O Abū-Tāhir Al-Jannābī και η βεβήλωση της Μέκκας

Υπάρχει ένα πολύ ακριβό βιβλίο, που όμως αξίζει να αγοραστεί από όσους θέλουν να μαθαίνουν σωστά την ιστορία και γνωρίζουν αγγλικά. Είναι το «The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids (Handbook of Oriental Studies/Handbuch Der Orientalistik)» (Η αυτοκρατορία του Μαχντί: Η άνοδος των Φατιμιδών/Εγχειρίδιο Ανατολικών Σπουδών) των Heinz Halm και M. Bonner και μπορείτε να το παραγγείλετε από εδώ.

Στο βιβλίο αυτό διαβάζουμε – μεταξύ άλλων – για τους Καρμαθίτες, μια ισμαηλιτική σέχτα που έχει κατηγορηθεί για αμοραλισμό και μηδενισμό. Πιο γνωστοί έγιναν για την επανάστασή τους κατά των Αμπασιδών και τη λεηλασία της Μέκκας υπό την ηγεσία του Αμπου Ταχιρ αλ-Τζαναμπι.

Αυτή η λεηλασία της Μέκκας που περιλάμβανε και «απαγωγή» της Μαύρης Πέτρας συνήθως δεν αναφέρεται από τους απολογητές του Ισλάμ. Ακόμα κι όταν αναφέρεται, επικεντρώνονται συνήθως στην επιστροφή της Πέτρας . Γιατί δε μας λένε λεπτομέρειες; Επειδή οι Καρμαθίτες έσφαξαν τους μουσουλμάνους προσκυνητές κατά τη διάρκεια του Χατζ, φωνάζοντας στίχους του Κορανίου. Συγκεκριμένααπό τη σούρα Αλ Φιλ:

Η παράδοση γύρω από αυτούς τους στίχους (που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στα αγγλικά εδώ) λέει ότι:

Τη χρονιά της γέννησης του Προφήτη Μουχάμμαντ, ένας ισχυρός αιθιοπικός στρατός βάδισε κατά της Μέκκας (της πόλης όπου γεννήθηκε ο Μουχάμμαντ) με σκοπό να καταστρέψει τον Άγιο Οίκο του ΑΛΛΑΧ (το χώρο του προσκυνήματος).  Οι Άραβες δεν είχαν δύναμη να πολεμήσουν εναντίον του πολύ μεγάλου και ισχυρού στρατού. Οι Άραβες άφησαν μόνη τη Μέκκα. Ο Αλλάχ έστειλε σμήνη πουλιών και υπεράσπισαν τον Άγιο Οίκο Του. Εκατοντάδες πουλιά που δεν είχαν ειδωθεί ποτέ πριν πέταξαν προς τη Μέκκα. Κάθε πουλί είχε τρεις μικρές πέτρες. Αυτά τα πουλιά νίκησαν τον αιθιοπικό στρατό.1

Σύντροφοι του ελέφαντα ονομάστηκαν οι Αιθίοπες επειδή ο στρατός τους είχε πολλούς ελέφαντες. Και το έτος της εισβολής τους ονομαζόταν επίσης το έτος του ελέφαντα. Οι μουσουλμάνοι βασισμένοι σε αυτούς τους στίχους, πίστευαν ότι αυτό πραγματικά είχε συμβεί, μια και το Κοράνι θεωρείται ο κατά γράμμα λόγος του Θεού. Μερικοί ακόμα και σήμερα περιμένουν ότι ο Αλλάχ θα στείλει πουλιά που θα κρατούν πέτρες και θα τους βοηθήσουν να πάρουν το τέμενος Αλ-Ακσά. Έτσι, πίστευαν ότι κάθε επίθεση κατά της Μέκκας θα εξουδετερωνόταν από τον Αλλάχ. Αυτό το ήξερε ο αλ-Τζαναμπι, και μέσα στη σφαγή των μουσουλμάνων και τη γενική λεηλασία, φώναζε:
«Πού είναι ο Αλλάχ; Πού είναι τα μεγάλα πουλιά να μας ρίξουν πέτρες; Γιατί ο Αλλάχ δεν προστατεύει τον Οίκο Του; Δεν μπορεί; Ή δεν υπάρχει;»

