Τα πόδια του Αλλάχ και ο ανθρωπομορφισμός του Ισλάμ

Για να καταλάβετε το κείμενο που παραθέτουμε πιο κάτω, έχετε υπόψη ότι saheeh (σαχίχ) όσον αφορά κάποιο χαντίθ, δηλ. κάποιο λόγο που συνήθως είναι του «προφήτη» Μουχάμμαντ, σημαίνει «αυθεντικό», mawqoof (μαουκούφ) σημαίνει κάποιο χαντίθ που αποτελεί δήλωση ενός Συντρόφου του Μουχάμμαντ, την οποία αυτός δεν απέδωσε απευθείας στον Μουχάμμαντ, ενώ isnaad σημαίνει «αλυσίδα αφηγητών», δηλ. ποιος αφηγήθηκε το χαντίθ σε ποιον, μέχρι να φτάσει το χαντίθ σε αυτόν που το κατέγραψε. Σύμφωνα με τους λογίους του Ισλάμ που έκαναν το «ξεσκαρτάρισμα» ανάμεσα στα χιλιάδες αχαντίθ, για να χαρακτηριστεί ένα χαντίθ αυθεντικό πρέπει να πληροί 5 προϋποθέσεις:

1) Καθένας από τους αφηγητές του να ήταν καλού χαρακτήρα

2) Καθένας από τους αφηγητές του να είχε καλή μνήμη

3) Η αλυσίδα αφηγητών να μην διακόπτεται από την αρχή ως το τέλος

4) Το χαντίθ να είναι βάσιμο και χωρίς ανωμαλίες στην αλυσίδα αφηγητών και στο κείμενό του

5) Το χαντίθ να είναι βάσιμο και χωρίς λάθη στην αλυσίδα αφηγητών και στο κείμενό του.

Μπορείτε να επιβεβαιώσετε ότι αυτά ισχύουν, επισκεπτόμενοι την έγκυρη ισλαμική ιστοσελίδα http://www.onislam.net/english/shariah/hadith/faqs/452206-what-is-a-hadith-sahih-and-its-isnad-is-sahih.html

Ας προχωρήσουμε λοιπόν στην ανάγνωση του κειμένου με τίτλο «Βεβαίωση πως ο Αλλάχ έχει δύο πόδια», (Affirmation that Allah has two feet) το οποίο μπορείτε να βρείτε στα αγγλικά στη σελίδα http://islamqa.info/en/166843. Πρόκειται για τον έγκυρο ισλαμικό ιστότοπο «IslamQuestionandAnswer», με γενικό επόπτη (General Supervisor) τον σεΐχη (Shaykh) Muhammad Saalih al-Munajjid. Στον οποίο κάποιος απηύθυνε την παρακάτω ερώτηση:

Είμαι ένας αναζητητής της γνώσης και είμαι μπερδεμένος: Οφείλουμε να βεβαιώνουμε πως ο Αλλάχ έχει δύο πόδια – όπως αναφέρεται μέσα στο mawqoof χαντίθ, το isnaad του οποίου καταλήγει με τα λόγια του IbnAbbaas: “Το kursiy (υποπόδιο) είναι η θέση των ποδιών”; Ή οφείλουμε να βεβαιώνουμε πως ο Αλλάχ έχει μόνο ένα πόδι, όπως λέει μέσα το χαντίθ: “… μέχρι ο Θεός της Δόξας τοποθετήσει το πόδι Του πάνω της…); Αν ο Αλλάχ έχει δύο πόδια, τότε θα τοποθετήσει ο Αλλάχ –ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος- και τα δύο Του πόδια πάνω στην Κόλαση, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός πως στα λόγια του Προφήτη (οι ευλογίες και η ειρήνη του Αλλάχ ας είναι επάνω του) το “πόδι Του” εμφανίζεται στην Γενική (ή ως Κτητική) και -όπως γνωρίζουμε- η γενική στον ενικό αριθμό είναι γενική σε νόημα;

Δοξασμένος ο Αλλάχ.

Η απάντηση του σεΐχη, που ταξινομήθηκε στην ενότητα «Βασικά δόγματα της πίστεως – Ταουχίντ (Μονοθεϊσμός) Ονόματα και χαρακτηριστικά του Αλλάχ»[1] έχει ως εξής:

Ένα από τα χαρακτηριστικά του Αλλάχ – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – είναι το πόδι.

Η απόδειξη για αυτό είναι η αναφορά που αφηγείται ο al-Bukhaari (6661) και Muslim (2848) από τον AnasibnMaalik, σύμφωνα με την οποία ο Προφήτης (οι ευλογίες και η ειρήνη του Αλλάχ ας είναι επάνω του) είπε: «Η Κόλαση συνεχώς θα λέει, ‘Είναι και άλλοι (να έρθουν);’ μέχρι ο Κύριος της Δόξας – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – να τοποθετήσει το πόδι Του επάνω της, και τότε αυτή θα πει, ‘Αρκετοί, αρκετοί, δια της δόξας Σου!’, και όλα τα τμήματά της θα ενωθούν μαζί

Οι Al-Bukhaari (4850) και Muslim (2847) αφηγήθηκαν πως ο AbuHurayrah (είθε να ευχαριστεί τον Αλλάχ) είπαν: «Ο προφήτης (οι ευλογίες και η ειρήνη του Αλλάχ ας είναι επάνω του) είπε: «Η Κόλαση και ο Παράδεισος φιλονικούσαν, και η Κόλαση είπε: ‘Εγώ έχω τύχει εύνοιας, με τους υπερήφανους και τους υπερόπτες.’ Ο Παράδεισος είπε: ‘Τι συμβαίνει με μένα, ώστε κανείς δεν θα εισέλθει μέσα μου παρά μόνο οι αδύναμοι, οι ταπεινοί και οι ποδοπατημένοι;’ Ο Αλλάχ, – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – είπε στον Παράδεισο: ‘Εσύ είσαι το έλεός Μου, δια του οποίου θα δείξω έλεος σε οποιονδήποτε από τους δούλους Μου θελήσω. Και ο καθένας σας θα είναι πλήρης.’ Όσο για την Κόλαση, δεν θα είναι πλήρης μέχρι ο Αλλάχ – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – να τοποθετήσει το πόδι Του επάνω της και πει ‘Αρκετά, αρκετά.’ Τότε θα είναι πλήρης και όλα τα μέρη της θα ενωθούν μαζί, και ο Αλλάχ δεν θα συμπεριφερθεί άδικα σε οποιοδήποτε μέρος της δημιουργίας Του. Όσο για τον Παράδεισο, ο Αλλάχ θα δημιουργήσει μια δημιουργία μόνο για αυτόν.»

Αυτό δείχνει πως επιβεβαιώνεται ότι ο Αλλάχ – ας είναι εξυψωμένος – έχει ένα πόδι.

Ο Ibn ‘Abbaas (είθε να ευχαριστεί τον Αλλάχ) είπε: «Το Kursiy (υποπόδιο) είναι η θέση των δύο ποδιών, και το μέγεθος του θρόνου δεν είναι δυνατόν να γίνει γνωστό.”

Αυτό αφηγήθηκε από τον IbnKhuzaymah στο at-Tawheed, 1/248, no. 154, τον IbnAbiShaybah στο al-‘Arsh, 61, τον ad-Daarimi στο ar-Radd ‘alaal-Muraysi, τον Abdullahibnal-ImamAhmad στο as-Sunnah, και τον al-Haakim στο al-Mustadrak, 2/282 (αυτός το ενέταξε στα saheeh σύμφωνα με τους όρους των δύο σεΐχηδων – τον al-Bukhaari και τον Muslim – και συμφώνησε μαζί του ο adh-Dhahabi. Παρομοίως χαρακτηρίστηκε ως saheeh από τον al-Albaani στο Mukhtasaral-‘Uluw, σελ. 102, και από τον AhmadShaakir στο ‘Umdatat-Tafseer, 2/163.

Ο AbuMoosaal-Ash‘ari (είθε να ευχαριστεί τον Αλλάχ) είπε: «Το Kursiy (υποπόδιο) είναι η θέση για τα δύο πόδια, και τρίζει όπως τρίζει μια σέλλα.»

Αυτό αφηγήθηκε από τον ‘Abdullahibnal-ImamAhmad στο as-Sunnah, τον IbnAbuShaybah στο al-‘Arsh, 60, και από τον IbnJareer, τον al-Bayhaqi και άλλους. Το isnaad του χαρακτηρίστηκε ως saheeh στο al-Fath, 8/47 και από τον al-Albaani στο Mukhtasaral-‘Uluw, σελ. 123-124

Οι δύο αυτές αναφορές επιβεβαιώνουν πως ο Αλλάχ – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – έχει δύο πόδια, και αυτό είναι η πίστη του Ahlas-Sunnah.

Ο Ιμάμης Abu ‘Ubaydal-QaasimibnSalaam (είθε ο Αλλάχ να τον ελεεί) είπε: «Αυτά τα χαντίθ που λένε πως ο Κύριός μας χαμογελά με την απόγνωση των δούλων Του όταν σύντομα αλλάξουν τα πράγματα, και πως η Κόλαση δεν θα γεμίσει μέχρι ο Κύριός σας να τοποθετήσει το πόδι Του επάνω της, και πως το Kursiy (υποπόδιο) είναι η θέση για τα δύο πόδια – αυτά τα χαντίθ, όπως αφηγούνται, είναι αληθινά κατά την γνώμη μας∙ είχαν αφηγηθεί από αξιόπιστους αφηγητές σε άλλους αξιόπιστους αφηγητές. Αν όμως μας ρωτήσουν για το νόημά τους, δεν τα εξηγούμε, και ούτε έχουμε δει ποτέ κανένα λόγιο να συζητά τα νοήματά τους.»

Αφηγήθηκε από τον al-Bayhaqi στο al-Asma’ wa’s-Sifaat, 2/198, τον Ibn ‘Abdal-Barr στο at-Tamheed, 7/149

Στο Fataawaal-Lajnahad-Daa’imah (2/376) αναφέρει: Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βεβαιώνουμε αυτό που ο Αλλάχ έχει επιβεβαιώσει για τον εαυτόν Του, όπως δύο χέρια, δύο πόδια, δάχτυλα και άλλα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στο Κοράνι και την Σούννα, με τρόπο που αρμόζει στον Αλλάχ – ας είναι εξυψωμένος – χωρίς να παραποιείται το νόημα, συζητώντας πώς, παρομοιάζοντάς Τον στην δημιουργία Του ή αρνούμενοι οποιοδήποτε από τα χαρακτηριστικά Του, επειδή Εκείνος – ας είναι εξυψωμένος – λέει (ερμηνεία της έννοιας):

“Πες, (Ω Μωάμεθ (ειρήνη σε αυτόν)): «Είναι ο Αλλάχ, ο Ένας.

Ο Allah-us-Samad (Ο Αυτάρκης Κύριος, τον Οποίον έχουν ανάγκη όλα τα δημιουργήματα, ο Οποίος ούτε τρώει ούτε πίνει).

Δεν γεννά, ούτε ήταν γεννητός;

Και δεν υπάρχει κανείς να είναι ίσος ή συγκρίσιμος με Εκείνον.”

[al-Ikhlaas 112:1-3]

“Δεν υπάρχει τίποτε σαν Εκείνον, και Εκείνος είναι ο Ακούων τα πάντα και ο τα πάντα βλέπων”

[ash-Shoora 42:11].

Έτσι παίρνουμε όλα αυτά (τα χαρακτηριστικά) ως αληθή πραγματικώ τω τρόπω και όχι μεταφορικά. Όσο το να πηγαίνουμε στα άκρα για να βεβαιωθούν χαρακτηριστικά που δεν αναφέρονται στο Κοράνι ή Σούννα, οφείλουμε να αποφεύγουμε να το διαπράττουμε αυτό.

Μόνιμη Επιτροπή για την Ακαδημαϊκή Έρευνα και έκδοση Fatwas :

Bakr Abu Zayd, ‘Abd al-‘Azeez Aal ash-Shaykh, Saalih al-Fawzaan, ‘Abdullah ibn Ghadyaan, ‘Abd al-‘Azeez ibn ‘Abdullah ibn Baaz.

Τέλος παράθεσης.

Ο Σεΐχης ‘Abdar-Rahmaanal-Barraak (είθε να τον διαφυλάξει ο Αλλάχ) είπε: Αυτό το χαντίθ επιβεβαιώνει πως ο Αλλάχ – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – έχει πόδι.   Τα Ahlas-Sunnah βεβαιώνουν πως ο Αλλάχ έχει εκείνο που αναφέρεται μέσα στο χαντίθ αυτό με αληθή τρόπο, όπως βεβαιώνουν όλα τα άλλα θεϊκά χαρακτηριστικά, όπως βεβαιώνουν ότι έχει δύο χέρια και δύο μάτια, και λένε πως Εκείνος – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος – έχει δύο πόδια, όπως αναφέρεται μέσα στην πασίγνωστη αναφορά από τον Ibn ‘Abbaas που περιγράφει το Kursiy (υποπόδιο) και λέει πως είναι η θέση για τα πόδια, δηλαδή, τα πόδια του Κυρίου – ας είναι δοξασμένος και εξυψωμένος.

Η θεώρηση περί των ποδιών και των χεριών είναι η ίδια, και δεν υπάρχει χώρος για διαφοροποίηση.

