αναφέροντας δύο κορανικούς στίχους: Ο πρώτος ήταν από τη sura Hud (11:118), όπου ο Μουχάμμαντ είπε ότι ο Αλλάχ θα μπορούσε να κάνει όλους τους ανθρώπους μουσουλμάνους, αν ήθελε. Ένας παρόμοιος στίχος βρίσκεται στη Yunus (10:99), όπου ο Αλλάχ υπενθύμισε στον Μουχάμμαντ ότι δεν θα μπορούσε να αναγκάσει τους ανθρώπους να γίνουν μουσουλμάνοι, δεδομένου ότι ο Αλλάχ ο ίδιος δεν το είχε κάνει.

Υπάρχουν τρία πράγματα που πρέπει να θυμάστε όταν ακούτε τέτοια κείμενα. Το πρώτο είναι ότι συνήθως γράφτηκαν στη Μέκκα, πριν ο Μουχάμμαντ γίνει στρατιωτικός ηγέτης, όταν στηριζόταν μόνο στο κήρυγμα του για να προσελκύσει οπαδούς (το αποτέλεσμα ήταν μια θεαματική αποτυχία). Μουσουλμάνοι μελετητές έχουν συμφωνήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ισλαμικής ιστορίας ότι πολλά, αν όχι όλα αυτά τα «ανεκτικά» εδάφια καταργήθηκαν από τα μεταγενέστερα και πιο μαχητικά τμήματα του Κορανίου τα γραμμένα στη Μεδίνα.

Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι οι στίχοι μέσα στο γενικό τους πλαίσιο συχνά διδάσκουν το αντίθετο της ανοχής και του ελέους. Η επόμενη στροφή στην Hud υπενθυμίζει στους ανθρώπους ότι οι μη-μουσουλμάνοι θα ριχτούν στην κόλαση, και οι στίχοι της σούρα Yunus πριν και μετά από τοεν λόγω απόσπασμα ενημερώνουν τους μη-μουσουλμάνους ότι θα είναι οι τελικοί χαμένοι και τα αντικείμενα της οργής του Αλλάχ.

Το τρίτο πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι η πρωταρχική διδασκαλία του Μουχάμμαντ ήταν ότι μόνο το Ισλάμ είναι αποδεκτό από τον Αλλάχ. Το Al-Imran, ένα κεφάλαιο του Κορανίου που γράφτηκε αργότερα στη Μεδίνα, το αναφέρει αυτό στο 3:19, και στους γύρω στίχους περιγράφει το μαρτύριο των μη-μουσουλμάνων στη μετά θάνατον ζωή. Ο Αλλάχ μπορεί να επιτρέπει σε κάποιους να μην είναι μουσουλμάνοι, και σε ορισμένες περιπτώσεις, εμποδίζει κάποιους από το να δεχτούν το Ισλάμ, αλλά όλοι αυτοί θα καταλήξουν να υποφέρουν στην κόλαση.

Ο Δρ al-Qaradawi συνέχισε με την ανάλυσή του για την «μουσουλμάνικη ανοχή». Όπως συμβαίνει πάντα, μίλησε από την πλευρά του κανόνα της πλειοψηφίας, την άνετη θέση όσων βρίσκονται στην εξουσία. Οι Μουσουλμάνοι βλέπουν συνήθως την πραγματικότητα μόνο από την πλευρά τους· δεν μιλούσε από τη σκοπιά ενός Κόπτη στην Αίγυπτο, ενός καθολικού στο νότιο Σουδάν, ενός Εβραίου στην Καζαμπλάνκα, ή ενός Χαλδαίου στη Μοσούλη. Είναι κάπως σαν να ακούμε έναν Αμερικάνο ιδιοκτήτη δούλων να μιλά για τα ωφέλη της δουλείας των δούλων του, αντί να τους επιτρέπει να πουν τις δικές τους ιστορίες.

Σύμφωνα με τον al-Qaradawi, οι Μουσουλμάνοι πάντα αντιμετωπίζουν με το μεγαλύτερο έλεος αυτούς τους τυχερούς ανθρώπους στους οποίους έφεραν το φως του Ισλάμ. Ποτέ δεν προσπάθησαν να εξαφανίσουν αυτούς τους ανθρώπους ή τις πεποιθήσεις τους (αυτό είναι δύσκολο να το κατανοήσουμε, με βάση τη συνολική εξαφάνιση των Χριστιανών και των Εβραίων της Αραβίας, η των Ζωροαστρών του Ιράν, και των Βουδιστών του Αφγανιστάν). Το μεγαλύτερο παράδειγμα της ανοχής των  μουσουλμάνων, σύμφωνα με τον Σεΐχη, είναι ότι το Ισλάμ επιτρέπει σε χριστιανές και Εβραίες γυναίκες να παντρεύονται άντρες μουσουλμάνους. Αγνοεί το γεγονός ότι τα παιδιά αυτών των γάμων θα πρέπει να ανατραφούν ως μουσουλμάνοι, ότι οι μουσουλμάνες γυναίκες δεν επιτρέπεται να παντρευτούν μη μουσουλμάνους άνδρες, και ότι σε περίπτωση διαζυγίου ή θανάτου του συζύγου οι μη μουσουλμάνες σύζυγοι δεν επιτρέπεται να τον κληρονομήσουν. Η απλή αλήθεια είναι ότι οι γάμοι μεταξύ των μη-μουσουλμάνων γυναικών και των μουσουλμάνων συζύγων τους δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αυξάνουν τη μουσουλμανική δύναμη και επιρροή.