Τα πτώματα των προσκυνητών αφέθηκαν να σαπίσουν στους δρόμους, ενώ μερικά πετάχτηκαν μέσα στο πηγάδι του Ζάμζαμ, που υποτίθεται ότι ξεπήδησε όταν ο μικρός Ισμαήλ σκάλιζε διψασμένος την άμμο με το πόδι του. (Το νερό του θεωρείται από τους μουσουλμάνους ιαματικό παρότι καμιά ανεξάρτητη μελέτη δεν το επιβεβαιώνει και μοιάζει μάλλον με θαλασσινό νερό). Αλλά η λεηλασία δε σταμάτησε εδώ. Ο Τζανάμπι πήρε τη Μαύρη Πέτρα μαζί του στο αλ-Χασα και την έσπασε σε κομμάτια. Μετά εκβίαζε τους Αμπασίδες να του δώσουν ένα μεγάλο ποσό για να την επιστρέψει. Μια Παρασκευή χρόνια αργότερα την πέταξαν δεμένη σε σάκκο μέσα σ’ ένα τζαμί της Κούφα (Ιράκ) με αποτέλεσμα να σπάσει κι άλλο και να γίνει 7 κομμάτια.
Πρέπει να πούμε ότι μερικοί πίστευαν ότι αυτή η επίθεση κατά της Μέκκας θα έφερνε την έλευση του Μαχντί, όπως λένε οι διάφορες ισλαμικές προφητείες. Βέβαια όπως δεν ήρθαν και πουλιά με πέτρες, δεν ήρθε ούτε και ο Μαχντί.
Υ.Γ. Για τους αναγνώστες που ρωτούν για τον Greek Murtad, είναι πολύ καλά στην υγεία του αλλά δεν θα επιστρέψει πριν το Σεπτέμβριο. Όλοι οι αποστάτες είμαστε πολύ καλά και πληθαίνουμε αριθμητικά.
—————————————————-

[1] At the year of the birth of the Prophet Mohammad, a strong Ethiopian Army went towards Makkah (the city of birth of Mohammad) in order to destroy the Holy Home of ALLAH (the place of pilgrim). The Arabs had no power to fight against that very big and strong army. The Arabs left Makka alone. Allah sent flights of Birds and defended His Holy House. Hundreds of birds which had never been seen before flew towards Makkah. Each bird had 3 little stones. These Birds beat the Ethiopian Army. (http://www.streetdirectory.com/travel_guide/153821/religion/the_birds_in_bible_and_quran.html)

The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids (Handbook of Oriental Studies/Handbuch Der Orientalistik)

Το Ισλάμ είναι υπεύθυνο για επιστημονικές ανακαλύψεις;

Διάφοροι Μουσουλμάνοι συχνά ισχυρίζονται ότι η θρησκεία τους υπέθαλψε μια πλούσια κληρονομιά επιστημονικών ανακαλύψεων, «ανοίγοντας το δρόμο» για τις σύγχρονες εξελίξεις στην τεχνολογία και την ιατρική. Συνήθως αναφέρονται στην περίοδο μεταξύ του 7ου και 13ου αιώνα, όταν η Ευρώπη αντιμετώπιζε τους «Σκοτεινούς Αιώνες» ή Μεσαίωνα, και ο μουσουλμανικός κόσμος κατακτούσε νέους λαούς και πολιτισμούς. Για παράδειγμα, κάποιος με αυτή την οπτική έχει γράψει:

ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.Κ ΑΥΤΟ ΧΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ Κ ΣΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΑΝ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ (ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΛΓΕΒΡΑΣ), ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ,ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ Κ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ.

Σε αυτούς τους ισχυρισμούς βλέπουμε μια σύγχυση του αραβικού-ή αν προτιμάτε αραβο-περσικού –  πολιτισμού με το Ισλάμ, πράγμα που είναι λογικό λάθος. Οι φίλοι μουσουλμάνοι ας δουν αυτά τα επιχειρήματα όπως θα τα έθετε ένας παγανιστής, και ας μας πουν αν συμφωνούν:

«Ο πολυθεϊσμός εκτός από θρησκεία είναι ένας από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα. Κι αυτό χάρη στους παγανιστές φιλοσόφους & σοφούς που δημιούργησαν τα βασικά κείμενα της αρχαίας ελληνικής Γραμματείας. Δεν θα υπήρχαν σύγχρονες επιστήμες αν δεν υπήρχε η βοήθεια του παγανιστικού κόσμου στα Μαθηματικά & Μηχανική (Αρχιμήδης), στην Ιατρική (Ιπποκράτης) στην Αστρονομία (Αρίσταρχος Σάμιος).»

Λοιπόν, συμφωνείτε; Φανταζόμαστε πως όχι… Άλλο οι Έλληνες φιλόσοφοι και επιστήμονες, οι οποίοι δεν έπαψαν να εμφανίζονται με την αλλαγή της θρησκείας, και άλλο η θρησκεία. Ή μήπως πριν την εμφάνιση του Ισλάμ δεν υπήρχαν πολύ μορφωμένοι Άραβες οι οποίοι μάλιστα σπούδαζαν σε χριστιανικές σχολές τα ελληνικά κείμενα; Δείτε λίγο τα παρακάτω από ισλαμική ιστοσελίδα:

http://www.islamfriends.gr/syrian_christians.asp
“Για παράδειγμα, ο Σέργιος της Ρεσάινα (απ.536) είχε σπουδάσει ιατρική στην Αλεξάνδρεια και ολοκλήρωσε τις μεταφράσεις πάνω στα ιατρικά συγγράμματα του Γαληνού αλλά και άλλες μεταφράσεις. Ήταν Σύριος Χριστιανός Ορθόδοξος (Ιακωβίτης) αλλά εργαζόταν σε συνεργασία με τους Νεστοριανούς και οι μεταφράσεις τους πέρασαν μέσα στην Περσική Αυτοκρατορία.