Τέλος παράθεσης από το Sharh al-Waasitah, σελ. 172

Αυτό που αποδεικνύεται είναι πως ο Αλλάχ – ας είναι εξυψωμένος – θα τοποθετήσει το πόδι Του πάνω στην Κόλαση. Πιστεύουμε σε αυτό, αλλά σταματούμε στο σημείο αυτό και αποφεύγουμε να προχωρούμε πιο πέρα (στην συζήτηση). Δεν λέμε πως θα τοποθετήσει και τα δύο Του πόδια πάνω της, ακριβώς όπως δεν λέμε πως Εκείνος έγραψε την Τορά με τα δύο Του χέρια. Μάλλον προσκολλώμεθα σε ό,τι έχει αφηγηθεί, επειδή σε ό,τι αφορά τα θεϊκά χαρακτηριστικά, το ζήτημα βασίζεται πάνω σε tawqeef (δηλαδή, στο να περιορίζεται μόνο σε ό,τι έχει αφηγηθεί σε ηχητικά κείμενα).

Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα.»

Όπως είδαμε λοιπόν, σύμφωνα με το Ισλάμ, ο Αλλάχ έχει δυο πόδια, δυο χέρια και δυο μάτια, με δυο λόγια στο Ισλάμ υπάρχει ανθρωπομορφισμός: «Ανθρωπομορφισμός νοείται η προσπάθεια του ανθρώπου να αποδώσει σε μη ανθρώπινα όντα, αντικείμενα, φυσικά ή υπερφυσικά φαινόμενα, ανθρώπινες ιδιότητες ή μορφή».[2] Τον ανθρωπομορφισμό τον γνωρίζουμε ήδη από τους αρχαίους Έλληνες, Ρωμαίους κ.α. ειδωλολατρικούς λαούς, αλλά δεν περιορίζεται στις δικές τους ειδωλολατρικές θρησκείες. Για την ακρίβεια, «και η Ιουδαϊκή θρησκεία και η Μουσουλμανική καίτοι απαγορεύουν την απεικόνιση του «Θείου», με ανθρωπομορφισμό τον εννοούν (να ομιλεί, να σκέπτεται και να αποφασίζει)».[3] Με δυο λόγια, η απαγόρευση απεικόνισης του Θείου που υπάρχει στο Ισλάμ και που παρουσιάζεται ως υψηλό πνευματικό χαρακτηριστικό αυτής της θρησκείας, είναι ένα προκάλυμμα του πόσο ανθρωπομορφική, βαθιά υλιστική και χονδροειδής είναι η προσέγγιση της θρησκείας αυτής προς το θείο, αφού σύμφωνα με αυτήν ο Θεός έχει «δύο χέρια, δύο πόδια, δάχτυλα και άλλα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στο Κοράνι και την Σούννα» και «παίρνουμε όλα αυτά (τα χαρακτηριστικά) ως αληθή πραγματικώ τω τρόπω και όχι μεταφορικά».

Όλα αυτά όμως, έρχονται σε απόλυτη αντίθεση με τον Χριστιανισμό. Όπως σημειώνει ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκι, ακόμα και «οι ανθρωπομορφίτες της αιγυπτιακής ερήμου», οι οποίοι κατηγορήθηκαν από τους οπαδούς του Ωριγένη ως αιρετικοί που, παρασυρόμενοι από την «ιουδαϊκή αδυναμία» (τον ανθρωπομορφισμό) φαντάζονται τον Θεό με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, απλά την ώρα που προσεύχονταν εστιάζονταν στη μορφή που πήρε ο Λόγος του Θεού με την ενσάρκωσή Του.[4] Αυτό μπορεί να μην είναι το τέλειο, καθώς το ζητούμενο είναι στην προσευχή ο νους να είναι άδειος από οποιαδήποτε εικόνα, δεν είναι όμως και κατακριτέο, καθώς ο Θεάνθρωπος είναι όχι μόνο ο προαιώνιος Λόγος του Θεού, αλλά και το ιστορικό πρόσωπο Ιησούς Χριστός, με μητέρα και κανονικότατο ανθρώπινο σώμα, αλλά και όλα τα αδιάβλητα πάθη[5]: «…η ίδια η υπόσταση του Θεού Λόγου έγινε υπόσταση με σάρκα, και σχετικά μ’ αυτό ‘ο Λόγος σαρκώθηκε’, δηλαδή χωρίς μεταβολή, και
η σάρκα έγινε Λόγος χωρίς μεταβολή, και ο Θεός έγινε άνθρωπος· διότι ο Λόγος ήταν Θεός και ο άνθρωπος έγινε Θεός χάρη στην υποστατική ένωση.»[6]

Ασφαλώς, γνωρίζουμε ότι διάφοροι απολογητές του Ισλάμ μαζεύουν κακομεταφρασμένα εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης από τα οποία προσπαθούν να εξάγουν τραβηγμένα από τα μαλλιά συμπεράσματα, ότι δήθεν και οι χριστιανοί έχουν ανθρωπομορφική θεώρηση του Θεού. Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς, για τους χριστιανούς ισχύουν οι αρχές που διατυπώθηκαν αιώνες τώρα στο έργο «Έκδοσις ακριβὴς της ορθοδόξου πίστεως» του αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού:

«Γνωρίζουμε και ομολογούμε ότι ο Θεός είναι χωρίς αρχή και τέλος, αιώνιος, παντοτινός, αδημιούργητος, αμετάβλητος, αναλλοίωτος, απλός, ασύνθετος, ασώματος, αόρατος, αψηλάφητος, απερίγραπτος, άπειρος, απεριόριστος, ακατάληπτος, αχώρητος στο νου, αγαθός, δίκαιος, παντοδύναμος, δημιουργός όλων των κτισμάτων,παντοκράτορας, παντεπόπτης, προνοητής όλων, εξουσιαστής και κριτής.[7] {…} Επειδή όμως βρίσκουμε στην Αγία Γραφή να έχουν ειπωθεί πάρα πολλά για το Θεό με τρόπο ανθρωπομορφικό, πρέπει να γνωρίζουμε, εφόσον είμαστε άνθρωποι και έχουμε αυτή την παχιά σάρκα, ότι είναι αδύνατο να εννοήσουμε ή να μιλήσουμε για τις θείες, υψηλές και άϋλες ενέργειες της θεότητος, εάν δεν χρησιμοποιήσουμε ανάλογες σε μας εικόνες, τύπους και σύμβολα. Όσα, λοιπόν, λέμε με ανθρωπομορφικό τρόπο για το Θεό, τα λέμε με συμβολική σημασία, και έχουν κάποιο βαθύτερο νόημα· διότι το θείο είναι απλό και δεν παίρνει σχήματα.
Λέγοντας μάτια, βλέφαρα και όραση του Θεού, ας εννοήσουμε συμβολικά την εποπτεία του πάνω σ’ όλα και το αλάθητο της γνώσεώς του· διότι μ’ αυτή την αίσθηση (της οράσεως) αποκτάμε πιο τέλεια γνώση και μάθηση.
Λέγοντας αυτιά και ακοή, ας εννοήσουμε συμβολικά τη διάθεσή του να μας σπλαγχνιστεί και να δεχθεί τη δική μας δέηση· διότι κι εμείς μ’ αυτή την αίσθηση γινόμαστε ευδιάθετοι σ’ αυτούς που μας παρακαλούν και τους ακούμε με περισσότερο ενδιαφέρον. Όταν λέμε στόμα και ομιλία, να εννοήσουμε τη φανέρωση της θελήσεώς του, διότι και σε μας οι διαθέσεις της καρδιάς φανερώνονται με το στόμα και την ομιλία. Όταν λέμε φαγητό και πιοτό, ας εννοήσουμε τη δική μας συμμόρφωση στο θέλημά του· διότι κι εμείς με την αίσθηση της γεύσεως ικανοποιούμε την αναγκαία επιθυμία της φύσεώς μας. Όταν λέμε όσφρηση, ας εννοήσουμε την αποδοχή της σκέψεως και της αγάπης μας γι’ αυτόν, διότι κι εμείς μ’ αυτή την αίσθηση δεχόμαστε την ευωδία ευχάριστα.
Λέγοντας πάλι πρόσωπο ας εννοήσουμε την απόδειξη και την εμφάνισή του με τα έργα του, διότι και η δική μας εμφάνιση γίνεται με το πρόσωπο.
Λέγοντας χέρια, ας νοήσουμε την αποτελεσματικότητα της ενέργειάς του· κι εμείς τα πιο αναγκαία και σπουδαία τα πετυχαίνουμε με τα χέρια μας.
Λέγοντας δεξί χέρι, ας εννοήσουμε τη βοήθειά του για να έλθουν όλα καλά· διότι κι εμείς χρησιμοποιούμε το δεξί χέρι για τα πιο αξιοπρεπή και δίκαια και που χρειάζονται μεγάλη δύναμη.
Λέγοντας ψηλάφηση ας εννοήσουμε την πιο ακριβή και τέλεια γνώση και προσβολή των πιο λεπτών και κρυφών λογισμών· διότι και αυτούς που εμείς ψηλαφούμε δεν μπορούν να κρύψουν κάτι πάνω τους.
Λέγοντας επίσης πόδια και βάδην εννοούμε τον ερχομό και την παρουσία του, για να βοηθήσει όσους έχουν ανάγκη ή ν’ αντιμετωπίσουν τους εχθρούς ή για κάποια άλλη πράξη· διότι και σε μας η άφιξη γίνεται με τη χρήση των ποδιών. {…}
Και μ’ ένα λόγο, όλα όσα έχουν ειπωθεί για το Θεό με ανθρωπομορφικές εκφράσεις, έχουν κρυμμένη κάποια σημασία που διδάσκει τα υπερφυσικά με ανθρωπομορφικές εκφράσεις, εκτός μόνον αν ειπωθεί κάτι για την σωματική έλευση του Θεού Λόγου. Διότι Αυτός ανάλαβε όλη την ανθρώπινη φύση για τη σωτηρία μας, δηλαδή τη νοερή ψυχή, το σώμα και τα χαρακτηριστικά της ανθρωπίνης φύσεως, που είναι τα φυσικά και αδιάβλητα πάθη.»[8]

 

Στο μέλλον, πρώτα ο Θεός, θα αναφερθούμε στις αποτυχημένες προσπάθειες απολογητών του Ισλάμ να παρουσιάσουν την ιδέα περί Θεού που προωθεί το Κοράνι ως δήθεν ανώτερη από αυτήν που περιγράφει η Αγία Γραφή. Στο μεταξύ, οι μουσουλμάνοι που βλέπουν πόσο θεοπρεπέστερη είναι η χριστιανική αντίληψη περί Θεού από τις χονδροειδείς υλιστικές χειροποδολογίες του Κορανίου και της Σούννα, αλλά από εγωισμό και άλλους λόγους που αυτοί ξέρουν, δεν σκοπεύουν να πάψουν να τις προωθούν και να τις υπερασπίζονται, ας παρηγορηθούν: Κι αυτό όχι επειδή θα μπορούσε το Ισλάμ να πάσχει και από ζωομορφισμό εκτός από ανθρωπομορφισμό, να παρουσιάζει π.χ. τον Αλλάχ με κεφάλι σκύλου όπως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τον Αννούβι, ή επειδή ο Αλλάχ έχει τουλάχιστον δύο πόδια αντί για ένα… Αλλά επειδή ο πραγματικός Θεός που περιγράφουν και λατρεύουν οι Χριστιανοί, αυτός που τους ακολούθους Του οι ομόπιστοί τους συνηθίζουν να δολοφονούν κραυγάζοντας «Ο Θεός είναι μεγάλος!» δεν θα πάψει ποτέ να τους περιμένει, γεμάτος αγάπη, να έρθουν στην επίγνωση της Αλήθειας Του.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]Basic Tenets of Faith » Tawheed (Divine Unity) » Names and Attributes of Allaah.

[2]http://el.wikipedia.org/wiki/Ανθρωπομορφισμός

[3] Στο ίδιο.

[4] Φλορόφκσι Γεωργίου, Θέματα εκκλησιαστικής Ιστορίας, Θεσσαλονίκη 1979, εκδ. Πουρνάρα, σελ. 105-114

[5] «Πιστεύουμε ακόμη ότι (ο Χριστός) πήρε όλα τα φυσικά και αδιάβλητα (άμεμπτα) πάθη του ανθρώπου. Διότι προσέλαβε όλο τον άνθρωπο καί όλα τα γνωρίσματα του ανθρώπου, εκτός από την αμαρτία. Διότι αυτή δεν είναι φυσικό πράγμα ούτε ο Δημιουργός την έσπειρε μέσα μας, αλλά την αποκτήσαμε θεληματικά με την επίδραση του διαβόλου στην προαίρεσή μας, χωρίς να κυριαρχεί πάνω μας με βία. Φυσικά και αδιάβλητα πάθη είναι αυτά που δεν εξαρτώνται από τη θέλησή μας· όσα εισήλθαν στην ανθρώπινη ζωή μας εξαιτίας της καταδίκης λόγω της παραβάσεώς μας· για παράδειγμα η πείνα, η δίψα, ο κόπος, ο πόνος, τα δάκρυα, η φθορά, η αποφυγή του θανάτου, η δειλία, η αγωνία (από την οποία προέρχονται οιιδρώτες και οι θρόμβοι του αίματος), η βοήθεια από τους αγγέλους εξαιτίας της αδύναμης φύσεώς μας και τα παρόμοια, τα οποία υπάρχουν μέσα σε κάθε άνθρωπο από τη φύση του. Όλα, λοιπόν, τα προσέλαβε, για να τ’ αγιάσει όλα.» Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, Έκδοσις ακριβὴς της ορθοδόξου πίστεως, ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64, «Για τα φυσικά και αδιάβλητα πάθη» (βλ. http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/paterikon/iwannhs_damaskhnos_ekdosis_akribhs.htm).

[6] Στο ίδιο, κεφ. 5 «Για τη φύση και διαφορά, την ένωση και σάρκωση που θεωρείται στο γένος και στο άτομο, και πώς πρέπει να εννοούμε ‘τη μία φύση του Θεού Λόγου σαρκωμένη’».

