ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (5)

Αν και η κα Sh. Sh. H ήταν χριστιανή, δεν ήξερε τίποτα σχεδόν για το Χριστιανισμό, εκτός από το χρυσό σταυρό που φορούσε στο λαιμό της. Λέει ότι, ενώ φοιτούσε στο κολέγιο, ήταν ατίθαση και προκάλεσε πολλά προβλήματα για την οικογένειά της. Στη συνέχεια συνάντησε έναν πιστό Χριστιανό που ήθελε να την παντρευτεί, παρά την συμβουλές του κλήρου και παρά τη θέληση της οικογένειάς του. Μετά το γάμο τους, ήταν πιστή σε αυτόν για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Αν και είχαν δύο πολύ όμορφα αγόρια, ήταν δυσαρεστημένη με το σύζυγό της.
H Κα Sh. Sh. H εργάστηκε στο σχολείο όπου συνάντησε τον Khalid Abdel Rahman Mekawy. Άρχισε να γυρίζει με τον Khalid. Επειδή ήταν φτωχός, συνήθιζε να παίρνει τα χρήματα του συζύγου της και να τα δίνει σ’ αυτόν. Το σχολείο ήταν μακριά από εκεί που ζούσε, γεγονός που τη διευκόλυνε να έχει αυτή τη σχέση.

Ο Khalid μου μίλησε για τη σχέση τους και του είπα ότι θα μπορούσα να του απονείμω μια ανταμοιβή 7000 LE (αιγυπτιακές λίρες), ή, ενδεχομένως, 10000 LE, αν ήταν σε θέση να την κάνει να ασπαστεί το Ισλάμ. Κανόνισα να έχουν σεξουαλική επαφή σε ένα διαμέρισμα και στη συνέχεια ειδοποίησα την αστυνομία ηθών που ήρθε να τους συλλάβει.
Ενώ ήταν στο αρχηγείο της αστυνομίας ηθών, η κα Sh. Sh. H βρέθηκε αντιμέτωπη με δύο επιλογές, είτε να γραφτεί μια επίσημη αναφορά και να αντιπροσωπευθεί η υπόθεσή της στο DA ή, αν ήθελε να αποφύγει το σκάνδαλο, θα μπορούσε να απελευθερωθεί προσωρινά, προκειμένου να συσκευάσει τα ρούχα της και στη συνέχεια να επιστρέψει συνοδευόμενη από τον Mohamed Abdel Zaher, ένα δικηγόρο, στο Al-Azhar, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για τη μεταστροφή της. Της είπαν, επίσης, να κάνει αγωγή κατά του χριστιανού συζύγου της ζητώντας την πλήρη επιμέλεια των παιδιών της, μια που ήταν τώρα οπαδός του Ισλάμ. (Σύμφωνα με το αιγυπτιακό δίκαιο, αν ένας από τους γονείς μεταστραφεί στο Ισλάμ αυτός ο γονέας θα έχει την πλήρη επιμέλεια των παιδιών που είναι κάτω των 18 ετών.) Γνωρίζοντας αυτό, ο σύζυγός της πήρε τα παιδιά και εξαφανίστηκε μέχρι που ένας ιερέας κανόνισε γι ‘αυτόν να φύγει από τη χώρα.
Η κα Sh. Sh. H δεν άλλαξε το όνομά της μετά τη μεταστροφή στο Ισλάμ. Ο Khalid πήρε την αμοιβή του από 10000 LE και την έδωσε στην φτωχή οικογένειά του. Έζησε μαζί της και στηρίχθηκε σε δωρεές από μουσουλμανικές οικογένειες που ήθελαν να τον ανταμείψουν επειδή έφερε νίκη στο Ισλάμ. Ωστόσο, παρά αυτές τις ανταμοιβές, ήταν ακόμα φτωχός και εκείνη έζησε μαζί του σε δύσκολες συνθήκες για δύο χρόνια. Η υγεία της επιδεινώθηκε εξαιτίας του υποσιτισμού. Έγινε επίσης μελαγχολική γιατί δεν μπορούσε να δει τα παιδιά της. Προσπάθησε να αυτοκτονήσει σε περισσότερες από μία περιπτώσεις.
Αφού βαφτίστηκα, ο πατέρας της ήρθε σε επαφή με τον Khalid μέσω εμού και τον πλήρωσε 100000 LE για να της δώσει διαζύγιο. Όταν ο πατέρας της την είδε, δεν μπορούσε να την αναγνωρίσει γιατί έδειχνε τόσο χάλια. Όλες οι νομικές διαδικασίες έγιναν με το Συμβούλιο Κληρικών για να επανενταχθεί ως Χριστιανή. Ένας εθελοντής Χριστιανός δικηγόρος την βοήθησε να κερδίσει την υπόθεσή της.
Αν και ο σύζυγός της δεν την δέχτηκε πίσω, της επιτρέπει να βλέπει τα παιδιά της τακτικά και τώρα ζει με τη μητέρα και τον αδελφό της σε μία από τις πόλεις της ακτογραμμής.

Εξομολογήσεις ενός πρώην Ισλαμιστή Νο 4

Επίθεση με οξύ σε 15χρονη Αιγύπτια μουσουλμάνα που έγινε xριστιανή

Της Mary Abdelmassih

Από τη σελίδα http://www.aina.org/news/20100416201043.htm

(AINA) — Η Dina el-Gowhary, το 15χρονο κορίτσι από την Αίγυπτο που γεννήθηκε μουσουλμάνα και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, υποβλήθηκε σε επίθεση με οξύ. Αυτή είναι η τελευταία σε μια σειρά από αποτυχημένες απόπειρες μουσουλμάνων φανατικών εις βάρος της και του πατέρα της, του 57χρονου Πέτρου Αθανασίου (Maher el-Gowhary), ο οποίος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό 35 χρόνια πριν. Αρκετά Fatwa έχουν εκδοθεί ζητώντας το «χύσιμο του αίματός του,» κάτι που θέτει τη ζωή τους σε συνεχή κίνδυνο εν όψει των αντιδραστικών και υποστηρικτών της επιβολής των ισλαμικών νόμων περί αποστασίας, που απαιτούν το θάνατο όσων μεταστρέφονται από το Ισλάμ.

Η Dina είπε ότι πριν από τρεις εβδομάδες, καθώς τόλμησε να βγει με τον πατέρα της έξω από την κρυψώνα τους στην Αλεξάνδρεια για να πάρουν εμφιαλωμένο νερό, η ζακέτα της πυρπολήθηκε από οξύ που έριξαν πάνω της. «Ο πατέρας μου μου έβγαλε γρήγορα τη ζακέτα μου πριν η φωτιά φτάσει στα χέρια μου. Από τότε φοβάμαι και τρέμω να βγω στο δρόμο, με ή χωρίς τον πατέρα μου.»

Μέσα από μια συνέντευξη που προβλήθηκε με την υποστήριξη των Freecopts, η Dina απηύθυνε ανοικτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Μουμπάρακ, παρακαλώντας τον να σώσει εκείνη και τον πατέρα της και να τους επιτρέψει να εγκαταλείψουν την Αίγυπτο.

Είπε ότι είχε γράψει στο παρελθόν στον Πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος πήρε το μήνυμά της και της απάντησε (Aina 11.17.2009 ). Έχει αναφερθεί ότι οι el-Gowharys συναντήθηκαν με την αμερικανική Επιτροπή Διεθνούς Θρησκευτικής Ελευθερίας (US Committee on International Religious Freedom) στην τελευταία επίσκεψη που πραγματοποίησαν πέρυσι στην Αίγυπτο, τον Ιανουάριο του 2010, και ότι έχουν ζητήσει άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες (Fox News video).

Η Dina διερωτάται κατά πόσον θα λάβει την ίδια προσοχή από τον Πρόεδρο Mubarak, όπως από τον Πρόεδρο Ομπάμα. «Θα ακούσει και θα μας δώσει ένα χέρι βοήθειας, αν, όπως ισχυρίζονται, πραγματικά δεν κάνει διάκριση μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών πολιτών;» Ρώτησε τον Αιγύπτιο Πρόεδρο, ο οποίος πρόσφατα έγινε παππούς ενός κοριτσιού «Δέχεστε ότι η εγγονή σας θα ζήσουν με τις ίδιες συνθήκες που ζω εγώ; Δεν έχω σπίτι, είμαι πάντα φοβισμένη όταν πάω στην εκκλησία ή ακόμη και όταν βγαίνω στο δρόμο, δεν έχω φίλους ούτε και εκπαίδευση.»

Στην επιστολή της προς τον Πρόεδρο Μουμπάρακ, η Dina εξέφρασε τη βαθιά αγωνία της για την κακομεταχείριση και τα συνεχή προβλήματα που συναντά παντού όπου πηγαίνει, τα οποία περιλαμβάνουν ξυλοδαρμούς και ταπεινώσεις. Λέει πώς «λόγω της αγάπης της για τον Ιησού» άφησε τη μουσουλμάνα μητέρα της και πήγε να ζήσει με τον χριστιανό πατέρα της, εγκαταλείποντας το σχολείο όπου διωκόταν από δασκάλους και μαθητές. «Με είχαν απειλήσει πολλές φορές στο παρελθόν. Μια φορά επιστρέφοντας από το σχολείο, ένας γενειοφόρος νεαρός βγήκε από ένα αυτοκίνητο, με σήκωσε από τα ρούχα μου από το έδαφος και με προειδοποίησε ότι αν ο πατέρας μου και εγώ δεν επιστρέψουμε στο Ισλάμ, θα μας σκοτώσουν και τους δυο μας.»

Η Dina, που τώρα για τα τελευταία δύο χρόνια ζει με τον πατέρα της, πρέπει να μετακινείται μαζί του από το ένα μέρος στο άλλο σε αναζήτηση προσωπικής ασφάλειας και για τους δύο, εν όψει των πολλών απειλών που αντιμετωπίζουν από τότε που ο πατέρας της δήλωσε την μεταστροφή του στον Χριστιανισμό και την επιθυμία του να αλλάξει τον θρησκευτικό του προσδιορισμό στα επίσημα έγγραφα.

Τον Ιούνιο του 2009 ένα δικαστήριο απέρριψε το αίτημά του να διατάξει την Πολιτική Γραμματεία να αλλάξει τον θρησκευτικό προσδιορισμό του στην ταυτότητά του ώστε να αντικατοπτρίζει τη χριστιανική θρησκεία του και το Χριστιανικό όνομά του, το Πέτρος Αθανάσιος. Η απόφαση του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι η θρησκευτική μεταστροφή ενός μουσουλμάνου είναι εναντίον του ισλαμικού νόμου της Σαρία και συνιστά απειλή για τη «Δημόσια Τάξη» στην Αίγυπτο. [Ο Πέτρος Αθανάσιος] άσκησε έφεση κατά της απόφασης του Δικαστηρίου (Aina 6/16/2009).

Στην συνέντευξη με τους Freecopts, η Dina λέει ότι ελπίζει ότι ο πρόεδρος Μουμπάρακ θα τους βοηθήσει να φύγουν από την Αίγυπτο για να μπορέσουν να ζήσουν φυσιολογικά και για να συνεχίσει την εκπαίδευσή της.

Στην οικογένεια el-Gowhary είχε απαγορευθεί η αναχώρηση από την Αίγυπτο στις 17 Σεπτεμβρίου 2009 χωρίς κανένα νομικό λόγο. Τους είπαν, ωστόσο, ότι η διαταγή προήλθε από μια ανώτερη αρχή. Ο Maher λέει ότι μέχρι σήμερα, δεν ξέρει γιατί του έχει απαγορευθεί το να ταξιδέψει και ποια ακριβώς αρχή του το απαγόρευσε (Aina 9/26/2009).

Εξήγησε, σε μια συνέντευξη με τους Freecopts αυτή την εβδομάδα, τις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες υπό τις οποίες ζουν, κυνηγημένοι όλη την ώρα και με πολλές απόπειρες κατά της ζωής τους. «Είναι μόνο λόγω της Χάρης και της Προστασίας του Θεού, που είμαστε ακόμα ζωντανοί μέχρι σήμερα», προσθέτει.

«Γιατί κατάσχεσαν τα διαβατήρια μας; Τι λάθος έχουμε κάνει;» είπε η Dina. «Το μόνο πράγμα που κάναμε είναι ότι αγαπήσαμε τον Ιησού με όλη την καρδιά μας και μεταστραφήκαμε στον Χριστιανισμό.» Η έφηβη τόνισε πως ό,τι και αν κάνει ή θα κάνει η κυβέρνηση τους για να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν τον Χριστιανισμό, είναι μάταιο. «»Εμείς ποτέ δεν θα αφήσουμε τον Χριστιανισμό και ποτέ μα ποτέ δεν θα επανέλθουμε στο Ισλάμ. Ο Ιησούς είναι απλώς χαραγμένος στις καρδιές μας», είπε.

Ασπάζονται το Ισλάμ πολλοί Δυτικοί; Αποστάτης, πρώην ιεραπόστολος του Ισλάμ, αποκαλύπτει

Στη συνέντευξη αυτή ένας πρώην μουσουλμάνος ιεραπόστολος λέει επιτέλους την αλήθεια για τη δήθεν ραγδαία αύξηση του Ισλάμ στην Αγγλία, και τον αριθμό των πιστών μουσουλμάνων και των κρυφών χριστιανών σε ισλαμικές χώρες. Υπάρχει στα αγγλικά στο   http://www.aoiusa.org/blog/2010/02/a-muslim-preacher-converts-to-orthodoxy/ (και σε αναδημοσίευση εδώ http://www.oodegr.com/english/empeiries/muslim_preacher_convert.htm) στα ρωσικά εδώ, στα γαλλικά εδώ στα πορτογαλικά εδώ.

————————————————————————

Συζητάμε στο Λονδίνο με ένα νέο Ορθόδοξο Χριστιανό που βαφτίστηκε σήμερα με το όνομα Δανιήλ. Το Δανιήλ απέχει πολύ απ’ το να είναι μουσουλμανικό όνομα [στην πραγματικότητα, υπάρχει ως μουσουλμανικό όνομα, αλλά είναι πολύ σπάνιο]. Αν και πληροφορίες σχετικά με τη μεταστροφή του, αναπόφευκτα θα κυκλοφορήσουν μεταξύ των μουσουλμάνων του Λονδίνου, για λόγους ασφαλείας, σκοπίμως δεν θα δώσουμε πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα, διότι υπάρχουν πολύ συχνά περιστατικά απειλών και βίας και μερικές φορές ακόμη και δολοφονιών που διαπράχθηκαν από φανατικούς. Έχοντας πει αυτό, η εμπειρία του Δανιήλ είναι πολύ πολύτιμη για τους Ορθοδόξους. Μιλά μαζί του ο Nicholas Savtchenko, προσωρινός προϊστάμενος του Ναού της Κοιμήσεως (ROCOR) στο Λονδίνο.

Δανιήλ, σε παρακαλούμε να μας πεις για σένα.

Για πολλά χρόνια ήμουν ένθερμος μουσουλμάνος, όπως ήταν η γυναίκα και τα παιδιά μου. Γεννήθηκα στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά κατά τη διάρκεια της ζωής μου έχω ταξιδέψει σε πολλές μουσουλμανικές χώρες. Γνώριζα και τη Βρετανική και τη μουσουλμανική κουλτούρα. Έζησα στη Σαουδική Αραβία, όπου σπούδασα θεολογία και συνέβαλα στην μουσουλμανική ιεραποστολή μεταξύ των αλλοδαπών εργατών. Επίσης έζησα για ένα διάστημα στο Αφγανιστάν υπό τη διακυβέρνηση των Ταλιμπάν, στο Πακιστάν και στο πακιστανικό τμήμα του Κασμίρ. Έζησα επίσης στη Βοσνία. Τα τελευταία χρόνια, ζω με την οικογένειά μου στο Λονδίνο, όπου, πριν από λίγο καιρό, έγινα ο εκπρόσωπος των μουσουλμάνων σε ένα πολύ γνωστό διαθρησκευτικό οργανισμό αφιερωμένο στην ειρήνη. Για τα δύο τελευταία χρόνια, ήμουν σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου του Canterbury σχετικά με το Ισλάμ. Πριν από δύο ημέρες, τον κάλεσα για να του πω ότι γινόμουν Ορθόδοξος στη Ρωσική Εκκλησία.

Ποια ήταν η στάση του;

Ω … Ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury ήταν πολύ χαρούμενος. Μια φορά, μου είπε ότι πρόσφατα δύο από τους υπαλλήλους του στο τμήμα προσωπικού της Αγγλικανικής Εκκλησίας είχαν γίνει δεκτοί σε ορθόδοξες εκκλησίες: αυτός σέβεται τις επιλογές τους και θα συνεχίσουν το έργο τους στη διοίκηση της Αγγλικανικής Εκκλησίας.

Τι σε οδήγησε στον Χριστό;

Η πρώτη φορά που είχα την επιθυμία να μελετήσω λεπτομερειακά την Καινή Διαθήκη ήταν όταν ήμουν μπροστά στην Κάαμπα στη Μέκκα – έζησα για ένα χρόνο στη Μέκκα. Η Χριστιανική γραμματεία απαγορεύεται αυστηρά στη Σαουδική Αραβία και πολλές ιστοσελίδες μέχρι που μπολοκάρονται, αλλά με την ανάπτυξη των σύγχρονων επικοινωνιών, δεν είναι δύσκολο για εκείνους που ψάχνουν να βρουν το Λόγο του Θεού. Μετά από ένα διάστημα, προσπάθησα να πείσω έναν Αμερικανό που εργαζόταν στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας να ασπαστεί το Ισλάμ. Όταν του μίλησα, αυτός απάντησε με πολύ θάρρος και πεποίθηση. Έμεινα έκπληκτος από το θάρρος του, διότι στη Σαουδική Αραβία ένας άνθρωπος που κηρύττει τον Χριστιανισμό μπορεί εύκολα να σκοτωθεί. Οι συζητήσεις με χριστιανούς στη Σαουδική Αραβία ήταν πολύ σημαντικές για μένα. Ως κάποιος που συνδέεται με την ισλαμική ιεραποστολή στην Αραβία, συνάντησα πολλούς ξένους. Πάντα παρατηρούσα ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, οι άνθρωποι μεταστρέφονταν στο Ισλάμ, όχι επειδή ήταν ελεύθερη επιλογή τους, αλλά για να συνεχίσουν να εργάζονται στη Σαουδική Αραβία και για να επιτύχουν την απαλλαγή από τους φόρους που επιβάλλονται στους μη-μουσουλμάνους. Είναι γεγονός ότι οι μισθοί των μη-μουσουλμάνων είναι χαμηλότεροι από αυτούς των μουσουλμάνων λόγω της ανάγκης να καταβάλουν ειδικό φόρο, που έθεσε ο Μωάμεθ. Οι μισθοί για τους Χριστιανούς στη Σαουδική Αραβία είναι μάλλον χαμηλοί, και μερικοί ασπάζονται το Ισλάμ για να κερδίσουν περισσότερα χρήματα. Η πλειοψηφία των Φιλιππινέζων που επιστρέφουν στην πατρίδα τους αμέσως αποκηρύσσει το Ισλάμ. Άρχισα να διερευνώ ακόμη περισσότερο τον Χριστιανισμό και, σιγά-σιγά, ένιωσα την υπεροχή του έναντι του Ισλάμ. Πρωτοαντιμετώπισα συνειδητά την Ορθοδοξία στο Σεράγεβο, την πρωτεύουσα της Βοσνίας. Δυστυχώς, οι ιερείς στο Σεράγεβο δεν μιλούν αγγλικά και δεν μπορούσα να εκφράσω αυτό που πραγματικά ήθελα. Αφού περίμενα να περάσει μια ομάδα ιμάμηδων, πήγα στη σερβική εκκλησία και ένιωσα την έκπληκτη ματιά του Σέρβου ιερέα, όταν έκανα το σημείο του σταυρού με τον Ορθόδοξο τρόπο και έκανα μια εδαφιαία προσκύνηση. Τότε ήξερα ότι από όλες τις χριστιανικές ομολογίες, η Ορθοδοξία ήταν η πιο κοντινή σε μένα. Μελέτησα τον Χριστιανισμό και την Ορθοδοξία ακόμη περισσότερο, διαβάζοντας βιβλία και βλέποντας ταινίες. Μου άρεσε επίσης η ταινία Ostrov (το νησί). Σιγά-σιγά, αποφάσισα να ζητήσω να βαπτιστώ στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Τελευταία, ακούμε όλο εκθέσεις για την εξάπλωση των χριστιανικών ιεραποστολών σε μουσουλμανικές χώρες. Είναι σημαντική σε αυτές τις χώρες;