Όταν ιδρύθηκε το Ισλαμικό Χαλιφάτο, οι χριστιανοί αυτοί αποδείχθηκαν ανεκτίμητη πηγή για τους νέους ηγεμόνες. Όταν το χαλιφάτο των Αββασιδών εγκαταστάθηκε στη Βαγδάτη, οι επικεφαλής της Νεστοριανής Εκκλησίας μετέφεραν την κατοικία τους εκεί. Και οι Νεστοριανοί γιατροί για παράδειγμα, ήταν διαθέσιμοι με την καλύτερη ιατρική γνώση της εποχής, και είχαν γαλουχηθεί στο σπουδαίο Νεστοριανό Πανεπιστήμιο του Ιουντισαπούρ (Jundishapur). Ασχολήθηκαν επίσης με άλλους κλάδους την επιστημών και της φιλοσοφίας. Όμως μία συγκεκριμένη όψη της Νεστοριανής συνεισφοράς ήταν ο ρόλος που έπαιξαν στην μετάφραση των ελληνικών επιστημονικών συγγραμμάτων στην αραβική γλώσσα”.

Αν και δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι ο μουσουλμανικός κόσμος ήταν πιο προχωρημένος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου από τον δυτικό «χριστιανικό» κόσμο, οι λόγοι για αυτό δεν έχουν τόσο σχέση με την ισλαμική θρησκεία (εκτός από την εντολή της για στρατιωτική επέκταση). Η θρησκεία από μόνη της ενθαρρύνει τις γνώσεις σχετικά με την ίδια, γι ‘αυτό οι πιο παραγωγικοί λόγιοι μουσουλμάνοι στη διάρκεια της ιστορίας τείνουν να είναι μαθητές της θρησκείας και όχι της επιστήμης, ενώ στη θρησκεία αυτή καθ’ εαυτή οφείλονται παραδόσεις που μόνο επιστημονικές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Δείτε σχετικά με αυτές:

«Μια άλλη παράδοση ιατρικής καθοδήγησης ήρθε μέσα από το ίδιο το Ισλάμ. Παίρνει μερικές από τις ιδέες της από το Κοράνι και μερικές από τις συλλογές με τα λόγια του Προφήτη, τα χαντίθ. Σε ένα βιβλιοπωλείο στο Μοναστίρ [Μοναστήρι] της Τυνησίας, βρήκα το αντίτυπο ενός πολύ δημοφιλούς βιβλίου διαθέσιμου στον ισλαμικό κόσμο: Αυτό το βιβλίο λέγεται «Η Ιατρική του Προφήτη». Είναι παλιό, από τον 14ο αιώνα. «Αν πάτε σε μια χώρα που έχει πέσει επιδημία, μην μπείτε στη χώρα, κι αν η επιδημία έρθει στη χώρα σας μην εγκαταλείψετε τα σπίτια σας με την ελπίδα να γλυτώσετε από την επιδημία.» Φαίνεται να έχει νόημα… Να κι ένα διασκεδαστικό κομμάτι. Λέει για την επιληψία, «Οι Έλληνες και ο Γαληνός πίστευαν ότι η επιληψία προέρχεται από τον εγκέφαλο. Όμως, είχαν άγνοια. Δεν αντιλαμβάνονταν την πραγματική αιτία της επιληψίας, που είναι η κατοχή του σώματος από κακά πνεύματα. Η θεραπεία για την επιληψία είναι ο εξορκισμός».

(Δείτε τον Jim Al-Khalili να διαβάζει αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=xMzwBSAV59M περίπου στο 6ο λεπτό. Για περισσότερα δείγματα «ισλαμικής» επιστήμης κάντε κλικ εδώ: https://greekmurtadeen.wordpress.com/islam-science/)

Εδώ ας σημειώσουμε ότι στο ντοκιμαντέρ αυτό του BBC  ο παρουσιαστής κάνει κάποιες προσπάθειες να αποδώσει επιστημονικό «αέρα» στη θρησκεία του Ισλάμ. Για παράδειγμα σε ένα σημείο (SCIENCE & ISLAM 3/6 http://www.youtube.com/watch?v=xMzwBSAV59M γύρω στο 1.34) μας διαβάζει χαντίθ σύμφωνα με το οποίο «ο Θεός δεν έστειλε κάτω μια αρρώστεια χωρίς να στείλει και τη θεραπεία της». Παραλείπει βέβαια να μας πει τον ακριβή αριθμό και τη συλλογή όπου μπορούμε να βρούμε το συγκεκριμένο χαντίθ, και να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για το τι εννοούσε ο Μουχάμμαντ, όπως για την αρρώστια και τη θεραπεία της που βρίσκουμε (κατά τον Μουχάμμαντ πάντα) στα φτερά της μύγας

Υπάρχουν μερικοί βασικοί λόγοι για τους οποίους το Ισλάμ δεν έχει πολλές πραγματικές αξιώσεις για επιστημονικά επιτεύγματα:

Πρώτον, όπως είδαμε είναι λογικό λάθος να συνδέουμε τα επιστημονικά επιτεύγματα με τη θρησκεία μέσα στην οποία γεννήθηκαν οι επιστήμονες που τα δημιούργησαν.