[7] Στο ίδιο, κεφ. 2 «Γι’ αυτά που είναι δυνατόν να λεχθούν και γι’ αυτά που είναι άρρητα, και για όσα μπορεί να είναι γνωστά και όσα άγνωστα».

[8] Στο ίδιο, κεφάλαιο 11, «Γι’ αυτά που λέγονται για το Θεό ανθρωποπαθώς».

Πώς γίνεται κανείς αποστάτης από το Ισλάμ

Εδώ θα δείτε την ελληνική μετάφραση της σελίδας Η αποστασία στο στήριγμα του Ταξιδιώτη, που πρώτα είχε τον τίτλο Η αποστασία στο Reliance of the Traveller. Το ελληνικό κείμενο προστέθηκε κι εκεί, δίπλα στο αγγλικό πρωτότυπο, αλλά δεν φαίνεται ολόκληρο γι’ αυτό το μεταφέραμε μόνο του και εδώ.

Βιβλίο: The Reliance of the Traveller (To στήριγμα του Ταξιδιώτη) (Ολόκληρος ο τίτλος: ‘Umdat as-Salik wa ‘Uddat an-Nasik, Στήριγμα του ταξιδιώτη και εργαλεία του λάτρη/πιστού).

Συγγραφέας: Ahmad Ibn Naqib Al-Misri

Ένα κλασικό εγχειρίδιο του Ισλαμικού Ιερού Νόμου (της σχολής Shafi’i) από τον Ahmad Ibn Naqib Al Misri (769/1368), με το κείμενο, τα σχόλια και τα παραρτήματα μεταφρασμένα στα αγγλικά (σε μετάφραση Noah Ha Mim Keller).

Η συγκεκριμένη σουννιτική σχολή είναι κυρίαρχη στην Υεμένη, το Τζιμπουτί, την Ερυθραία, τη Σομαλία, τη Συρία, τα Παλαιστινιακά Εδάφη, την Ιορδανία, το Βόρειο Καύκασο, το Κουρδιστάν, τις Μαλδίβες, τη Μαλαισία, το Μπρουνέι, και σε τμήματα της Κάτω Αιγύπτου και της Ινδονησίας.

Επίσης, ακολουθείται από μειονοτικές κοινότητες στην Επαρχία Asir στη Σαουδική Αραβία, στην Ακτή Σουαχίλι, στη Σιγκαπούρη, στη Νότια Αφρική, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, την Καμπότζη, τις Φιλιππίνες, τη Σρι Λάνκα, την Αιθιοπία, Καζακστάν (από Τσετσένους) και τις ινδικές πολιτείες της Κεράλα, Καρνατάκα (Bhatkal, Mangalore και περιοχές Coorg), Μαχαράστρα (από μουσουλμάνους Κονκανι), και Ταμίλ Ναντού.

———————————-

2ο κεφάλαιο

8,0  Αποστασία από το Ισλάμ  «Ριντά»  (Ridda)

(Λόγος: Η αποχώρηση από το Ισλάμ είναι η πιο άσχημη μορφή απιστίας (κουφρ – kufr) και η χειρότερη.  Μπορεί να προκύψει δια του σαρκασμού, όπως όταν ειπωθεί σε κάποιον «Κόψε τα νύχια σου, είναι ‘σούννα’» και εκείνος απαντήσει «Δεν θα το έκανα, ακόμα και αν ήταν», σε αντίθεση με το όταν υπάρχει κάποια περίσταση η οποία τον απαλλάσσει από την διάπραξη αποστασίας, πχ όταν ξεφεύγει η γλώσσα του, ή όταν παραθέτει τα λόγια κάποιου, ή όταν ξεστομίσει κάτι από φόβο).

8,1

Όταν ένα άτομο που έχει φθάσει στην εφηβεία και έχει σώας τας φρένας πρόθυμα αποστατεί από το Ισλάμ, του αξίζει να θανατωθεί.

8.2

Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι υποχρεωτικό για τον χαλίφη (ή τον αντιπρόσωπό του) να του ζητήσει να μετανοήσει και να επιστρέψει στο Ισλάμ. Αν το κάνει, γίνεται αποδεκτό. Αν όμως αρνηθεί, θανατώνεται αμέσως.

8.3

Αν είναι ελεύθερος, κανείς άλλος εκτός από τον χαλίφη ή τον αντιπρόσωπό του μπορεί να τον θανατώσει.  Αν κάποιος άλλος τον θανατώσει, ο φονιάς τιμωρείται (όρος 017)  (Λόγος: επειδή διεκδίκησε προνόμιο του χαλίφη και καταπάτησε τα δικαιώματά του, αφού αυτό είναι ένα από τα δικά του καθήκοντα).

8,4

Δεν υπάρχει καμμία αποζημίωση για την θανάτωση (Λόγος: ή οποιαδήποτε εξιλέωση, αφού θανατώνεται κάποιος που του αξίζει να πεθάνει).

8.5

Αν αποστατεί από το Ισλάμ και επιστρέφει σε αυτό αρκετές φορές, τότε (Λόγος: η επιστροφή του στο Ισλάμ, που συμβαίνει όταν δηλώσει τις δύο Μαρτυρίες της Πίστεως (όρος 8.7(12)) τότε αυτό γίνεται αποδεκτό, αν και εκείνος τιμωρείται. (όρος 017)

8.6

(Αν μια σύζυγος μέσα σε ολοκληρωμένο γάμο αποστατήσει από το Ισλάμ, το ζεύγος μένει χωριστά για ένα διάστημα αναμονής που αποτελείται από τρία διαστήματα μεταξύ εμμηνορυσιών.  Αν η σύζυγος επιστρέψει στο Ισλάμ πριν τελειώσει το διάστημα αναμονής, ο γάμος δεν ακυρώνεται αλλά θεωρείται πως συνέχιζε να υφίσταται για όλο το διάστημα. (dis: m7.4). )

8.7 :  Πράξεις που συνεπάγονται αποχώρηση από το Ισλάμ

(Λόγος: Μεταξύ των πραγμάτων που συνεπάγονται αποχώρηση από το Ισλάμ (είθε να μας φυλάει ο Αλλάχ από αυτά) είναι:

-1- η προσκύνηση ενός ειδώλου, είτε ειρωνικά από απλή αντίθεση, ή λόγω πραγματικής πεποίθησης, όπως εκείνη ενός ατόμου που πιστεύει ότι ο Δημιουργός είναι κάτι που έχει την προέλευσή του στον Χρόνο.  Στην περίπτωση αυτή παρόμοια με είδωλα είναι ο ήλιος ή η σελήνη, και παρόμοιο με την προσκύνηση είναι το να γονατίζει κανείς μπροστά σε άλλον εκτός του Αλλάχ, αν εννοεί την ευλάβεια προς αυτόν όπως την ευλάβεια που οφείλουμε στον Αλλάχ.

-2-  η πρόθεση να διαπραχθεί απιστία, ακόμα αν γίνει στο μέλλον. Και σαν αυτή την πρόθεση είναι ο δισταγμός να κάνει ή να μην κάνει έτσι – το άτομο έχει διαπράξει απιστία άμεσα.

-3-  η προφορά λόγων που υπονοούν απιστία, όπως «ο Αλλάχ είναι ο τρίτος των τριών» ή «εγώ είμαι ο Αλλάχ» – εκτός αν η γλώσσα του ατόμου είναι ανεξέλεγκτη, ή αν παραθέτει τα λόγια άλλου, ή αν είναι ένας από τους φίλους του Υψίστου Αλλάχ (wali, def: w33) και βρίσκεται σε κατάσταση πνευματικής μέθης και σε παντελή αφασία (Εξήγηση:  Είτε φίλος του Αλλάχ είτε όχι, κάποιος που είναι σε παντελή αφασία είναι σαν ένας παράφρων, και δεν θεωρείται νομικά υπεύθυνος (dis: k13.1(O:) ), διότι τα τελευταία παραδείγματα δεν αποτελούν απιστία.

-4-  η στηλίτευση του Αλλάχ ή του αγγελιοφόρου Του (η ευλογία και η ειρήνη του Αλλάχ επ’ αυτού)

-5- η άρνηση της ύπαρξης του Αλλάχ, της άναρχης αιωνιότητάς Του, της ατελείωτης αιωνιότητάς Του, ή η άρνηση οποιοδήποτε των χαρακτηριστικών Του τα οποία Του αποδίδουν ομόφωνα οι Μουσουλμάνοι. (dis: v1);

-6- ο σαρκασμός γύρω από το όνομα του Αλλάχ, της εντολής Του, της απαγόρευσής Του, της υπόσχεσής Του, ή της απειλής Του.

-7- η άρνηση οποιουδήποτε εδαφίου του Κορανίου ή ό,τι άλλο του ανήκει δια της ακαδημαϊκής ομοφωνίας (def: b7), ή η προσθήκη κάποιου εδαφίου που δεν του ανήκει.

-8- το να πει κανείς περιπαιχτικά «Δεν γνωρίζω τι είναι η πίστη»

-9- το να απαντήσει σε κάποιον που λέει «Δεν υπάρχει άλλη δύναμη ή ισχύς παρά μόνο μέσω του Αλλάχ», «Το να λες ότι δεν υπάρχει άλλη δύναμη ή ισχύς κτλ. δεν θα σε σώσει από την πείνα»

-10-  για έναν τύραννο, όταν ένας καταπιεσμένος άνθρωπος πει «Αυτό είναι κατόπιν απόφασης του Αλλάχ» να απαντήσει «Εγώ ενεργώ χωρίς την απόφαση του Αλλάχ».

-11- να πει κανείς πως ένας Μουσουλμάνος είναι άπιστος (καφίρ – dis: w47) με λέξεις που είναι δυσερμήνευτες που απλώς δηλώνουν πως είναι αχάριστος προς τον Αλλάχ για τις θεόσδοτες ευλογίες (n: στα Αραβικά, επίσης καφίρ – “kafir”);

-12  όταν κάποιος ζητήσει να διδαχθεί την Μαρτυρία της Πίστεως (Ar. Shahada, τα λόγια “La ilaha ill Allahu Muhammadun rasulu Llah” – δηλαδή «Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός του Αλλάχ, ο Μωάμεθ είναι ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ), και κάποιος Μουσουλμάνος αρνηθεί  να του το διδάξει

-13- η περιγραφή ενός Μουσουλμάνου ή κάποιου που θέλει να γίνει Μουσουλμάνος, με ορολογίες απιστίας (kufr)

-14- η άρνηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα κάποιου πράγματος που σύμφωνα με την ακαδημαϊκή ομοφωνία των Μουσουλμάνων (ijma`, def: B7) είναι τμήμα του Ισλάμ, όταν αυτό είναι πολύ γνωστό ως τέτοιο – όπως λ.χ. η προσευχή  (salat) ή ακόμα ένα «rak’a» από μια εκ των πέντε υποχρεωτικών προσευχών, αν δεν υπάρχει κάποια δικαιολογία.

-15-  η πεποίθηση πως οποιοιδήποτε αγγελιοφόροι ή προφήτες του Αλλάχ είναι ψεύτες, ή η άρνηση πως αυτοί είναι απεσταλμένοι

[σημ:  ο `Ala’ al-din’ Abidin προσθέτει τα ακόλουθα:

-16- η στηλίτευση της θρησκείας του Ισλάμ

-17- η πίστη πως τα πράγματα αφ’ εαυτού τους ή δια της φύσεώς τους έχουν οποιαδήποτε επιρροή ανεξάρτητη από το θέλημα του Αλλάχ

-18- η άρνηση της υπάρξεως των αγγέλων ή των τζίνι (jinn – ορισμός: w22), ή των ουρανών

-19- ο σαρκασμός για οποιοδήποτε θέσπισμα του Ιερού Νόμου

-20- ή η άρνηση πως ο Αλλάχ σκόπευε όπως το μήνυμα του Προφήτη (ο Αλλάχ να τον ευλογεί και να του δίνει ειρήνη) να είναι η θρησκεία που θα ακολουθήσει όλος ο κόσμος (dis: w4.3-4) (al-Hadiyya al-`Ala’iyya (y4), 423-24). )

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι, καθ’ ότι το θέμα είναι σχεδόν ανεξάντλητο.  Είθε ο Ύψιστος Αλλαχ να σώσει εμάς και όλους τους Μουσουλμάνους από αυτό.]

Οι Βυζαντινοί έχουν το νοστιμότερο αίμα. Ήρθαμε για να το πιούμε.

Τα τελευταία χρόνια οι προπαγανδιστές του Ισλάμ βάζουν τα δυνατά τους να μας πείσουν ότι το Ισλάμ είναι μια ειρηνική θρησκεία που τάχα δεν εξαπλώθηκε με το σπαθί αλλά με την πειθώ. Για να μας πείσουν χρησιμοποιούν τα επιχειρήματα ότι
1) Οι πρώτοι μουσουλμάνοι (η σύζυγος του Μουχάμμαντ η Χαντίζα, ο μικρός του εξάδελφος ο Αλή -ένα παιδάκι 11 ετών- και ο θετός του γιος πρώην σκλάβος, ο Ζαΐντ, και στη συνέχεια μερικοί ακόμα φίλοι του «προφήτη»), δεν έγιναν μουσουλμάνοι με το ζόρι.
2) Διάφοροι άλλοι άνθρωποι που γίνονται μουσουλμάνοι σήμερα, δεν γίνονται με το ζόρι αλλά «από μόνοι τους».