Στη συνέχεια στην εκπομπή παίχτηκε απόσπασμα με τον Λιβανέζο καθηγητή χριστιανικής φιλοσοφίας Mushir Aoun. Ο Aoun υποστήριξε ότι η «ανοχή» είναι ένας ψευδεπίγραφος όρος στον αραβικό κόσμο, διότι το μόνο που σημαίνει είναι ότι η πλειοψηφία επιτρέπει στη μειοψηφία να έχει κάποια δικαιώματα, είτε πρόκειται για τη θρησκευτική μειονότητα των Αράβων χριστιανών ή για την πολιτική μειονότητα του Αράβων κοσμικών. Η ανοχή, σύμφωνα με τον Aoun, δεν μπορεί ποτέ να επιλύσει τις εντάσεις που υπάρχουν στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο, διότι η ανοχή ξεκινά με την προϋπόθεση ότι η πλειοψηφία κατέχει την αλήθεια και είναι πρόθυμη να παραχωρήσει ορισμένη από αυτή την αλήθεια, προς όφελος της μειονότητας. Η μόνη λύση σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι να οικοδομήσουμε ένα ίδρυμα χωρίς θρησκευτική επιρροή που δίνει απόλυτη ισότητα σε όλους τους ανθρώπους.

Ο σεΐχης έκλεισε το πρόγραμμα επαναλαμβάνοντας απλώς αυτό που είχε πει πριν από την παρέμβαση του καθηγητή: ότι το Ισλάμ δίνει δικαιώματα σε μη-μουσουλμάνους που ζουν σε μουσουλμανικές κοινωνίες. Δεν μας είπε βέβαια πόσο περιορισμένα είναι τα δικαιώματα αυτά, ούτε κάτω από ποιες προϋποθέσεις δίνονται… Φαίνεται ότι η έννοια του να ζουν όλοι οι άνθρωποι, Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί, Εβραίοι, ή άθεοι, με απόλυτη ισότητα δικαιωμάτων σε μια κοινωνία όπου οι μουσουλμάνοι είναι πλειοψηφία, είναι κάτι που ο Yusuf al-Qaradawi και οι λοιποί αυθεντικοί ισλαμιστές δεν μπορούν καν να κατανοήσουν.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (1)

Το παρόν άρθρο είναι τμήμα ενός μεγαλύτερου, τις συνέχειες του οποίου θα αναρτήσουμε διαδοχικά, δημοσιεύθηκε στις 24 Μαΐου του 2005 στο Frontpage Magazine και είναι χαρακτηριστικό του πώς σκληραίνει τον άνθρωπο η εμμονή σε ρατσιστικά και μισάνθρωπα πιστεύω. Σε αυτή τη δημοσίευση υπάρχει το 1ο και 2ο μέρος του άρθρου.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ

Του Ahmed Awny Shalakamy

Μέρος Α΄

Μεγάλωσα στη Γκίζα της Αιγύπτου. Ο πατέρας μου ήταν εργολάβος οικοδομών και είχε εμπλακεί σε ισλαμικές δραστηριότητες. Ήταν ο πρόεδρος μιας από τις τοπικές ισλαμικές οργανώσεις και ήταν υπεύθυνος να κάνει την πρόσκληση για την προσευχή. Επίσης παρέδιδε Ισλαμικά μαθήματα και μερικές φορές μιλούσε στο τζαμί την Παρασκευή.

Ο πατέρας μου μισούσε τους Χριστιανούς. Μου δίδαξε ότι είναι άπιστοι οι οποίοι αντιφάσκουν λέγοντας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός, ενώ το νοθευμένο βιβλίο τους έχει εδάφια που αποδεκνύουν ότι είναι ένας προφήτης. Ήταν όλα μέρος της ρητορικής που έχουμε συνηθίσει να ακούμε από μεγάφωνα τζαμιών που βουΐζουν, και από το ραδιόφωνο και τις κασέτες που παίζουν στους δρόμους. Σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, ένα παιδί Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο θηλάζει μίσος μαζί με το γάλα της μητέρας του.

Η οργάνωση του πατέρα μου δραστηριοποιούνταν σε πολλούς τομείς. Διαχειριζόταν έναν κοιτώνα για κορίτσια, ένα εργαστήριο, μια κλινική, έναν παιδικό σταθμό, ένα Madrassah για τη μελέτη του Κορανίου και ένα τμήμα για το κήρυγμα του Ισλάμ. Το κύριο ενδιαφέρον της οργάνωσής του ήταν να προσηλυτίζουν στο Ισλάμ με οποιοδήποτε μέσο.

Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του αείμνηστου προέδρου Anwar El Sadat, ο Μεγάλος Ιμάμης του αλ-Άζχαρ Mohamed Abdel Halim Mahmoud συμμετείχε σε συνωμοσία μαζί με τον αντιπρόεδρο του Σαντάτ κ. Hussein el Shafei. Ο Σεΐχης Keshk συμμετείχε επίσης σε αυτό το σχέδιο μαζί με τον Mohamed Osman Ismail, προηγούμενο κυβερνήτη του Assiut, και Mohamed Abdel Mohsen Saleh. Τόσο ο Ismail όσο και ο Saleh ήταν οι ιδρυτές των διαφόρων ισλαμικών ενώσεων προσηλυτισμού που πολλαπλασιάζονταν, και στις οποίες εμπλεκόταν ο πατέρας μου.