Δεύτερον, ακόμα κι αν η θρησκεία των επιστημόνων έπαιζε ρόλο στα επιστημονικά επιτεύγματά τους, ειδικά η θρησκεία του Ισλάμ η οποία για ψύλλου πήδημα σε χαρακτηρίζει αποστάτη και τιμωρεί την αποστασία με θάνατο, ωθεί τους ανθρώπους να κρύβουν τις πραγματικές πεποιθήσεις τους και να υποκρίνονται ότι είναι πιστοί της. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τα πραγματικά πιστεύω των μουσουλμάνων, επιστημόνων και μη, που εξωτερικά παρουσιάζονται ως πιστοί. Μάλιστα για μια περίοδο ακμής των επιστημών, ο σε γενικές γραμμές ανεκτικός χαλίφης Αλ-Μαμούν είχε συστήσει ένα είδος «Ιερής Εξέτασης» για λογίους κι επιστήμονες, μέσω της οποίας προσπαθούσε να επιβάλει την άποψη ότι το Κοράνι ήταν ο διημιουργημένος, και όχι ο αδημιούργητος λόγος του Θεού. Όσοι διαφωνούσαν με την αποψη του χαλίφη (την οποία ασπάζονταν διάφορες σχολές σκέψης στο Ισλάμ, όπως οι οπαδοί του Jahm bin Safwan, οι Μουταζιλίτες και οι Σιΐτες) τιμωρούνταν με αποπομπή από τυχόν δημόσιο αξίωμα που κατείχαν, φυλάκιση κι ακόμη μαστίγωση.  Αυτό κράτησε για 15 χρόνια και το εφάρμοσαν και οι δυο επόμενοι στη σειρά χαλίφες, ώσπου το κατάργησε το 861 ο ανηψιός του Αλ-Μαμούν  al-Mutawakkil. (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Mihna). Οπότε δεν μπορούμε να ξέρουμε με σιγουριά τι πραγματικά πίστευαν διάφοροι μουσουλμάνοι επιστήμονες που παρουσιάζονταν ως πιστοί, τόσο γενικά όσο και ιδιαίτερα κατά το διάστημα εκείνο.

Τρίτον, ο μουσουλμανικός κόσμος είχε ωφεληθεί πολύ από τις ελληνικές επιστήμες των αρχαίων και Βυζαντινών Ελλήνων, οι οποίες μεταφράζονταν από τους Χριστιανούς και τους Εβραίους. Προς τιμήν τους, οι μουσουλμάνοι έκαναν καλύτερη δουλειά στη διατήρηση των κειμένων στην ελληνική γλώσσα από ό, τι οι Ευρωπαίοι της εποχής εκείνης, και αυτό έγινε το θεμέλιο για τους δικές τους γνώσεις. (Ένας σοβαρός λόγος ωστόσο,που οι Ευρωπαίοι χριστιανοί δεν είχαν εύκολη πρόσβαση σε αυτό το μέρος του κόσμου ήταν ότι την έκοβαν τα μουσουλμανικά πλοία που αιχμαλώτιζαν ανθρώπους κάνοντάς τους σκλάβους σε παράκτιες επιδρομές που ρήμαξαν τη Μεσόγειο κατά την περίοδο αυτή.)

Τέταρτον, πολλές από τις επιστημονικές προόδους που «χρεώνονται» στον «Ισλαμικό πολιτισμό» ήταν στην πραγματικότητα «δάνεια» από άλλους πολιτισμούς που κατακτήθηκαν από τους Μουσουλμάνους. Η αλγεβρική έννοια του «μηδέν», για παράδειγμα, αποδίδεται λανθασμένα στο Ισλάμ, αλλά ήταν, στην πραγματικότητα, μια ανακάλυψη των Ινδών που οι μουσουλμάνοι απλώς εισήγαγαν στη Δύση. Υπάρχουν και άλλα διάφορα επιτεύγματα, κυρίως ιατρικά, που ήταν άγνωστα στη Δύση, αλλά γνωστά π.χ. στη Ρωμανία που κατέκτησαν οι μουσουλμάνοι. Για παράδειγμα, οι μουσουλμάνοι γιατροί βασίστηκαν κατά πολύ σε συγγράμματα όπως η δωδεκάτομη «Παθολογία» του εκ Τράλλεων Αλεξάνδρου όπου δίνονται λεπτομέρειες για 120 εγχειρήσεις, από τη μαστεκτομή ώς την αφαίρεση ουρόλιθων, η «Σύνοψη της Ιατρικής» των Νικήτα και Λέοντα (9ος αι.) που αναφέρεται σε χειρουργικά θέματα και εργαλεία, και το «Ιατρικά εκκαίδεκα» του Αέτιου, ένα γιγαντιαίο έργο 16 τόμων, εκ των οποίων ο 7ος αφορά την οφθαλμολογία (φάρμακα και επεμβάσεις). Εξέλιξαν μάλιστα την τεχνική αφαίρεσης οφθαλμικού καταρράκτη, η οποία περιγράφεται εκεί.[1] Και τα νοσοκομεία του «ισλαμικού κόσμου», για τα οποία υπερηφανεύονται οι μουσουλμάνοι απολογητές, από τη Ρωμανία προέρχονται και αυτά, και μάλιστα εκεί είχαν και γυναίκες γιατρούς και νοσοκόμες.[2]