Φυσικά αυτά τα επιχειρήματα είναι άσχετα. Σίγουρα κάποιοι άνθρωποι γίνονται μουσουλμάνοι χωρίς βία. Κι εγώ χωρίς βία έγινα. Έγινα όμως χωρίς να γνωρίζω καλά ποιο είναι το Ισλάμ. Άλλοι που γίνονται μουσουλμάνοι δε γνωρίζουν στην αρχή αλλά και όταν μαθαίνουν, αυτό που μαθαίνουν ικανοποιεί τον ψυχισμό τους κι έτσι παραμένουν. Τέτοιοι προσήλυτοι υπάρχουν σε κάθε θρησκεία, λατρεία και σέχτα. Μερικοί γίνονται οπαδοί δαιμόνων, άλλοι εξωγηινων, άλλοι του Βούδα, άλλοι του Ινδουισμού. Άλλοι γίνονται μουσουλμάνοι για να παντρευτούν το πρόσωπο που θέλουν. Δεν είναι όμως αυτού του είδους οι μεταστροφές που έφεραν πολύ κόσμο στο Ισλάμ. Είναι τεκμηριωμένο ιστορικά ότι το Ισλάμ επεκτάθηκε με πόλεμο ή απειλή πολέμου, ή λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης που έφερναν οι φόροι των μουσουλμάνων στους υπόδουλους λαούς. Επίσης είναι γνωστό ότι όταν κάποιος μουσουλμάνος απαρνείται το Ισλάμ κινδυνεύει με θάνατο. Αν είναι σε ισλαμικό κράτος πολύ δύσκολα σώζει τη ζωή του.
Συμπερασματικά, ποτέ στο Ισλάμ δεν παρατηρήθηκε αργή και σταθερή μεταστροφή όλο και μεγαλύτερου αριθμού ανθρώπων, όπως συνέβη με τον Χριστιανισμό, όπου αυτοί που γίνονταν χριστιανοί απειλούνταν με θάνατο κι όμως όλο και περισσότεροι άνθρωποι επέλεγαν να γίνουν χριστιανοί.

Αυτά τα θέματα θα αναπτυχθούν αργότερα από τον Greek Murtad. Εγώ δεν θα επεκταθώ πολύ. Θα σας παρουσιάσω ένα βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους και από κάτω τους διαλόγους στα ελληνικά. Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας για την ειρηνική εξάπλωση του Ισλάμ και για το πώς ακριβώς εννοούν τις μεταστροφές οι μουσουλμάνοι. Σε περίπτωση που σας έχουν πει ότι τάχα «δεν υπάρχει καταναγκασμός στη θρησκεία» επειδή το γράφει ένας στίχος του Κορανίου, διαβάστε κι εδώ.

http://www.youtube.com/watch?v=QB4hMMsT2fg

Αιγύπτιος κληρικός Hamdan Badr

[μέλος της οργάνωσης] Διεθνής Ένωση Μουσουλμάνων Λογίων (International Association of Muslim Scholars)

Al-Shabab TV (Αίγυπτος)

8 Δεκεμβρίου 2009

——————————

Ο Chaled (Ibn Al-Walid) πήγε στον διοικητή του Βυζαντινού στρατού,

που τον κοίταξε και είπε:

«Khaled, έχω ακούσει ότι αυτό που σας έκανε ν’αφήσετε τα σπίτια σας

ήταν η πείνα και η δίψα.

Πήγαινε πίσω με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους.»

Εσύ και οι θεατές καλύτερα να δώσετε πολλή προσοχή.

«Πήγαινε πίσω με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους, κι ο καθένας από σας θα πάρει τροφή, ποτό και ρούχα,

και θα τα παίρνετε αυτά κάθε χρόνο.»

Επειδή ήταν ο διοικητής, ήθελα να του  δώσουν λίγο… Θα μπορούσε να έχει τελειώσει τη δουλειά και να πάει πίσω… Κανένα πρόβλημα.

-Σωστά;

-Ναι, κανένα πρόβλημα.

-Γίνομαι σαφής;

-Ναι, οι θεατές μας το καταλαβαίνουν αυτό.

-Τι του είπε ο Khaled; Είπε: «Έχεις δίκιο Διοικητή!»

-Τι εντιμότητα.

-Σωστά.

«Ήταν η δίψα που μας έκανε ν’ αφήσουμε τα σπίτια μας.

Ακούσαμε ότι το Βυζαντινό αίμα είναι το νοστιμότερο, και ήρθαμε να το πιούμε.»

Μην το πάρετε στραβά αυτό. Δεν εννοεί ότι θα έπρεπε… [να πίνουμε αίμα]. Όχι.

Προτείναμε να μεταστραφούν στο Ισλάμ και να σωθούν, ή να πληρώσουν το φόρο Τζίζια,

αλλιώς θα τους κηρύσσαμε πόλεμο.

Αυτό δεν συνιστά επίθεση,

επειδή υπερασπίζουμε τα σύνορα του ισλαμικού κράτους.

Έχουμε διαταγή να επιβάλλουμε στους ανθρώπους να λατρεύουν τον Αλλάχ.

Είμαστε εντεταλμένοι να επιβάλλουμε στα πλάσματα να λατρέψουν τον Δημιουργό τους,

να σώσουμε όποιους θέλουν να σωθούν από το να λατρεύουν δούλους

έτσι ώστε να λατρέψουν τον Κύριο των Δούλων,

και να τους φέρουμε από την αδικία των άλλων θρησκειών στη δικαιοσύνη του Ισλάμ,

από τα στενά αδιέξοδα αυτού του κόσμου στην ευρυχωρία του κόσμου που πρόκειται να έρθει.

Αυτή είναι η αποστολή του κάθε μουσουλμάνου σ’ αυτή τη ζωή.

Ο Khaled ειπε αυτά τα πράγματα, κι ο άντρας γέμισε οργή.

Ο Khaled άρπαξε τα ηνία του αλόγου του,

και κάλπασε προς το στρατό των μουσουλμάνων,

φωνάζοντάς τους με την πιο δυνατή φωνή του:

«Φύσα, ω άνεμε του Παραδείσου!»

-Τι όμορφο.

– Τι ηγέτες…

Τι ωραία έκφραση. Πού είναι αυτοί οι ηγέτες; Θα ήθελα…

Θα θέλαμε τέτοιους ηγέτες, αλλά…

Θα μπορούσαν να πάρουν ένα μάθημα από τον Khaled…

Άρπαξε τα ηνία του αλόγου του και κάλπασε, φωνάζοντάς: «Φύσα, ω άνεμε του Παραδείσου!»

Ένας από τους μουσουλμάνους σ’ εκείνη τη μάχη πλησίασε τον Abu Obeida Ibn Jarrah,

και του είπε: «Abu Obeida,

θα ήθελες να δώσεις κάτι στον Προφήτη Μουχάμμαντ (στον Παράδεισο);»

Ξέρεις ποιος ήταν; Ήταν ο Omar Ibn-Al-Khattab.

Ήξερε ότι μέσα σε λίγα λεπτά, θα συναντούσε τον Προφήτη στον Παράδεισο.

Ο Ibn Obeida είπε: «Γιατί ρωτάς;»

Ο Ομάρ είπε: «Αποφάσισα να γίνω μάρτυρας για χάρη του Αλλάχ.»

Θα ήθελα το έθνος να ξυπνήσει και να γίνει πάλι αυτό που ήταν,

Να σταματήσει να ψάχνει για αγκάθια παντού και ν’ αρχίσει να ψάχνει για τριαντάφυλλα,

Να τα μυρίσει και να τα δώσει στους άλλους.

Μου θυμίζει την ιστορία για το πώς χάθηκε η Ανδαλουσία.

(Οι χριστιανοί) έστειλαν τους κατασκόπους τους,

Οι οποίοι συνάντησαν έναν νεαρό άντρα που έκλαιγε.

Τον ρώτησαν: «Γιατί κλαις, νεαρέ;»

Αυτός είπε: «Έρριξα δέκα βέλη κι ένα αστόχησε. Γι’ αυτό κλαίω.»

Έτσι οι κατάσκοποι γύρισαν στον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα,

Τους μονάρχες της Καστίλλης και της Αραγωνίας,

Και είπαν: «Όχι, δεν μπορείτε να τους νικήσετε.»

Δέκα χρόνια μετά, οι κατάσκοποι ξαναγύρισαν, και συνάντησαν έναν νεαρό άντρα να κλαίει.

«Γιατί κλαις;» τον ρώτησαν. «Η φιλενάδα μου με παράτησε» είπε αυτός.

Οι κατάσκοποι επέστρεψαν και είπαν: «Τώρα είναι ο καιρός!»

ΙΣΛΑΜ, η θρησκεία που λυτρώνει με το αίμα των σαυρών! Islam, the religion that redeems via the blood of the geckos!

Σημείωση: το παρόν άρθρο είναι σε ελληνικά και αγγλικά (με μπλε), επειδή έχουμε αρκετούς αγγλόφωνους αναγνώστες που παραπονιούνται ότι παιδεύονται με την αυτόματη μετάφραση, και πιστεύουμε ότι αφορά και αυτούς γιατί το θέμα δεν αναφέρεται συχνά σε αγγλικές σελίδες, παρά σε αραβικές.

—————————-

Ας ξεκινήσουμε από τον έγκυρο ιστότοπο του σεΐχη Muhammed Salih Al-Munajjid:

Let us start from the reliable Islamic website of the Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid:

http://www.islam-qa.com/en/ref/13821/

Question:  Is it correct to kill salamanders by hand? Is it proven that there is reward for killing them?

Ερώτηση: Είναι σωστό να σκοτώνουμε σαλαμάνδρες με το χέρι; Είναι αποδεδειγμένο ότι υπάρχει ανταμοιβή για το σκότωμά τους;

Answer: Praise be to Allaah.

Killing salamanders is prescribed because there is a great deal of evidence to that effect. It should be done with a tool or implement, etc. There is nothing in the reports to specify that they should be killed by hand or to encourage killing them by hand. I do not think that this is correct and there is no report to this effect. That is alien to Islamic teaching and good characteristics. [(sic.)]

Απάντηση: Ας είναι αινετός ο Αλλάχ.

Το να σκοτώνουμε σαλαμάνδρες είναι επιβεβλημένο επειδή πολλά στοιχεία συνηγορούν σ’ αυτό. Πρέπει να γίνεται με εργαλείο ή όργανο. Τίποτα στις αναφορές δεν καθορίζει ή δεν ενθαρρύνει το σκότωμά τους με το χέρι. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι σωστό. Είναι ξένο προς την ισλαμική διδασκαλία και τα καλά χαρακτηριστικά. [(sic.)]

In al-Saheehayn and elsewhere it is narrated via Sa’eed ibn al-Musayyib that Um Shareek told him that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) told her to kill salamanders. According to the report narrated by al-Bukhaari, he said: “It (the salamander) used to blow on Ibraaheem, peace be upon him.”

Στο al-Saheehayn και αλλού αναφέρεται μέσω του Sa’eed ibn al-Musayyib ότι η Um Shareek του είπε ότι ο Προφήτης (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) της είπε να σκοτώνει σαλαμάνδρες. Σύμφωνα με το Σαχίχ Μπουχάρι, είπε «Αυτή (η σαλαμάνδρα) φυσούσε (για να καεί) ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) ειρήνη σ’ αυτόν».

In Saheeh Muslim it is narrated via ‘Abd al-Razzaaq, Mu’ammar told us from al-Zuhri from ‘Aamir ibn Sa’d from his father that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said enjoined the killing of salamanders and called them mischief doers.

Στο Σαχίχ Μουσλίμ αναφέρεται μέσω του ‘Abd al-Razzaaq, ο Mu’ammar μας είπε από τον al-Zuhri από τον ‘Aamir ibn Sa’d από τον πατέρα του ότι ο Προφήτης (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είπε ότι απολάμβανε το σκότωμα των σαυρών και τις έλεγε ζημιάρες.

Killing salamanders with one blow brings more reward than killing them with two blows. This was narrated in Saheeh Muslim via Khaalid ibn ‘Abd-Allaah from Suhayl ibn Abi Saalih from his father from Abu Hurayrah, that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “Whoever kills a salamander with one blow will have such and such hasanah (good deeds); whoever kills it with the second blow will have such and such hasanah, less than the first; and whoever kills it with three blows will have such and such hasanah – less that the second.”

Shaykh Sulaymaan al-‘Alwaan.

Το να σκοτώνουμε σαύρες μ’ ένα χτύπημα φέρνει περισσότερη ανταμοιβή από το να τις σκοτώνουμε με δύο. Αναφέρεται στο σαχίχ Μουσλίμ μέσω του Khaalid ibn ‘Abd-Allaah from Suhayl ibn Abi Saalih από τον πατέρα του από τον Abu Hurayrah, ότι ο Προφήτης (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είπε: “Όποιος σκοτώσει μια σαλαμάνδρα μ’ ένα χτύπημα θα έχει τόσες hasanah (καλές πράξεις); Όποιος τη σκοτώσει με δυο χτυπήματα θα έχει τόσες hasanah, λιγότερες από τον πρώτο· και όποιος τη σκοτώσει με τρία χυπήματα θα έχει τόσες hasanah – λιγότερες από τον δεύτερο.”

Σεΐχης Sulaymaan al-‘Alwaan.

Ibn Maajah (may Allaah have mercy on him) narrated in his Sunan from Saa’ibah the slave woman of al-Faakih ibn al-Mugheerah that she entered upon ‘Aa’ishah and saw a spear sitting there in her house. She said, “O Mother of the Believers, what do you do with this?” She said, “We kill these salamanders with it, because the Prophet of Allaah (peace and blessings of Allaah be upon him) told us that when Ibraaheem was thrown into the fire, there was no animal on earth but it tried to extinguish the fire, except for the salamander, which was blowing on the fire (to keep it burning). So the Messenger of Allaah (peace and blessings of Allaah be upon him) commanded that they should be killed.”