Συμφωνώ ότι υπάρχουν πολλοί κρυφοί χριστιανοί στη Σαουδική Αραβία. Αρκετές φορές εγώ ο ίδιος συνάντησα άτομα που πιθανώς ήταν κρυφοί Χριστιανοί. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες, ίσως η πλειοψηφία των Μουσουλμάνων πηγαίνει στο τζαμί όχι επειδή τους ενθαρρύνει η πίστη τους, αλλά επειδή είναι υποχρεωμένοι να το πράξουν υπό την πίεση των νόμων και των εθίμων. Η επίσκεψη στο τζαμί γίνεται βάρος. Οι Μουσουλμάνοι του σήμερα είναι μάλλον λιγότερο θρησκευόμενοι απ’ όσο πιστεύουν οι άνθρωποι στον χριστιανικό κόσμο. Στις μουσουλμανικές χώρες, υπάρχουν πολλά τζαμιά και εκεί λένε προσευχές πέντε φορές την ημέρα, αλλά εκτός από την Παρασκευή κανείς δεν πηγαίνει στο τζαμί. Εκτός από την Παρασκευή, σε κάθε τζαμί κατά το χρόνο της προσευχής, δεν θα δείτε περισσότερους από πέντε άνδρες, ακόμη και αν υπάρχουν πολλά σπίτια που κατοικούνται από μουσουλμάνους γύρω από αυτό. Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δεν πηγαίνουν στο τζαμί ούτε και την Παρασκευή. Ορισμένοι αρχίζουν να πηγαίνουν κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, αλλά μετά τη νηστεία εξαφανίζονται μέχρι το επόμενο έτος. Στο τζαμί, μια φορά την εβδομάδα κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού υπάρχουν ίσως εκατό άνθρωποι, παρότι θα μπορούσαν να υπάρχουν χιλιάδες, και μετά το Ραμαζάνι δεν θα είναι εκεί περισσότερα από πέντε άτομα. Στις μουσουλμανικές χώρες, πολλοί άνθρωποι ψάχνουν για την αλήθεια και εξαιτίας αυτού είναι που θα αυξηθεί η χριστιανική ιεραποστολή. Οι πιο πολλοί προωθούν τον χριστιανισμό μεταξύ φίλων, και πρόσφατα έχουν γίνει τηλεοπτικά δίκτυα και πολύ περισσότεροι δικτυακοί τόποι αφιερωμένοι στην ιεραποστολή μεταξύ των μουσουλμάνων. Σε γενικές γραμμές, πολλοί μουσουλμάνοι αποστασιοποιούνται από το Ισλάμ και αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις δυτικές χώρες. Στη Μεγάλη Βρετανία, πολλοί μουσουλμάνοι έχουν μεταστραφεί στον Χριστιανισμό. Στην Αγγλικανική Εκκλησία, οι μουσουλμάνοι που έχουν ασπαστεί τον Χριστιανισμό υπολογίζονται σε εκατό χιλιάδες άτομα. Πολλοί από αυτούς είναι Πακιστανοί. Έχουν τις δικές τους χριστιανικές εκκλησίες και αναγκάζονται να κρύβονται, λόγω του κινδύνου αντιποίνων από τους μουσουλμάνους. Υπάρχουν επίσης Άραβες και Μπενγκάλι προσήλυτοι στον Χριστιανισμό. Πάρα πολλοί μεταστρέφονται λόγω των μικτών γάμων.

Πρόσφατα, στον Τύπο έχουν υπάρξει αναφορές σχετικά με την σημαντική αύξηση του Ισλάμ στις δυτικές χώρες και έχουν μάλιστα ισχυριστεί ότι ο αριθμός των πιστών μουσουλμάνων θα ξεπεράσει σύντομα τον αριθμό των ενοριτών σε χριστιανικές εκκλησίες. Φαίνεται παράξενο ότι ο Τύπος έχει αναφέρει τον αριθμό των μουσουλμάνων, των πιστών σε τεμένη, ως πολλές φορές μεγαλύτερο από τη χωρητικότητα των ίδιων των τζαμιών! Αλλά αυτό δεν αναφέρεται στον Τύπο. Ποια είναι η αλήθεια;

Η παρουσία των τεμενών στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι πολύ αδύναμη. Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δεν θα πάνε ποτέ σε τζαμί. Οι νέοι άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει ουσιαστικά το Ισλάμ, ακόμη και αν λένε ότι είναι ακόμα μουσουλμάνοι. Στα τζαμιά δεν βρίσκουν μία κοινή γλώσσα με τους ιμάμηδες από το Πακιστάν ή το Μπαγκλαντές. Οι νέοι μετά βίας μπορούν να μιλήσουν Ουρντού ή Μπενγκάλι, παρά μιλούν μόνο Αγγλικά. Πολλοί ντρέπονται για το Ισλάμ, λόγω της τρομοκρατίας. Το ενδοθρησκευτικό (inter-religious) μας συμβούλιο ερεύνησε τη συμμετοχή στα τζαμιά και γνωρίζουμε ποια είναι η πραγματική εικόνα, και αυτή είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για το Ισλάμ, αλλά είναι προς όφελος ορισμένων ατόμων να παρουσιάσουν το Ισλάμ ως μια τεράστια δύναμη. Αν πάρει κανείς τον κατάλογο με τα τζαμιά σε Μουσουλμανικές εκδόσεις, για παράδειγμα στο δυτικό Λονδίνο, βλέπουμε πως υπάρχουν είκοσι τζαμιά και πολύς κενός χώρος σε κάθε ένα από αυτά τα τζαμιά, παρ’ ότι ο αριθμός των ανθρώπων με Μουσουλμανικές ρίζες στο Λονδίνο είναι τόσος, που θα χρειάζονταν ακόμα περισσότερα τζαμιά αν πήγαινε η πλειοψηφία σε αυτά.

Σε ένα μεγάλο τζαμί στο Λονδίνο μπορεί να υπάρχουν τριακόσιοι άνθρωποι για τις προσευχές της Παρασκευής. Πολλά τζαμιά δεν είναι παρά μόνο μικρές αίθουσες που χρησιμοποιούνται μόνο την Παρασκευή. Γενικά, οι πιστοί είναι πολύ σπάνιοι στα τζαμιά και οι περισσότεροι είναι τα παιδιά που τα πηγαίνουν οι γονείς τους. Όταν μεγαλώνουν, εξαφανίζονται. Ο Χριστιανισμός προσφέρει μια ελεύθερη επιλογή, επομένως, προσαρμόζεται πολύ καλύτερα στην ζωή μέσα σε κλίμα ανοχής, ενώ το Ισλάμ αδυνατεί να περάσει μια τέτοια δοκιμή.

Τα μέσα ενημέρωσης μιλούν περί ασπασμού στο Ισλάμ από πολλούς Βρετανούς. Οι Μουσουλμάνοι δίνουν μια σχεδόν θριαμβευτική εικόνα του Ισλάμ στη Δύση. Ωστόσο, ο πραγματικός αριθμός των Βρετανών στο μουσουλμανικό πληθυσμό είναι πολύ μικρός, μόνο  1200 άτομα περίπου. Πώς αντιλαμβάνεστε αυτή την αντίφαση;

Δεν είναι μια απλή ερώτηση. Ήμουν μέρος της Ισλαμικής ιεραποστολής στη Βρετανία και μπορώ να πω ότι ο αριθμός των μεταστρεφόμενων είναι ελάχιστος. Κατά την προσευχή της Παρασκευής στο κέντρο του Λονδίνου, ο αριθμός των Βρετανών μουσουλμάνων στο τζαμί είναι ίσως ένα τοις εκατό. Έξω από το Λονδίνο, δεν φτάνουν καν αυτό τον  αριθμό. Όλοι οι Μουσουλμάνοι γνωρίζουν τον πραγματικό αριθμό των μεταστραφέντων στο Ισλάμ. Υπάρχουν εκείνοι που αποδέχονται το Ισλάμ, λόγω του γάμου με μουσουλμάνους. Αυτοί οι Βρετανοί δεν θα πάνε ποτέ σε τζαμιά και η αποδοχή του Ισλάμ από αυτούς είναι μια τυπική διαδικασία. Πολύ συχνά στην πράξη παραμένουν Χριστιανοί. Οι περισσότεροι από αυτούς που δέχονται το Ισλάμ λόγω γάμου είναι γυναίκες. Επιπλέον, πολλοί απόγονοι των μουσουλμάνων μεταναστών στη Βρετανία θεωρούν τους εαυτούς τους Βρετανούς αλλά δεν μπορούν να θεωρηθούν «Βρετανοί μουσουλμάνοι», με την πλήρη έννοια. Έχω μιλήσει πολύ με γυναίκες που χώρισαν τους μουσουλμάνους συζύγους τους, και μπορώ να πω από μνήμης ότι στο Λονδίνο υπάρχουν ίσως 25 Βρετανίδες που έχουν παραμείνει μουσουλμάνες μετά το διαζύγιο από τον μουσουλμάνο σύζυγό τους. Αλλά, κατά γενικό κανόνα, οι μικτοί γάμοι οδηγούν σε αποξένωση από το Ισλάμ. Η Ισλαμική ιεραποστολή στη Δύση δεν υπήρξε επιτυχής. Στο Λονδίνο, υπάρχει μια οργάνωση ιεραποστόλων αφιερωμένων στο κήρυγμα του Ισλάμ. Είναι κυρίως νέοι. Αλλά, πραγματοποιούν την αποστολή τους μεταξύ των μουσουλμάνων μεταναστών διότι είναι πολύ πιο αποτελεσματική, ενώ οι Βρετανοί δεν ασπάζονται το Ισλάμ. Όταν κάποιοι Μουσουλμάνοι λένε ότι το Ισλάμ είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη θρησκεία στον κόσμο, οι ιμάμηδες του Λονδίνου λένε ότι η ανάπτυξη αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ποσοστό γεννητικότητας, αλλά δεν υπάρχει πραγματική ιεραποστολή. Δεν αμφιβάλλω ότι ο Χριστιανισμός είναι πολύ ισχυρότερος από την άποψη της ιεραποστολής.

Υπάρχουν πολλοί μουσουλμάνοι που μεταστρέφονται στον Χριστιανισμό στη Μεγάλη Βρετανία;

Από τη μία πλευρά, υπάρχουν πάρα πολλοί. Αυτό συμβαίνει χωρίς καμιά δημοσιότητα. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τις περισσότερες σχολές του Ισλάμ οι αποστάτες από το Ισλάμ πρέπει να εκτελεστούν, ακόμη και αν οι ιμάμηδες των μεγαλύτερων τζαμιών του Λονδίνου λένε ότι δεν μπορούν να εκτελεστούν για αποστασία από το Ισλάμ.

Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν πολύ λίγοι, δεδομένου ότι πολλοί μουσουλμάνοι απλά εγκαταλείπουν την πίστη τους και γίνονται άπιστοι. Η απιστία είναι μια ασθένεια κοινή για όλους. Ορισμένοι μουσουλμάνοι προσπαθούν να παρουσιάσουν την αθεΐα και την απουσία της θρησκείας ως χαρακτηριστικά του χριστιανικού πολιτισμού, αλλά οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι, ακόμη περισσότερο και από τους Χριστιανούς, χάνουν την πίστη τους στο δυτικό κόσμο. Ωστόσο, υπάρχει το πολύ καλό παράδειγμα της Ρωσίας και των άλλων χωρών όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία αυξάνει, ακόμη και με την ελευθερία της επιλογής. Ελπίζω μια μέρα να πάω στη Ρωσία, αλλά εν τω μεταξύ θα πρέπει να ανασυγκροτήσω τη ζωή μου ως Ορθόδοξος Χριστιανός.

The interview was presumably conducted in English, posted in Russian here, translated to French here

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (4)

Του Ahmed Awny Shalakamy

Συνέχεια από εδώ: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (3)

Μέρος 5

BGM

Η BGM ζούσε στην ύπαιθρο και φοιτούσε στο κολλέγιο. Έπασχε από το επαναλαμβανόμενο πρόβλημα των  άσπλαχνων γονέων. Ήταν πολύ λεπτεπίλεπτη, μικρόσωμη, εύθραυστη και πολύ αφελής. Συνήθιζε να μετακινείται καθημερινά προς και από το κολέγιο της με ένα microbus και συνήθως καθόταν στο μπροστινό κάθισμα δίπλα από τον οδηγό. Την είδα και έμεινα γοητευμένος από τα λεπτά, μωρουδίστικα χαρακτηριστικά της. Ρώτησα γι ‘αυτήν τον οδηγό του οποίου το όνομα ήταν Άλι Al Sawy και εκείνος με ενημέρωσε ότι φοιτούσε στο κολέγιο και πάντα πήγαινε με το όχημά του στο κολέγιο. Ο Άλι ήταν ένας κοσμικός μουσουλμάνος, αλλά κατάφερα να τον κάνω θρήσκο. Μίλησα μαζί του για τη τζιχάντ μας κατά των Χριστιανών και τον έπεισα να συμμετάσχει σε αυτή τη τζιχάντ κατά των απίστων. Χρησιμοποίησα ένα σχέδιο, το οποίο ήταν πολύ συνηθισμένο τότε και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως. Αγόρασα μερικά χριστιανικά φυλλάδια και εικόνες και είπα στον Άλι να προσποιηθεί ότι ήταν χριστιανός. Κάθε φορά που το κορίτσι ταξίδευε μαζί του, θα της έδινε ένα βιβλίο ή μια εικόνα όπως κατέβαινε από το λεωφορείο του.

Αυτό βοήθησε την κοπέλα να εξοικειωθεί με τον Άλι, ο οποίος της είπε ότι το όνομά του ήταν Simone. Έγιναν φίλοι. Ο Άλι την περίμενε καθημερινά και την οδηγούσε πίσω στο χωριό. Θα την πήγαινε οπουδήποτε ήθελε να πάει. Τότε άρχισαν να βγαίνουν έξω μαζί για περιπάτους στο δημόσιο πάρκοΟ Άλι έβαζε να παίζουν χριστιανικές κασέτες ήχου όταν η BGM ήταν η μόνη μαζί του στο αυτοκίνητο. Όπως τη φιλία τους μεγάλωνε, η BGM άρχισε να του ανοίγει την καρδιά της σχετικά με τη σκληρότητα του πατέρα της.

Ο Άλι και η BGM εξακολούθησαν να συναντιούνται έτσι επί επτά μήνες, έως ότου ήταν έτοιμη για το επόμενο βήμα. Στη συνέχεια της ζήτησε να καταφύγει σε ένα από τα μοναστήρια, όπου θα μπορούσαν να παντρευτούν και του είπε ναι. Του ζήτησα να την πάει στο σπίτι της κάποια στιγμή που κανείς δεν ήταν εκεί, έτσι ώστε να μπορούσε να πακετάρει όλα τα πράγματα της – ήταν τόσο αφελής που πήρε ακόμα και τη Βίβλο της μαζί της – και πήγαμε στο σπίτι μιας οικογένειας μουσουλμάνων, όπου έλαβε την έκπληξή μας. Της είπαμε ότι ήταν αδύνατο να πάει πίσω στο σπίτι, διότι μέχρι τώρα η οικογένειά της θα είχε ανακαλύψει ότι κλέφτηκε και αν ο πατέρας της την έβλεπε θα τη σκότωνε. Της είπαμε ότι δεν υπήρχε διέξοδος από αυτό και ότι έπρεπε να φορέσει μαντίλα και να πάρει το μουσουλμανικό όνομα Zeinab.

Έκλαψε και μάς ικέτευσε να μην την αναγκάσουμε να το κάνει αυτό, αλλά δεν ακούσαμε τις ικεσίες της και της είπαμε ότι αν επιθυμούσε να πάει πίσω στο σπίτι της μπορούσε, αλλά δεν θα ήμασταν υπεύθυνοι, εάν ο πατέρας της τη σκότωνε.

Ήταν φοβισμένη. Έκλαψε, ούρλιαξε, και φαινόταν να είναι σε κατάσταση σοκ. Αυτό δεν ήταν πρόβλημα για μας, καθώς τα φάρμακα που χρησιμοποιούσαμε στα κορίτσια σε τέτοιες καταστάσεις, πάντα τα ηρεμούσαν.

Η BGM είπε ότι δεν ήθελε να πάει πίσω στο σπίτι, καθώς φοβόταν ότι θα την σκότωναν. Εμείς την κρατήσαμε σε ένα διαμέρισμα για περίπου ένα μήνα. Εκείνη τη φορά, έμεινε με τον σεΐχη Ibrahim, την κα Hana και την κα Lamia. Για τρεις ώρες την ημέρα, της έκαναν κήρυγμα για το Ισλάμ και της έλεγαν αρνητικά πράγματα για τον Χριστιανισμό.

Όταν ήρθε η ώρα να την πάρουμε στην έδρα της Διεύθυνσης Ασφάλειας, ήταν διανοητικά έτοιμη να αρνηθεί την χριστιανική πίστη της και αρνήθηκε να δει τον πατέρα της. Συναντήθηκε με έναν ιερέα ο οποίος της μίλησε για μιάμιση ώρα, αλλά του έλεγε μόνο «Ο Θεός να σας οδηγήσει στη σωστή κατεύθυνση, όπως οδήγησε εμένα.» Συνέχισε να το επαναλαμβάνει αυτό μέχρι που ο ιερέας της είπε ότι ήταν πρόθυμος να την ακούσει εάν θα μπορούσε να τον πείσει για το Ισλάμ. Αλλά δεν θα του έλεγε τίποτα περισσότερο.

Η BGM παντρεύτηκε τον Άλι El Sawy και έζησε μαζί του στην εξαθλίωση, καθώς ήταν ένας διεστραμμένος σαδιστής που τη χτυπούσε και χρησιμοποιούσε τα γεννητικά της όργανα για να σβήνει τα τσιγάρα του. Ήταν σε κατάθλιψη και δακρυσμένη, πράγμα που  τον προκαλούσε να τη βασανίζει περισσότερο. Είχε ήδη λάβει την οικονομική ανταμοιβή του για την μεταστροφή της, και πήρα το μερίδιό μου.

Μετά από 53 ημέρες γάμου, της έδωσε διαζύγιο. Έχασε την καριέρα της, την αξιοπρέπεια και την οικογένειά της. Πήγε να εργαστεί σε έναν μουσουλμανικό κοιτώνα για κορίτσια όπου καθάριζε και μαγείρευε σε αντάλλαγμα για ένα μέρος για να ζει. Ήταν εκεί για τέσσερις μήνες, όταν παντρεύτηκε και χώρισε και πάλι. Έμεινε άστεγη για πάνω από ένα χρόνο. Τελικά επέστρεψε στο χριστιανισμό και τώρα είναι παντρεμένη και ζει στο Σίδνεϊ.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Μ.Α.Gabriel, αποστάτης, πρώην καθηγητής του Αλ-Άζχαρ: Η μαρτυρία – διά πυρός και σιδήρου

Η ιστορία του M. A. Gabriel
Πρώην καθηγητή της Ισλαμικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο
Al-Azhar, στο Κάιρο της Αιγύπτου

Απογοητευμένος στο Al-Azhar

Πριν από δεκαπέντε χρόνια ήμουν ο ιμάμης ενός τζαμιού στην πόλη της Γκίζα, στην Αίγυπτο, η οποία είναι εκεί που βρίσκονται οι περίφημες αιγυπτιακές πυραμίδες. (Ιμάμης του τζαμιού είναι μια θέση παρόμοια με του πάστορα μια χριστιανική εκκλησία.) Κήρυττα το μήνυμα της εβδομάδας την Παρασκευή 12 με 1 το μεσημέρι, όπως επίσης εκτελούσα και άλλα καθήκοντα.