Στην πραγματικότητα, οι κατακτημένοι πληθυσμοί συνέβαλαν τα μέγιστα στην ιστορία της «μουσουλμανικής επιστήμης» μέχρι που σταδιακά αποδεκατίστηκαν από τη μεταστροφή τους στο Ισλάμ (υπό την πίεση του «καθεστώτος προστασίας» με φόρο υποτέλειας). Η αύξηση των μουσουλμάνων σε ένα κατακτημένο πληθυσμό είναι ανάλογη με την πτώση των επιστημονικών επιτευγμάτων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο μουσουλμανικός κόσμος δεν έχει να επιδείξει σχεδόν τίποτα τα τελευταία 600 χρόνια περίπου, δεδομένου ότι δεν έχει κατακτήσει νέους πολιτισμούς για να τους κανιβαλίσει.

Πέμπτον, αρκετοί μεγάλοι μουσουλμάνοι επιστήμονες θεωρήθηκαν συχνά αιρετικοί στην εποχή τους, και μερικές φορές εύλογα. Ορισμένοι δήλωναν πιστοί μουσουλμάνοι, πρέπει όμως για να σταθμίσουμε την ειλικρίνεια τέτοιων δηλώσεων νομιμοφροσύνης, να έχουμε υπόψη μας ότι γνώριζαν πως η ανοιχτή αντίθεσή τους με τις διδασκαλίες του Ισλάμ σήμαινε κίνδυνο για τη ζωή τους. Λίγοι τοποθετήθηκαν ανοιχτά εναντίον του Ισλάμ.

Για παράδειγμα, ο Άραβας ή Πέρσης Alhazen (Abū Alī al-Ḥasan ibn al-Ḥasan ibn al-Haytham)), ένας πολύ μεγάλος επιστήμονας, λέγεται ότι ασπαζόταν τις θεωρίες της σχολής Mu’tazili που ήταν επηρεασμένη από την Αριστοτέλεια σκέψη και τον ελληνικό ορθολογισμό, πίστευε ότι το Κοράνιο ήταν δημιουργημένο, και θεωρούσε τον ανθρώπινο στοχασμό σημαντικότερο από την παράδοση. Επίσης, ο Αβικέννας (Ibn Sina) παρότι υπερασπίστηκε έμμετρα τον εαυτό του ως πιστό μουσουλμάνο, δεν πίστευε στην κορανική διδασκαλία για την ανάσταση των σωμάτων, ούτε στο ότι ο Θεός νοιαζόταν για τους ανθρώπους, και θεωρούσε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε ως αιώνια εκπόρευση ύπαρξης από το Αναγκαίο Ον. Όμως αυτές οι αντιλήψεις, όπως επισημαίνει ο Αλ-Γκαζάλι που τον χαρακτήρισε αποστάτη, έρχονται σε αντίθεση με τη διδασκαλία του Κορανίου. Παράλληλα ο Πέρσης επιστήμονας και φιλόσοφος, al-Razi, που ανακάλυψε το οινόπνευμα, την κηροζίνη κ.α. και θεωρείται πατέρας της Παιδιατρικής, και του οποίου τα εντυπωσιακά έργα χρησιμοποιούν συχνά σήμερα οι μουσουλμάνοι ως «απόδειξη» των επιτευγμάτων των μουσουλμάνων, είχε καταγγελθεί ως βλάσφημος επειδή ακολουθούσε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του – που ήταν σε προφανή αντίθεση με το παραδοσιακό Ισλάμ, ένα μείγμα μανιχαϊσμού και ερμητικών κειμένων. Είχε γράψει διάφορα θρησκευτικά βιβλία, μεταξύ αυτών και το «Για την αντίκρουση των αποκεκαλυμμένων θρησκειών» (نقض الادیان). Ορίστε τι λέει ο «μουσουλμάνος» αυτός για το Κοράνι (απο εδώ http://www.amazon.com/Doubt-Doubters-Innovation-Jefferson-Dickinson/dp/0060097957):

«Όσο για το Κοράνι, δεν είναι τίποτ’ άλλο από ένα ανάκατο μείγμα από «παράλογους και αντιφατικούς μύθους» το οποίο έχει με γελοίο τρόπο κριθεί ασυναγώνιστο, όταν, στην πραγματικότητα, η γλώσσα του, το στυλ του και η πολυεκθειαζόμενη «κομψότητά» του απέχουν πολύ απ’ το να μην έχουν λάθη.»[3]