(Sunan Ibn Maajah, 3222. He said in al-Zawaa’id, the isnaad of ‘Aa’ishah’s hadeeth is saheeh, its men are thiqaat (trustworthy)

Ο Ibn Maajah (ας τον ελεεί ο Αλλάχ) διηγήθηκε στη Σούνα του από την τη σκλάβα του al-Faakih ibn al-Mugheerah ότι αυτή μπήκε στο σπίτι της Άισα και είδε μια λόγχη εκεί. Ρώτησε «Ω μητέρα των πιστών, τι κάνεις μ’ αυτήν;» Αυτή (η Άισα) είπε «Μ’ αυτήν σκοτώνουμε σαλαμάνδρες, επειδή ο Προφήτης του Αλλάχ (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) μας είπε ότι όταν έριξαν τον Ιμπραήμ στη φωτιά, κανένα ζώο στη γη δεν προσπάθησε να δυναμώσει τη φωτιά, παρά η σαλαμάνδρα, που φυσούσε (για να την κρατήσει αναμμένη). Έτσι ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) διέταξε ότι πρέπει να τις σκοτώνουμε.”

(Sunan Ibn Maajah, 3222. Είπε στο al-Zawaa’id, η αλυσίδα του χαντίθ της Άισα είναι έγκυρη, οι άνδρες της είναι thiqaat (αξιόπιστοι).

And Allaah knows best.

Islam Q&A
Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid

Και ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα.

Islam Q&A

Σεΐχης Muhammed Salih Al-Munajjid

You will find the same teachings at http://www.islamweb.net (in Arabic – in English there ‘s no mention of salamanders or geckos).

Τα ίδια θα δείτε και στο http://www.islamweb.net (στην αραβική γλώσσα. Στην αγγλική έκδοση του σάιτ δεν υπάρχει αναφορά σε σαλαμάνδρες ή σαύρες.)

See the Arabic page translated in English:

Δείτε την αραβική σελίδα μεταφρασμένη στα αγγλικά:

You want more? Go to an Arabic search engine and try the keywords «kutl al-wazagh». You will find countless pages where Muslims ask imams how to kill geckos, how many hasanah points they get according to the number of blows, how many geckos they should kill to expiate certain sins etc. You’ll see the imams and sheikhs responding in detail, calculating hasanat points, and stating that the geckos …are poisonous, cause leprosy and are like the kaafir, as stated by various of Muhammad’s companions. For the record, only 2 kinds of lizards all over the world are poisonous, and the ones of Arabia are not included.[1] The claim that the geckos cause leprosy is an ancient Egyptian belief which is NOT true. It has been scientifically proven that geckos can carry salmonella.[2]

Θέλετε περισσότερα; Πηγαίνετε σε μια αραβική μηχανή αναζήτησης και βάλτε τις λέξεις κλειδιά kutl al-wazagh. Θα βρείτε αμέτρητες σελίδες όπου μουσουλμάνοι ρωτούν ιμάμηδες πώς να σκοτώνουν σαύρες, πόσους πόντους καλών πράξεων κερδίζουν ανάλογα με τον αριθμό των χτυπημάτων, πόσες σαύρες πρέπει να σκοτώσουν για να ξεχρεώσουν συγκεκριμένες αμαρτίες κ.α. Θα δείτε τους ιμάμηδες και σεΐχηδες να απαντούν λεπτομερώς, κάνοντας σούμα τους πόντους καλών πράξεων και διευκρινίζοντας ότι οι σαύρες… είναι δηλητηριώδεις, προκαλούν λέπρα και είναι σαν τους άπιστους, όπως μετέφεραν οι τάδε και δείνα σύντροφοι του Μουχάμμαντ. Για την ιστορία, υπάρχουν μόνο δύο είδη δηλητηριώδους σαύρας[3] στον κόσμο και οι αραβικές δεν περιλαμβάνονται σ’ αυτές. Το ότι οι σαύρες προκαλούν λέπρα είναι αρχαία αιγυπιακή αντίληψη που ΔΕΝ ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ασθένεια που έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ΜΠΟΡΕΙ να μεταδώσουν οι σαύρες, είναι η σαλμονέλα.[4]

The story of Abraham was one of many that Muhammad stole from the Hebrew Scriptures and inserted into the Quran. When the story itself did not serve his purpose, which was to demonstrate that these ancient Prophets had all been persecuted as he was, he added details that he either made up or found in local folk or religious traditions. One of these was the claim that Abraham was thrown into a fire (according to the Hebrew Scriptures, it was the three friends of Daniel who were thrown into a furnace – one more error of many made by the “prophet” of Islam).  This fire, according to Islamic tradition, was so large that a bird flying above it was burned. Can you really believe that a gecko blew into the fire to fan the flames? Does it make any sense that its descendants thousands of years later should be cursed as a result?

Η ιστορία του Αβραάμ ήταν μια από τις πολλές που ο Μουχάμμαντ έκλεψε από τις Εβραϊκές Γραφές κι έβαλε στο Κοράνιο. Όταν η ίδια η ιστορία δεν εξυπηρετούσε το σκοπό του, που ήταν να αποδείξει ότι αυτοί οι αρχαίοι Προφήτες είχαν όλοι διωχθεί όπως εκείνος, πρόσθετε λεπτομέρειες που επινοούσε ή έβρισκε σε τοπικές λαϊκές ή θρησκευτικές παραδόσεις. Μία από αυτές ήταν ο ισχυρισμός ότι ο Αβραάμ ρίχτηκε στη φωτιά (σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν οι «τρεις παίδες εν καμίνω», οι φίλοι του Δανιήλ που τους πέταξαν σ’ ένα καμίνι – ένα ακόμη λάθος από τα πολλά του «προφήτη» του Ισλάμ). Η πυρκαγιά αυτή, σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση, ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ένα πουλί που πέταξε από πάνω της κάηκε. Μπορείτε πραγματικά να πιστέψετε ότι μια μικρή σαύρα φύσηξε στη φωτιά για να τη δυναμώσει;  Έχει νόημα ότι ως αποτέλεσμα οι απόγονοί της θα πρέπει να είναι καταραμένοι για χιλιάδες χρόνια αργότερα;

The Mediterranean house gecko (Hemidactylus turcicus) that also lives in Arabian peninsula. Η μεσογειακή οικιακή σαύρα (Hemidactylus turcicus), που ζει και στην αραβική χερσόνησο.

Suppose you’ve had a good day and killed 10 geckos with one blow each. According to Muhammad, you have gained 1000 hasanat, or good points with God. In their legalistic approach to sin and good deeds, Muslims believe our acts of virtue are balanced against our sins on Judgement Day, with destiny depending upon the outcome. But Muslims, how can you seriously follow a God who grants «hasanat», not for following the Golden Rule or acts of compassion, but for killing salamanders? How can you believe that the weak old man who can only kill them after three blows gains less virtue than the strong young man who kills them with one blow?

Ας υποθέσουμε ότι είχατε μια καλή ημέρα και σκοτώσατε 10 σαλαμάνδρες με ένα χτύπημα την καθεμιά. Σύμφωνα με τον Μουχάμμαντ, έχετε κερδίσει 1000 hasanat, ή καλούς πόντους με το Θεό. Στη νομικίστικη προσέγγιση τους στην αμαρτία και τις καλές πράξεις, οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι οι πράξεις μας της αρετής ζυγίζονται με τις αμαρτίες μας την ημέρα της κρίσης, με το πεπρωμένο μας να εξαρτάται από το αποτέλεσμα. Αλλά μουσουλμάνοι, πώς μπορείτε να ακολουθείτε στα σοβαρά έναν Θεό που χορηγεί «πόντους καλών πράξεων» όχι για την τήρηση του χρυσού κανόνα ή την τέλεση πράξεων ευσπλαχνίας, αλλά για το σκότωμα σαλαμανδρών; Πώς μπορείτε να πιστεύετε ότι ο αδύναμος ηλικιωμένος που μπορεί να σκοτώσει σαλαμάνδρες μόνο μετά από τρία χτυπήματα, κερδίζει λιγότερους πόντους από έναν δυνατό νεαρό που τις σκοτώνει με ένα χτύπημα;

In Surat al-Anam (Quran 6:160) Allah promises his devotees that he will multiply any virtuous hasanats presented to him by ten. The young man who killed 10 geckos to gain 1000 hasanats suddenly has them multiplied to 10,000! The same verse promises that sins will not be multiplied. In other words, if you commit only one sin, but have killed ten geckos, you have 10,000 hasanats in your favor against only one sin for which you are liable. How convenient!

(Not to mention that Allah is going to load the sins of Muslims to the… Jews.[5]

Στη Surat al-Anam (Κοράνιο 6:160) ο Αλλάχ υπόσχεται στους θιασώτες του ότι θα πολλαπλασιάσει τις ενάρετες hasanat που του παρουσιάζουν επί δέκα. Ο νεαρός που σκότωσε 10 σαλαμάνδρες για να κερδίσει 1000 hasanat ξαφνικά βρίσκεται με 10.000! Οι ίδιοι στίχοι υπόσχονται ότι οι αμαρτίες δεν θα πολλαπλασιαστούν. Με άλλα λόγια, αν έχετε διαπράξει μόνο μια αμαρτία, αλλά έχετε σκοτώσει δέκα σαλαμάνδρες, έχετε 10.000 hasanats υπέρ σας έναντι μιας μόνο αμαρτίας για την οποία είστε υπεύθυνος. Τι βολικό!

(Για να μην αναφέρουμε και ότι ο Αλλάχ θα φορτώσει τις αμαρτίες των μουσουλμάνων στους… Εβραίους.[6])

Terratoscincus scincus, the Arabian wonder gecko that may soon vanish from Dubai’s desert (see http://www.ameinfo.com/141442.html). Wonder why? Το είδος Terratoscincus scincus που κινδυνεύει να εξαφανιστεί από την έρημο του Ντουμπάι (βλ. http://www.ameinfo.com/141442.html). Αναρωτιέστε γιατί;

Moreover Surat Hud (Quran 11:114) promises Muslims that if they perform the required five daily prayers, their good deeds («hasanat») will remove their sins. Again, the ratio is one-for-one, one hasanat will remove one sin. Imagine that our friend who killed ten geckos on the first blow for 1000 hasanat that were multiplied by Allah to 10,000, got drunk and cheated on his wife last night, but lied about it to her today. Three hasanats will take care of those three sins, leaving him with 9,997 hasanats to his credit for future mistakes.

Επιπλέον η Surat Hud (Κοράνιο 11:114) υπόσχεται στους μουσουλμάνους ότι εφόσον εκτελούν τις απαιτούμενες πέντε καθημερινές προσευχές, τα καλά τους έργα («hasanat») θα αφαιρέσουν τις αμαρτίες τους. Και πάλι, η αναλογία είναι ένα προς ένα, ένα hasanat θα απομακρύνει μια αμαρτία. Φανταστείτε ότι ο φίλος μας, ο οποίος σκότωσε δέκα σαλαμάνδρες με το πρώτο χτύπημα για να κερδίσει 1000 hasanat τα οποία ο Αλλάχ πολλαπλασίασε σε 10.000, μέθυσε και απάτησε τη γυναίκα του χθες το βράδυ, αλλά σήμερα της είπε ψέματα γι ‘αυτό. Τρεις hasanats θα φροντίσουν για τις τρεις αυτές αμαρτίες, αφήνοντάς τον με πίστωση 9.997 hasanat για τα μελλοντικά του λάθη.

What if you ask a Muslim about the inaccurate and stupid Islamic belief of “poisonous” geckos who carry “leprosy” and the salamander which was supposedly blowing on the fire to burn Abraham? He will tell you to better look at the Trinity and Christ’s Crucifixion, as well as at the salvation in the blood of Christ, which according to his imams are much more inaccurate and stupid. This from the religion that apparently finds salvation in the blood of geckos?  What next!

Τι θα γίνει αν ρωτήσετε κάποιον μουσουλμάνο για την ανακριβή και ανόητη ισλαμική πίστη ότι οι σαλαμάνδρες είναι «δηλητηριώδεις» και μεταφέρουν «λέπρα», κι ότι μια σαλαμάνδρα δήθεν φυσούσε τη φωτιά για να κάψει τον Αβραάμ; Θα σας πει να κοιτάξετε την τριαδικότητα του Θεού και τη Σταύρωση του Χριστού, όπως και τη σωτηρία διά του αίματος του Χριστού, που σύμφωνα με τους ιμάμηδές του είναι πιο ανακριβείς και ανόητες. Μπορεί να τα λέει αυτά κάποιος που η θρησκεία του σώζει δια του αίματος των… σαλαμανδρών; Μη χειρότερα!


———————–


[1], [3]  http://kids.britannica.com/comptons/article-203991/lizard: The only two poisonous lizards in the world are the Gila monster (Heloderma suspectum) of the southwestern United States and the beaded lizard (Heloderma horridum) of Mexico. Their venom, or poison, can kill a human; however, the lizards are much less effective at getting the poison into their victims than are the poisonous snakes.

[2], [4] http://galliform.bhs.mq.edu.au/~bugs/Profile_files/Gecko.pdf

[5] (Selected ahaadeeth from ‘Saheeh al-Jaami’: Al-Imaam as-Suyooti originally had a collection of hadeeth called ‘al-Jaami’ as-Sagheer min Hadeeth al-Basheer an-Nadheer’ (The Small Collection of the Sayings of the Giver of Glad Tidings, the Warner). The authenticated version of that collection is by Shaykh al-Albaani, and it is called ‘Saheeh al-Jaami as-Sagheer wa Ziyaadatuh’.)  #8035: «People from the Muslims will come on the Day of Resurrection with sins like the mountains. Allaah will forgive those sins and throw them onto the Jews.»