Ο στόχος των ομάδων αυτών ήταν να μετατρέψουν την Αίγυπτο σε ισλαμικό κράτος σε μια περίοδο 50 ετών. Το εν λόγω σχέδιο χρηματοδοτούσαν μέλη της Σαουδαραβικής βασιλικής οικογένειας, τα οποία σχετίζονταν με την κίνηση Wahabi και πρίγκιπες πετρελαίου από τον Κόλπο. Χρήματα δαπανήθηκαν αφειδώς ώστε χριστιανές γυναίκες και κορίτσια να αποπλανηθούν με κάθε δυνατό τρόπο. Το κόστος στη δεκαετία του εβδομήντα και στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα ήταν περίπου πέντε χιλιάδες αιγυπτιακές λίρες για την παγίδευση του κάθε κοριτσιού. Τα χρήματα μοιράζονταν, έτσι ώστε ο μουσουλμάνος που παρέσυρε τη χριστιανή γυναίκα σε μεταστροφή έπαιρνε το μισό του ποσού, και τα μέλη της αστυνομίας και οι ενώσεις που συνεργάζονταν έπαιρναν το άλλο μισό.

Το έργο των ενώσεων προσηλυτισμού στην Αίγυπτο εξακολουθεί να λαμβάνει χώρα και οι πληρωμές για τις δόλιες μεταστροφές είναι τώρα μεγαλύτερες. Σήμερα (2005) η μέση πληρωμή για μια συνηθισμένη κοπέλα είναι δέκα χιλιάδες αιγυπτιακές λίρες και μπορεί να φθάνει μέχρι και διακόσιες χιλιάδες αιγυπτιακές λίρες αν η κοπέλα είναι από μια γνωστή χριστιανική οικογένεια, ή είναι κόρη ενός καθηγητή πανεπιστημίου ή αναπληρωτή υπουργού, ή σχετίζεται με κάποιον από τον κλήρο.

Όπως και ο πατέρας μου, ήμουν και εγώ αναμεμειγμένος με μια ένωση προσηλυτισμού. Αφού έχουμε καταφέρει να μεταστρέψουμε μια χριστιανή γυναίκα, θα ανταγωνιζόμασταν τους χριστιανούς επιδεικνύοντας την στους δρόμους. Παίζαμε δυνατά μουσική και κυματίζαμε σημαίες, ενώ φωνάζαμε «Allahu Akbar» για να διακηρύξουμε τη νίκη του Ισλάμ. Επίσης φωνάζαμε συνθήματα για να ντροπιάσουμε τους χριστιανούς. Κανένας χριστιανός δεν θα στεκόταν εμπόδιο σ’ αυτές τις παρελάσεις, οι οποίες προστατεύονταν από την αστυνομία.

Αυτό ήταν μια συνήθης πρακτική μέχρι το 1985, όταν τέτοιες παρελάσεις απαγορεύτηκαν. Παρόλα αυτά, συνεχίσαμε την εκστρατεία μας για τη μεταστροφή χριστιανών γυναικών ούτως ή άλλως. Ήμασταν επικεντρωμένοι στην μεταστροφή χριστιανών κοριτσιών και γυναικών, επειδή πιστεύαμε πως αυτή ήταν η μεγαλύτερη μορφή ταπείνωσης για τους Χριστιανούς. Στην Ανατολή, η τιμή ενός άντρα είναι στην κόρη, την αδελφή ή τη σύζυγό του και έτσι το να ντροπιαστεί οποιαδήποτε από αυτές είναι η απόλυτη ταπείνωση για τον ίδιο.

Χρησιμοποιήσαμε κάθε είδους τεχνάσματα για να πάρουμε χριστιανές γυναίκες. Κατά κύριο λόγο προσπαθούσαμε να ελκύσουμε τα συναισθήματα και παρορμήσεις τους. Επίσης μπλέκαμε αυτές τις γυναίκες σε ηθικά σκάνδαλα κι αυτό το χρησιμοποιούσαμε για να τις εξαναγκάσουμε να κάνουν ό, τι θέλαμε. Αυτό είναι που έκανα, ενώ ασχολιόμουν με την ένωση προσηλυτισμού. Εκτός του ότι πληρωνόμουν για το έργο αυτό, ήμουν πεπεισμένος ότι λάμβανα μια πρόσθετη αμοιβή, διότι κάθε φορά που έκανα μια χριστιανική γυναίκα να ασπαστεί το Ισλάμ θα ανταμοιβόμουν με ένα στρέμμα γης στον παράδεισο.

Οι παρακάτω αφηγήσεις αφορούν τις γυναίκες που παρέσυρα στο Ισλάμ με παραπλανητικές μεθόδους.

Μέρος Β΄

NMA

Η NMA ήταν από το Κάιρο και πήγε στο κολέγιο στην πόλη όπου ζούσε η οικογένειά μου. Ήμουν τότε στο πρώτο έτος του κολλεγίου, και αυτή ήταν η πρώτη μου υπόθεση προσηλυτισμού.

Ήταν πολύ όμορφη. Είχε κάποιες φίλες μουσουλμάνες που μου είπαν ότι ήταν εύκολο να τη ρίξω. Κανόνισαν να την συναντήσω και έκανα εξάσκηση προσποιούμενος ότι ήμουν τρελά ερωτευμένος, κοιτάζοντάς την όλο επιθυμία και παριστάνοντας ότι έτρεμε η φωνή μου.

Όταν η NMA κι εγώ αρχίσαμε να μιλάμε, της έκανα κάποιες ερωτήσεις σχετικά με τη χριστιανική πίστη. Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αλλάξω τακτική αν ήθελα να την παγιδεύσω. Άρχισα να την πείθω ότι την αγαπούσα, και το συνέχισα ν’ ασχολούμαι μαζί της μέχρι που με ερωτεύτηκε. Οι φίλες της γνώριζαν τι συνέβαινε και με βοηθούσαν λέγοντάς της για την αγάπη μου γι’ αυτήν. Της είπα ότι θα μπορούσαμε να παντρευτούμε και να διατηρήσουμε τις διαφορετικές θρησκείες μας, καθώς το Ισλάμ επιτρέπει στους μουσουλμάνους να παντρεύονται γυναίκες από τους λαούς του Βιβλίου επειδή πίστευαν στον Θεό Την κατάφερα, και έμεινε έγκυος.