«Ισχυρίζεστε ότι το αποδεδειγμένο θαύμα είναι παρόν και προσιτό, δηλαδή (ότι είναι) το Κοράνι. Λέτε: Όποιος το αρνείται, ας φτιάξει ένα παρόμοιο». Πραγματικά, θα φτιάξουμε χίλια παρόμοια, από τα έργα των ρητόρων, των τεχνιτών του λόγου και γενναίων ποιητών, που έχουν πιο κατάλληλες φράσεις και μιλούν πιο περιεκτικά για τα θέματα. Μεταφέρουν το νόημα καλύτερα και η ρυθμική πρόζα τους έχει καλύτερο μέτρο. …Μα το Θεό αυτό που λέτε μας εκπλήσσει! Μιλάτε για ένα έργο το οποίο ξαναδιηγείται αρχαίους μύθους, και ταυτόχρονα είναι γεμάτο αντιφάσεις και δεν περιέχει καμιά χρήσιμη πληροφορία ή εξήγηση. Και μετά λέτε «Φτιάξτε κάτι σαν αυτό»;!»[4]

Ο «μουσουλμάνος επιστήμονας» Αλ-Ραζί μιλά απαξιωτικά και για τις θρησκείες γενικά, τις οποίες κατηγορεί ότι αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα! Προφανώς δεν ήταν καθόλου υπέρμαχος της Τζιχάντ… Ακόμη κατηγορεί τις θρησκείες ότι είναι εχθρικές στην επιστημονική έρευνα, καταρρίπτοντας τον ισχυρισμό των ισλαμιστών που προσπαθούν να παρουσιάσουν τη θρησκεία τους ως φιλικά διακείμενη προς την επιστήμη χρησιμοποιώντας το μεγάλο έργο του Αλ-Ραζί:

«Τα έθιμα, η παράδοση και η διανοητική τεμπελιά έχουν κάνει τους ανθρώπους να ακολουθούν τυφλά τους θρησκευτικούς ηγέτες τους. Οι θρησκείες είναι η μόνη αιτία των αιματηρών πολέμων που έχουν ρημάξει την ανθρωπότητα. Οι θρησκείες είναι επίσης ανυποχώρητα εχθρικές στον φιλοσοφικό στοχασμό και την επιστημονική έρευνα[5]

Και άλλα πολλά, και ίσως χειρότερα λέει ο Ραζί, πχ. Για τους «τράγους προφήτες» και τα «τεχνάσματά» τους, ενώ συμπεραίνει:

«Οι δήθεν Άγιες Γραφές είναι άχρηστες κι έχουν κάνει περισσότερο κακό παρά καλό, ενώ τα συγγράμματα των αρχαίων όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Ευκλείδης και ο Ιπποκράτης έχουν προσφέρει πολύ μεγαλύτερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα.»[6]

Έκτον, πολύ σημαντικότερο ρόλο από το Ισλάμ (και την οποιαδήποτε θρησκεία γενικότερα) στην εξέλιξη της επιστήμης παίζει η στάση των ηγεμόνων μιας κοινωνίας. Παρατηρούμε ότι η μεγάλη άνθηση των επιστημών συνέβη σε συγκεκριμένες περιόδους όπου κυβερνούσαν χαλίφες με αγάπη στη γνώση (όπως οι Αμπασίδες και Σαμανίδες). Όσο το χαλιφάτο παρακμάζει από πολιτική άποψη και υπερισχύει η θρησκευτική πλευρά του Ισλάμ, οι επιστημονικές ανακαλύψεις μειώνονται δραματικά, μέχρι που τελικά εξαφανίζονται τελείως. Αυτή την εύνοια των χαλιφών προς τη γνώση και την επιστήμη περιγράφει και σε σχετική του παρουσίαση ο Jim Al-Khalili, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Surrey:

«Στις αρχές του 8ου αι. οι χαλίφες κυβερνούσαν μια αχανή περιοχή… και κατάλαβαν ότι η πολιτική δύναμη και η επιστημονική γνώση πάνε χέρι-χέρι. Η Ιατρική μπορούσε να σώσει ζωές, η στρατιωτική τεχνολογία να κερδίσει πολέμους, τα μαθηματικά να βοηθήσουν στα οικονομικά του κράτους…  Η κατοχή της γνώσης θεωρήθηκε ως απόδειξη της ανωτερότητας της νέας αυτοκρατορίας έναντι του υπόλοιπου κόσμου. Τον 8ο αι. ο χαλίφης Αμπντούλ Μάλικ επέβαλε ως κοινή γλώσσα της αυτοκρατορίας τα αραβικά. Οι λόγιοι δεν κινούνταν μόνο από την αγάπη για τη γνώση… Το χρήμα μπορεί επίσης να κινητοποιήσει το νου. Η άρχουσα ελίτ έδινε πολλά χρήματα για να συγκεντρωθούν τα βιβλία (κυρίως από την Κωνσταντινούπολη) και να μεταφραστούν στα αραβικά (κίνηση της μετάφρασης). Οι λόγιοι κατέβαλαν εκπληκτικές προσπάθειες να βρουν αρχαία χειρόγραφα κι ένας βασικός λόγος γι’ αυτό ήταν ότι το να φέρουν ένα βιβλίο στον χαλίφη να το προσθέσει στη βιβλιοθήκη του μπορούσε να είναι πολύ επικερδές. Ο χαλίφης Αλ-Μαμούν είχε πάθος με τα βιβλία και πλήρωνε όσους του έδιναν βιβλία που δεν είχε, το βάρος τους σε χρυσάφι.» (Βλ. SCIENCE & ISLAM 2/6, http://www.youtube.com/watch?v=JuMHkmbcQQ4)