[6] (Επιλεγμένα χαντίθ από το «Saheeh al-Jaami»: Ο Al-Imaam as-Suyooti είχε αρχικά μια συλλογή από χαντίθ …. Η πιστοποιημένη έκδοση της εν λόγω συλλογής έγινεαπό τον σεΐχη al-Albaani, και ονομάζεται «Saheeh αλ-Jaami as Sagheer-wa Ziyaadatuh».) # 8035: «Άνθρωποι από τους μουσουλμάνους θα έρθουν την ημέρα της Ανάστασης με αμαρτίες σαν βουνά. Ο Αλλάχ θα συγχωρήσει αυτές τις αμαρτίες και θα τις ρίξει πάνω στους Εβραίους. «

Χίλιες και μια νύχτες: Το νυχτερινό ταξίδι, το αλ-Ακσά και το μπουράκ του Μουχάμμαντ

Υποτίθεται ότι μια νύχτα του 621 μ.Χ. ο Μουχάμμαντ έκανε ένα υπερφυσικό ταξίδι, που αναφέρεται στο Κοράνι 1:17:

Δόξα (στον ΑΛΛΑΧ), που πήρε το δούλο Του για νυκτερινό ταξίδι απ’ το απαράβατο τέμενος στο πιο Μακρινό τέμενος της Ιερουσαλήμ που τον περίβολό του έχουμε αγιάσει, – για να δείξουμε σ’ αυτόν κάποια από τα σημεία Μας, βέβαια Αυτός (ο ΑΛΛΑΧ) είναι ο μοναδικός, που ακούει και βλέπει (τα πάντα). (Μετάφραση των καθηγητών του Αλ-Άζχαρ.)

Το ταξίδι αυτό (الإسراء والمعراج‎, al-’Isrā’ wal-Mi‘rāğ) είχε δυο μέρη: Ο Μουχάμμαντ καθόταν στην Κάαμπα, όταν ο άγγελος Γαβριήλ ήρθε και του έφερε ένα υπερφυσικό ζώο‎ που ονομάζεται al-Burāq δηλ. «αστραπή» (البُراق). Το ζώο οδήγησε τον Μουχάμμαντ στην Ιερουσαλήμ, στο «πιο μακρινό τέμενος», που πιθανότατα είναι το όρος Μοριά, που οι Εβραίοι αποκαλούν και «Όρος του Ναού».

Το βουνό αυτό αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη (Γένεση 22:2,14 Β’ Χρονικών 3:1) και βρίσκεται στην ομώνυμη περιοχή στην οποία ο Θεός είπε στον Αβραάμ να θυσιάσει τον γιο του Ισαάκ. Απείχε δρόμο τριών ημερών από την πόλη που ζούσε ο Αβραάμ, τη Βηρ-σαβεέ. Στο όρος Μοριά έκτισε τον περίφημο ναό ο Σολομών, και ο Θεός εμφανίστηκε στον Δαβίδ (Α’ Χρονικών 21:15-22). Βέβαια την εποχή εκείνη δεν υπήρχε εκεί κανένα τέμενος για να προσευχηθεί ο Μουχάμμαντ, και ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ως «πιο Μακρινό τέμενος» εννοείται ο ναός του Σολομώντα, αυτός είχε καταστραφεί εκ θεμελίων πολλά χρόνια πριν. Οι μουσουλμάνοι απολογητές το κουκουλώνουν αυτό λέγοντας ότι «τζαμί» από γραμματικής απόψεως σημαίνει τόπο προσευχής, και όχι απαραίτητα κτίριο. Όμως, στη βιογραφία του Μουχάμμαντ από τον Ιμπν Σαντ, το συγκεκριμένο τέμενος αναφέρεται ξεκάθαρα ως κτίριο με πόρτες.[1]

Αργότερα που οι μουσουλμάνοι κατέκτησαν την περιοχή, αποκατέστησαν ετεροχρονισμένα την έλλειψη τζαμιού: έχτισαν στο όρος Μοριά το Τέμενος αλ-Ακσά (το «πιο μακρινό») αλλά και τον Θόλο του Βράχου πιο πέρα, πάνω από τα ερείπια του ναού της Αγίας Σοφίας.

Ο Μουχάμμαντ λοιπόν έδεσε το μπουράκ στο Δυτικό τείχος, που μέχρι σήμερα οι Άραβες αποκαλούν «τείχος του Μπουράκ», και στη συνέχεια οδήγησε στην προσευχή όλους τους άλλους προφήτες που κατάγονταν από τον Αβραάμ (όπως υποτίθεται ότι καταγόταν κι ο ίδιος ο Μουχάμμαντ).

Το Δυτικό τείχος, για τους μουσουλμάνους "τείχος του Μπουράκ".

Στη συνέχεια το μπουράκ πήγε το Μουχάμμαντ στους 7 ουρανούς όπου συνομίλησε με τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ιησού Χριστό, που στο Ισλάμ θεωρείται προφήτης. Μετά ο Γαβριήλ πήγε τον Μουχάμμαντ μπροστά στον Αλλάχ, ο οποίος του έδωσε οδηγίες να κάνουν οι μουσουλμάνοι 50 προσευχές ημερησίως. Ο Μωυσής που το έμαθε, είπε στον Μουχάμμαντ ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσαν να το κάνουν, κι έπρεπε να ζητήσει απ’ τον Αλλάχ να μειωθούν οι προσευχές. Έτσι μετά από αίτημα του Μουχάμμαντ, οι προσευχές έγιναν δέκα, και τελικά πέντε.

Όμως η δράση του μπουράκ δεν περιορίζεται στο ταξίδι του Μουχάμμαντ. Σύμφωνα με τις ισλαμικές παραδόσεις, το ζώο αυτό βοηθούσε τον… Αβραάμ να το παίζει δίπορτο με τη γυναίκα του Σάρα και την δούλα της Άγαρ, όταν η πρώτη απαίτησε να εκδιωχθεί η δεύτερη και ο γιος της ο Ισμαήλ. Το μπουράκ όμως, κάθε πρωί πήγαινε τον Αβραάμ στην Άγαρ και τον Ισμαήλ, και το βράδυ τον ξανάφερνε στη Σάρα και τον Ισαάκ!

Το μπουράκ απεικονισμένο σε πακιστανικό φορτηγό.

Από το μπουράκ ονομάστηκε η αεροπορική εταιρεια της Λιβύης Buraq Air, και η παλιότερη ινδονησιακή Bouraq Indonesia Airlines.

Αλλά, ήρθε η ώρα να μάθουμε περισσότερα για το μυστηριώδες αυτό ζώο. Αν δεν γνωρίζετε αγγλικά για να καταλάβετε το κείμενο στο βίντεο, μπορείτε να το δείτε στα ελληνικά από κάτω.

«Το Ισλάμ και ο παγανιστικός μύθος Αλ Μπουράκ
Μια παραγωγή του Griegos

Η πλειοψηφία των μουσουλμάνων δεν γνωρίζει τις παγανιστικές επιρροές που έχουν διαμορφώσει την πίστη τους.

Το Μπουράκ είναι ένα τέτοιο παγανιστικό χαρακτηριστικό που βρίσκεται μέσα στην ισλαμική πίστη.

Το Μπουράκ περιγράφεται σαν ιπποειδές πλάσμα με φτερά και ανθρώπινο πρόσωπο. Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι αυτό το μυθικό πλάσμα υπηρέτησε τον Μουχάμμαντ ως ιπτάμενο άλογο.
Το «νυχτερινό ταξίδι» του Μουχάμμαντ αναφέρεται στην σούρα 17 του Κορανίου. Όμως, το Μπουράκ περιγράφεται αλλού στην ισλαμική γραμματεία, όπως τα χαντίθ.

Στο Μπουχάρι τόμος 5, βιβλίο 63 αρ. 3887:
«Τότε [ο Γαβριήλ] μου έφερε ένα λευκό ζώο μικρότερο από μουλάρι και μεγαλύτερο από γαϊδούρι.»

Υπάρχουν αναφορές στο Μπουράκ στον Ιμπν Ισχάκ, 182.

Οι μουσουλμάνοι δεν έχουν ποτέ νοιαστεί να ρωτήσουν από πού προέρχεται ένα ζώο σαν το μπουράκ.

Μερικοί μουσουλμάνοι απολογητές καταφεύγουν στον προφήτη Ηλία από την Παλαιά Διαθήκη (Β΄Βασιλειών 2:11) όπου διαβάζουμε: «ένα πύρινο άρμα, με πύρινα άλογα…»

Η μόνη ομοιότητα μεταξύ του άρματος και των αλόγων από φωτιά με το μπουράκ, είναι ότι και τα δυο περιγράφονται ως ικανά να πετάξουν.

Επίσης, το άρμα και τα άλογα από φωτιά πήραν τον Ηλία στον ουρανό.

Στο «νυχτερινό ταξίδι» του Μουχάμμαντ υποτίθεται ότι έγινε το ίδιο πράγμα στη ράχη του μπουράκ. Όμως…

Ο Ιμπν Ισχάκ περιγράφει την Αΐσα να περιγράφει την εμπειρία του Μουχάμμαντ με το θείο, εκεί που λέει «το σώμα του αποστόλου έμεινε εκεί που ήταν αλλά ο Θεός πήρε το πνεύμα του τη νύχτα.»

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι μουσουλμάνοι απολογητές υποστηρίζουν ότι το «νυχτερινό ταξίδι» του Μουχάμμαντ ήταν μάλλον ένα πνευματικό όραμα, παρά μια κυριολεκτική σωματική εμπειρία.

Σαφώς, το φτερωτό άλογο του Μουχάμμαντ δεν μπορεί να συγκριθεί με το πύρινο άρμα και άλογα που πήραν τον Ηλία στον ουρανό.

Οι Μουσουλμάνοι θα εκπλαγούν μαθαίνοντας ότι το μπουράκ στην πραγματικότητα προέρχεται από παγανιστικές πηγές.

Ας εξετάσουμε αυτές τις παγανιστικές πηγές.

Οι αρχαίοι Έλληνες και η μυθολογία τους είχαν φανταστικά πλάσματα που μπορούσαν να πετάξουν.

Αλλά, ας δούμε αυτά τα μυθικά πλάσματα, από τα οποία μπορεί να είναι δάνειο το Μπουράκ.

Εδώ έχουμε την ελληνική σφίγγα.

Υπάρχει επίσης η αιγυπτιακή σφίγγα.

Παρότι ο αιγυπτιακός τύπος συνήθως δεν απεικονίζεται με φτερά, αναγνωρίζουμε ένα τετράποδο με ανθρώπινο κεφάλι.

Υπάρχουν επίσης οι ασσυριακές και φοινικικές παραλλαγές.

Ας εξετάσουμε τώρα πώς η ισλαμική τέχνη απεικονίζει το Μπουράκ.

Οι ομοιότητες μεταξύ του ισλαμικού Μπουράκ και των προηγούμενων παραδειγμάτων από την ελληνική, αιγυπτιακή, ασσυριακή/φοινικική τέχνη είναι ξεκάθαρες.

Η ισλαμική γραμματεία και τέχνη αντανακλούν πολύ ισχυρά τα παγανιστικά παραδείγματα.

Δεν υπάρχουν προηγούμενα για το Μπουράκ στην ιουδαϊκή – χριστιανική παράδοση.

Το Μπουράκ είναι ένα ακόμη παράδειγμα για τις παγανιστικές επιρροές και καταβολές του Ισλάμ.

ΙΣΛΑΜ ΚΑΙ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ – (ΤΟ ΜΠΟΥΡΑΚ)
Μια παραγωγή του GRIEGOS – 2010»

Όσο εξετάζει κανείς το Ισλάμ, τόσο περισσότερα παραμύθια ανακαλύπτει. Πραγματικά, αυτή η θρησκεία θυμίζει χίλιες και μια νύχτες… Μόνο που αν σκεφτεί κανείς ότι η προφητική σταδιοδρομία του Μουχάμμαντ διήρκεσε πάνω από είκοσι χρόνια, τότε σαφώς οι μέρες και οι νύχτες είναι πολύ περισσότερες από χίλιες και μία.


[1] He said: By Allah I shall relate to them and inform them. They wondered at it and said: We have never heard a thing like this. The Apostle of Allah, may Allah bless him, said to Gabriel; O Gabriel! my people will not confirm it. He said: Abu Bakr will testify to it; and he is al-Siddiq. The narrator added: Many people who had embraced Islam and offered prayers went astray. (The Prophet continued,) I stood at al-Hijr, visualised Bayt al-Muqaddas and described its signs. Some of them said: How many doors are there in that mosque? I had not counted them so i began to look at it and counted them one by one and gave them information concerning them. I also gave information about their caravan which was on the way and its signs. They found them as I had related. Allah, the Almighty, the Great, revealed: «We appointed the vision which We showed thee as an ordeal for mankind». He (Ibn Sa’d) said: It refers to the vision of the eye which he saw with the eye. (p. 248.)

Τα παραμύθια για «Επιστήμη στο Κοράνιο»…

Έχουμε ήδη δει στο Κοράνιο θαύματα αρχαιολογικά, και επιστημονικά πολλές φορές. Ας δούμε και μια άλλη παρουσίαση ακόμη περισσότερων θαυμάτων!

Η θρησκεία της ειρήνης: μουσουλμάνοι απειλούν με φόνο συντελεστές τηλεοπτικής σειράς

Ο δολοφονημένος Τέο Βαν Γκογκ

Θα χρησιμοποιούσαν ποτέ χριστιανοί απειλές φόνου για να σταματήσει κάποια εκπομπή που σατιρίζει τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, ή ακόμα και τον Θεάνθρωπο Χριστό; Όχι βέβαια. Η πιο «δυναμική» αντίδραση που συνιστά Πατέρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά ανθρώπων που βλαστημούν ΤΟΝ ΘΕΟ και όχι κάποιον προφήτη, είναι το ράπισμα (κοινώς, σφαλιάρα, χαστούκι).