Πήγα μερικές φορές κρυφά μαζί της στην εκκλησία κι αγόρασα ακόμη και χριστιανικά βιβλία, εικόνες και τον άρτο για τη θεία κοινωνία, για να την πείσω ότι ήμουν θαυμαστής του Χριστιανισμού. Της είπα ότι θα ασπαζόμουν ευχαρίστως τον χριστιανισμό, αλλά δεν μπορούσα να το κάνω γιατί θα με θανάτωναν. Μετά της είπα ότι την αγαπούσα και δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτήν κι ότι αν εκείνη μεταστρεφόταν στο Ισλάμ, δεν θα σκοτωνόταν, καθώς ήταν έγκυος στο μωρό μας – τον καρπό της αγάπης μας.

Ήταν φοβισμένη και δεν ήξερε τι να κάνει. Εκείνη την εποχή, της ζήτησα να μη διακόψει τη σχέση της με την εκκλησία, να ενεργήσει όπως θα έκανε κανονικά και για καμουφλάζ να πήγαινε στην εκκλησία την Πέμπτη για την εξομολόγηση, την Παρασκευή για την κοινωνία και πάλι την Κυριακή για την Λειτουργία. On Saturday morning, she had an appointment with the person in charge at El Azhar. Ακολούθησε τις οδηγίες μου και μία ημέρα, σύμφωνα με τις εντολές μου, έφτασε με τη βαλίτσα της και χρυσά κοσμήματα, και περάσαμε τη νύχτα στο σπίτι μου στην οδό Gameat El Dewal El Arabia. Το Σάββατο το πρωί, είχε ένα ραντεβού με το υπεύθυνο στο αλ-Άζχαρ. Κανόνισα να το σκάσει στην πόλη όπου παρακολούθησε κολέγιο και όπου ζούσα μέχρι που τελείωσε τις σπουδές της. Τότε της άλλαξα το όνομά της σε Fatima El Zahra Mohamed Ali El Mahdi.

Οι προσπάθειες της οικογένειάς της και άλλων χριστιανών να την πάρουν πίσω ήταν μάταιες. Εξασφάλισα ότι ήταν αυτή που θα αρνιόταν σθεναρά να πάει πίσω, αφού οι συνάδελφοί μου και εγώ της κάναμε πλύση εγκεφάλου. Οι προσπάθειές μου ήταν επιτυχής, και ήμουν απόλυτα πεπεισμένος ότι ήταν τώρα λάτρευε τον αληθινό Θεό του Ισλάμ.

Πέντε εβδομάδες αφότου πέτυχα αυτή τη νίκη για το Ισλάμ και έλαβα την οικονομική αμοιβή μου, αποφάσισα ότι δεν ήθελα να κρατήσω αυτή την άπιστη πόρνη ως σύζυγό μου. Ήταν φθηνή για μένα και ήταν απλώς ένα αντικείμενο για αισθησιακή ευχαρίστηση. Πώς θα μπορούσα να έχω μαζί της ένα γιο που να έχει μέσα του αίμα των εν λόγω χριστιανών απίστων; Σκεφτόμουν. Τη διέταξα να κάνει άμβλωση και χρησιμοποίησα το νόμιμο δικαίωμά μου να την δείρω. Επίσης, την υποχρέωσε να εργαστεί για την τροφή της. Της είπα ότι έπρεπε να υπηρετεί τους μουσουλμάνους κυρίους της που έβαλαν μια στέγη πάνω από το κεφάλι της και έπρεπε να είναι ευγνώμων που την παντρεύτηκα και την έσωσα από την ντροπή της.

Άρχισα να σκέφτομαι να επαναλάβω το ίδιο παιχνίδι και πάλι με άλλες γυναίκες, έτσι ώστε να μπορέσω να εργαστώ για τη ζωή μου, τη θρησκεία μου και τη μετά θάνατον ζωή μου. Πίστευα ότι κάνοντας αυτό θα υπηρετούσα τη θρησκεία μου κάνοντας τους άπιστους να ασπαστούν το Ισλάμ· Θα εξυπηρετούσα τη ζωή μου με τις αμοιβές? Και θα εξυπηρετήσει τη μεταθανάτια ζωή μου αποκτώντας πολλά στρέμματα γραμμένα στο όνομά μου στον ουρανό. Επίσης θα είχα δωρεάν ένα καθαρότερο σπίτι. Εκείνη θα εργαζόταν για την τροφή της και όταν ήθελα να την χρησιμοποιήσω για ηδονή, θα ήταν η οδαλίσκη μου.

Χαιρόμουν να πληγώνω, να δέρνω και να εξευτελίζω τη Φατιμα (NMA). Ήμουν σίγουρος ότι δεν είχε πραγματικά ασπαστεί το Ισλάμ και ότι είχε μόνο παραδοθεί στα γυναικεία ένστικτά της. Όλα αυτά με έκαναν να θέλω περισσότερο να την εκδικηθώ. Η Φατίμα έμεινε μαζί μου για τρία χρόνια, επτά μήνες και δώδεκα ημέρες έως ότου μια Κυριακή το 1998 ασπάσθηκα τον Χριστιανισμό. Πριν γίνω χριστιανός ήμουν άθεος και απέφευγα τον καθένα. Αλλά, όπως συνέχιζα την έρευνά μου, πιστεύω ότι ο Ιησούς Χριστός μου έδειξε τον εαυτό Του.