Μια Παρασκευή το θέμα του μηνύματός μου ήταν η τζιχάντ. Είπα στους διακόσιους πενήντα ανθρώπους που κάθονταν στο έδαφος μπροτά μου:

Τζιχάντ στο Ισλάμ είναι το να υπερασπιζόμαστε το ισλαμικό έθνος και το Ισλάμ από τις επιθέσεις των εχθρών. Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία ειρήνης και θα πολεμήσει μόνο αυτούς που το πολεμούν. Αυτοί οι άπιστοι, παγανιστές, διεστραμμένοι, Χριστιανοί που θλίβουν τον Αλλάχ, οι Εβραίοι, από φθόνο προς το ειρηνικό Ισλάμ και τον προφήτη του, διαδίδουν το μύθο ότι το Ισλάμ εξαπλώνεται με το σπαθί και τη βία. Αυτοί οι άπιστοι, οι κατήγοροι του Ισλάμ, δεν αναγνωρίζουν τα λόγια του Αλλάχ.

Στο σημείο αυτό ανέφερα από το Κοράνιο:

Και μην σκοτώνετε κανέναν του οποίου τη θανάτωση έχει απαγορεύσει ο Αλλάχ, εκτός αν υπάρχει μια δίκαιη αιτία. — Σούρα 17:33, Το Ιερό Κοράνιο.

Όταν είπα αυτά τα λόγια, είχα μόλις πρόσφατα αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar στο Κάιρο της Αιγύπτου, το παλαιότερο και πιο διάσημο ισλαμικό πανεπιστήμιο του κόσμου. Χρησιμεύει ως η πνευματική αρχή για το Ισλάμ σε όλο τον κόσμο. Δίδασκα στο πανεπιστήμιο, και ήμουν ιμάμης για το Σαββατοκύριακο σε αυτό το τζαμί.

Κήρυξα το κήρυγμά μου μου για τη τζιχάντ εκείνη την ημέρα, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Το Πανεπιστήμιο Al-Azhar μας επικέντρωνε στο πολιτικώς ορθό Ισλάμ και σκοπίμως παρέβλεπε τομείς της διδασκαλίας που έρχονταν σε σύγκρουση με την εξουσία της Αιγύπτου. Κήρυττα αυτό που μου έμαθαν, αλλά μέσα μου είχα σύγχυση σχετικά με την αλήθεια του Ισλάμ. Αλλά αν ήθελα να κρατήσω τη δουλειά μου και τη θέση μου στο Al-Azhar, χρειαζόταν να κρατήσω τις σκέψεις μου για τον εαυτό μου. Στο κάτω-κάτω, ήξερα τι συνέβαινε στους ανθρώπους που διέφεραν με την ατζέντα του Al-Azhar. Θα απολύονταν και δεν θα γίνονταν δεκτοί για να διδάξουν σε κανένα άλλο πανεπιστήμιο στο έθνος.

Ωστόσο, ήξερα ότι αυτό που δίδασκα στο τζαμί και στο Al-Azhar, δεν ήταν αυτό που είχα δει στο Κοράνι, το οποίο είχα απομνημονεύσει στο σύνολό του από την ηλικία των δώδεκα. Αυτό που με μπέρδευε περισσότερο ήταν ότι μου είπαν να κηρύττω για ένα Ισλάμ αγάπης, καλοσύνης και συγχώρεσης. Ταυτόχρονα, οι μουσουλμάνοι φονταμενταλιστές-αυτοί που υποτίθεται ότι ασκούσαν το αληθινό Ισλάμ – βομβάρδιζαν εκκλησίες και θανάτωναν Χριστιανούς.

Αυτή τη στιγμή η κίνηση τζιχάντ ήταν πολύ δραστήρια στην Αίγυπτο. Εκθέσεις βομβαρδισμών και των επιθέσεων κατά χριστιανών ήταν συχνές. Ήταν τόσο πολύ μέρος της καθημερινής ζωής που κάποτε άκουσα μια βόμβα να εκρήγνυται σε μια εκκλησία, όπως πήγαινα με το λεωφορείο. Κοίταξα και είδα μια τουλίπα καπνού να υψώνεται ένα τέταρτο του μιλίου μακριά.

Είχα ανατραφεί σε μια οικογένεια που καλά εδραιωμένη στο Ισλάμ, και είχα μελετήσει ισλαμική ιστορία. Δεν είχα συμμετάσχει σε καμία ριζοσπαστική ομάδα. Αλλά ένας από τους μουσουλμάνους φίλους μου ήταν μέλος μιας ισλαμικής ομάδας που ενεργά έσφαζε χριστιανούς. Το παράδοξο είναι πως ήταν φοιτητής χημείας και είχε μόλις πρόσφατα πάρει στα σοβαρά την πίστη του. Παρόλα αυτά, ήταν ενεργός στην τζιχάντ. Μια μέρα τον ρώτησα, «Γιατί σκοτώνεις τους γείτονες και συμπατριώτες μας με τους οποίους μεγαλώσαμε μαζί;»

Θύμωσε και έμεινε έκπληκτος από την πρόκληση μου. «Από όλους τους μουσουλμάνους εσύ θα έπρεπε να γνωρίζεις. Οι Χριστιανοί δεν αποδέχθηκαν την πρόσκληση του Ισλάμ, και δεν είναι διατεθειμένοι να μας πληρώσουν τη jizyah (φόρο) για να έχουν το δικαίωμα να ασκούν τις πεποιθήσεις τους. Ως εκ τούτου, η μόνη επιλογή που έχουν είναι το ξίφος του ισλαμικού νόμου. »

Αναζητώντας την αλήθεια

Οι συνομιλίες μου μαζί του με οδήγησαν μου να πέσω με τα μούτρα στο Κοράνιο και τα βιβλία του ισλαμικού νόμου, ελπίζοντας να βρω κάτι που να αντικρούει τα όσα είπε. Δεν μπορούσα να αλλάξω την πραγματικότητα του τι διάβασα. Συνειδητοποίησα πως ως μουσουλμάνος, είχα δύο επιλογές:

  • Θα μπορούσα να συνεχίσω να ασπάζομαι το «εκχριστιανισμένο» Ισλάμ – το Ισλάμ της ειρήνης, της αγάπης, της συγχώρεσης και της συμπόνιας, το Ισλάμ που ήταν κομμένο και ραμμένο για να ταιριάζει στην αιγυπτιακή κυβέρνηση, την πολιτική και τον πολιτισμό, και ως εκ τούτου να διατηρήσω τη θέση εργασίας μου και την κοινωνική μου θέση.
  • Θα μπορούσα να γίνω μέλος του ισλαμικού κινήματος ασπαζόμενος το Ισλάμ σύμφωνα με το Κοράνιο και τις διδασκαλίες του Μουχάμμαντ. Ο Μουχάμμαντ είπε, «σας αφήνω κάτι [το Κοράνι]. Αν παραμείνετε σε αυτό που σας άφησα, δεν θα παραπλανηθείτε ποτέ. «

Πολλές φορές προσπάθησα να εκλογικεύσω το είδος του Ισλάμ που ασκούσα λέγοντας στον εαυτό μου, «καλά, δεν είσαι πολύ ανορθόδοξος. Στο κάτω κάτω, υπάρχουν στο Κοράνι στίχοι για την αγάπη, την ειρήνη, τη συγχώρεση και τη συμπόνια. Χρειάζεται μόνο να αγνοήσεις το μέρος για τζιχάντ και το σκοτωμό των μη-μουσουλμάνων». Πήγα σε κάθε ερμηνεία του Κορανίου προσπαθώντας να αποφύγω τη τζιχάντ και τη θανάτωση μη-μουσουλμάνων, αλλά συνέχισα να βρίσκω υποστήριξη της πρακτικής. Οι λόγιοι συμφωνούσαν ότι οι μουσουλμάνοι θα πρέπει να επιβάλουν τζιχάντ στους απίστους (εκείνους που απορρίπτουν το Ισλάμ) και τους αποστάτες (εκείνους που εγκαταλείπουν το Ισλάμ). Όμως η τζιχάντ δεν ήταν σε αρμονία με άλλους στίχους που μιλούσαν για ειρηνική συμβίωση με τους άλλους. Όλες οι αντιφάσεις του Κορανίου προκαλούσαν πραγματικά πρόβλημα στην πίστη μου. Πέρασα τέσσερα χρόνια για να κερδίσω το πτυχίο μου (bachelor’s degree) αποφοιτώντας δεύτερος από μια τάξη έξι χιλιάδων. Μετά έκανα ακόμα τέσσερα χρόνια για το master μου και τρεις για το διδακτορικό μου – μελετώντας όλα αυτά τα χρόνια το Ισλάμ. Γνώριζα καλά τις διδασκαλίες.

Σε ένα χωρίο το αλκοόλ ήταν απαγορευμένο· σε άλλο επιτρεπόταν (συγκρίνετε τη Σούρα 5:90-91 με τη Σούρα 47:15). Σε ένα σημείο λέει ότι οι χριστιανοί είναι πολύ καλοί άνθρωποι που αγαπούν και λατρεύουν ένα Θεό, έτσι ώστε να μπορούμε να είμαστε φίλοι μαζί τους (Σούρα 2:62, 3:113-114). Στη συνέχεια, μπορείτε να βρείτε άλλους στίχους που λένε οι Χριστιανοί πρέπει να μεταστραφούν στο Ισλάμ, ή να καταβάλλουν φόρο ή να σκοτωθούν από το σπαθί (Σούρα 9:29). Οι λόγιοι είχαν θεολογικές λύσεις σε αυτά τα προβλήματα, αλλά αναρωτιόμουν πώς ο παντοδύναμος και πανίσχυρος Αλλάχ μπορούσε είτε να αντιφάσκει τόσο πολύ είτε να αλλάζει τη γνώμη του τόσο πολύ.

Ακόμη και ο προφήτης του Ισλάμ, ο Μουχάμμαντ, ασκούσε την πίστη του με τρόπους που αντίκρουαν το Κοράνιο. Το Κοράνι είπε ο Μουχάμμαντ στάλθηκε να δείξει το έλεος του Θεού προς τον κόσμο. Αλλά έγινε ένας στρατιωτικός δικτάτορας, που επιτιθόταν, θανάτωνε και λεηλατούσε για τη χρηματοδότηση της αυτοκρατορίας του. Πώς αυτά τα πράγματα δείχνουν έλεος; Ο Αλλάχ, ο θεός που αποκαλύπτεται στο Κοράνι, δεν είναι στοργικός πατέρας. Λέει ότι επιθυμεί να κάνει τους ανθρώπους να παραστρατήσουν (Σούρα 6:39, 126). Δεν βοηθά όσους παραπλανώνται από αυτόν (Σούρα 30:29) και επιθυμεί να τους χρησιμοποιήσει για να εποικίσει την κόλαση (Σούρα 32:13).

Το Ισλάμ είναι γεμάτο διακρίσεις κατά των γυναικών, κατά των μη-μουσουλμάνων, κατά των χριστιανών και πιο ειδικά κατά των Εβραίων. Το μίσος είναι ενσωματωμένο στην θρησκεία.

Η ιστορία του Ισλάμ, που ήταν ο ειδικός τομέας μελέτης μου, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα ποτάμι αίματος.

Επικίνδυνες ερωτήσεις

Τελικά, έφθασα στο σημείο όπου αμφισβήτησα την πίστη και το Κοράνιο με τους μαθητές μου στο πανεπιστήμιο. Μερικοί από αυτούς ήταν μέλη τρομοκρατικών κινήσεων, και εξοργίστηκαν: «Δεν μπορείς να κατηγορείς το Ισλάμ. Τι έχεις πάθει; Πρέπει να μας διδάξεις. Πρέπει να συμφωνήσεις με το Ισλάμ.” Το πανεπιστήμιο έμαθε γι ‘αυτό, και με κάλεσαν σε μια συνάντηση τον Δεκέμβριο του 1991. Για να συνοψίσω τη συνάντηση, τους είπα ό, τι είχα στην καρδιά μου: «Δεν μπορώ πλέον να πω ότι το Κοράνιο προέρχεται απευθείας από τον ουρανό ή από τον Αλλάχ. Αυτό δεν μπορεί να είναι η αποκάλυψη του αληθινού Θεού.»

Αυτά ήταν πολύ βλάσφημα λόγια, κατά τη γνώμη τους. Με έφτυσαν στο πρόσωπο. Ένας άντρας με καταράστηκε, «Βλάσφημε. Κάθαρμα.» Το πανεπιστήμιο με απέλυσε και κάλεσε την αιγυπτιακή μυστική αστυνομία. Η μυστική αστυνομία με απήγαγε. Για να καταλάβετε τι συνέβη μετά, πρέπει να σας δώσω μια εικόνα για το πώς ζούσε η οικογένειά μου. Ο πατέρας μου είχε ένα πολύ μεγάλο σπίτι που ήταν τριώροφο. Ολόκληρη η οικογένειά μου ζούσε μαζί σε αυτό το σπίτι-οι γονείς μου, τέσσερα παντρεμένα αδέλφια μου με τις οικογένειές τους, ο άγαμος αδελφό μου και εγώ. Μόνο η αδελφή μου ζούσε αλλού λόγω του ότι ήταν παντρεμένη και ζούσε με το σύζυγό της. Το σπίτι χωριζόταν σε πολλά διαμερίσματα, και ήμασταν πολύ άνετα. Στον πρώτο όροφο ήταν το διαμέρισμα των γονέων μου και ένα διαμέρισμα που μοιραζόμουν με τον αδελφό μου. Στους ορόφους πάνω από εμάς ήταν διαμερίσματα για τους άλλους αδελφούς μου. Σε τρεις το πρωί την ίδια ημέρα που το πανεπιστήμιο με πέταξε έξω, ο πατέρας μου άκουσε να χτυπούν την πόρτα του σπιτιού μας. Όταν άνοιξε την πόρτα, δεκαπέντε με είκοσι άνδρες με ρωσικά όπλα Καλάσνικοφ όρμησαν μέσα. Δεν φορούσαν στολές, παρά κανονικά ρούχα. Έτρεξαν επάνω και σ’ όλο το σπίτι, ξυπνώντας τους ανθρώπους και ψάχνοντας για μένα. Νομίζω ότι τόσοι πολλοί άνδρες μπήκαν με μιας, έτσι ώστε να μην μπορέσω να το σκάσω πριν με βρουν.

Ήταν σ’ όλο το σπίτι μέχρι που ένας από αυτούς με βρήκε να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου. Οι γονείς, τα αδέλφια μου, οι σύζυγοι και τα παιδιά τους ήταν ξύπνιοι, κλαμένοι και τρομοκρατημένοι, καθώς με έσερναν μακριά. Όλοι στην περιοχή είχαν ακούσει τη φασαρία.

Με πήγαν σ’ ένα μέρος που έμοιαζε με φυλακή και μ’ έβαλαν σε ένα κελί. Το πρωί οι γονείς μου προσπαθούσαν μανιωδώς να καταλάβουν τι μου είχε συμβεί. Αμέσως πήγαν στο αστυνομικό τμήμα και απαίτησαν να μάθουν, «Πού είναι ο γιος μας;» Αλλά κανείς δεν ήξερε τίποτα για μένα. Ήμουν στα χέρια της αιγυπτιακής μυστικής αστυνομίας.

Η αιγυπτιακή φυλακή

Το να περνάς χρόνο με την αιγυπτιακή μυστική αστυνομία είναι πολύ διαφορετικό από μια επίσκεψη σε μια αμερικανική φυλακή. Με έβαλαν σε ένα κελί με δύο ακραίους μουσουλμάνους που κατηγορούνταν για διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών. Ο ένας ήταν Παλαιστίνιος και ο άλλος Αιγύπτιος.

Για τρεις ημέρες δεν μου δόθηκε τροφή ή νερό. Κάθε μέρα ο Αιγύπτιος με ρωτούσε, «γιατί είσαι εδώ;» Αρνιόμουν να απαντήσω, διότι φοβόμουν ότι θα με σκότωνε αν ήξερε ότι θα είχα αμφισβητήσει το Ισλάμ. Την τρίτη ημέρα, του είπα ότι ήταν δάσκαλος στο Πανεπιστήμιο Al-Azhar και ιμάμης στην Γκίζα. Αμέσως μου έδωσε ένα πλαστικό μπουκάλι νερού και μερικά φαλάφελ και πίτα που του έφεραν οι επισκέπτες του, αλλά μου είπε ότι η αστυνομία τον είχε προειδοποιήσει να μην μου δώσει τίποτα. Την τέταρτη ημέρα, η ανάκριση ξεκίνησε. Για τις επόμενες τέσσερις ημέρες ο στόχος της μυστικής αστυνομίας ήταν να με κάνει να ομολογήσω ότι είχα εγκαταλείψει το Ισλάμ και να εξηγήσω πώς συνέβη.

Οι ανακρίσεις ξεκίνησαν σε ένα δωμάτιο με ένα μεγάλο γραφείο. Ο ανακριτής μου καθόταν πίσω από το γραφείο, και εγώ καθόμουν στην άλλη πλευρά. Πίσω μου ήταν δύο ή τρεις αστυνομικοί.

Ήταν σίγουρος ότι μου είχαν ευαγγελιστεί τον χριστιανισμό και τον ασπάστηκα, κι έτσι ο ανακριτής μου έκανε συνέχεια ενοχλητικές ερωτήσεις, «Με ποιον πάστορα μίλησες; Σε ποια εκκλησία πήγαινες; Γιατί πρόδωσες το Ισλάμ;»  Έκανε πολλές ερωτήσεις. Μια φορά δίστασα πάρα πολύ πριν απαντήσω. Έγνεψε στους άνδρες πίσω μου. Μου άρπαξαν το χέρι και το κράτησαν πάνω στο γραφείο. Ο ανακριτής μου κρατούσε ένα αναμμένο τσιγάρο. Το έσβησε πάνω στο χέρι μου. Έχω ακόμα αυτό το σημάδι. Έχω επίσης το σημάδι στο χείλος μου, όπου έκανε το ίδιο πράγμα. Μερικές φορές χρησιμοποιούσε τα τσιγάρα όταν θύμωνε· άλλες φορές οι αξιωματικοί με χτυπούσαν στο πρόσωπο.

Καθώς η ανάκριση συνεχιζόταν, η ισχύς της πίεσης αυξανόταν. Μια φορά έφεραν ένα σκαλιστήρι φωτιάς στο δωμάτιο (το σιδερένιο ραβδί που χρησιμοποιείτε για να μετακινήσετε τα ξύλα που καίγονται στη φωτιά). Αναρωτήθηκα, γιατί το έφεραν αυτό; Την επόμενη φορά που ο ανακριτής ήθελε να πετύχει το σκοπό του, έμαθα. Το σκαλιστήρι ήταν κόκκινο καυτό, και ένας αξιωματικός το πίεσε στη σάρκα του αριστερού χεριού μου.