Τι γίνεται όμως, όταν έχουμε αρνητική αναφορά στον Μουχάμμαντ, που δεν είναι βέβαια θεός αλλά οι μουσουλμάνοι θεωρούν προφήτη του Θεού; Τι γίνεται όταν ασκείται κριτική στο Ισλάμ και τονίζονται κάποιες άσχημες πλευρές του; Τότε έχουμε απειλές για κακοποίηση και φόνο, αλλά και κανονικότατους φόνους των «βλασφήμων». Πάρτε για παράδειγμα τον φόνο του Τέο Βαν Γκογκ, απογόνου του γνωστού ζωγράφου, που τόλμησε, σε συνεργασία με την αποστάτρια Ayaan Hirsi Ali, να γυρίσει την ταινία «Υποταγή» (Submission) δηλ. Ισλάμ.

Στην ταινία αυτή μια ηθοποιός ερμηνεύει ρόλους 4 διαφορετικών γυναικών που κακοποιούνται σε ισλαμικό περιβάλλον. Η ηθοποιός φορά μαντήλα, και από μέσα διαφανές ρούχο, ενώ έχει  εδάφια του Κορανίου γραμμένα στο σώμα της. Δείτε την ταινία εδώ, και σκεφτείτε ότι λόγω αυτής η σεναριογράφος κρύβεται μέχρι σήμερα και ο σκηνοθέτης δολοφονήθηκε! http://www.youtube.com/watch?v=6rS8FJyX3gs

Ψηφιακή αναπαράσταση του δολοφόνου που εξηγεί στους γονείς του δολοφονημένου γιατί το έκανε…http://www.youtube.com/watch?v=asyJZWly8ok

Θα μου πείτε, γιατί θυμηθήκαμε τώρα τη δολοφονία του Βαν Γκογκ, που έγινε το 2004; Βασικά, επειδή την ανέφερε ως παράδειγμα μουσουλμάνος, όπως θα διαβάσετε στις παρακάτω ειδήσεις:

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1128767

Προειδοποίηση για βίαια αντίδραση απηύθυνε ισλαμιστής κατά των δημιουργών της δημοφιλούς σειράς καρτούν South Park γιατί σε πρόσφατο επεισόδιο απεικονίστηκε ο προφήτης Μωάμεθ με τη στολή αρκούδας.

Σε επώνυμο μήνυμα του που δημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδα με αποδέκτη τους δημιουργούς της σειράς Ματ Στόουν και Τρέι Πάρκερ, ο Αμπού Ταλά αλ-Αμρίκι αναφέρει ότι «κάνουν μία ανοησία και μπορεί να καταλήξουν σαν τον Τεό βαν Γκογκ», τον Ολλανδό σκηνοθέτη που δολοφονήθηκε το 2004 για την ταινία του σχετικά με την κακοποίηση γυναικών στον ισλαμικό κόσμο.

Δημοσίευσε ακόμη διευθύνσεις κατοικιών και γραφείων που σχετίζονται με τους δημιουργούς του South Park. «Δεν είναι απειλή αλλά προειδοποίηση» επισήμανε.

Οι παραγωγοί της σειράς δεν σχολίασαν το γεγονός.

Στο επίμαχο επεισόδιο εμφανίζονταν ιδρυτές θρησκειών όπως ο Μωάμεθ με στολή αρκούδας και ένας ναρκομανής Βούδας.

Υπενθυμίζεται ότι η απεικόνιση του Μωάμεθ θεωρείται βλάσφημη και απαγορεύεται σύμφωνα με την ισλαμική θρησκεία.

Μουσουλμάνοι διαμαρτύρονται για τα καρτούν με τον Μουχάμμαντ καίγοντας τη σημαία της Δανίας

"Πρόσεχε, εχθρέ του Ισλάμ"

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1129210

Με τα επίμαχα σημεία λογοκριμένα μεταδόθηκε το νέο επεισόδιο της δημοφιλούς σειράς καρτούν South Park λίγες ημέρες μετά την απειλή για τη ζωή των δημιουργών του επειδή απεικόνισαν τον προφήτη Μωάμεθ με στολή αρκούδας.

Όσοι το παρακολούθησαν είδαν με έκπληξη ότι η ελευθεριάζουσα γλώσσα των πρωταγωνιστών περιορίστηκε με αρκετά μπιπ ενώ πινακίδες με τη λέξη «λογοκριμένο» κάλυπταν πλάνα όπου εμφανίζονταν ο Μωάμεθ. Μάλιστα το επεισόδιο δεν είναι διαθέσιμο στο δίκτυο από την ιστοσελίδα της σειράς όπως είναι όλα τα προηγούμενα.

Όπως παραδέχτηκε το Comedy Central, το τηλεοπτικό δίκτυο που μεταδίδει τη σειρά φέρει την ευθύνη αυτό για τη λογοκρισία και όχι οι δημιουργοί της σειράς, Ματ Στόουν και Τρέι Πάρκερ.

Με δήλωσή τους αναφέρουν ότι «στα 14 χρόνια που κάνουμε τη σειρά ποτέ δεν κάναμε μία εκπομπή την οποία δεν μπορούσαμε να υπερασπιστούμε» και επιβεβαιώνουν ότι η λογοκρισία έγινε από το κανάλι.

Αλλη μία αναφορά του South Park στον Μωάμεθ είχε λογοκριθεί από το τηλεοπτικό δίκτυο το 2006, χωρίς να έχουν αντιδράσει μουσουλμάνοι.

Λίγες ημέρες νωρίτερα ένας μουσουλμάνος που ζει στις ΗΠΑ είχε προειδοποιήσει επώνυμα σε ιστοσελίδα αποδέκτη τους δημιουργούς της σειράς Ματ Στόουν και Τρέι Πάρκερ ότι η σατιρική απεικόνιση του προφήτη είναι «μία ανοησία και μπορεί να καταλήξουν σαν τον Τεό βαν Γκογκ», τον Ολλανδό σκηνοθέτη που δολοφονήθηκε το 2004 για την ταινία του σχετικά με την κακοποίηση γυναικών στον ισλαμικό κόσμο. «Δεν είναι απειλή αλλά προειδοποίηση» επισήμανε.

Υπενθυμίζεται ότι η απεικόνιση του Μωάμεθ θεωρείται βλάσφημη και απαγορεύεται σύμφωνα με την ισλαμική θρησκεία.

Από τη καυστική σάτιρα του South Park δεν έχουν ξεφύγει στο παρελθόν πολιτικοί, καλλιτέχνες και δημόσια πρόσωπα αλλά ακόμα και θρησκευτικοί ηγέτες.

Ας δούμε όμως μια περιγραφή του 200οστού επεισοδίου, και κρίνετε μόνοι σας αν αξίζει να απειληθεί η ζωή ανθρώπων για κάτι τέτοιο:

Τα παιδάκια του South Park πάνε σε ένα εργοστάσιο όπου βλέπουν τον Τομ Κρουζ να πακετάρει γλυκά (fudgepacker) – η ίδια λέξη σημαίνει τον ομοφυλόφιλο στα αγγλικά . Ο Τομ Κρουζ τότε κάνει μήνυση στην πόλη του South Park και απειλεί να χρεωκοπήσει την πόλη. Ο μόνος τρόπος να αποσύρει την μήνυση είναι αν του φέρουν τον Μωάμεθ. Προβληματίζονται πώς θα τον δείξουν στην Τιβί και τελικά τον βάζουν σε μια στολή «μασκότ» αγώνων που μοιαζει με …αρκούδα…  Τελευταία στιγμή επιτίθεται και ζητάει να πάρει τον Μωάμεθ η τρομοκρατική οργάνωση των… κοκκινομάλληδων… που θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο (λένε πως οι κοκκινομάλληδες είναι η Αρία Φυλή). Όμως ο Τομ Κρουζ για να ανταπαντήσει ελευθερώνει το γιγαντιαίο ρομπότ ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ ΣΤΡΑΪΖΑΝΤ….και εκεί τελειώνει το πρώτο μέρος.

Εδώ περισσότερα: http://www.youtube.com/watch?v=AJTHPxcCyCY

O Αρχηγός της οργάνωσης λέει «Μας διατάζει -το Κοράνι- να τρομοκρατούμε τους απίστους».

Δείτε εδώ μια συνέντευξη των δημιουργών: http://www.youtube.com/watch?v=Vp9bYLa5gaA

Βλέπουμε ότι στο εν λόγω επεισόδιο σατιρίζονται δυο διάσημοι άνθρωποι που ζουν σήμερα (Τομ Κρουζ και Μπάρμπρα Στρέιζαντ), και οι οποίοι δεν διαμαρτύρονται καθόλου για τη σάτιρα αυτή.

Και για να θυμηθούμε και άλλα πρόσφατα περιστατικά επιθέσεων και ραδιουργιών κατά ατόμων που «πρόσβαλαν τον Προφήτη», δείτε εδώ και εδώ (στο πλάι δεξιά υπάρχουν λινκς και για άλλα σχετικά άρθρα).

Αναρωτιέται κανείς, όλοι αυτοί οι δολοφόνοι και επίδοξοι δολοφόνοι βασίζονται κάπου και προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις; Ασφαλώς. Διαβάστε τα ακόλουθα και θα δείτε πού:

http://www.islam-qa.com/en/ref/22809

Απόφαση για αυτόν που προσβάλλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται)

Άκουσα σε μια κασέτα ότι όποιος προσβάλλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ σ’ αυτόν) θα πρέπει να εκτελείται ακόμη και αν δείχνει ότι έχει μετανοήσει. Θα πρέπει αυτός να θανατωθεί με τιμωρία hadd ή λόγω της απιστίας (kufr); Αν η μετάνοιά του είναι ειλικρινής, ο Αλλάχ θα τον συγχωρέσει ή θα πάει στην Κόλαση και η μετάνοια του δεν θα τον ωφελήσει;

Ας είναι αινετός ο Αλλάχ.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό μπορεί να δοθεί από την αντιμετώπιση των δύο ακόλουθων ζητημάτων:

1 – Η (δικαστική) απόφαση για εκείνον που προσβάλλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ σ’ αυτόν)

Οι λόγιοι συμφωνούν ομόφωνα ότι ένας μουσουλμάνος ο οποίος προσβάλλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ σ’ αυτόν) γίνεται άπιστος (kaafir) και ένας αποστάτης ο οποίος πρόκειται να εκτελεστεί. Αυτή την ομοφωνία την διηγήθηκαν περισσότεροι από ένας μελετητές, όπως οι Imaam Ishaaq ibn Raahawayh, Ibn al-Mundhir, al-Qaadi ‘Iyaad, al-Khattaabi και άλλοι. Al-Saarim al-Maslool, 2/13-16. Η απόφαση αυτή φαίνεται από το Κοράνι και τη Σούννα.

Στο Κοράνιο λέει (ερμηνεία της έννοιας):

«Οι υποκριτές φοβούνται μήπως μια σούρα (κεφάλαιο του Κορανίου) αποκαλυφθεί σχετικά με αυτούς, δείχνοντάς τους τι είναι στις καρδιές τους. Πες: «(Συνεχίστε να) κοροϊδεύετε! Σίγουρα, όμως, ο Αλλάχ θα φέρει στο φως όλα αυτά που φοβάστε».

Αν τους ρωτήσεις (γι ‘αυτό), δηλώνουν: «Εμείς μόνο συζητούσαμε ανόητα και αστειευόμασταν». Πες: «Ήταν ο Αλλάχ, και τα Ayaat Του (αποδείξεις, μαρτυρίες, στίχους, μαθήματα, σημεία, αποκαλύψεις, κ.λπ.) και ο Αγγελιοφόρος του που κοροϊδεύατε;»

Μην δικαιολογείστε· Απιστήσατε, αφού είχατε πιστέψει.»

[Al-Tawbah 9:64-66]

Αυτός ο στίχος αναφέρει σαφώς ότι το να κοροϊδεύει κανείς τον Αλλάχ, τους στίχους του και τον Αγγελιοφόρο Του αποτελεί απιστία (kufr), ώστε αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για την προσβολή. Ο στίχος δείχνει επίσης ότι όποιος μειώνει τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είναι επίσης ένας άπιστος, είτε το έκανε στα σοβαρά είτε στα αστεία.

Όσον αφορά την Σούννα, ο Abu Dawood (4362), αφηγείται από τον Άλι ότι μια Εβραία γυναίκα συνήθιζε να προσβάλλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) και να λέει άσχημα πράγματα γι ‘αυτόν, οπότε ένας άντρας της στραγγάλισε μέχρι που τη θανάτωσε, και ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) έκρινε ότι (ο δολοφόνος) δεν όφειλε τα χρήματα του αίματος στην προκειμένη περίπτωση.

Ο σεΐχης al-Islam Ibn Taymiyah είπε στο αλ-Saarim al-Maslool (1/162): Αυτό είναι jayyid χαντίθ, και υπάρχει μια αναφορά που το επιβεβαιώνει στα χαντίθ του Ιμπν Αμπάς την οποίο θα παραθέσω παρακάτω.

Αυτό το χαντίθ δείχνει σαφώς ότι ήταν επιτρεπτό να σκοτώσει τη γυναίκα επειδή συνήθιζε να  προσβάλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται).