Να συμπληρώσουμε ότι, ενώ ο Αλ-Μαμούν είχε νικήσει τους Βυζαντινούς στον πόλεμο, σύναψε ειρήνη με τον όρο να του παραδώσει ο αυτοκράτορας ένα αντίγραφο του έργου «Μαθηματικἠ Σύνταξις» του Πτολεμαίου Αλεξανδρείας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο και σημαντικότερο αστρονομικό σύγγραμμα της Αρχαιότητας, που γράφτηκε τον 2ο αι. και η αυθεντία του διατηρήθηκε μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα. (Στα αραβικά το έργο λέγεται al-kitabu-l-mijisti الكتاب المجسطي, και στα Λατινικά ονομάστηκε Αλμαγέστη.)

Οι μουσουλμάνοι απολογητές υπερηφανεύονται επίσης για την αντιγραφή και διάσωση έργων των αρχαίων Ελλήνων κλασσικών συγγραφέων τα οποία χρησίμευσαν στην Αναγέννηση της Δυτικής Ευρώπης. Προφανώς αυτό είναι σωστό σε περιπτώσεις όπως της «Αλμαγέστης» του Κλαυδίου Πτολεμαίου, καθώς η Δύση τη γνώρισε αρχικά από μετάφραση της αραβικής μετάφρασης, μέχρι που κατά τον 15ο αιώνα ο Ιωάννης Βησσαρίων την έφερε στη Δύση στα ελληνικά. Όμως είναι γεγονός ότι «Τουλάχιστον το 75% των γνωστών σήμερα Αρχαίων Ελλήνων κλασσικών συγγραφέων μάς έγιναν γνωστοί μέσω Βυζαντινών χειρογράφων.» [Πηγή: History of Libraries in the Western World, Michael H. Harris, Scarecrow 1995].

Συμπερασματικά: Ο Αραβικός, ή, πιο σωστά, Αραβο-περσικός (μετά την κατάκτηση της Περσίας από τους μουσουλμάνους) πολιτισμός, που συχνά αποκαλείται «ισλαμικός», ήταν μεγάλος κυρίως επειδή αντέγραψε τον ανατολικορωμαϊκό πολιτισμό και χρησιμοποίησε ό,τι άλλο είχαν να προσφέρουν οι κατακτημένες από τους μουσουλμάνους περιοχές, όπως η Περσία και η Ινδία. Σίγουρα έχει μεγάλη προσφορά σε εποχές που «οι δυτικοί έτρωγαν βελανίδια» επειδή κατέστρεψαν τις δικές τους πηγές γνώσης (βλ. κατάληψη Κων/πολής από τους Φράγκους το 1204). Αυτό όμως ούτε επιβεβαιώνει ούτε αποθαρρύνει την σύνδεση Ισλάμ-Επιστήμης: η άνοδος των επιστημων στην ισλαμική αυτοκρατορία δεν έγινε ΛΟΓΩ του Ισλάμ αλλα ΠΑΡΑ το Ισλάμ.

Και, όπως το θέτει ο καθηγητής  Chalili στο τελευταίο τμήμα του πρώτου επεισοδίου του ντοκιμαντέρ του BBC εδώ http://www.youtube.com/watch?v=6IFOwyKRkv4:

Οι επιστήμονες του Ισλάμ πήραν «ιδέες από την Ελλάδα και την Ινδία, συνδυάζοντάς τες και αυξάνοντάς τες. Παρόμοια η σύγχρονη Ιατρική οφείλει ένα μεγάλο χρέος στο έργο των γιατρών του Ισλάμ.
Αλλά νομίζω ότι το πραγματικό σημαντικό που συνέβη στην επιστήμη στον ισλαμικό κόσμο σε αυτούς τους αιώνες μας λέει περισσότερα απ’ ότι η κάθε ανακάλυψη από μόνη της. Μας λέει για την παγκόσμια αλήθεια της ίδιας της Επιστήμης. Πιστεύω ότι το πρώτο επίτευγμα των ισλαμικών μεσαιωνικών επιστημών ήταν να αποδείξουν ότι η επιστήμη δεν είναι ισλαμική, ή ινδική ή ελληνιστική ή εβραϊκή, βουδιστική ή χριστιανική. Δεν μπορεί να την διεκδικήσει κανένας πολιτισμός. Πριν το Ισλάμ, η επιστήμη ήταν εξαπλωμένη σ’ όλο τον κόσμο. Αλλά οι λόγιοι του μεσαιωνικού Ισλάμ ταίριαξαν αυτό το γιγαντιαίο επιστημονικό παζλ, απορροφώντας γνώσεις που προέρχονταν από μέρη πολύ μακριά από τα σύνορα της δικής τους αυτοκρατορίας. Αυτό δεν παρήγαγε μόνο νέα επιστήμη, αλλά έδειξε για πρώτη φορά ότι η επιστήμη ως εγχείρημα ξεπερνά πολιτικά σύνορα και θρησκευτικές σχέσεις. Είναι ένα σώμα γνώσης που ωφελεί όλους τους ανθρώπους.


[1] Στην Ρωμανία γίνονταν επιτυχείς εγχειρήσεις δύσκολες, όπως η εγχείρηση διαχωρισμού σιαμαίων τον 10ο αι., ενδοκυστικής λιθοτριψίας εντός της ουροδόχου κύστης (9ος αιώνας) επί του άγιου Θεοφάνη (Βίος και Εγκώμιο συμπλεκόμενον του οσίου πατρός ημών Θεοφάνους τού και Ισαακίου, γραμμένη από τον Νικηφόρο Σκευοφύλακα, που προτάσσεται στην έκδοση της Χρονογραφίας του Θεοφάνη [Theophanis Chronographia, de Boor, II, Teubner, Lipsae 1885, 23] ), όπου αναφέρεται ότι ειδικά εργαλεία εισήλθαν στην κύστη δια της φυσικής οδού και έτριψαν τους λίθους απαλλάσσοντας τον Θεοφάνη από τη δυσουρία. Βλ. http://www.romanity.oodegr.com/politismos.html

[2] Στην Ρωμανία υπήρχαν από τους πρώτους αιώνες ως το 1453 σε όλες τις πόλεις (π.χ. στην Αντιόχεια του 12ου αι. υπήρχαν δύο) «ξενώνες» δηλαδή νοσοκομεία με ιατρικό προσωπικό, νοσοκόμους και χειρούργους ακόμη. Τρανό παράδειγμα, τον 12ο αι. το νοσοκομείο του Παντοκράτορα το οποίο είχε στην Κωνσταντινούπολη του 12ου αι. 5 θαλάμους, συνολικά 50 κρεβάτια και 5 επικουρικά ανά θάλαμο, 12 εκ των οποίων για τις άρρωστες γυναίκες, 8 για οφθαλμικές παθήσεις, 13 άντρες γιατροί, μία γυναίκα γιατρός, τέσσερις γυναίκες βοηθοί γιατροί, δύο γυναίκες αναπληρωματικοί βοηθοί (σ.σ. Την ίδια εποχή  φραγκολατίνοι θεολόγοι, προσπαθούσαν να αποφασίσουν αν η γυναίκα είναι άνθρωπος, ενώ στην Αρχαία Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα Ιατρός.)  και 2 χειρούργοι, 11 υπηρέτες, 5 πλύντριες, 2 μάγειρους, 2 αρτοποιούς, 1 κλητήρα, 1 θερμαστή, 1 ιπποκόμο για τα άλογα των γιατρών, 1 θυρωρό, 4 σαβανωτές, 1 μυλωνά, 1 καθαριστή αποθηκών, κι έναν για να τροχίζει τα χειρουργικά εργαλεία [Πηγή: περ. Βυζαντινός Δόμος, τ.4] Βλ. http://www.romanity.oodegr.com/politismos.html

[3] As for the Koran, it is but an assorted mixture of «absurd and inconsistent fables,» which has ridiculously been judged inimitable, when, in fact, its language, style, and its much vaunted «eloquence» are far from being faultless.»

[4] You claim that the evidentiary miracle is present and available, namely, the Koran. You say: «Whoever denies it, let him produce a similar one.» Indeed, we shall produce a thousand similar, from the works of rhetoricians, eloquent speakers and valiant poets, which are more appropriately phrased and state the issues more succinctly. They convey the meaning better and their rhymed prose is in better meter. … By God what you say astonishes us! You are talking about a work which recounts ancient myths, and which at the same time is full of contradictions and does not contain any useful information or explanation. Then you say: «Produce something like it»?!

[5] Custom, tradition, and intellectual laziness lead men to follow their religious leaders blindly. Religions have been the sole cause of the bloody wars that have ravaged mankind. Religions have also been resolutely hostile to philosophical speculation and to scientific research.»

[6] The so-called holy scriptures are worthless and have done more harm than good, whereas the «writings of the ancients like Plato, Aristotle, Euclid, and Hippocrates have rendered much greater service to humanity.»