Είπα στη σύζυγό μου σχετικά με την αλλαγή της πίστης μου. Εκείνη δεν με πίστεψε στην αρχή. Κατά τη διάρκεια αυτών των τριών ετών επτά μηνών και δώδεκα ημερών που η Φατιμα έμεινε μαζί μου, έκανα οκτώ κορίτσια ασπαστούν το Ισλάμ. Μετά που έγινα Χριστιανός, ζητούσα να αποκαταστήσω την κάθε μία από τις εννέα γυναίκες που μεταστράφηκαν εξαιτίας μου, καθώς και εκείνες τις οποίες είχε μεταστρέψει ο πατέρας μου. Τώρα προσεύχομαι για τις υπόλοιπες και συνεχώς παίρνω καλά νέα ότι το ένα κορίτσι επιστρέφει μετά το άλλο.

ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Κόπτισσες Χριστιανές “εξισλαμίζονται” με βιασμούς και ηλεκτροσόκ!

Το παρακάτω άρθρο, που δημοσιεύουμε με πλάγια γράμματα, υπάρχει στη διεύθυνση http://www.aina.org/news/20091223164421.htm με τον τίτλο «Χριστιανές εξισλαμίζονται με τη βία με την υποστήριξη του αιγυπτιακού κράτους» και ημερομηνία δημοσίευσης 23-12-2009 22:44:21. Γράφτηκε από την Mary Abdelmassih.

Κάιρο (AINA) – Το φαινόμενο της απαγωγής, βιασμού και αναγκαστικού εξισλαμισμού χριστιανών κοριτσιών στην Αίγυπτο, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το χριστιανικό τηλεοπτικό κανάλι «Life TV», το οποίο εκπέμπει από έξω από την Αίγυπτο έχει σχεδόν 60 εκατομμύρια Αραβόφωνους θεατές στην Αίγυπτο και σε όλο τον κόσμο.

Οι μαρτυρίες των θυμάτων και των οικογενειών τους, ήταν ένα σοκ για πολλούς, συμπεριλαμβανομένων των Αιγυπτίων Χριστιανών, δεδομένου ότι το θέμα είναι ταμπού για τα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης, «Ο ρόλος μας είναι να εκθέσουμε αυτούς που βρίσκονται πίσω από τα εγκλήματα αυτά,» είπε ο Rasheed El Maghreby, συντονιστής του προγράμματος.

Το πρόγραμμα προβλήθηκε στα μέσα Νοεμβρίου 2009, και είχε συνέντευξη του κ. Magdi Khalil, που είναι αυθεντία στις κοπτικές υποθέσεις και έχει προβεί σε επιτόπια έρευνα σχετικά με τον καταναγκαστικό εξισλαμισμό των χριστιανών ανηλίκων στην Αίγυπτο. Ο κ. Khalil εξήγησε ότι το φαινόμενο αυτό στη σημερινή του μορφή είναι σχεδόν 40 ετών, και τα περισσότερα από αυτά τα εγκλήματα μεταστροφής, με λίγες μεμονωμένες εξαιρέσεις, διεξάγονται από οργανωμένες συμμορίες εξισλαμισμού ή «μαφία εξισλαμισμού» – όρος που επινοήθηκε από τον ίδιο – οι οποίες χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από το κράτος και υποστηρίζονται από την Κρατική Ασφάλεια.

«Αυτές οι άκρως οργανωμένες συμμορίες διενεργούν συστηματικό σχεδιασμό,» λέει ο Χαλίλ. «Εκτός από τις βίαιες αναγκαστικές απαγωγές, άλλα πλάγια μέσα περιλαμβάνουν γοητεία, παραπλάνηση, ψυχολογική πίεση, οικονομικό πειρασμό, συναισθηματικές σχέσεις που καταλήγουν σε βιασμό και φωτογραφίες που ελήφθησαν για να εκβιάσουν τη μεταστροφή των θυμάτων, και την εξάπλωση φόβου στις καρδιές των οικογενειών τους. Μετατρέπουν την ανήλικη σε ένα συντετριμμένο, ταπεινό, και υποτακτικό πρόσωπο που αφήνεται να παρασυρθεί σ’ ένα δρόμο που θα ήταν αδύνατον να πάρει υπό κανονικές συνθήκες, ή σε μια ατμόσφαιρα οικογενειακής ή νομικής προστασίας, και με την ελεύθερη θέλησή της.»

Το τηλεοπτικό πρόγραμμα πρόβαλε τρεις περιπτώσεις θυμάτων που έριξαν φως στην τελείως μειονεκτική θέση των πληγεισών οικογενειών απέναντι στη «μαφία εξισλαμισμού», λόγω της πλήρους έλλειψης υποστήριξης, αν όχι συμπαιγνίας, των αρχών.

Η Ingy Adel, 16 ετών τώρα, απήχθη σε ηλικία 12 ετών ενώ πήγαινε στο σχολείο καθώς την αναισθητοποίησαν και την έριξαν σε ένα αυτοκίνητο. «Με πήγαν σ’ ένα δωμάτιο με έναν άνδρα που ονομάζεται Σουλτάν, ο οποίος μου έδεσε τα χέρια μου πίσω από την πλάτη μου και με βίασε,» είπε η Ingy. Τέσσερις άνδρες ακολούθησαν τον Σουλτάν βιάζοντάς την, «καθώς ο κάθε ένας από αυτούς με βίασε ένιωσα ότι ήταν εχθρός τους. Με ξυλοκόπησαν άγρια.» Είπε ότι για έναν ολόκληρο μήνα της έδιναν ναρκωτικά και τη βίαζαν, «περισσότεροι από 50 άνδρες με βίασαν.» Μετά από δύο μήνες και μόνο μέσα από τις προσπάθειες του πατέρα της, βρέθηκε και την έφεραν πίσω στο σπίτι. Όταν κατήγγειλαν την αξιόποινη πράξη στην Κρατική Ασφάλεια ο αξιωματικός την έδειρε για να αλλάξει την κατάθεσή της και να πει ότι έφυγε μακριά από την οικογένειά της με τη θέλησή της. «Μέχρι σήμερα δεν έχουν κάνει τίποτα γι ‘αυτό και δεν θα κάνουν τίποτα, επειδή είμαι Χριστιανή,» είπε με αναφιλητά Ingy (βλ. το πρώτο βίντεο πιο κάτω).