Ήθελαν να ομολογήσω ότι είχα μεταστραφεί, αλλά είπα, «δεν έχω προδώσει το Ισλάμ. Είπα απλά τι πιστεύω. Είμαι ακαδημαϊκός. Είμαι στοχαστής. Έχω το δικαίωμα να συζητήσω οποιοδήποτε θέμα του Ισλάμ. Αυτό είναι μέρος της δουλειάς μου και μέρος της ζωής κάθε ακαδημαϊκού. Δεν θα μπορούσα καν να ονειρευτώ ότι μεταστρέφομαι από το Ισλάμ – είναι το αίμα μου, ο πολιτισμός μου, η γλώσσα μου, η οικογένειά μου, η ζωή μου. Αλλά αν με κατηγορείτε για μεταστροφή από το Ισλάμ εξαιτίας αυτών που σας λέω, τότε να φύγω από το Ισλάμ. Δεν με πειράζει να είμαι εκτός του Ισλάμ.»

Το μαστίγιο

Η απάντησή μου δεν ήταν αυτό που ήθελαν να ακούσουν. Με πήγαν σε ένα δωμάτιο με ένα ατσάλινο κρεβάτι. Έδεσαν τα πόδια μου στα πόδια του κρεβατιού και στη συνέχεια έβαλαν σ’ αυτά βαριές κάλτσες, σχεδόν όπως τα γάντια του φούρνου.

Ένας αξιωματικός είχε ένα μαύρο μαστίγιο, περίπου τέσσερα πόδια μακρύ, και άρχισε να κτυπά τα πόδια μου. Ένας άλλος αξιωματικός κάθισε δίπλα μου στο κεφάλι του κρεβατιού με ένα μαξιλάρι στα χέρια του. Όταν φώναζα, έσπρωχνε το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου, μέχρι που σταματούσα. Δεν μπορούσα να σταματήσω να φωνάζω, έτσι ώστε ένας δεύτερος αστυνομικός ήρθε να βάλει ένα επιπλέον μαξιλάρι πάνω από το πρόσωπό μου.

Όπως με ξυλοκοπούσαν έχασα τις αισθήσεις του, αλλά όταν ξύπνησα ο αξιωματικός ήταν ακόμη κτυπώντας τα πόδια μου. Μετά σταμάτησε και με έλυσαν, και ένας αξιωματικός με διέταξε, «Στάσου όρθιος.» Εγώ δεν μπορούσε στην αρχή, αλλά πήρε το μαστίγιο και με χτυπούσε στην πλάτη μου μέχρι που στάθηκα.

Τότε μου έδειξε έναν μεγάλο διάδρομο και είπε, «Τρέξε». Και πάλι, όταν δεν μπορούσα να το κάνω, αυτός μαστίγωσε την πλάτη μου μέχρι που έτρεξα κάτω στον διάδρομο. Όταν έφτασα στο τέλος, ένας άλλος αξιωματικός με περίμενε. Με μαστίγωσε μέχρι που έτρεξα πίσω εκεί από όπου ήρθα. Με ανάγκασαν να τρέχω μπροστά και πίσω. Αργότερα, έμαθα γιατί το έκαναν αυτό. Το τρέξιμο ήταν για να μην πρηστούν τα πόδια μου. Οι κάλτσες ήταν για να μην έχω σημάδια στα πόδια μου από το μαστίγωμα. Υποθέτω το μαξιλάρια ήταν ώστε κανείς να μην μπορέσει να ακούσει τις κραυγές μου.

Μετά με πήγαν σε κάτι που έμοιαζε με μικρή, υπέργεια πισίνα. Ήταν γεμάτη παγωμένο νερό. Ο αξιωματικός με το μαστίγιο είπε, «Μπές μέσα,» έτσι μπήκα μέσα. Ήταν τόσο κρύα που προσπάθησα να βγω, αλλά με χτυπούσε κάθε φορά που έκανα μια κίνηση.

Έχω χαμηλό σάκχαρο στο αίμα, και έτσι σε λίγη ώρα λιποθύμησα από το κρύο. Όταν ξύπνησα ήμουν ξαπλωμένος ανάσκελα στο κρεβάτι όπου μαστίγωσαν τα πόδια μου, φορωντας ακόμα τα βρεγμένα ρούχα μου.

Μια νύχτα στο σκοτάδι

Ένα βράδυ με πήραν έξω από πίσω από ένα κτίριο. Είδα κάτι που έμοιαζε με μικρό, τσιμεντένιο δωμάτιο χωρίς παράθυρα ή πόρτες. Το μόνο άνοιγμα ήταν ένας φεγγίτης στην οροφή. Με ανάγκασαν να ανεβώ μια σκάλα προς την κορυφή και απαίτησαν «Μπες μέσα».   Όταν κάθισα στην άκρη και έβαλα τα πόδια μου στο άνοιγμα, ένιωσα νερό. Μπορούσα επίσης να δω ότι κάτι κολυμπούσε στην επιφάνεια του νερού. Αυτός είναι ο τάφος μου, σκέφτηκα. Θα με σκοτώσουν σήμερα. Γλύστρησα κάτω στο άνοιγμα και ένιωσα το νερό να υψώνεται γύρω από το σώμα μου, αλλά στη συνέχεια, προς έκπληξή μου, ένιωσα στερεό έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Το νερό έφτανε μόνο μέχρι τους ώμους μου. Στη συνέχεια αρουραίοι, που ήταν αυτό που είδα να κολυμπά στο νερό, άρχισαν να σέρνονται σε όλο το κεφάλι και το πρόσωπό μου. Αυτά τα ποντίκια ήταν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα νηστικά. Οι ανακριτές μου ήταν έξυπνοι. «Αυτός ο τύπος είναι ένας μουσουλμάνος στοχαστής», είπαν, «έτσι θα βάλουμε τους αρουραίους να φάνε το κεφάλι του.» Φοβόμουν πολύ για το πρώτο λεπτό μετά το κλείσιμο των φεγγίτη. Με άφησαν εκεί όλη τη νύχτα και μετά ξαναήρθαν το επόμενο πρωί για να δουν αν ήμουν ζωντανός. Όταν ο φεγγίτης άνοιξε και είδα το φως του ήλιου, ήταν ελπίδα για μένα που είχα επιζήσει και ήμουν ακόμα ζωντανός.

Όλη εκείνη τη νύχτα ούτε ένας αρουραίος δεν με δάγκωσε. Σκαρφάλωσαν όλοι πάνω στο κεφάλι μου και στα μαλλιά μου και έπαιξαν με τα αυτιά μου. Ένας αρουραίος στάθηκε στους ώμους μου. Ένιωθα τα στόματά τους στο πρόσωπό μου, αλλά τα ένιωθα σχεδόν σαν φιλιά. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ένα δόντι. Τα ποντίκια ήταν απολύτως πιστά σε μένα. Ακόμα και σήμερα, όταν βλέπω έναν αρουραίο, έχω μια αίσθηση σεβασμού. Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί τα ποντίκια συμπεριφέρθηκαν αυτόν τον τρόπο.

Συνάντηση με έναν αγαπητό φίλο

Οι ανακρίσεις δεν είχαν τελειώσει. Αργότερα οι αξιωματικοί με πήγαν στην πόρτα ενός μικρού δωματίου και είπαν, «Υπάρχει κάποιος που σε αγαπά πάρα πολύ και θέλει να σε συναντήσει.» Ρώτησα, «Ποιος είναι αυτός;» Ήλπιζα ότι ήταν ένα μέλος της οικογένειάς μου ή ένα φίλος που με είχε επισκεφθεί απ’ έξω από τη φυλακή. Είπαν, «Δεν τον ξέρεις, αλλά αυτός σε ξέρει.» Άνοιξαν την πόρτα στην αίθουσα, και μέσα είδα έναν μεγάλο σκύλο. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο στο δωμάτιο. Δύο άτομα με πήραν μέσα και στη συνέχεια με άφησαν κι έκλεισαν την πόρτα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η καρδιά μου φώναξε. Στην καρδιά μου φώναξα στο Δημιουργό μου, Είσαι ο πατέρας μου, Θεέ. Εσύ πρέπει να με προσέχεις. Πώς μπορείς να με αφήσεις σ’ αυτά τα κακά χέρια; Δεν ξέρω τι προσπαθούν να μου κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, αλλά ξέρω ότι θα είσαι μαζί μου και μια μέρα θα σε δω και θα σε γνωρίσω.

Περπάτησα ως τη μέση του άδειου δωματίου και αργά κάθισα σταυροπόδι στο πάτωμα. Το σκυλί ήρθε και κάθισε μπροστά μου. Τα λεπτά περνούσαν καθώς αυτό το σκυλί με κοιτούσε. Είδα τα μάτια του να κινούνται από πάνω προς τα κάτω ξανά και ξανά. Πήγα στην καρδιά μου για να προσευχηθώ στο Θεό που δεν ήξερα ακόμα. Ο σκύλος σηκώθηκε και άρχισε να περπατά σε κύκλους γύρω μου, όπως τα ζώα που πρόκειται να φάνε κάτι. Στη συνέχεια ήρθε στην δεξιά πλευρά μου και έγλειψε το αυτί μου με τη γλώσσα του. Κάθισε στην δεξιά πλευρά μου και απλά έμεινε εκεί. Ήμουν τόσο εξαντλημένος. Αφού ο σκύλος κάθισε εκεί για λίγο, αποκοιμήθηκα. Όταν ξύπνησα, ο σκύλος ήταν στην γωνία του δωματίου. Έτρεξε σε μένα, σαν να μου έλεγε καλημέρα. Τότε έγλειψε το δεξί αυτί μου ξανά και κάθισε πάλι στη δεξιά πλευρά μου.

Όταν οι αξιωματικοί άνοιξαν την πόρτα με είδαν να προσεύχομαι με το σκυλί να κάθεται δίπλα μου. Άκουσα έναν να λέει, «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ανθρώπινο ον. Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας διάβολος – είναι ο Σατανάς.» Ο άλλος απάντησε, «Δεν το πιστεύω. Υπάρχει μια αόρατη δύναμη που στέκεται πίσω από αυτόν τον άνθρωπο και τον προστατεύει». «Ποια δύναμη; Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας άπιστος. (Η δύναμη) πρέπει να είναι ο Σατανάς, επειδή αυτός ο άνθρωπος είναι κατά του Αλλάχ.»

Κάποιος με πρόσεχε

Με πήγαν πίσω στο κελί μου. Ενώ έλειπα, ο Αιγύπτιος συγκρατούμενός μου είχε ρωτήσει την αστυνομία, «Γιατί διώκετε αυτόν τον άνθρωπο;» Του είπαν, «Επειδή αρνείται το Ισλάμ.» Αυτό έκανε τον συγκρατούμενό μου έξαλλο. Με το που πήγα πίσω στο κελί, ήταν έτοιμος να με σκοτώσει. Αλλά είχα μείνει εκεί μόνο δεκαπέντε με είκοσι λεπτά, όταν ένας αστυνομικός ήρθε με τα έγγραφα μεταφοράς για αυτόν τον άνθρωπο και τον πήρε μακριά. Έπρεπε να αναρωτηθώ, τι συμβαίνει εδώ; Ποια δύναμη με προστατεύει; Την εποχή εκείνη, δεν ήξερα την απάντηση. Δεν περασα πολύ χρόνο διερωτώμενος για αυτό. Σε λίγο ήρθαν τα δικά μου έγγραφα μεταφοράς. Με πήγαν σε μια μόνιμη φυλακή στο νότιο Κάιρο. Στο σημείο αυτό, δεν σκεφτόμουν ότι οι ανακριτές μου ήταν καν άνθρωποι. Είχα συλληφθεί επειδή απλώς αμφισβητούσα το Ισλάμ. Τώρα η πίστη μου είχε κλονιστεί πραγματικά. Και πήγαινα σε άλλη φυλακή.

Την επόμενη εβδομάδα την πέρασα σε μια φυλακή στο νότιο Κάιρο. Ήταν σχετικά χαλαρή στιγμή. Ο Θεός μου έστειλε έναν δεσμοφύλακα που δεν συμφωνούσε με το ριζοσπαστικό Ισλάμ. Κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου η οικογένειά μου προσπαθούσε να βρει πού ήμουν. Δεν είχαν καμία επιτυχία μέχρι που ο αδελφός της μητέρας μου, ο οποίος ήταν υψηλόβαθμο μέλος του αιγυπτιακού Κοινοβουλίου, επέστρεψε στη χώρα μετά από ταξίδι στο εξωτερικό. Η μητέρα μου του τηλεφώνησε κλαίγοντας με λυγμούς, «Για δύο εβδομάδες δεν έχουμε μάθει πού είναι ο γιος μας. Είναι άφαντος.” Ο θείος μου είχε τις διασυνδέσεις που ήταν απαραίτητες. Δεκαπέντε ημέρες μετά την απαγωγή μου, ήρθε στη φυλακή προσωπικά με τα έγγραφα αποφυλάκισης και με πήρε σπίτι.

Αργότερα, η αστυνομία έδωσε στον πατέρα μου αυτή την έκθεση: «Έχουμε λάβει ένα φαξ από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar που κατηγορούσε τον γιο σας ότι εγκατέλειψε το Ισλάμ, αλλά μετά από ανάκριση δεκαπέντε ημερών, δεν βρήκαμε κανένα στοιχείο που να στηρίζει την κατηγορία.» Ο πατέρας μου ανακουφίστηκε ακούγοντας αυτό. Από όλους τους αδελφούς και τις αδελφές μου, ήμουν ο μόνος που είχε μελετήσει το Ισλάμ στο πανεπιστήμιο, και ήταν πολύ περήφανος για μένα. Δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι θα άφηνα ποτέ το Ισλάμ, έτσι απέδωσε το όλο περιστατικό σε μια κακή στάση εκ μέρους των ανθρώπων στο πανεπιστήμιο απέναντι στην επιστημοσύνη μου.

«Δεν τους έχουμε ανάγκη», είπε, και μου ζήτησε να αρχίσω να εργάζομαι αμέσως, ως διευθυντής πωλήσεων στο εργοστάσιο του. Είχε μια επιτυχημένη επιχείρηση που παρήγαγε δερμάτινα μπουφάν και ανδρικά και γυναικεία ενδύματα.

Ένα έτος χωρίς Πίστη

Για ένα χρόνο έζησα χωρίς καμία πίστη. Δεν είχα το Θεό να προσεευχηθώ, να καλέσω, να ζήσω γι’ αυτόν. Πίστευα στην ύπαρξη ενός Θεού που ήταν ελεήμων και δίκαιος, αλλά δεν είχα ιδέα ποιος ήταν. Ήταν ο Θεός των μουσουλμάνων, των χριστιανών ή των Εβραίων; Ή ήταν κάποιο ζώο – όπως η αγελάδα των Ινδουιστών; Δεν ήξερα τίποτα για το πώς να τον βρω.

Πρέπει να καταλάβετε ότι αν ένας μουσουλμάνος καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισλάμ δεν είναι η αλήθεια και δεν έχει καμία θρησκεία για να στραφεί, είναι η πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή του. Η πίστη είναι στον ιστό της ζωής ενός ατόμου της Μέσης Ανατολής. Δεν μπορεί να φανταστεί πώς να ζήσει μη γνωρίζοντας τον Θεό του. Κατά τη διάρκεια ολόκληρου εκείνου του έτους, το φυσικό μου σώμα εξέφραζε τον πόνο που υπήρχε στο πνεύμα μου. Αν και είχα κάθε πράγμα που είχα ανάγκη, με μάστιζε μια βαθιά κούραση από τη συνεχή προσπάθεια να χρησιμοποιώ το μυαλό μου για να καταλάβω την ταυτότητα του αληθινού Θεού. Υπέφερα συνεχώς από πονοκεφάλους. Πήγα σε ένα γιατρό ο οποίος ήταν συγγενής της οικογένειας. Έκανε ένα σπινθηρογράφημα του εγκεφάλου μου, αλλά δεν βρήκε κανένα πρόβλημα. Μου έγραψε συνταγή για κάποια δισκία που βοήθησαν.

Η επί του Όρους ομιλία

Κατέληξα να επισκέπτομαι ένα κοντινό φαρμακείο μία ή δύο φορές την εβδομάδα για πακέτα δισκίων, και να παίρνω ένα μικρό αριθμό δισκίων κάθε φορά, ελπίζοντας ότι οι πονοκέφαλοι θα περνούσαν για τα καλά. Αφότου πήγαινα για κάποιο διάστημα, η φαρμακοποιός με ρώτησε, «Τι συμβαίνει στη ζωή σου;» Της είπα, «Τίποτα δεν συμβαίνει. Δεν έχω κανένα παράπονο εκτός από ένα πράγμα: Ζω χωρίς Θεό. Δεν ξέρω ποιος είναι ο Θεός μου, που με δημιούργησε και δημιούργησε το σύμπαν.»

Εκείνη είπε, «Μα ήσουν καθηγητής στο πιο σεβαστό ισλαμικό πανεπιστήμιο στην Αίγυπτο. Η οικογένειά σου είναι πολύ σεβαστή στην κοινότητα.» «Αυτό είναι αλήθεια», της  απάντησα, «αλλά έχω ανακαλύψει ψεύδη στη διδασκαλία τους. Δεν πιστεύουν πλέον ότι το σπίτι και η οικογένειά μου είναι χτισμένα πάνω σε θεμέλια αλήθειας. Πάντα έντυνα τον εαυτό μου με τα ψέματα του Ισλάμ. Τώρα νιώθω γυμνός. Πώς μπορώ να καλύψω το κενό στην καρδιά μου; Σε παρακαλώ βοήθησέ με.» «Εντάξει,» είπε. «Σήμερα θα σου δώσω αυτά τα δισκία, και αυτό το βιβλίο, τη Βίβλο. Αλλά σε παρακαλώ να μου υποσχεθείς να μην πάρεις κανένα δισκίο, πριν να διαβάσεις κάτι από αυτό το βιβλίο.» Πήρα το βιβλίο στο σπίτι και το άνοιξα στην τύχη. Τα μάτια μου έπεσαν στο Ματθ. 5:38: Έχετε ακούσει ότι ειπώθηκε, «οφθαλμόν αντί οφθαλμού, και οδόντα αντί οδόντος.» 39 Εγώ, όμως, σας λέω, μη αντισταθείτε στον πονηρό· αλλά, όποιος σε ραπίσει στο δεξί σου σαγόνι, στρέψε σ’ αυτόν και το άλλο”.

Ολόκληρο το σώμα μου άρχισε να τρέμει. Είχα μελετήσει την Κοράνι για όλη μου τη ζωή – δεν είχα βρει ούτε μια φορά λόγια τόσο εμπνευσμένα, όπως αυτά. Είχα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Έχασα κάθε αίσθηση του χρόνου. Ένιωσα σαν να καθόμουν σε ένα σύννεφο πάνω από ένα λόφο, και μπροστά μου ήταν ο μεγαλύτερος διδάσκαλος στο σύμπαν και μου έλεγε για τα μυστικά του ουρανού και την καρδιά του Θεού. Μπορούσα εύκολα να συγκρίνω την Αγία Γραφή με ό, τι είχα μάθει από τα χρόνια που μελετούσα το Κοράνι, και δεν υπήρχε αμφιβολία στο μυαλό μου ότι είχα τελικά συναντήσει τον αληθινό Θεό. Τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας διάβαζα ακόμη, και μέχρι την αυγή έδωσα την καρδιά μου στον Ιησού.