Ο Abu Dawood (4361), αφηγείται από τον Ιμπν Αμπάς ότι ένας τυφλός άνθρωπος είχε μια απελεύθερη παλλακίδα (umm walad, «μητέρα παιδιού» του) που συνήθιζε να προσβάλει τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) και να λέει άσχημα πράγματα γι ‘αυτόν. Της είπε να μην το κάνει αυτό, αλλά εκείνη δεν σταματούσε, και αυτός την επέπληξε, αλλά εκείνη δεν τον πρόσεξε. Μια νύχτα, όταν άρχισε να λέει άσχημα πράγματα για τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) και να τον προσβάλει, πήρε ένα κοντό σπαθί ή μαχαίρι, το έβαλε στην κοιλιά της και το πίεσε και τη σκότωσε. Το επόμενο πρωί αυτό αναφέρθηκε στον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται). Κάλεσε τον κόσμο να συγκεντρωθεί και είπε, «Ορκίζω στον Αλλάχ τον άνθρωπο που έχει κάνει αυτήν την ενέργεια, και τον εξορκίζω στο δικαίωμά μου πάνω του να σηκωθεί.» Ο τυφλός άντρας σηκώθηκε και είπε, «Ω αγγελιοφόρε του Αλλάχ, εγώ είμαι αυτός που το έκανε· εκείνη συνήθιζε να σε προσβάλλει και να λέει άσχημα πράγματα για σένα. Της το απαγόρευσα, αλλά εκείνη δεν σταμάτησε, και εγώ την επέπληξα, αλλά δεν άφησε τη συνήθεια της. Έχω δύο γιους σαν μαργαριτάρια από αυτήν, και ήταν καλή μαζί μου. Χτες το βράδυ άρχισε να σε προσβάλλει και να λέει άσχημα πράγματα για σένα. Έτσι πήρα ένα στιλέτο, το έβαλα στην κοιλιά της και το πίεσα μέχρι που τη σκότωσα.» Κατόπιν αυτού, ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται), δήλωσε: «Είστε μάρτυρες, δεν οφείλονται χρήματα για το αίμα της. »

(Χαρακτηρίστηκε ως saheeh (γνήσιο) από τον al-Albaani στο Saheeh Abi Dawood, 3655)

Φαίνεται ότι αυτή η γυναίκα ήταν άπιστη, όχι μουσουλμάνα, γιατί μια μουσουλμάνα ποτέ δεν θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια κακή πράξη. Αν ήταν μουσουλμάνα θα είχε γίνει αποστάτρια από την πράξη αυτή, οπότε δεν θα ήταν αποδεκτό για τον κάτοχό της να την κρατήσει· στην περίπτωση αυτή δεν θα ήταν αρκετά καλό να την κρατήσει και απλά να την επιπλήξει.

Ο Al-Nasaa’i αφηγείται (4071) ότι ο Abu al-Barzah Aslami δήλωσε τα εξής: Ένας άνδρας μίλησε σκληρά στον Abu Bakr al-Siddeeq και είπα, «Να τον σκοτώσω εγώ;» Με επέπληξε και είπε: «Αυτό δεν γίνεται για κανέναν μετά τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται).'» (Saheeh al-Nasaa’i, 3795)

Πρέπει να σημειωθεί από αυτά ότι ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είχε το δικαίωμα να σκοτώσει όποιον τον πρόσβαλε και του μιλούσε σκληρά, και ότι σ’ αυτό περιλαμβάνονται τόσο οι μουσουλμάνοι όσο και οι άπιστοι.

Το δεύτερο ζήτημα είναι το εξής: αν ένα άτομο που προσέβαλε τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) μετανοεί, πρέπει η μετάνοιά του να γίνει αποδεκτή ή όχι;

Οι μελετητές συμφωνούν ότι εάν ένα τέτοιο πρόσωπο μετανοήσει με ειλικρίνεια και εκφράσει τη λύπη του για ό,τι έχει κάνει, αυτή η μετάνοια θα τον ωφελήσει την Ημέρα της Ανάστασης και ο Αλλάχ θα τον συγχωρήσει.

Αλλά διαφέρουν ως προς το αν η μετάνοιά του θα πρέπει να γίνει αποδεκτή σε αυτόν τον κόσμο και αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπόκειται πια στην ποινή της εκτέλεσης.

Οι Maalik και Ahmad ήταν της άποψης ότι δεν πρέπει να γίνει δεκτή, και ότι θα πρέπει να θανατώνεται ακόμη και αν έχει μετανοήσει.

Ανέφεραν ως αποδεικτικό στοιχείο τη Σούννα και τη σωστή κατανόηση των χαντίθ:

Στη Σούννα, ο Abu Dawood (2683), διηγήθηκε ότι ο Sa’d ibn Abi Waqqaas δήλωσε: «Από την ημέρα της κατάκτησης της Μέκκα, ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) χορήγησε ασφάλεια στους πολίτες εκτός από τέσσερις άνδρες και δύο γυναίκες, και τους κατονόμασε, και τον Ibn Abi Sarh … Όσο για τον Ibn Abi Sarh, κρύφτηκε με τον Uthmaan ibn Affaan, και όταν ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) κάλεσε το λαό να δηλώσει την υποταγή του σ ‘αυτόν, [ο Uthmaan ibn Affaan] τον έφερε να σταθεί ενώπιον του Αγγελιοφόρου του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται). Είπε, «Ω Προφήτη του Αλλάχ, δέξου την υποταγή του ‘Abd-Allaah.»Αυτός σήκωσε το κεφάλι και τον κοίταξε τρεις φορές, απορρίπτοντας το αίτημά του, και δέχτηκε την υποταγή του, μετά την τρίτη φορά. Στη συνέχεια γύρισε προς τους συντρόφους του και είπε: «Δεν υπήρχε μεταξύ σας κανένας έξυπνος άνθρωπος που θα μπορούσε να έχει σηκωθεί και να σκοτώσει αυτό το πρόσωπο όταν με είδε ότι αρνήθηκα να του δώσω το χέρι μου και να δεχθώ την υποταγή του;» Αυτοί είπαν: «Δεν ξέρουμε τι είναι στην καρδιά σου, ω Αγγελιοφόρε του Αλλάχ. Γιατί δεν μας έκανες κάποιο νόημα με τα μάτια σου;» [Ο Μουχάμμαντ] είπε, «Δεν ταιριάζει σε έναν Προφήτη να προδώσει ένα άτομο με μια κίνηση των ματιών του. »

(Χαρακτηρίστηκε ως saheeh από τον al-Albaani στο Saheeh Abi Dawood, 2334)

Αυτό δείχνει σαφώς ότι σε μια περίπτωση όπως αυτού του αποστάτη ο οποίος είχε προσβάλει τον Προφήτη (ειρήνη σ’ αυτόν), δεν είναι υποχρεωτικό να δεχθούμε τη μετάνοια του, αλλά είναι επιτρεπτό να τον σκοτώσουμε, ακόμη και αν έρθει μετανιωμένος.

«Ο ‘Abd-Allaah ibn Sa’d ήταν ένας από εκείνους που συνήθιζαν να καταγράφουν την Αποκάλυψη, μετά αποστάτησε, και ισχυρίστηκε ότι συνήθιζε να προσθέτει ό, τι ήθελε στην Αποκάλυψη. Αυτό ήταν ένα ψέμα και σε μια επινόηση κατά του Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται), και ήταν ένα είδος προσβολής. Στη συνέχεια έγινε μουσουλμάνος και πάλι και ήταν ένας καλός μουσουλμάνος, ο Αλλάχ ας είναι ευχαριστημένος μαζί του. Al-Saarim 115.

Όσον αφορά την ορθή κατανόηση του χαντίθ:

Είπαν ότι το να προσβάλλει κανείς τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) έχει να κάνει με δύο δικαιώματα, το δικαίωμα του Αλλάχ και το δικαίωμα ενός ανθρώπου. Όσον αφορά το δικαίωμα του Αλλάχ, αυτό είναι προφανές, διότι διαβάλλει το μήνυμά του, το βιβλίο του και την θρησκεία του. Όσον αφορά το δικαίωμα ενός ανθρώπου, αυτό είναι επίσης προφανές, διότι είναι σαν να προσπαθείς να κατασυκοφαντήσεις τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) με την παρούσα προσβολή. Σε μια υπόθεση η οποία αφορά τόσο τα δικαιώματα των Αλλάχ όσο και τα δικαιώματα του ανθρώπου, τα δικαιώματα των ανθρώπινων όντων δεν παύουν όταν το πρόσωπο μετανοεί, όπως στην περίπτωση της τιμωρίας για ληστείες, διότι εάν ο ληστής έχει σκοτώσει κάποιον, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εκτελεστεί και να σταυρωθεί. Αλλά αν αυτός μετανοήσει πριν τον πιάσουν, τότε το δικαίωμα του Αλλάχ πάνω του, ότι θα πρέπει να εκτελεστεί και να σταυρωθεί, δεν ισχύει πλέον, αλλά τα δικαιώματα άλλων ανθρώπων σε σχέση με το qisaas (τιμωρία με αντίποινα) εξακολουθούν να ισχύουν. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση αυτή. Αν εκείνος που προσέβαλε τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) μετανοήσει, τότε τα δικαιώματα του Αλλάχ δεν ισχύουν πλέον, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει το δικαίωμα του Αγγελιοφόρου του Αλλάχ (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται), το οποίο διατηρείται ακόμη, παρά τη μετάνοια του.

Λέγεται, «Δεν μπορούμε να τον συγχωρέσουμε, επειδή στη διάρκεια της ζωής του, ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) συγχώρεσε πολλούς από εκείνους που τον είχαν προσβάλει και δεν τους εκτέλεσε;» Η απάντηση είναι:

Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) μερικές φορές επέλεξε να συγχωρήσει αυτούς που τον είχαν προσβάλει, και μερικές φορές διέταξε, ότι θα έπρεπε να εκτελούνται, αν αυτό εξυπηρετούσε μεγαλύτερο σκοπό. Αλλά τώρα συγχώρεσή του είναι αδύνατη, επειδή είναι νεκρός, έτσι ώστε η εκτέλεση αυτού που τον προσβάλλει παραμένει δικαίωμα του Αλλάχ, του αγγελιοφόρου του και των πιστών, και αυτός που αξίζει να εκτελεστεί, δεν μπορεί να απαλλαγεί, κι έτσι η τιμωρία πρέπει να εκτελεστεί.

Al-Saarim al-Maslool, 2/438

Η προσβολή του Προφήτη (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είναι μία από τις χειρότερες των απαγορευμένων ενεργειών, και αποτελεί απιστία (kufr) και αποστασία από το Ισλάμ, σύμφωνα με την συναίνεση των λογίων, είτε γίνει στα σοβαρά είτε στα αστεία. Αυτός που το κάνει πρόκειται να εκτελεστεί, ακόμη και αν μετανοήσει, και είτε είναι μουσουλμάνος είτε άπιστος (kaafir). Αν μετανοήσει ειλικρινά και εκφράσει τη λύπη του γι’ αυτό που έχει κάνει, αυτή η μετάνοια θα τον ωφελήσει την Ημέρα της Ανάστασης και ο Αλλάχ θα τον συγχωρήσει.

Ο σεΐχης al-Islam Ibn Taymiyah (ο Αλλάχ ας τον ελεήσει) έγραψε ένα αξιόλογο βιβλίο για το θέμα αυτό, με τίτλο «al-Saarim al-Maslool ‘ala Shaatim al-Rasool» που κάθε οπαδός θα πρέπει να διαβάσει, ειδικά σε αυτές τις στιγμές που πολλοί υποκριτές και αιρετικοί τολμούν να προσβάλουν τον Αγγελιοφόρο (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) γιατί βλέπουν ότι οι μουσουλμάνοι είναι απρόσεκτοι και δεν αισθάνονται πολλή προστατευτική ζήλια απέναντι στη θρησκεία τους και τον προφήτη τους, και δεν εφαρμόζουν την τιμωρία της σαρία που θα μπορούσε να αποτρέψει αυτούς τους ανθρώπους και τους όμοίους τους, από το να διαπράξουν αυτή την κραυγαλέα πράξη απιστίας.

Και ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα. Μακάρι ο Αλλάχ να στείλει ευλογία και ειρήνη στον Προφήτη μας Μουχάμμαντ και σ’ όλη την οικογένειά του και τους συντρόφους του.

"Ετοιμαστείτε για το *πραγματικό* ολοκαύτωμα!"

Με τέτοια διδάγματα λοιπόν, δεν είναι να απορεί κανείς με όλες αυτές τις επιθέσεις μουσουλμάνων κάθε φορά που θεωρούν ότι θίγεται η θρησκεία τους, ο θεός τους και ο άνθρωπος που θεωρούν προφήτη του θεού τους. Δεν είναι επίσης να απορούμε που, όταν μουσουλμάνοι απολογητές «στριμώχνονται» με την αποκάλυψη του βίαιου χαρακτήρα της θρησκείας τους, προσπαθούν να αλλάξουν θέμα με την τεχνική των «άσχετων επιχειρημάτων» και επικαλούνται από παρερμηνευμένα ή καταργημένα από τον Χριστό εδάφια της Βίβλου μέχρι τους… Σταυροφόρους. Αυτό που δημιουργεί απορία και πολλά ερωτηματικά είναι οι εκτός πραγματικότητας ισχυρισμοί μερικών μουσουλμάνων, ότι η θρησκεία τους είναι «θρησκεία ειρήνης». Ερωτηματικά όπως:

  • Πώς είναι δυνατόν κάποιος να ανήκει σε μια θρησκεία χωρίς να ξέρει τι πρεσβεύει σε τόσο κρίσιμα θέματα;
  • Πόσο θράσος χρειάζεται για να ψεύδεται κάποιος που γνωρίζει τη θέση της θρησκείας του σε τέτοια θέματα, αλλά ισχυρίζεται ότι πρόκειται για μια θρησκεία ειρήνης;
  • Αν το Ισλάμ είναι ειρηνική θρησκεία, τότε πώς είναι μια μη-ειρηνική θρησκεία;