Ένα άλλο θύμα ήταν η Amal Zaki από τη Mahalla el -Kubra. «Δέχθηκα στο χώρο εργασίας μου ένα τηλεφώνημα, που με ενημέρωσε ότι ο πατέρας μου ήταν άρρωστος και βρισκόταν στο νοσοκομείο και ήθελε να με δει επειγόντως. Μια συνάδελφος με μπούρκα προσφέρθηκε να με συνοδεύσει. Έξω ήταν ένα αυτοκίνητο γεμάτο σεΐχηδες, και όταν αρνήθηκα να μπω, με έσπρωξαν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, και ξύπνησα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο στο Dar el Eftah [Αρχή Ισλαμικής Νομοθεσίας συνδεδεμένης με το Πανεπιστήμιο Al-Azhar]. Ήξερα ότι ήμουν παντρεμένη με κάποιον Ahmed Ramadan, τον εξάδελφο της συναδέλφου μου με τη μπούρκα. Με έδεσε στο κρεβάτι, μετά από τρεις ώρες με πήγαν στο νοσοκομείο με αιμορραγία.» Ο πατέρας της Amal συνέχισε την ιστορία: «Πήγα στην Κρατική Ασφάλεια και με διαβεβαίωσαν ότι θα την πάρουν πίσω, αλλά απλά με κορόιδευαν. Ήξεραν όλοι ήδη πού ήταν ήταν η κόρη μου. Όταν ανέφερα τον Ahmad Ramadan στην αστυνομία, είπε στην έκθεση της αστυνομίας ότι η Κρατική Ασφάλεια του είπε να παντρευτεί την Αμάλ, να την πάει στο Κάιρο για τη μεταστροφή στο Ισλάμ, και μετά από 9 ημέρες να της δώσει διαζύγιο. Παρουσίασε έγγραφα προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του.» Η Αμάλ επεστράφη 9 μήνες αργότερα, αφότου ο πατέρας της κατέβαλε λύτρα στους απαγωγείς της. Αν και ποτέ δεν πήγε στο Al-Azhar για να μεταστραφεί στο Ισλάμ, έχει ακόμη ένα πιστοποιητικό μεταστροφής.

Ένα άλλο περιστατικό περιγράφηκε από έναν χωρικό ο οποίος είπε ότι η κόρη του, που ήταν κάτω των 16 χρονών, απήχθη καθώς πήγαινε στο κοντινό παντοπωλείο. Όταν ανέφερε το θέμα στην αστυνομία, του είπαν ότι προκαλούσε «θρησκευτική σύγκρουση.» Είπε: «Ζήτησα να δω την κόρη μου μόνο για 10 λεπτά, αλλά αρνήθηκαν. Ήμουν υπό κράτηση στο αστυνομικό τμήμα, μέχρις ότου ο αξιωματικός δέχθηκε ένα τηλεφώνημα ότι είχαν πάρει την κόρη μου μακριά.» Είπε ότι η αστυνομία τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το χωριό. «Η κόρη μου επέστρεψε στο χωριό 3 μέρες αφότου έφυγα. Έχουν καταλάβει το σπίτι μου με τη βία και τώρα η κόρη μου ζει σ ‘ αυτό με το μουσουλμάνο σύζυγό της (βλ. το δεύτερο βίντεο πιο κάτω).

«Αυτό είναι κτηνώδης βία. Όσο είναι προς όφελος του Ισλάμ, όλες οι αρχές συμπράττουν μαζί σαν να είναι ‘ένοπλη εισβολή’. Η Σαρία είναι πάνω από το νόμο και το Ισλάμ πάνω από το έθνος», δήλωσε ο Χαλίλ.

Η τελευταία απάτη που αναφέρθηκε στο πρόγραμμα της τηλεόρασης είναι ότι μουσουλμανικές συμμορίες που ντύνονται σαν Κόπτες ιερείς, προσφέρουν μια μεταφορά με αυτοκίνητο στα κορίτσια των χριστιανών και στη συνέχεια τα απαγάγουν. «Η Κοπτική Εκκλησία έχει προειδοποιήσει το εκκλησίασμά της να μην βάζουν κάθε άγνωστο πρόσωπο που είναι ντυμένο σαν ιερέας στα σπίτια τους και να μη δέχονται τη μεταφορά με το αυτοκίνητο», δήλωσε ο Χαλίλ.

Πολλές διεθνείς οργανώσεις έχουν επικρίνει την Αίγυπτο όσον αφορά τον αναγκαστικό εξισλαμισμού των ανηλίκων, μεταξύ των οποίων είναι η Διεθνής Έκθεση Θρησκευτικής Ελευθερίας (International Religious Freedom report) από το 2005 ως το 2009, η Έκθεση της Επιτροπής του Ελσίνκι (Helsinki Commission Report) της 9ης Νοεμβρίου 2006, η Έκθεση του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch Report) της 12ης Νοεμβρίου του 2007, και στις 10 Νοεμβρίου 2009, η Διεθνής Χριστιανική Αλληλεγγύη (Christian Solidarity International) εξέδωσε έκθεση που αναφέρει 25 περιπτώσεις αναγκαστικού εξισλαμισμού ανηλίκων.