Ενέδρα

Είπα μόνο στον φαρμακοποιό και τη σύζυγό του ότι είχα δεχθεί τον Ιησού, αλλά στην Αίγυπτο, αν κάποιος αφήσει το Ισλάμ, θεωρείται αυτομάτως ότι έχει γίνει Χριστιανός και ως εκ τούτου πρέπει να θανατώνεται. Εξαιτίας αυτού, φονταμενταλιστές έστειλαν δύο άνδρες να μου στήσουν ενέδρα και να με σκοτώσουν. Συνέβη όταν γύριζα στο σπίτι μου με τα πόδια από επίσκεψη σε φίλο. Ήταν μόλις δεκαπέντε ή είκοσι λεπτά με τα πόδια μέσω της Γκίζα. Ήμουν στην οδό Tersae, κοντά στο σπίτι μου, όταν είδα δύο άνδρες να στέκονται μπροστά από ένα κατάστημα ειδών παντοπωλείου. Ήταν ντυμένοι παραδοσιακά με μακριές, λευκές ρόμπες, μακριές γενειάδες και καλύμματα κεφαλής. Νόμισα ότι ήταν απλά πελάτες. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα μου έκαναν κάτι.

Όταν έφτασα στο κατάστημα, με σταμάτησαν, και τότε ξαφνικά έβγαλαν μαχαίρια και άρχισαν να προσπαθούν να με μαχαιρώσουν. Δεν είχα όπλο, και επειδή ήταν μια ζεστή ημέρα, φορούσα μόνο ένα μπλουζάκι και παντελόνι. Σήκωσα τα χέρια μου για να προστατευτώ. Οι λεπίδες με χτύπησαν ξανά και ξανά κι έκοψαν τις φλέβες μου. Υπήρχαν άλλοι άνθρωποι στον δρόμο, αλλά κανείς δεν με βοήθησε. Απλώς συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν. Αυτό ήταν χαρακτηριστικό για τα έτη αυτά. Οι άνθρωποι θα παρενέβαιναν αν επρόκειτο μόνο για καυγά με γροθιές, αλλά δεν θα μπλέκονταν με μαχαίρια. Επίσης, δεν ήθελαν να είναι εκεί αν κάποιος τραβούσε όπλο. Ο πρώτος επιτιθέμενος προσπαθούσε να μου δώσει μαχαιριά στην καρδιά. Σχεδόν το κατάφερε αλλά μετακινήθηκα. Αστόχησε για πέντε περίπου ίντσες και αντί για την καρδιά με πέτυχε στον ώμο. Όταν τράβηξε έξω το μαχαίρι, θυμάμαι ότι κοίταζα προς τα κάτω και έβλεπα το αίμα να τρέχει ποτάμι.
Έπεσα στο έδαφος και κουλουριάστηκα σε μια μικρή μπάλα, προσπαθώντας να προστατευτώ. Στη συνέχεια ο άλλος επιτιθέμενος προσπάθησε να με μαχαιρώσει στο στομάχι, αλλά η λεπίδα γύρισε, και αντί γι’ αυτό με μαχαίρωσε στην κνήμη. Αυτή τη φορά έχασα τόσο πολύ αίμα που λιποθύμησα. Δεν υπήρχε καμία ελπίδα για μένα, μέχρι που έφθασαν δύο αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και αυτοί που μου επιτίθονταν έτρεξαν μακριά. Με πήγαν στο νοσοκομείο για θεραπεία. Στο νοσοκομείο, η αστυνομία ρώτησε αν ήξερα γιατί δέχθηκα επίθεση. Είπα ότι δεν ήξερα. Και πάλι, ο πατέρας μου απέρριψε κάθε ένδειξη ότι είχα εγκαταλείψει το Ισλάμ. Απλώς, δεν μπορούσε να σκεφτεί με αυτούς τους όρους.

Ο πατέρας μου μαθαίνει την αλήθεια

Συνέχισα να εργάζομαι για τον πατέρα μου και δεν μιλούσα για τη νέα πίστη μου. Πραγματικά, το 1994 με έστειλε στη Νότια Αφρική για να διερευνήσω επιχειρηματικές ευκαιρίες για αυτόν. Ενώ ήμουν εκεί, πέρασα τρεις ημέρες με μια χριστιανική οικογένεια από την Ινδία. Όταν χωρίσαμε, μου έδωσαν να φοράω ένα μικρό σταυρό στο λαιμό. Αυτός ο μικρός σταυρός σηματοδότησε το σημείο καμπής στη ζωή μου. Μετά από μία εβδομάδα και κάτι, ο πατέρας μου παρατήρησε την αλυσίδα στο λαιμό μου και αναστατώθηκε πολύ διότι, σύμφωνα με την ισλαμική κουλτούρα, μόνο οι γυναίκες μπορούν να φορούν κοσμήματα γύρω από το λαιμό τους. «Γιατί φοράς αυτή την αλυσίδα;» απαίτησε να μάθει.

Φάνηκε σαν η γλώσσα μου να μίλησε από μόνη της, καθώς του απάντησα, «Πατέρα, αυτό δεν είναι αλυσίδα. Είναι σταυρός. Αντιπροσωπεύει τον Ιησού, ο οποίος πέθανε σε έναν σταυρό όπως αυτός, για μένα, για εσένα και για όλους σε όλο τον κόσμο. Δέχθηκα τον Ιησού σαν Θεό μου και Σωτήρα, και προσεύχομαι για εσάς και για το υπόλοιπο της οικογένειάς μου για να αποδεχθείτε κι εσείς τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα σας. »

Πρώτα, ο πατέρας μου λιποθύμησε εκεί στο δρόμο. Ορισμένοι από τους αδελφούς μου, έτρεξαν σ’ αυτόν, και η μητέρα μου άρχισε να κλαίει απο φόβο. Έμεινα μαζί τους, καθώς έριχναν νερό στο πρόσωπο του πατέρα μου. Όταν συνήλθε, ήταν τόσο αναστατωμένος που δύσκολα μπορούσε να μιλήσει, αλλά με έδειχνε. Με μια βραχνή φωνή από οργή φώναξε, «Ο αδερφός σας έχει μεταστραφεί στο Χριστιανισμό. Πρέπει να τον σκοτώσω σήμερα! »

Όπου κι αν πήγαινε, ο πατέρας μου είχε ένα όπλο κάτω απ’ το χέρι του σε ένα δερμάτινο λουράκι. (Οι περισσότεροι πλούσιοι άνθρωποι στην Αίγυπτο οπλοφορούν.) Έβγαλε το όπλο του και με σημάδεψε. Άρχισα να τρέχω στο δρόμο, και όπως έστριβα σε μια γωνία, άκουσα τις σφαίρες να σφυρίζουν πίσω μου. Συνέχισα να τρέχω για τη ζωή μου.

Αφήνοντας το σπίτι μου για πάντα

Έτρεξα στο σπίτι της αδελφής μου, που ήταν περίπου μισό μίλι μακριά. Της ζήτησα να με βοηθήσει να πάρω το διαβατήριο, τα ρούχα μου και άλλα έγγραφα από το σπίτι του πατέρα μου. Ήθελε να μάθει τι συνέβαινε, και της είπα, «ο πατέρας θέλει να με σκοτώσει.» Ήθελε να μάθει γιατί, και της είπα, «Δεν ξέρω. Πρέπει να ρωτήσεις τον πατέρα.»

Όταν έφυγα, ο πατέρας μου ήξερε ακριβώς πού πήγαινα διότι η αδελφή μου και εγώ ήμασταν πολύ κοντά, και το σπίτι της ήταν εκεί γύρω. Ο πατέρας μου περπάτησε ως το σπίτι της αδελφής μου, και έφτασε, ενώ εγώ κι αυτή μιλούσαμε. Χτύπησε την πόρτα, φωνάζοντας με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό του, «Ω κόρη μου, παρακαλώ άνοιξε την πόρτα.» Τότε φώναξε, «Ο αδερφός σου έχει μεταστραφεί! Έχει εγκαταλείψει την ισλαμική πίστη. Πρέπει να τον σκοτώσω τώρα! »

Η αδελφή μου άνοιξε την πόρτα και προσπάθησε να τον ηρεμήσει. «Πατέρα, δεν είναι εδώ. Ίσως πήγε κάπου αλλού. Γιατί δεν πας σπίτι να χαλαρώσεις, και μετά μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό σαν οικογένεια.» Η αδελφή μου μου έδειξε έλεος και συγκέντρωσε τα πράγματα μου από το σπίτι των γονιών μου. Αυτή και η μητέρα μου μου έδωσαν κάποια χρήματα, και πήρα το αυτοκίνητό μου και έφυγα το βράδυ της 28ης Αυγούστου 1994.

Για τρεις μήνες πάλευα ταξιδεύοντας μέσω της Βόρειας Αιγύπτου, της Λιβύης, του Τσαντ και του Καμερούν. Τελικά σταμάτησα στο Κονγκό. Είχα ελονοσία. Βρήκαν έναν Αιγύπτιο γιατρό να με εξετάσει. Είπε ότι μέχρι το πρωί θα ήμουν νεκρός, και έκαναν τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να πάρουν ένα φέρετρο από την αιγυπτιακή πρεσβεία του Κονγκό και να με στείλουν πίσω στην πατρίδα.

Όταν το επόμενο πρωί ξύπνησα, συγκλονίστηκαν. Έφυγα από το νοσοκομείο μετά από πέντε ημέρες και άρχισαν να λέω στους ανθρώπους παντού για το τι έκανε ο Ιησούς για μένα.

Η ζωή ως ακόλουθος του Ιησού

Δέκα χρόνια έχουν περάσει από τότε που δέχθηκα τον Κύριο Ιησού ως Σωτήρα μου. Αυτός με κάλεσε και μου έδωσε μια προσωπική σχέση μαζί Του-κάτι που δεν πρόσφερε ποτέ το Ισλάμ.

Ποτέ δεν έχω σταματήσει να κλαίω για τον μουσουλμανικό λαό μου, τον οποίο άφησα πίσω, ζητώντας από τον Κύριο να τους λυτρώσει από το σκοτάδι του Ισλάμ. Καθώς θα διαβάζετε τις σελίδες αυτού του βιβλίου, θα φτάσετε να καταλάβετε πόσο μεγάλο είναι αυτό το σκοτάδι. Είναι η διδασκαλία του Ισλάμ που έχει παράγει τρομοκράτες που φαίνονται ικανοί για κάθε είδος κακού στο όνομα του Αλλάχ. Τώρα όλος ο κόσμος θέλει να καταλάβει τι διδάσκει το Ισλάμ. Πολλή παραπληροφόρηση κυκλοφορεί στα μέσα ενημέρωσης και στο Διαδίκτυο. Στόχος μου είναι να σας βοηθήσω να δείτε απλά γιατί αυτοί οι άνθρωποι κάνουν αυτό που κάνουν. Δεν θέλω να σας δώσω κίνητρα για οργή, ωστόσο θέλω να σας παρακινήσω να πιστέψετε – να πιστέψετε στην πτώση του Ισλάμ και στην απελευθέρωση των αιχμαλώτων του, στο όνομα του Ιησού.

Το άρθρο αποτελείται από αποσπάσματα του βιβλίου του Mark. A. Gabriel «Islam and Terrorism» (Ισλάμ και τρομοκρατία).

Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2002 από τις εκδόσεις Charisma House, έχει 234 σελίδες και ISBN: 0884198847 (EAN / ISBN-13: 978088419884)

Mark Gabriel, αποστάτης, πρώην καθηγητής του Αλ-Άζχαρ (βίντεο)

Η προσωπική σελίδα του αδελφού είναι http://www.drmarkgabriel.com Δείτε τη μαρτυρία του εδώ.

Πρόσκληση σε διάλογο από απολογητή του Ισλάμ

Ο απολογητής του Ισλάμ Άχμαντ Ελντίν ετοίμασε ένα άρθρο με τίτλο «Απίθανες φαντασίες και διαστρεβλώσεις από τον greekmurtad προς το πρόσωπο μου» σε απάντηση στο δικό μας «Ισλαμαπάτες». Στο άρθρο που περιλαμβάνει και βίντεο, γράφει:

  • Ότι ο greekmurtad έφτασε στο όριο της απελπισίας από τις πιέσεις του Ελντίν,
  • Και ότι είναι στενόμυαλο πιτσιρίκι, επειδή, κατά τον Άχμαντ,

«Θεωρεί απίθανη την περίπτωση για έναν  που γεννήθηκε Μουσουλμάνος να ασπαστεί κάτι άλλο σαν ιδεολογία και μετά να επιστρέψει πάλι στο αρχικό του πιστεύω, οπου και αυτή ήταν η περίπτωση μου. Δεν μπορούσε άραγε να σκεφτεί το «σαΐνι» μας ότι πέρασα από τον χριστιανισμό, τον αθεϊσμό, σκεπτικισμό κτλ, και όταν κατάλαβα ότι πρόκειται για μια πλάνη απλά προσπέρασα; Ακυρώνει αυτό ότι γεννήθηκα τυπικά Μουσουλμάνος(όπως γεννιέται ο οποιοσδήποτε σε μια πίστη στην Ελλάδα) και όντος μεταστράφηκα πάλι με ουσία και συνείδηση στο αρχικό μου πιστεύω όπου το είχα εγκαταλείψει για μικρό χρονικό διάστημα;»

Κατ’ αρχήν δεν είμαι στην καρδιά ενός ανθρώπου για να ξέρω τι συμβαίνει μέσα. Όμως, κάποιος που «εγκαταλείπει το αρχικό του πιστεύω για μικρό χρονικό διάστημα» – και προφανώς ανεπίσημα – γιατί όπως το ξέρεις και το ξέρουμε καλά το Ισλάμ δεν είναι κάτι που εύκολα ανακοινώνεις δημόσια ότι δεν το πιστεύεις πια – δεν μπορεί αγαπητέ μας Άχμαντ να χαρακτηριστεί ως “convert to Islam”. Θέλει πολύ μεγάλη φαντασία για να γίνει κάτι τέτοιο. Το πολύ να χαρακτηριστεί ως “revert to Islam”. ΤΟ ΠΟΛΥ.

Παράλληλα δεν είναι δυνατόν να είσαι «από το 2003 ενεργός στο κάλεσμα του Ισλάμ (Dai-Daeia) στην Ελλάδα» πράγμα που σημαίνει ότι η «μεταστροφή» σου έγινε τουλάχιστον 1-2 χρόνια νωρίτερα, ας πούμε το 2002, και να παρουσιάζεσαι το 2006, τέσσερα χρόνια μετά, ως «νέος» δηλ. καινούργιος (όχι «νεαρός»), προσήλυτος στο Ισλάμ. Ειδικά σε συνδυασμό με το ότι είχες ισλαμική ανατροφή και το χρονικό διάστημα της απομάκρυνσής σου από το Ισλάμ ήταν «μικρό» όπως λες, δεν γίνεται με τίποτα!

Δεύτερον η δυναμική που έχει το να δηλώνει κάποιος ότι είναι προσήλυτος από την Ελλάδα, μια κατεξοχήν χριστιανική χώρα με μια από τις αρχαιότερες εκκλησίες, που ίδρυσαν οι απόστολοι Παύλος και Ανδρέας από τα πρώτα ακόμη χρόνια του Χριστιανισμού, είναι πολύ μεγάλη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πολάνσκι, στο «μωρό της Ροζμαρί», εμφανίζει έναν Έλληνα σατανιστή που μάλιστα λέγεται ΣΤΑΥΡΟΣ να έρχεται πρώτος-πρώτος να προσκυνήσει το παιδί του σατανά. Αυτό γίνεται σε αντιστοιχία με τη διήγηση για τους Έλληνες που ήθελαν να δουν τον Χριστό, στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο.

Τρίτον, αν δεν είναι μικρό πράγμα να έχει κάποιος  Έλληνας μεταστραφεί σε οποιαδήποτε θρησκεία, ειδικά το να έχει μεταστραφεί στο Ισλάμ είναι κάτι τεράστιο και ακόμη μεγαλύτερη διαφήμιση για το Ισλάμ, καθώς ένας τέτοιος έχει να αντιμετωπίσει και τα κατάλοιπα της Τουρκοκρατίας! Και δεν είναι μόνο οι  Έλληνες που, λόγω της αρχαίας χριστιανικής παράδοσης και της Τουρκοκρατίας, θεωρούν ασύμβατο το Ισλάμ με την ιδιότητα του Έλληνα. Ρίξε μια ματιά στο άρθρο μας «Η εξευτελιστκή ισλαμική προστασία» να δεις στην εισαγωγή τι έχει πει ένας Αιγύπτιος αποστάτης με το που έμαθε για μας. Αρχικά, νόμιζε ότι τον κοροϊδεύαμε ή ότι οι Έλληνες ανάμεσά μας είναι Τούρκοι από την ανταλλαγή πληθυσμών! Καταλαβαίνεις λοιπόν Άχμαντ, ότι είναι μεγάλη διαφήμιση για το Ισλάμ να το αποδέχονται ελεύθερα Έλληνες που είναι Χριστιανοί (ή τουλάχιστον έτσι έγραφε μέχρι πρόσφατα η ταυτότητά τους) χωρίς να βαραίνει πάνω από το κεφάλι τους η χατζάρα κάποιου σουλτάνου, Ατατούρκ κ.λ.π. Είναι κάτι που υπονοεί ότι το Ισλάμ είναι (τάχα) η ΑΛΗΘΙΝΗ θρησκεία.

Τέταρτον, δυστυχώς ο ιδιοκτήτης της ιστοσελίδας answering-christianity.com είναι γνωστός απατεώνας. Θα γνωρίζεις βέβαια την πλεκτάνη που σκάρωσε εναντίον του Jalal Abualrub, με ψεύτικο e-mail όπου ο Abualrub τάχα του έγραψε ότι άξιζε να τον σκοτώσουν (βλ. εδώ, http://www.answering-christianity.com/apology_to_brother_jalal_abualrub.htm). Η απάτη αυτή είναι πολύ μεγαλύτερη από το να δηλώσει ότι κάποιοι συνεργάτες του είναι προσήλυτοι, δε νομίζεις;

Όσο για τον τίτλο σου «Απίθανες φαντασίες και διαστρεβλώσεις» συγγνώμη αλλά δεν παρουσιάσαμε ούτε και είπαμε τίποτα απίθανο και τίποτα φανταστικό. Παρουσιάσαμε στοιχεία, screenshots από ιστοσελίδες. ΕΣΥ είσαι που λες απίθανα πράγματα, χωρίς να μας γνωρίζεις («ψευτοαποστάτες, απατεώνας, πιτσιρίκι» κ.α.).

Πάμε τώρα να σχολιάσουμε αυτά που λες στο βίντεό σου.

Πρώτα-πρώτα σε αυτά ήδη σου έχει κάνει μια πολύ σοφή κριτική ένας επισκέπτης του ιστολογίου μας, ο Νίκος ο Μετανοείτε, εδώ https://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/02/26/islamapates-1/#comment-205. Ιδού:

«Αν βάλετε στο Γκουγκλ τις λέξεις “αποστασία σαρία” το alrashidun θα βγει στη θέση 10… Στις 2 πρώτες θέσεις βγαίνει το greekmurtadeen και στις άλλες 2 το islamforgreeks… Όταν δεν υπήρχε το grrekmurtadeen to alrashidun θα έβγαινε πιο ψηλά… Οπότε πού είναι το περίεργο στο πώς βρήκανε και βαλανε κείμενο από το άγνωστο μπλογκ… Μια αναζήτηση να κάνανε στο Google θα το βρίσκανε…»

(Μετά παραθέτει τα αποτελέσματα της αναζήτησης)

«Κατά τα άλλα το ύφος του ενός μπλογκ και του άλλου δεν είναι καθόλου το ίδιο… Ούτε κατηγορεί εκείνος ο μπλόγκερ πουθενά το Ισλάμ… Ορίστε τι γράφει…

“Πονηροί παραποιούν την πίστη για να ασκήσουν τρομοκρατία! … Ας βρουν άλλα δολώματα αυτοί που ψάχνουν για υποψήφιες σε αποστολές αυτοκτονίας!”

Και σε σχόλιο:

“Όμως ο Προφήτης (ειρήνη σ’ αυτόν) απαγόρευε να σκοτώνουμε γυναίκες και παιδά στον πόλεμο με τους απίστους. Οι ηλίθιοι εξτρεμιστές ζώνονται με εκρηκτικά ή βάζουν βόμβες κι όποιον πάρει ο χάρος, σκοτώνουν γυναικόπαιδα κι ακόμα και μωρά. Δεν υποστηρίζω καθόλου αυτές τις πράξεις εξτρεμισμού. Άλλο τζιχάντ κι άλλο σκοτώνω γυναικόπαιδα. Δεν τα ξέρετε καλά εδώ στη Δύση.”

Οπότε τι βλακείες λέει ο Ελντίν ότι αυτός έγραφε “Το Ισλάμ έίναι καλό γιατί υποστηρίζει τη βία”;;

Αυτό το μπλογκ λειτουργεί από το Σεπτέμβριο 2009 και ανεβάζει άρθρα σχεδόν κάθε μέρα… Εκείνο άρχισε να λειτουργεί τον Απρίλιο του 2009 κι έβαζε άρθρα πολύ αραιά… Στο αρχείο λέει

Αρχείο
Ιανουαρίου 2010

Νοεμβρίου 2009

Απριλίου 2009

Από την 1η δημοσίευση μέχρι τη 2η έχουν περάσει 7 μήνες… Από τη 2η ως την 3η 2 μήνες, και δεν έχει ανεβάσει άρθρο από τον Ιανουάριο του 2010… Αφού το έχει υποτίθεται ο Greekmurtad για να ξεγελάει τον κόσμο γιατί δεν ανέβαζε άρθρα πιο τακτικά… και γιατί σταμάτησε να το δουλεύει… Δε θέλει άλλο να ξεγελάει τον κόσμο;;»

Επιπλέον Άχμαντ, θα πρέπει να μας πεις πώς σκέφτεσαι ότι θα ξεγελούσα τον κόσμο μέσω του Al Rashidun. Τι δηλαδή θα έκανα, θα ξεγελούσα ποιον και ως προς τι; Τι νόημα έχει να ανοίξω δεύτερο μπλογκ που να κάνω ότι πιστεύω άλλα; Σάμπως θα έγραφε επάνω ότι εγώ είμαι ο πιστός μουσουλμάνος που το έχω, και θα μπορούσε έτσι το αλρασιντούν να διώξει τις υποψίες αποστασίας από πάνω μου; Αυτό που ισχυρίζεσαι είναι τελείως παράλογο.

Το δε ύφος αυτού του μπλόγκερ με αδικείς πάρα πολύ όταν γράφεις ότι είναι ίδιο με το δικό μου! Είπαμε να υποτιμάς τον αντίπαλο, αλλά όχι κι έτσι!

Ειδικά όταν βάζεις το θέμα με την IP, τότε είναι που διαψεύδεσαι τελείως γιατί:

Αν είχα τόσο καταχθόνιο και μακροχρόνιο σχέδιο, δεν θα άφηνα ποτέ ως aliibnabitalib μήνυμα στο μπλογκ σου ώστε να δεις την IP μου. Από τη στιγμή που έχω λογ/μό WordPress γνωρίζω πολύ καλά ότι οι IP των χρηστών εμφανίζονται δίπλα στα σχόλιά τους στον πίνακα ελέγχου! Μόνο ένας βλάκας θα «καρφωνόταν» έτσι, αν ο σκοπός του ήταν να κρυφτεί και να κάνει πονηριές, κι εγώ φίλε δεν είμαι βλάκας. Ούτε κανένας άλλος στην ομάδα μας είναι.

Επίσης ποτέ δεν έχουμε αφήσει μήνυμα σε εσένα για να δεις και τη δική μας IP και να τη συγκρίνεις με αυτήν κάποιου άλλου. Ακόμα περισσότερο, αν το «αλρασιντούν» ήταν μέρος του καταχθόνιου σχεδίου των αποστατών, και ήμουν εγώ που σου είχα αφήσει μήνυμα ως aliibnabitalib, θα φρόντιζα να μην σου γράψω ποτέ ως greekmurtad – σε εσένα ή σε φίλους-συνεργάτες σου – μη και με αναγνωρίσεις.

Ο μπλόγκερ που αναφέρεις ξεχωρίζει και ο ίδιος τους επισκέπτες του ιστολογίου του από την IP τους. Δες τι γράφει σε έναν εδώ από τις 4 Ιανουαρίου, πολύ πριν ξεκινήσεις εσύ αυτή τη συκοφαντία:

ΕΝΑΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΑ ΤΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ permalink

Έμαθα ότι σβήνεις σχόλια… Ζητάτε ελευθερία λόγου αλλά εκεί που σας παίρνει δεν την δίνετε! Αυτό είναι το Ισλάμ!

Απάντηση

2010 Ιανουαρίου 4

aliibnabitalib permalink

@ΕΝΑΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΑ ΤΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ, βέβαια το”έμαθες” αφού εσύ τα βάζεις… Νομίζεις ότι αν αλλάξεις ψευδώνυμο δε θα σε καταλάβω; Αφού βλέπω την ΙΡ σου!

Καταλαβαίνω, ότι μετά την αποκάλυψη της απάτης όπου εμφανίζεσαι ως «νέος προσήλυτος από την Ελλάδα», χρειάζεσαι απελπισμένα να καταλογίσεις κάποια απάτη και σ’ εμάς. Όμως Άχμαντ, βρες κάτι πιο έξυπνο να με κατηγορήσεις απ’ το ότι τάχα έχω και ένα μουσουλμανικό μπλογκ.

Και για να σε διορθώσουμε, γιατί πάντα κάτι δε λες σωστά: Ίδιο IP ΔΕΝ έχει μόνο το ίδιο computer, αλλά επίσης και παραπάνω από 2 υπολογιστές που βγαίνουν στο Ίντερνετ απο τον ίδιο server.

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΤΥΧΕ ΙΔΙΑ IP (λέμε τώρα…) αυτή δεν είναι οπωσδήποτε μοναδική για κάθε υπολογιστή, ώστε να βγάλεις τέτοια συνωμοσιολογικά συμπεράσματα. Μπορεί να είναι μοναδική και για έναν SERVER τον οποίο π.χ. χρησιμοποιεί ομάδα ανθρώπων (που δεν είναι απαραίτητο ότι γνωρίζονται/σχετίζονται μεταξύ τους) για να διατηρήσουν ανωνυμία. Ένας τέτοιος proxy ή firewall   δεν είναι καθόλου σπάνιο να έχει απο πίσω εκατοντάδες άτομα , όλα με το ίδιο IP φαινομενικά… Ρώτα κανέναν άνθρωπο που ξέρει τι σημαίνει ΝΑΤ: http://wiki.answers.com/Q/What_is_Nat_and_Proxy_Servers

Αυτά τα λίγα αρκούν για τώρα και για όσους θέλουν να «θολώσουν τα νερά» εκμεταλλευόμενοι την τεχνική ασχετοσύνη του κόσμου.

Κατά τη γνώμη μας όλα αυτά αποσκοπούν  στο να αποκαλυφθούμε ποιοι είμαστε οι του GreekMurtadeen  για να έχουν οι φανατικοί μία «hit list» , ενώ τώρα δεν έχουν… για να κάνουν οι αποστάτες μέσα στον -δήθεν- πανικό κινήσεις που δεν σκέπτονται και να αποκαλυφθούν… Αλλά έχουν γνώση οι φύλακες.

Πάμε και στο άλλο άρθρο σου http://islamforgreeks.org/2010/02/28/debate-challenge/ όπου χαρακτηρίζεις εμένα προσωπικά ως «ψευτοαποστάτη, ψεύτη, απατεώνα, λογοκλόπο, με μαεστρία στην διαστρέβλωση.» Αυτά που γράφεις Άχμαντ, πρέπει να τα αποδείξεις κιόλας, και μέχρι στιγμής δεν έχεις αποδείξει τίποτα! Κατ’ αρχήν

  • δεν έχεις αποδείξει ότι είμαι «ψευτοαποστάτης», εγώ ή άλλος από την ομάδα μας.
  • Η κατηγορία της λογοκλοπής είναι γελοία μια που πάντα αναφέρουμε τις πηγές μας (εκτός αν εσένα σου φαίνεται λογοκλοπία να γράφει κανείς τι παρακολούθησε στο Al-Jazeera και το Al-Hayat TV!)
  • Η κατηγορία της ψευτιάς επίσης είναι αστεία, μια και μιλάμε μέσα από ισλαμικές πηγές τις οποίες παραθέτουμε για να τις βλέπουν όλοι.

Όλες σου οι «απαντήσεις» στα άρθρα μας είναι ανόητες, γεμάτες αφοριστικές δηλώσεις (O Greekmurtad πιάστηκε πάλι στα πράσα… τον ξεμπροστιάσαμε… τον αναιρέσαμε και πάλι… προσπαθεί απελπισμένα… κτλ) χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα, αλλά και κανένα πραγματικό επιχείρημα. Ουσιαστικά, είναι ήδη απαντημένες από το άρθρο που έχουμε γράψει πρωτύτερα εμείς. Φτάνεις στο σημείο να εξισώνεις, από άποψη ετοιμότητας για σεξουαλική πράξη και τοκετό, ένα παιδί 9 και 10 ετών με μια έφηβη 12 και να λες ότι εμείς που ΔΕΝ τις εξισώνουμε έχουμε… δύο μέτρα και δύο σταθμά. Φτάνεις να λες ότι είναι τάχα μόνο «προσωπική μας θέση» ότι η εφηβική εγκυμοσύνη είναι επικίνδυνη για την έφηβη, και να αρνείσαι με το έτσι θέλω έγκυρες ιατρικές μελέτες που παρουσιάζει  η UNICEF! Κατανοούμε βέβαια, ότι η θέση σου είναι τέτοια ώστε είσαι υποχρεωμένος να απαντάς, έστω και μ’ αυτό τον τρόπο, για να φαίνεται ότι παράγεις έργο υπέρ του Ισλάμ, όμως φίλε γράφεις ανοησίες και ανακρίβειες κι αν έχεις πραγματική, και όχι λειψή γνώση του Ισλάμ, την ώρα που τα γράφεις ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ αποκρύπτεις σημεία-κλειδιά που ερμηνεύουν τα όσα παραθέτεις. Όπως π.χ. τις δήθεν παραινέσεις του Ισλάμ κατά του βιασμού. Γιατί Άχμαντ, αν πραγματικά γνωρίζεις το Ισλάμ, τότε γνωρίζεις και ότι καταδικάζει κάποιους βιασμούς, ενώ άλλοι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ γι’ αυτό. Δεν τους βλέπει, δεν τους αναγνωρίζει. Κι εσύ απλά κάνεις την πάπια πιστεύοντας ότι οι άνθρωποι στους οποίους απευθύνεσαι, δεν γνωρίζουν τα στοιχεία που αποκρύπτεις.

Άλλη ψευτιά που λες, είναι ότι δεν έχουμε κανένα κίνδυνο να συζητήσουμε δημόσια μαζί σου, φέρνοντας ως παράδειγμα τον… Αθανασίου και τον Ρηγινιώτη που συζητούν μαζί σου και κανείς δεν τους πειράζει! Πότε ήταν οι Αθανασίου και Ρηγινιώτης μουσουλμάνοι και αποστάτησαν φίλε; ΠΟΤΕ! Οπότε τι κίνδυνο να διατρέξουν και από ποιον; Οι αποστάτες είναι που διατρέχουν κίνδυνο θανάτου από μουσουλμάνους, όχι ο κάθε εξαρχής χριστιανός που παρουσιάζει την πίστη του! Αυτό αλήθεια δεν το ξέρεις; Το τι ορίζει η Σαρία για την αποστασία, ποτέ σου δεν το άκουσες; Αν δεν το άκουσες και νομίζεις ότι δεν τρέχει τίποτα επειδή στην Ελλάδα δεν έχουμε Σαρία, άνοιξε τη Hedaya τόμος Β΄ σελ. 227 να δεις ότι όποιος μουσουλμάνος σκοτώσει (από μόνος του) έναν αποστάτη άμεσα, χωρίς να του έχει δώσει διορία 3 ημερών για να επανέλθει στο Ισλάμ, δεν τιμωρείται, γιατί ο αποστάτης είναι άπιστος. Με δυο λόγια εάν στην Ελλάδα ή σε άλλη μη ισλαμική χώρα δεχτούμε επίθεση από θερμοκέφαλο «αληθινό πιστό», οι άλλοι μουσουλμάνοι πιθανότατα θα τον καλύψουν από την δικαιοσύνη του κράτους των «απίστων», μια και δεν απαγορεύεται από την ισλαμική νομοθεσία ο φόνος του αποστάτη οπότε δεν θεωρούν ότι υπάρχει λόγος να τιμωρηθεί.

Σχετικά με την «πρόσκληση σε διάλογο»: Κατ’ αρχήν, δημόσιος διάλογος πρόσωπο με πρόσωπο με ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ από μας, αποκλείεται εντελώς.

Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ένας διάλογος μαζί μας δεν είναι απαραίτητος για να βγάλει ο αναγνώστης του ιστολογίου του δικού σου και του δικού μας συμπέρασμα για το τι είναι το Ισλάμ και πόσο ψεύτικα το παρουσιάζεις εσύ. Όμως άλλοι στην ομάδα δεν έχουν αντίρρηση να γίνει κάποιος διάλογος μέσω Paltalk ή άλλου μέσου. Οπότε, καθώς οι αποφάσεις παίρνονται συλλογικά, το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή θα μπορέσει να λάβει χώρα ένας διάλογος αυτού του είδους. Όμως δεν βιαζόμαστε καθόλου, μια και έχουμε να ανεβάσουμε αρκετή ύλη ακόμη στο ιστολόγιό μας.

Αυτά για την ώρα Άχμαντ. Και ΑΝ είναι αλήθεια ότι κάποτε έστω και για λίγο, έστω και επιφανειακά, συλλογίστηκες ως πιθανότητα το να είναι ο Χριστός Κύριός σου, σου ευχόμαστε καποια μέρα να γίνεις ακόλουθός Του, να γίνεις κι εσύ ένας από μας, εγκαταλείποντας και αποκαλύπτοντας την ψεύτικη θρησκεία που τώρα πιστεύεις.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (2)

Συνέχεια από το ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (1)

Μέρος 3

DBA

Όταν γνώρισα την DBA, σπούδαζε στο κολέγιο που βρισκόταν μιάμιση ώρα μακριά από το σπίτι της. Ήταν από πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας και η μητέρα της ήταν γιατροί και οι αδελφοί της ήταν γιατροί στις αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις. Αν και πήγαινε στην εκκλησία, δεν ήταν θρησκευόμενη. Η DBA είχε φιλίες και με μουσουλμάνους και με χριστιανούς. Ωστόσο δεν μας ήταν εύκολο να φτάσουμε σ ‘αυτήν και έπρεπε να καταφύγουμε σε εγκληματική πράξη. Ως μουσουλμάνοι άνδρες, πιστεύαμε ότι ήμασταν σε διαρκή πόλεμο με τους «ακάθαρτους άπιστους», και ως εκ τούτου ήταν εντάξει να τους εξαπατούμε.

Μια μέρα με επισκέφθηκε ένας νεαρός μουσουλμάνος που μου είπε ότι ήθελε να παντρευτεί την DBA και μου ζήτησε να τον βοηθήσει να την πείσει να ασπαστεί το Ισλάμ. Μετά από πολύ σχεδιασμό, ανακάλυψα ότι η καλύτερη φίλη αυτού του κοριτσιού ήταν μια θρησκευόμενη μουσουλμάνα.  Αλλά εξακολουθούσε να θεωρεί τη χριστιανή κοπέλα αδερφή της και με είχε ενοχλήσει αυτό. Γι ‘αυτό και επισκέφθηκα τη μουσουλμάνα κοπέλα και της μίλησα για τις διεφθαρμένες πεποιθήσεις του χριστιανισμού και της θύμισα τι λέει ο Αλλάχ στο Κοράνιο (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί δεν θα σας δεχθούν μέχρι να ακολουθήσετε τη θρησκεία τους) και επίσης (Εσείς πιστοί μην παίρνετε Εβραίους και Χριστιανούς για φίλους και όσοι γίνονται φίλοι τους είναι από αυτούς, καθώς ο Αλλάχ δεν δείχνει τον σωστό δρόμο στους άδικους). Της είπα ότι η τζιχάντ εναντίον τους είναι το καθήκον του κάθε μουσουλμάνου και ότι αυτή θα έπρεπε να συμβάλει στη νίκη του Ισλάμ. Η μουσουλμάνα πείστηκε ότι είχα δίκιο και ρώτησε τι έπρεπε να κάνει. Της είπα να μην δείξει μίσος προς τη χριστιανή φίλη της, αλλά να της φερθεί όπως συνήθως, και ακόμη να προσπαθήσει να ενισχύσει τη φιλία τους και να ακολουθήσει όλες τις οδηγίες μου.

Στη συνέχεια πήγα σε ένα μουσουλμάνο φαρμακοποιό ο οποίος ήταν μέλος του συλλόγου μας και του ζήτησα ένα φάρμακο που να προκαλεί ψευδαισθήσεις. Του είπα γιατί χρειαζόμουν το φάρμακο. Μου είπε ότι ήθελε να συμβάλει στη νίκη του Ισλάμ και, επομένως, συμφώνησε να το παράσχει. Έδωσα τότε το φάρμακο στη  μουσουλμάνα κοπέλα και της είπα να διαλύσει δύο δισκία σε ένα ποτήρι γάλα και το δώσει στην DBA να το πιεί, και να μας καλέσει αμέσως μόλις παρατηρήσει τυχόν αλλαγές στο κορίτσι.

Η μουσουλμάνα κοπέλα μας κάλεσε μόλις η DBA άρχισε να έχει παραισθήσεις και να χάνει τον έλεγχο στο διαμέρισμά της. Όταν ο φίλος μου και εγώ ήρθαμε, είχαμε μια κάμερα και ένα βίντεο εγγραφής. Αρχίσαμε να αστειευόμαστε με την DBA και εκείνη ανταποκρινόταν, μη συνειδητοποιώντας τι κάναμε μέχρι που φίλος μου κατάφερε να της βγάλει τα ρούχα της και την πήρε στην κρεβατοκάμαρα.

Κατέγραψα τα πάντα σε βίντεο και πήρα φωτογραφίες για τρεις ώρες περίπου. Όταν η DBA συνήλθε, συνειδητοποίησε τι είχε συμβεί και άρχισε να ουρλιάζει και να κλαίει. Προσέβαλε εμας, το Ισλάμ και τον προφήτη του Ισλάμ, και προσπάθησε να σκίσει το Κοράνιο, το οποίο είχε η φίλη της. Της έδειξα τη βιντεοταινία και τις φωτογραφίες και απείλησα να κάνω αντίγραφα και να τα μοιράσω στην οικογένειά της, καθώς και σε άλλες χριστιανικές οικογένειες. Της υπενθύμισα ότι θα ταπεινωνόταν από το σκάνδαλο. Έκλαψε και έπεσε στο έδαφος φιλώντας τα παπούτσια μας παρακαλώντας μας να μην το κάνουμε αυτό, αλλά εμείς επιμείναμε ότι έπρεπε να κάνει ό, τι της λέγαμε να κάνει, καθώς ήξερε ότι τα αδέλφια και οι συγγενείς της, μπορεί και να τη σκότωναν αν έβλεπαν αυτό το βίντεο.

Ενέδωσε. Τα δάκρυά της και η απόγνωση της με άφησαν εκστατικό. Μέσα στις επόμενες λίγες εβδομάδες, μας συνόδευε στην ένωση όπου της γινόταν πλύση εγκεφάλου από τους σεΐχηδες. Δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τίποτα από αυτά που της έλεγαν. Ήταν δυστυχισμένη και ποτέ δεν σταμάτησε να κλαίει.