Ο Κόπτης Πάπας Shenouda διαμαρτυρήθηκε ήδη από τις 17 Δεκεμβρίου του 1976, κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια, λέγοντας: «Υπάρχει μια πρακτική να μεταστρέφουν κορίτσια Κόπτισσες, να τα βάζουν να ασπάζονται το Ισλάμ και να παντρεύονται υπό καθεστώς τρόμου με μουσουλμάνους συζύγους.» Απαίτησε τα κορίτσια που απήχθησαν να επιστρέψουν στις οικογένειές τους.

Ο σεΐχης Fawzy al-Zafzaf, πρώην επικεφαλής της επιτροπής του Azhar για το διαθρησκευτικό διάλογο είπε στην εφημερίδα Al-Destoor στις 17 Νοεμβρίου, 2009, ότι δεν αμφισβητεί την ύπαρξη των περιπτώσεων απαγωγών και αναγκαστικού εξισλαμισμού των Κοπτισσών κοριτσιών στην Αίγυπτο. Κάλεσε την κυβέρνηση να παρέμβει για να σταματήσουν οι πράξεις αυτές, με την επιβολή δίκαιων κυρώσεων σε αυτούς που τις διαπράττουν.

Ο Πάπας Shenouda προειδοποίησε κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης στις 17 Μαρτίου 2004, ότι έλαβε χιλιάδες επιστολές για απαγωγές των χριστιανών κοριτσιών μέσω ορισμένων ισλαμικών αλυσίδων καταστημάτων, που τα παρασύρουν με το να τους λένε ότι κέρδισαν ένα έπαθλο και πρέπει να πάνε σε έναν πιο πάνω όροφο του κτιρίου για να το πάρουν.

«Οι Χριστιανοί ακτιβιστές που εργάζονται σε περιπτώσεις απαγωγών και αναγκαστικού εξισλαμισμού ξέρουν καλά ποιοι είναι οι οργανισμοί, οι αξιωματικοί Κρατικής Ασφαλείας και οι επιχειρηματίες που υποστηρίζουν τις συμμορίες εξισλαμισμού,» εξήγησε.

Σύμφωνα με την κα Rasha Nour, αρχηγό του οργανισμού Egypt4Christ, ο οποίος ειδικεύεται στις απαγωγές ανηλίκων, η χρηματοδότηση για τους εξισλαμισμούς προέρχεται από ένα οικονομικό δίκτυο δεκάδων εταιρειών, φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και τραπεζών όπως η Τράπεζα της Ισλαμικής Αλληλεγγύης, η Ισλαμική Τράπεζα Φαϊζάλ (Faisal Islamic Bank), η η Ισλαμική Τράπεζα του Ντουμπάι (Dubai Islamic Bank), και ο Οργανισμός Islamic Relief Organization, καθώς και πολλές εταιρείες που δημιουργούνται μέσω του ξεπλύματος χρήματος, και οι οποίες εποπτεύονται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Εξηγώντας τις δυσκολίες στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Χαλίλ δήλωσε: «Δυστυχώς, κανείς δεν μπορεί να συζητήσει αυτό το θέμα, ούτε ο Αιγύπτιος Υπουργός Οικογένειας Mosheera Khattab ούτε κανένα ερευνητικό ίδρυμα, καθώς θα τους πουν «το θέμα αυτό ανήκει στην Κρατική Ασφάλεια, η οποία διαχειρίζεται το Κοπτικό Χαρτοφυλάκιο όπως θέλει». Δεν βλέπει να υπάρχουν προοπτικές για οποιαδήποτε βελτίωση σε σχέση με το κοπτικό χαρτοφυλακίου πριν να το πάρουν από την Κρατική Ασφάλεια και το διαχειριστούν ως πολιτικό ζήτημα.

Ο Χαλίλ κατηγόρησε ως συνένοχο το αιγυπτιακό κράτος, με τις εκτελεστικές, νομοθετικές και δικαστικές αρχές του.

Ο ρόλος της Κρατικής Ασφαλείας είναι εμφανής και ζωτικής σημασίας σε όλες τις περιπτώσεις απαγωγής: «Ξέρουν που είναι τα κορίτσια, και αποκρύπτουν πληροφορίες από τις οικογένειές τους.»

Παρά την ύπαρξη νόμων στην Αίγυπτο που καθορίζουν ως κατώτατο ορίο ηλικίας για την μεταστροφή στο Ισλάμ τα 21 έτη, και απαγορεύουν από νομική άποψη τον γάμο ενός κοριτσιού ηλικίας κάτω των 18 χωρίς τη συγκατάθεση του γονέα ή κηδεμόνα του, «θα βρείτε ακόμη fatwas (θρησκευτικά διατάγματα) που εκδίδονται για να δικαιολογήσουν αυτές τις εγκληματικές ενέργειες, «λέει ο Χαλίλ.

Ο πρόεδρος της επιτροπής Fatwa του Al-Azhar, σεΐχης Αμπντουλάχ Mogawer, μιλώντας στο Αλ-Arabya-net δικαιολόγησε το γάμο δύο ανήλικων κοριτσιών χριστιανών (15 και 17 ετών, όταν απήχθησαν) λέγοντας ότι αποδέχονται τον εξισλαμισμό στην ηλικία των 16. «»Σύμφωνα με τη Σαρία, το βασικό κριτήριο για να είναι έγκυρος ο γάμος για το κορίτσι είναι το να έχει φτάσει στην εφηβεία, δεν συνδέεται με κάποια συγκεκριμένη ηλικία. Η Άισα παντρεύτηκε [ολοκλήρωσε το γάμο της, δηλ. έκανε σεξ με] τον Προφήτη στην ηλικία των 9. Μερικά κορίτσια μπορούν να φθάσουν στην εφηβεία στα 14 ή 15 χρόνια τους, ανάλογα με τη σωματική τους ανάπτυξη», δήλωσε ο Mogawer.