Της διδάξαμε τι να πει πριν έρθει η ώρα να πάει στο αστυνομικό τμήμα. Ακολούθησε τις οδηγίες μας όταν πέρασε από συνέντευξη από την αστυνομία. Και όταν ένας αστυνομικός τη ρώτησε γιατί ήθελε να ασπαστεί το Ισλάμ, είπε ότι ο προφήτης Μοχάμεντ ήρθε σ’ αυτήν σε ένα όνειρο και τη χαιρέτησε με τον ισλαμικό χαιρετισμό αποκαλώντας την Άισα.  Ο Ιησούς ήταν επίσης, στο όνειρο, τη χαιρέτισε με τον ισλαμικό χαιρετισμό και κατήγγειλλε όλους τους Χριστιανούς λέγοντας δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Αλλάχ. Είπε ότι ο Ιησούς της είπε ότι είναι δούλος και προφήτης του Αλλάχ και ότι ο Μοχάμεντ είναι ο προφήτης του Αλλάχ. Στη συνέχεια, είπε, ο Ιησούς φίλησε το κεφάλι του Μοχάμεντ και της ζήτησε να επαναλάβει μετά από αυτόν λόγια του Αλλάχ από το Κοράνιο (εκείνοι που πιστεύουν σε οποιαδήποτε άλλη θρησκεία εκτός του Ισλάμ, ο Αλλάχ δεν θα το δεχθεί από αυτούς στο τέλος, και θα είναι χαμένοι).

Δεν το είπε αυτό μόνο μπροστά στους αστυνομικούς, αλλά και στα μέλη της οικογένειάς της και στους ιερείς που ήρθαν να την επισκεφθούν. Οι αντιδράσεις της κατά τη διάρκεια των επισκέψεων αυτών, οι οποίες ονομάζονταν συμβουλευτικές συνεδρίες, ήταν σκηνοθετημένες από εμάς και εγκεκριμένες από την αστυνομία πριν από τη συνάντηση. Ήταν όλα μια απάτη και αν και δεχόταν επισκέψεις από διαφορετικούς ιερείς, μπορούσε να τους πει μόνο αυτά που την είχαμε προετοιμάσει να πει.

Όταν ολοκληρώθηκαν όλες οι νομικές διαδικασίες, είχαμε τη νέα της ταυτότητα και το νέο ισλαμικό της όνομα: Aisha Abdalla Elmahdy. Είχαμε επιτύχει το σχέδιό μας και ο μουσουλμάνο, Γιασέρ, ένας Mujahid, πήρε το κορίτσι που ήθελε μαζί με τη χρηματική αμοιβή του, η οποία ήταν πολύ μεγάλη λόγω του ότι ήταν από εξέχουσα χριστιανική οικογένεια. Έλαβα το 25% του μεριδίου του, συν το μερίδιό μου από το ποσό που θα κατέβαλα στα συνεργαζόμενα πρόσωπα.

Η οικογένεια της Άισα ατιμάστηκε και ταπεινώθηκε όπως ήταν αναμενόμενο. Σαν αποτέλεσμα, η μητέρα της πούλησε το φαρμακείο της και ο πατέρας της πούλησε την κλινική του. Μετακόμισαν σε ένα μέρος όπου μπορούσαν να εξαφανιστούν μέσα στο πλήθος, προκειμένου να ξεφύγουν από το σκάνδαλο.

Έτσι η Άισα παντρεύτηκε τον Γιασέρ και έζησε ως απόβλητη, γιατί την περιφρονούσαν τα πεθερικά της. Ήταν παντρεμένη για δύο μήνες, όταν ο Γιάσερ είπε ότι την είχε βαρεθεί και δεν ήθελε να την κρατήσει πια. Τη χώρισε και την πέταξε έξω στο δρόμο.

Δεδομένου ότι ήταν αδελφή μας στο Ισλάμ και δεν μπορούσε να είναι άστεγη, την πήρα στην ένωση, όπου έζησε και εργάστηκε ως υπηρέτρια, καθαρίζοντας την κλινική για την τροφή και τη διαμονή της. Έμεινε εκεί για τρεις μήνες, μέχρι να της επιτραπεί από το νόμο να ξαναπαντρευτεί. Ο γαμπρός ήταν ένας μουσουλμάνος που γνώριζε την ιστορία της. Ήταν χαμάλης και ήταν ήδη παντρεμένος με έξι παιδιά. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, δούλευε στα εργαστήρια συντήρησης της κυβερνητικής διοίκησης. Η Άισα δεν ήθελε να τον παντρευτεί και μας παρακάλεσε να μην της επιτρέψουμε να το περάσει αυτό. Εμείς την αγνοήσαμε, και αναγκάστηκε να παντρευτεί έναν άντρα που δεν της άρεσε.

Ζούσε στη δυστυχία. Εργαζόταν ως καμαριέρα καθαρίζοντας σπίτια και πουλώντας λαχανικά προκειμένου να ταΐσει τον σύζυγό της και τα παιδιά του. Ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς ότι κάποτε ήταν μια κοπέλα από μια πλούσια οικογένεια γιατρών και σπουδάστρια κολεγίου. Η ζωή της καταστράφηκε. Ο δεύτερος σύζυγός της την χώρισε μετά από πέντε μήνες. Δεδομένου ότι είχε παντρευτεί δύο φορές δεν ξαναπαντρεύτηκε και επειδή είχαν μαθευτεί πολλά για τις βιντεοταινίες και τις φωτογραφίες που ελήφθησαν όταν ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών, τη θεωρούσαν ακάθαρτη. Έγινε άστεγη κι έπρεπε να περνά τη νύχτα σε καταυλισμούς έκτακτης ανάγκης όπου ζούσε σε υπο-ανθρώπινες συνθήκες. Καθώς έφτασε στον πάτο φώναξε: Θεέ μου δείξε μου έλεος. Ο Θεός έδειξε έλεος και απάντησε στην προσευχή της.

Τον καιρό που ήταν άστεγη, έγινα Χριστιανός κι έψαχνα για τα κορίτσια που είχα παρασύρει να μεταστραφούν στο Ισλάμ. Έμαθα τι είχε απογίνει και πήγα να την επισκεφθώ με τη σύζυγό μου, η οποία είχε επιστρέψει στην εκκλησία. Η γυναίκα μου και εγώ προσφερθήκαμε να τη φροντίσουμε στο σπίτι μας. Επιδιώξαμε να ενημερώσουμε τους γονείς της για την κατάστασή της, γι ‘αυτό έστειλα έναν συγγενή της συζύγου μου, μαζί με έναν ιερέα που τους μίλησε. Όλοι έκλαψαν με την είδηση και εξέφρασαν την επιθυμία τους να τη δουν. Η οικογενειακή επανένωση κανονίστηκε να γίνει σε μία από τις εκκλησίες στο Κάιρο. Ήταν μια εντυπωσιακή επανένωση. Αν και περίμενα ότι οι γονείς της θα την τιμωρούσαν, δεν το έκαναν και χάρηκαν που την είδαν.

Καθώς η οικογένειά της την αγκάλιασε και τη φίλησε, με άγγιξε τόσο η αγάπη που είδα ώστε αναρωτήθηκα γιατί πληγώναμε τους Χριστιανούς με τον τρόπο που το κάναμε. Πάντα περιφρονούσα τα χαμόγελα που είχαν στα πρόσωπά τους όταν εμείς τους κριτικάραμε, τους βλάπταμε ή τους πληγώναμε. Συνήθιζα να λέω στον εαυτό μου ότι ήταν χαμόγελα κακίας, επειδή ήταν μια μειονότητα και δεν μπορούσαν να αντισταθούν σ’ εμάς τους μουσουλμάνους. Τώρα ξέρω το λόγο για τα χαμόγελα τους. Είναι η αγάπη τους, η συγχώρεση και η ανοχή προς τους εχθρούς τους. Είναι το χριστιανικό χαρακτηριστικό του να ειρηνεύεις.

Αφότου η DBA συναντήθηκε την οικογένειά της, πήγε πίσω στο σπίτι μαζί τους κι αυτοί την καλοδέχτηκαν με αγάπη και καλοσύνη, όπως λέει η Γραφή στην ιστορία για τον άσωτο υιό. Η μητέρα της της αγόρασε όμορφα ρούχα και ο πατέρας της της αγόρασε κοσμήματα. Γιόρτασαν τον ερχομό της στο σπίτι και επανέλαβαν τα λόγια της Αγίας Γραφής (η κόρη μας ήταν νεκρή και τώρα είναι ζωντανή, και ήταν χαμένη και τώρα βρέθηκε).

Υποβλήθηκε στο Συμβούλιο Κληρικών αίτηση να εγκρίνουν την επιστροφή της στον Χριστιανισμό, και εγκρίθηκε. Ένας Χριστιανός δικηγόρος ανέλαβε εθελοντικά να ζητήσει από το δικαστήριο να της δώσει πίσω το χριστιανικό της όνομα και την ταυτότητά της. Το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ της. Τώρα ζει στη Γαλλία όπου υπηρετεί στην Κοπτική Εκκλησία με το σύζυγο και την κόρη της.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ (1)

Το παρόν άρθρο είναι τμήμα ενός μεγαλύτερου, τις συνέχειες του οποίου θα αναρτήσουμε διαδοχικά, δημοσιεύθηκε στις 24 Μαΐου του 2005 στο Frontpage Magazine και είναι χαρακτηριστικό του πώς σκληραίνει τον άνθρωπο η εμμονή σε ρατσιστικά και μισάνθρωπα πιστεύω. Σε αυτή τη δημοσίευση υπάρχει το 1ο και 2ο μέρος του άρθρου.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΗ

Του Ahmed Awny Shalakamy

Μέρος Α΄

Μεγάλωσα στη Γκίζα της Αιγύπτου. Ο πατέρας μου ήταν εργολάβος οικοδομών και είχε εμπλακεί σε ισλαμικές δραστηριότητες. Ήταν ο πρόεδρος μιας από τις τοπικές ισλαμικές οργανώσεις και ήταν υπεύθυνος να κάνει την πρόσκληση για την προσευχή. Επίσης παρέδιδε Ισλαμικά μαθήματα και μερικές φορές μιλούσε στο τζαμί την Παρασκευή.

Ο πατέρας μου μισούσε τους Χριστιανούς. Μου δίδαξε ότι είναι άπιστοι οι οποίοι αντιφάσκουν λέγοντας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός, ενώ το νοθευμένο βιβλίο τους έχει εδάφια που αποδεκνύουν ότι είναι ένας προφήτης. Ήταν όλα μέρος της ρητορικής που έχουμε συνηθίσει να ακούμε από μεγάφωνα τζαμιών που βουΐζουν, και από το ραδιόφωνο και τις κασέτες που παίζουν στους δρόμους. Σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, ένα παιδί Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο θηλάζει μίσος μαζί με το γάλα της μητέρας του.

Η οργάνωση του πατέρα μου δραστηριοποιούνταν σε πολλούς τομείς. Διαχειριζόταν έναν κοιτώνα για κορίτσια, ένα εργαστήριο, μια κλινική, έναν παιδικό σταθμό, ένα Madrassah για τη μελέτη του Κορανίου και ένα τμήμα για το κήρυγμα του Ισλάμ. Το κύριο ενδιαφέρον της οργάνωσής του ήταν να προσηλυτίζουν στο Ισλάμ με οποιοδήποτε μέσο.

Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του αείμνηστου προέδρου Anwar El Sadat, ο Μεγάλος Ιμάμης του αλ-Άζχαρ Mohamed Abdel Halim Mahmoud συμμετείχε σε συνωμοσία μαζί με τον αντιπρόεδρο του Σαντάτ κ. Hussein el Shafei. Ο Σεΐχης Keshk συμμετείχε επίσης σε αυτό το σχέδιο μαζί με τον Mohamed Osman Ismail, προηγούμενο κυβερνήτη του Assiut, και Mohamed Abdel Mohsen Saleh. Τόσο ο Ismail όσο και ο Saleh ήταν οι ιδρυτές των διαφόρων ισλαμικών ενώσεων προσηλυτισμού που πολλαπλασιάζονταν, και στις οποίες εμπλεκόταν ο πατέρας μου.

Ο στόχος των ομάδων αυτών ήταν να μετατρέψουν την Αίγυπτο σε ισλαμικό κράτος σε μια περίοδο 50 ετών. Το εν λόγω σχέδιο χρηματοδοτούσαν μέλη της Σαουδαραβικής βασιλικής οικογένειας, τα οποία σχετίζονταν με την κίνηση Wahabi και πρίγκιπες πετρελαίου από τον Κόλπο. Χρήματα δαπανήθηκαν αφειδώς ώστε χριστιανές γυναίκες και κορίτσια να αποπλανηθούν με κάθε δυνατό τρόπο. Το κόστος στη δεκαετία του εβδομήντα και στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα ήταν περίπου πέντε χιλιάδες αιγυπτιακές λίρες για την παγίδευση του κάθε κοριτσιού. Τα χρήματα μοιράζονταν, έτσι ώστε ο μουσουλμάνος που παρέσυρε τη χριστιανή γυναίκα σε μεταστροφή έπαιρνε το μισό του ποσού, και τα μέλη της αστυνομίας και οι ενώσεις που συνεργάζονταν έπαιρναν το άλλο μισό.

Το έργο των ενώσεων προσηλυτισμού στην Αίγυπτο εξακολουθεί να λαμβάνει χώρα και οι πληρωμές για τις δόλιες μεταστροφές είναι τώρα μεγαλύτερες. Σήμερα (2005) η μέση πληρωμή για μια συνηθισμένη κοπέλα είναι δέκα χιλιάδες αιγυπτιακές λίρες και μπορεί να φθάνει μέχρι και διακόσιες χιλιάδες αιγυπτιακές λίρες αν η κοπέλα είναι από μια γνωστή χριστιανική οικογένεια, ή είναι κόρη ενός καθηγητή πανεπιστημίου ή αναπληρωτή υπουργού, ή σχετίζεται με κάποιον από τον κλήρο.

Όπως και ο πατέρας μου, ήμουν και εγώ αναμεμειγμένος με μια ένωση προσηλυτισμού. Αφού έχουμε καταφέρει να μεταστρέψουμε μια χριστιανή γυναίκα, θα ανταγωνιζόμασταν τους χριστιανούς επιδεικνύοντας την στους δρόμους. Παίζαμε δυνατά μουσική και κυματίζαμε σημαίες, ενώ φωνάζαμε «Allahu Akbar» για να διακηρύξουμε τη νίκη του Ισλάμ. Επίσης φωνάζαμε συνθήματα για να ντροπιάσουμε τους χριστιανούς. Κανένας χριστιανός δεν θα στεκόταν εμπόδιο σ’ αυτές τις παρελάσεις, οι οποίες προστατεύονταν από την αστυνομία.

Αυτό ήταν μια συνήθης πρακτική μέχρι το 1985, όταν τέτοιες παρελάσεις απαγορεύτηκαν. Παρόλα αυτά, συνεχίσαμε την εκστρατεία μας για τη μεταστροφή χριστιανών γυναικών ούτως ή άλλως. Ήμασταν επικεντρωμένοι στην μεταστροφή χριστιανών κοριτσιών και γυναικών, επειδή πιστεύαμε πως αυτή ήταν η μεγαλύτερη μορφή ταπείνωσης για τους Χριστιανούς. Στην Ανατολή, η τιμή ενός άντρα είναι στην κόρη, την αδελφή ή τη σύζυγό του και έτσι το να ντροπιαστεί οποιαδήποτε από αυτές είναι η απόλυτη ταπείνωση για τον ίδιο.

Χρησιμοποιήσαμε κάθε είδους τεχνάσματα για να πάρουμε χριστιανές γυναίκες. Κατά κύριο λόγο προσπαθούσαμε να ελκύσουμε τα συναισθήματα και παρορμήσεις τους. Επίσης μπλέκαμε αυτές τις γυναίκες σε ηθικά σκάνδαλα κι αυτό το χρησιμοποιούσαμε για να τις εξαναγκάσουμε να κάνουν ό, τι θέλαμε. Αυτό είναι που έκανα, ενώ ασχολιόμουν με την ένωση προσηλυτισμού. Εκτός του ότι πληρωνόμουν για το έργο αυτό, ήμουν πεπεισμένος ότι λάμβανα μια πρόσθετη αμοιβή, διότι κάθε φορά που έκανα μια χριστιανική γυναίκα να ασπαστεί το Ισλάμ θα ανταμοιβόμουν με ένα στρέμμα γης στον παράδεισο.

Οι παρακάτω αφηγήσεις αφορούν τις γυναίκες που παρέσυρα στο Ισλάμ με παραπλανητικές μεθόδους.

Μέρος Β΄

NMA

Η NMA ήταν από το Κάιρο και πήγε στο κολέγιο στην πόλη όπου ζούσε η οικογένειά μου. Ήμουν τότε στο πρώτο έτος του κολλεγίου, και αυτή ήταν η πρώτη μου υπόθεση προσηλυτισμού.

Ήταν πολύ όμορφη. Είχε κάποιες φίλες μουσουλμάνες που μου είπαν ότι ήταν εύκολο να τη ρίξω. Κανόνισαν να την συναντήσω και έκανα εξάσκηση προσποιούμενος ότι ήμουν τρελά ερωτευμένος, κοιτάζοντάς την όλο επιθυμία και παριστάνοντας ότι έτρεμε η φωνή μου.

Όταν η NMA κι εγώ αρχίσαμε να μιλάμε, της έκανα κάποιες ερωτήσεις σχετικά με τη χριστιανική πίστη. Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αλλάξω τακτική αν ήθελα να την παγιδεύσω. Άρχισα να την πείθω ότι την αγαπούσα, και το συνέχισα ν’ ασχολούμαι μαζί της μέχρι που με ερωτεύτηκε. Οι φίλες της γνώριζαν τι συνέβαινε και με βοηθούσαν λέγοντάς της για την αγάπη μου γι’ αυτήν. Της είπα ότι θα μπορούσαμε να παντρευτούμε και να διατηρήσουμε τις διαφορετικές θρησκείες μας, καθώς το Ισλάμ επιτρέπει στους μουσουλμάνους να παντρεύονται γυναίκες από τους λαούς του Βιβλίου επειδή πίστευαν στον Θεό Την κατάφερα, και έμεινε έγκυος.

Πήγα μερικές φορές κρυφά μαζί της στην εκκλησία κι αγόρασα ακόμη και χριστιανικά βιβλία, εικόνες και τον άρτο για τη θεία κοινωνία, για να την πείσω ότι ήμουν θαυμαστής του Χριστιανισμού. Της είπα ότι θα ασπαζόμουν ευχαρίστως τον χριστιανισμό, αλλά δεν μπορούσα να το κάνω γιατί θα με θανάτωναν. Μετά της είπα ότι την αγαπούσα και δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτήν κι ότι αν εκείνη μεταστρεφόταν στο Ισλάμ, δεν θα σκοτωνόταν, καθώς ήταν έγκυος στο μωρό μας – τον καρπό της αγάπης μας.

Ήταν φοβισμένη και δεν ήξερε τι να κάνει. Εκείνη την εποχή, της ζήτησα να μη διακόψει τη σχέση της με την εκκλησία, να ενεργήσει όπως θα έκανε κανονικά και για καμουφλάζ να πήγαινε στην εκκλησία την Πέμπτη για την εξομολόγηση, την Παρασκευή για την κοινωνία και πάλι την Κυριακή για την Λειτουργία. On Saturday morning, she had an appointment with the person in charge at El Azhar. Ακολούθησε τις οδηγίες μου και μία ημέρα, σύμφωνα με τις εντολές μου, έφτασε με τη βαλίτσα της και χρυσά κοσμήματα, και περάσαμε τη νύχτα στο σπίτι μου στην οδό Gameat El Dewal El Arabia. Το Σάββατο το πρωί, είχε ένα ραντεβού με το υπεύθυνο στο αλ-Άζχαρ. Κανόνισα να το σκάσει στην πόλη όπου παρακολούθησε κολέγιο και όπου ζούσα μέχρι που τελείωσε τις σπουδές της. Τότε της άλλαξα το όνομά της σε Fatima El Zahra Mohamed Ali El Mahdi.

Οι προσπάθειες της οικογένειάς της και άλλων χριστιανών να την πάρουν πίσω ήταν μάταιες. Εξασφάλισα ότι ήταν αυτή που θα αρνιόταν σθεναρά να πάει πίσω, αφού οι συνάδελφοί μου και εγώ της κάναμε πλύση εγκεφάλου. Οι προσπάθειές μου ήταν επιτυχής, και ήμουν απόλυτα πεπεισμένος ότι ήταν τώρα λάτρευε τον αληθινό Θεό του Ισλάμ.

Πέντε εβδομάδες αφότου πέτυχα αυτή τη νίκη για το Ισλάμ και έλαβα την οικονομική αμοιβή μου, αποφάσισα ότι δεν ήθελα να κρατήσω αυτή την άπιστη πόρνη ως σύζυγό μου. Ήταν φθηνή για μένα και ήταν απλώς ένα αντικείμενο για αισθησιακή ευχαρίστηση. Πώς θα μπορούσα να έχω μαζί της ένα γιο που να έχει μέσα του αίμα των εν λόγω χριστιανών απίστων; Σκεφτόμουν. Τη διέταξα να κάνει άμβλωση και χρησιμοποίησα το νόμιμο δικαίωμά μου να την δείρω. Επίσης, την υποχρέωσε να εργαστεί για την τροφή της. Της είπα ότι έπρεπε να υπηρετεί τους μουσουλμάνους κυρίους της που έβαλαν μια στέγη πάνω από το κεφάλι της και έπρεπε να είναι ευγνώμων που την παντρεύτηκα και την έσωσα από την ντροπή της.

Άρχισα να σκέφτομαι να επαναλάβω το ίδιο παιχνίδι και πάλι με άλλες γυναίκες, έτσι ώστε να μπορέσω να εργαστώ για τη ζωή μου, τη θρησκεία μου και τη μετά θάνατον ζωή μου. Πίστευα ότι κάνοντας αυτό θα υπηρετούσα τη θρησκεία μου κάνοντας τους άπιστους να ασπαστούν το Ισλάμ· Θα εξυπηρετούσα τη ζωή μου με τις αμοιβές? Και θα εξυπηρετήσει τη μεταθανάτια ζωή μου αποκτώντας πολλά στρέμματα γραμμένα στο όνομά μου στον ουρανό. Επίσης θα είχα δωρεάν ένα καθαρότερο σπίτι. Εκείνη θα εργαζόταν για την τροφή της και όταν ήθελα να την χρησιμοποιήσω για ηδονή, θα ήταν η οδαλίσκη μου.

Χαιρόμουν να πληγώνω, να δέρνω και να εξευτελίζω τη Φατιμα (NMA). Ήμουν σίγουρος ότι δεν είχε πραγματικά ασπαστεί το Ισλάμ και ότι είχε μόνο παραδοθεί στα γυναικεία ένστικτά της. Όλα αυτά με έκαναν να θέλω περισσότερο να την εκδικηθώ. Η Φατίμα έμεινε μαζί μου για τρία χρόνια, επτά μήνες και δώδεκα ημέρες έως ότου μια Κυριακή το 1998 ασπάσθηκα τον Χριστιανισμό. Πριν γίνω χριστιανός ήμουν άθεος και απέφευγα τον καθένα. Αλλά, όπως συνέχιζα την έρευνά μου, πιστεύω ότι ο Ιησούς Χριστός μου έδειξε τον εαυτό Του.

Είπα στη σύζυγό μου σχετικά με την αλλαγή της πίστης μου. Εκείνη δεν με πίστεψε στην αρχή. Κατά τη διάρκεια αυτών των τριών ετών επτά μηνών και δώδεκα ημερών που η Φατιμα έμεινε μαζί μου, έκανα οκτώ κορίτσια ασπαστούν το Ισλάμ. Μετά που έγινα Χριστιανός, ζητούσα να αποκαταστήσω την κάθε μία από τις εννέα γυναίκες που μεταστράφηκαν εξαιτίας μου, καθώς και εκείνες τις οποίες είχε μεταστρέψει ο πατέρας μου. Τώρα προσεύχομαι για τις υπόλοιπες και συνεχώς παίρνω καλά νέα ότι το ένα κορίτσι επιστρέφει μετά το άλλο.

ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΙΡ

Μεγάλωσα σε ισλαμική χώρα σε πλούσια οικογένεια με δυνατή μουσουλμάνικη πίστη, αλλά όχι φανατική. Ο πατέρας δόξαζε το Θεό όλη μέρα, διάβαζε το Κοράνι, μας δίδασκε το φόβο Θεού και για τον παράδεισο και την κόλαση. Ήταν αυστηρός τύπος, ενώ η μητέρα μου ήταν πιο ανεκτική σε θέματα θρησκείας απ’ ότι ο πατέρας μου.

Και εμείς και οι περισσότεροι μουσουλμάνοι ντύνονταν με δυτικό τρόπο. Μεταξύ των φτωχών οι άνθρωποι από κάθε θρησκεία ήταν συγκεντρωμένοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι και άλλοι είχαν τις δικές τους γειτονιές, ενώ στα δημόσια σχολεία το 99% των παιδιών ήταν μουσουλμάνοι. Στους ευκατάστατους δεν υπήρχαν διαχωρισμοί στον τόπο κατοικίας, κι εμείς είχαμε αρκετούς χριστιανούς γείτονες. Πήγα σε ιδιωτικό αμερικάνικο σχολείο και είχα συμμαθητές από διάφορες θρησκείες. Κάναμε μαζί όλα τα μαθήματα εκτός από τα θρησκευτικά, σε αυτά οι πιστοί της κάθε θρησκείες πήγαιναν σε άλλες τάξεις και έκαναν ξεχωριστά.  Θυμάμαι ότι πουθενά στα σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν προσευχόμασταν 5 φορές την ημέρα. Αυτό οι μουσουλμάνοι το κάνουν στο εξωτερικό για να δωσουν μια εικόνα θεοσέβειας. Ούτε στα δημόσια σχολεία έκαναν προσευχή το πρωί.

Μικρός ψαχνόμουν να γίνω αστροφυσικός, διάβαζα εγκυκλοπαίδειες, κι έκανα παρέα και με μουσουλμάνους, και με χριστιανούς. Επειδή πήγαινα στα σπίτια των φίλων μου, έβλεπα ότι οι χριστιανοί ήταν πιο  εκλεπτυσμένοι, πιο καθαροί. Τα Χριστούγεννα στα σπίτια τους είχαν μια ζεστασιά. Οι γονείς των χριστιανών σε σύγκριση με αυτούς των μουσουλμάνων δεν ήταν φανατικοί, συζητούσαν για πολιτική. Υπήρχε μεταξύ αυτών και των παιδιών τους αγαπητική και δημοκρατική ατμόσφαιρα.

Ο απρόσωπος Θεός μου δημιουργούσε την ανασφάλεια. Ένιωθα ότι είναι τιμωρός, ήταν παντού αλλά και πουθενά μέσα μου. Η συνείδησημου ασκούσε ισχυρό έλεγχο  από τότε που ήμουν μικρός. Κάθε παράπτωμα με έκανε να ζητάω συγχώρεση από το Θεό. Τα βράδια πριν κοιμηθώ φανταζόμουν ότι ανεβαίνω στον ουρανό και μιλάω στο Θεό. Ήθελα πολύ να του μιλήσω και ήθελα να παρακάμψω το φόβο που έδινε το Ισλάμ γιατί ήθελα τη βοήθεια του Θεού. Τη ζητούσα στα πάντα, και στα καθημερινά θέματα. Θυμάμαι μια φορά στο σχολείο που είχε γίνει κάτι όπου μπορούσα να τιμωρηθώ, κι εγώ για να μιλήσω στο Θεό ναμε σώσει έλεγα συνέχεια από μέσα μου τη σαχάντα. Νήστευα το ραμαζάνι για ελεημοσύνη και για να πάω στον παράδεισο. Όμως το Ισλάμ δεν μου γαλήνευε την καρδιά γιατί μου δημιουργούσε φόβο.

Το Κοράνιο μου προκαλούσε δέος. Σ’ αυτό το βιβλίο θαυμάζεις τη δυνατή γλώσσα που με λίγα λόγια λέει πολλά, και με πολύ έντονο ύφος. Εντυπωσιάζουν και τα καλλιγραφικά, το σκληρό εξώφυλλο. Οι εξωτερικοί τύποι που υπάρχουν γι’ αυτό, δηλαδή να μην το πιάνεις αν είσαι βρώμικος ή καπνίζεις κ.τ.λ. με προδιάθεταν ότι είναι κάτι ιερό, και είχα το φόβο του Θεού μη μου πέσει.

Ο πιο αγαπητός μου φίλος ήταν χριστιανός Μαρωνίτης. Μια φορά του ζήτησα από περιέργεια την Αγία Γραφή, να τη διαβάσω μέσα στα τόσα βιβλία που διάβαζα. Τη διάβασα και δεν κατάλαβα τίποτα. Η μετάφραση στα αραβικά δεν μου έκανε εντύπωση, μου φάνηκε χαλαρή, δεν ένιωθα τη δύναμη της γλώσσας που είχε το Κοράνιο. Το σχήμα του σταυρού μου ήταν ακατανόητο. Μου φαινόταν όμως ότι σημαίνει ή ότι υπόσχεται κάτι που πρέπει να το τηρήσουμε. Δεν ξέρω πώς μου είχε έρθει αυτή η ιδέα. Επίσης ένιωθα ότι πηγάζει κάποια δύναμη και μυστήριο από την τριάδα, που δεν τη συνέδεα με τον Χριστιανισμό γιατί όταν αναφερόμασταν στην πίστη των Χριστιανών δε λέγαμε συνήθως «πιστεύουν στην Τριάδα» αλλά «πιστεύουν στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα». Θυμάμαι που όταν στο σχολείο παίζαμε ένα παιχνίδι με τους φίλους μου, είχα επινοήσει σαν συνθηματικό να ενώνουμε τα τρία δάχτυλα.

Αργότερα ο πατέρας μου έφυγε στην Αμερική και μας περίμενε να πάμε κι εμείς, αλλά δεν υπήρχε τρόπος να πάμε στην Αμερική απευθείας από τη χώρα μας. Ήρθαμε στην Ελλάδα με σκοπό να μείνουμε το πολύ τρεις μήνες, ώσπου να βγει η βίζα μας. Μετά με τον Ρήγκαν άλλαξαν τα πράγματα και το διάστημα αναμονής έγινε πολύ μεγάλο. Στο μεταξύ είχα κάνει και στην Ελλάδα χριστιανούς φίλους, κι ένας από αυτούς μου μιλούσε συχνά για την πίστη του.

Θυμάμαι μια φορά μου είπε, Σαμίρ ο ένας είναι τρία και τα τρία είναι ένας, και ο ένας είναι Θεός. Του είπα, μπορώ να το δεχτώ γιατί ο Θεός μπορεί να το κάνει κι αυτό, και να κάνει ό,τι θέλει αφού είναι Παντοδύναμος. Καμιά φορά με πήγαινε στη Λειτουργία, όπου μάθαινε να ψέλνει, και καθόμουν δίπλα του στο ψαλτήρι. Συχνά έτρωγα και αντίδωρο. Μετά γίνονταν διάφορες συζητήσεις με άλλους και άκουγα που ο φίλος μου προσπαθούσε να εξηγήσει σε άλλους την Ορθοδοξία, και παρενέβαινα κι εγώ να εκφράσω καλύτερα αυτά που ήθελε να πει. Έτσι κι εγώ μάθαινα, χωρίς να πιστεύω κιόλας.

Μια φορά που ήμουν μ’ αυτή την παρέα καθόμουν και άκουγα που συζητούσαν. Σε κάποια στιγμή τους λέω «εσείς οι χριστιανοί είστε τόσα κομμάτια». Τότε ένας άλλος φίλος που ήταν εκεί με πήρε παράμερα και μου εξήγησε συνοπτικά όλη την ιστορία του Χριστιανισμού από πριν διασπαστεί η Εκκλησία. Κατέληξε  λέγοντας ότι διάφοροι από εγωισμό έκαναν παρακλάδια, αλλά αυτό δεν μας βλάπτει.  Έτσι όπως μου μιλούσε, συγκλονίστηκα, γιατί χωρίς να ξέρω το λόγο δεν είχα αμφιβολία ότι αυτή ήταν η αλήθεια του Θεού. Αυτά που μου είπε μου έδωσαν σοβαρές απαντήσεις χωρίς να εμβαθύνω στα δόγματα.

Γυρίζοντας από εκεί ήμουν σκεπτικός, και ο φίλος που με έπαιρνε και στο ψαλτήρι με πήγε να ακούσω ευρωπαϊκή χριστιανική μουσική. Ήταν μια χορωδία από διάφορα αγόρια και κορίτσια και δυο κοπέλες, η μαέστρος και μια που έπαιζε αρμόνιο. Ήταν απλές κοπέλες, μικρές, άβαφτες, τα πρόσωπά τους ήταν τόσο αγνά, γελούσαν και γελούσε όλο το πρόσωπό τους. Με άγγιξαν οι μελωδίες, ήταν τρυφερές και ζεστές. Ένα τραγούδι έλεγε για το δισκοπότηρο, άλλο για το λούνα παρκ, τις πεταλούδες κι άλλα διάφορα από τη φύση, κι όλα αυτά οδηγούσαν προ ς την τρυφερότητα, την αγνότητα, και τελικά στον Χριστό. Ακούγοντας τα τραγούδια αυτά ένιωσα ότι μου ήρθε η χαριστική βολή. Πήγα στο σπίτι κι έγραφα κλαίγοντας γράμματα στον πατέρα μου στην Αμερική. Έγραφα όλα αυτά που είχα μάθει αυτό τον καιρό για το Θεό που είναι αγάπη και μπορούμε να του μιλάμε χωρίς να τον φοβόμαστε, και ότι πρέπει να συγχωρούμε και να αγαπάμε τους εχθρούς μας. Μετά από αυτά άρχισα να διαβάζω πάλι την Αγία Γραφή, και να τη συγκρίνω με το Κοράνι.

Στο Κοράνιο δεν υπάρχει ροή των γεγονότων της δημιουργίας του Θεού. Μπλέκουν την Παλαιά Διαθήκη με τον ερχομό του Μωάμεθ, σε κάνουν άνω κάτω σε μπερδεύουν. Σαν μουσουλμάνος πίστευα ότι όλοι οι προφήτες ήταν μουσουλμάνοι, αλλά αυτό δεν με γαλήνεψε ποτέ. Η Αγία Γραφή είναι σε σωστή σειρά, και  η Ορθοδοξία ρέει, έχει κάτι πολύ ζεστό, πραγματικό. Δεν σε κάνει να νιώθεις τρελή χαρά, αλλά σε γαληνεύει, σε ξεδιψά συνεχώς, ασταμάτητα.

Σύγκρινα ακόμη τη ζωή των πιστών χριστιανών με αυτή των πιστών μουσουλμάνων. Στην Ορθοδοξία μαθαίνεις να αγαπάς, ενώ στο Ισλάμ να μισείς. Για παράδειγμα έπρεπε να καλλιεργούμε μίσος για τους Εβραίους. Στις μουσουλμάνικες οικογένειες οι πατέρες είναι αυτοκράτορες μέσα στα σπίτια, ταπεινώνουν τη γυναίκα τους. Δικαιολογούνται για διάφορα που κάνουν. Στο Ραμαζάνι η νηστεία μετά από εγκράτεια ολόκληρης ημέρας σε σπρώχνει τη νύχτα σε υπερβολές και σου ανάβει τη σάρκα. Ο διάβολος το έχει βαφτίσει πνευματικό αγώνα, αλλά δεν φέρει πνευματικούς καρπούς. Αντίθετα δημιουργεί εξάψεις. Όλοι οι μουσουλμάνοι που νήστευαν ήταν νευρικοί γιατί πεινούσαν, διψούσαν. Δεν είχε καμία σχέση με τη νηστεία που έκαναν οι πιστοί χριστιανοί, που ενώ νήστευαν ήταν γεμάτοι ειρήνη.

Με την παρέα μου τους χριστιανούς πηγαίναμε τις Κυριακές από μοναστήρι σε μοναστήρι. Μου άρεσαν τόσο αυτές οι επισκέψεις και κάτι μου έλειπε που δεν μπορούσα να συμμετέχω στη Λειτουργία, ήθελα να ενταχθώ κανονικά σε αυτή την όμορφη, ζεστή, αγνή οικογένεια. Ήξερα πια αρκετά από τη χριστιανική θεολογία και τα πίστευα, έτσι δεν είχα πια κανένα εμπόδιο κι αποφάσισα να βαπτιστώ. Η βάπτιση ήταν απ’ τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα της ζωής μου. Κανονικά δεν έχω κλίση στο κολύμπι. Όμως όταν με βούτηξαν στην κολυμπήθρα δεν ταράχτηκα που ήμουν κάτω από το νερό. Έμεινα με ανοιχτά τα μάτια κι ένιωθα ότι δεν είχα ανάγκη να βγω από το νερό.

Αφότου βαφτίστηκα, ο πατέρας μου ήρθε εδώ επίσκεψη και του έδωσα να διαβάσει την Αγία Γραφή στα Αραβικά. Τη διάβασε για πρώτη φορά στη ζωή του, και έμεινε έκπληκτος από τον τρόπο που είναι γραμμένη, γιατί το Κοράνιο δεν έχει γεγονότα σε σειρά, αλλά σε πάει μπρος-πίσω, δεν έχει λογικό ειρμό. Ο πατέρας μου ήξερε το Κοράνι πολύ καλύτερα από μένα γιατί όλα αυτά τα χρόνια πριν ακόμη γεννηθώ το μελετούσε, και προσευχόταν συνεχώς. Επειδή ήταν υπερήφανος και του έθρεφε τα πάθη η ισλαμική θρησκεία, όταν έφτασε στους Ψαλμούς και διάβασε, νόμισε ότι ο Δαβίδ αναφέρεται σε φυσικούς εχθρούς.  Με φώναξε και μου το έδειξε. Θα του άρεσε να λέει ότι ο Θεός θα καταστρέψει τους εχθρούς του Δαβίδ. Του εξήγησα ότι ο Δαβίδ αναφερόταν σε πνευματικούς εχθρούς, λογισμούς, δαίμονες και πάθη, όχι σε φυσικούς εχθρούς. Κατάλαβε πώς ενώνονται μεταξύ τους τα γεγονότα. Είδε ότι τα λέει διαφορετικά η Αγία Γραφή από το Κοράνι. Εκεί που το Κοράνι αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, δεν φαίνεται ότι η Παλαιά Διαθήκη οδηγεί στον ερχομό του Εμμανουήλ. Άρχισε να θαυμάζει που ο Χριστός ήταν ο τέλειος άνθρωπος. Μέσα του ένιωθε ότι τακτοποιούνται τα πράγματα. Θυμάμαι μια φορά κοιτούσε την εικόνα προς Εμμαούς, και με ρώτησε τι δείχνει αυτό. Του εξήγησα, και του έκανε τρομερή εντύπωση που όλη αυτή την ώρα οι μαθητές είχαν μεταξύ τους το Χριστό και δεν τον είχαν αναγνωρίσει. Μου είπε «παιδί μου ανατριχιάζω». Τόσο είχε συγκλονιστεί. Τελικά κι εκείνος βαπτίστηκε.