«Παρά τη διεθνή και τοπική καταδίκη, ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα γι ‘αυτό από το κράτος. Είναι μεγάλη ντροπή για την αιγυπτιακή κυβέρνηση να είναι συνεργός σε αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», σχολίασε ο Χαλίλ.

Ορίστε και αποσπάσματα εκπομπής με τις μαρτυρίες. Στο πρώτο, που έχει και αγγλικούς υπότιτλους, θα δείτε πολύ περισσότερες λεπτομέρειες για την απαγωγή της Αμάλ. Η κοπέλα βρισκόταν αιχμάλωτη με άλλες χριστιανές που είχαν απαχθεί και τους έκαναν μέχρι και ηλεκτροσόκ! Της έβγαλαν πιστοποιητικό μεταστροφής στο Ισλάμ και μέχρι τώρα την καταμετρούν ως μεταστραφείσα και όχι ως χριστιανή!

Αφού γνωρίζετε όλα αυτά, δείτε και ένα βίντεο όπου δύο πρώην Κόπτισσες Χριστιανές διαβεβαιώνουν ότι μεταστράφηκαν στο Ισλάμ με τη θέλησή τους και δεν θέλουν να βγαίνει η μητέρα τους στην τηλεόραση (al-Hayt TV) και να λέει ότι τς απήγαγαν. Προσέξτε τον κλειστό χώρο όπου τραβήχτηκε το βίντεο, τα μάτια των κοριτσιών που είναι σαν να έχουν πάρει φάρμακα, το πώς τραυλίζουν και κομπιάζουν, και τη νευρική κατάπτωση της πρώτης που ξεσπάει σε κλάματα. Ο μουσουλμάνος που ανέβασε το βίντεο προφανώς καταλαβαίνει ότι η κατάσταση των κοριτσιών θα κινήσει υποψίες, κι έτσι σημειώνει στην περιγραφή του βίντεο ότι «αυτά τα δυο κορίτσια είναι κουρασμένα, όπως πολλοί από τους Κόπτες που με τη θέλησή τους ασπάστηκαν το Ισλάμ, από τους εξτρεμιστές Κόπτες που τους θέλουν πίσω στον Χριστιανισμό… Ζητάνε προστασία…» Και όπως είναι φυσικό, λογοκρίνει τα σχόλια που του χαλάνε τη σούπα! Είμαστε σίγουροι ότι ακόμα κι αν αυτά τα δυο κορίτσια βρεθούν και σωθούν, το βίντεο αυτό δεν θα κατέβει και οι αφελείς μουσουλμάνοι θα εξακολουθήσουν να σχολιάζουν από κάτω «μπράβο, πολύ καλά κάνατε και ήρθατε στην αληθινή πίστη» κ.α.

Παρακαλούμε όσους Χριστιανούς διαβάζουν αυτές τις γραμμές να προσευχηθούν για τη σωτηρία αυτών των κοριτσιών και κάθε Χριστιανής και μη, που πέφτει θύμα αυτών των εγκληματιών.

Κάθε φορά που ακούτε ότι αυξάνονται οι πιστοί του Ισλάμ, να ξέρετε ότι αυτοί που σας παρουσιάζουν τους αριθμούς αύξησης καταμετρούν μέσα σε αυτούς – εκτός από τα παιδιά που κάνουν οι ήδη Μουσουλμάνοι και τους αφελείς Δυτικούς που ξεγελιούνται από την προπαγάνδα που τους πουλάνε οι προσηλυτιστές στη Δύση –  και τα κορίτσια θύματα των καταναγκαστικών εξισλαμισμών στην Αίγυπτο και την Ινδία κ.α.

Και μια παρατήρηση: Η Χριστιανή που όταν ήταν 12χρονη απήχθη και βιάστηκε πό 50 άνδρες, είναι μαζί με την οικογένειά της που τη βοηθά όπως μπορεί και της παρέχει ψυχολογική στήριξη. Το ίδιο ισχύει και για όσα άλλα θύματα της εγκληματικής «μαφίας εξισλαμισμού» επιστράφηκαν στις οικογένειές τους, καθώς όλα έχουν βιαστεί κι όλα προέρχονται από οικογένειες Αράβων. Αν είναι αλήθεια οι ισχυρισμοί των μουσουλμάνων απολογητών ότι οι «φόνοι τιμής» απαντώνται σε όλους τους Άραβες και όχι μόνο στους Μουσουλμάνους, γιατί οι Χριστιανοί αυτοί Άραβες φροντίζουν τις κόρες τους και δεν τις σκότωσαν, όπως κάνουν με τις βιασμένες συγγενείς τους οι Ιορδανοί κι άλλοι Μουσουλμάνοι;

Και μην ξεχνάτε… Στο Ισλάμ δεν υπάρχει καταναγκασμός στη θρησκεία! Σύντομα θα δημοσιεύσουμε μαρτυρία πρώην Ισλαμιστή που θα μας το αποδείξει, καθώς αφηγείται με λεπτομέρειες πώς αυτος και η παρέα του «εξισλάμιζαν» Χριστιανές στην Αίγυπτο, με το αζημίωτο… Μείνετε συντονισμένοι.

ΘΥΜΑ ΤΗΣ “ΤΖΙΧΑΝΤ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ” ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΟ ΧΑΡΟ ΑΠ’ ΤΗ ΜΑΝΤΙΛΑ