Μοσούλη 2014: Αποκεφαλίστε τους χριστιανούς και πάρτε τις γυναίκες τους – σας ανήκουν!

Αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω (και αντιγράψαμε από εδώ) δεν είναι κατορθώματα του «προφήτη» Μουχάμμαντ και των οπαδών του, για τις ληστρικές επιδρομές του οποίου έχετε ενημερωθεί, ούτε συνέβησαν τους πρώτους αιώνες επέκτασης του Ισλάμ. Γίνονται βέβαια από πιστούς ακολούθους του Μουχάμμαντ και είναι απόλυτα σύμφωνα με το Ισλάμ αλλά συμβαίνουν τώρα, αυτή τη στιγμή! Παρακαλούμε διαβάστε προσεκτικά, έχοντας κατά νου ότι οι οπαδοί του Ισλάμ ζητούν συνέχεια διάφορα δικαιώματα, τα οποία το Ισλάμ, όταν εφαρμόζεται, τα αφαιρεί από τους άλλους… με πρώτο και καλύτερο το δικαίωμα στη ζωή!

Άραγε, θα βρεθεί ξανά κανένας απατεώνας να ισχυριστεί ότι αυτά δεν είναι σύμφωνα με το «πραγματικό Ισλάμ» το οποίο «είναι ειρηνικό», κι ακόμα χειρότερα, ότι οι χριστιανές της Μοσούλης θέλουν τους τζιχαντιστές να αποκεφαλίσουν τους άντρες τους και να τις κάνουν ιδιοκτησία τους;

Η ΕΙΙL ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΣΤΗ ΜΟΣΟΥΛΗ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΣΤΑΥΡΩΣΗ,ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ: ΠΑΡΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ

 656264-isis

Πορφύρης Δ Σταφυλά Π

Δύο ημέρες ματά την κατάκτηση της Μοσούλης στις 11 Ιούνη στο Ιράκ η τζιχαντιστική οργάνωση ΙSIS (ή ΕΙΙL αυτοαποκαλούμενη Daech) εξέδωσε μια χάρτα του τρόμου. Αποτελείται από 16 άρθρα τρόμου που ρυθμίζουν τη ζωή των 1,5 εκατομυρίων κατοίκων  της πόλης:

Το άρθρο 5 προβλέπει την «εκτέλεση, σταύρωση, ακρωτηριασμό άνω και κάτω άκρων ή εξορία» πριν βέβαια την αιώνια κόλαση για όσους «καταστρέφουν τη γη» εναντιώμενοι στο θέλημα του Θεού.

Στο άρθρο 8 απαγορεύει τη χρήση αλκοόλ,καπνίσματος και ναρκωτικών.

656259-isismossoul1ok

Το άρθρο 10 απαγορεύει έκτοτε κάθε δημόσια εκδήλωση που αντιτίθεται στο ισλάμ.

Το άρθρο 13 προβλέπει την καταστροφή των αγαλμάτων που προυπήρχαν  του ισλάμ και στα αποία αποδίδονταν τιμή. Αυτό θεμελιώνεται στην καταστροφή από τον Μωάμεθ 360 αγαλμάτων στη Μέκκα. Εδράζεται στο εδάφιο του κεφαλαίου (sourate) Al-Maeda: «Ω πιστοί! Το κρασί, τα τυχερά παιχνίδια, τα είδωλα, τα βέλη της μαντικής δεν είναι παρά βδέλυγμα, έργο του διαβόλου. Αποχωριστείτε τα για να ευημερήσετε.» Υπάρχει ο φόβος ότι το  Daech θα επιτεθεί στον αρχαιολογικό χώρο της Νινευί έναν από τους καλύτερους της Μ. Ανατολής.

Το άρθρο 14 προβλέπει ότι οι γυναίκες οφείλουν να καλύπτουν το πρόσωπο και όλο το σώμα με ένα niqab όταν βγαίνουν. Η έξοδός τους επιτρέπεται μόνο αν η «μετακίνηση είναι απαραίτητη» και εξουσιοδοτημένη από τον πατέρα, τον αδερφό ή τον άντρα και μόνο αν συνοδεύoνται από έναν από αυτούς.

656260-isismossoul2ok

Η Daech επιβάλει το status dhimmi (που είναι ταπεινωτικό και προβλέπει ότι ο χριστιανός είναι υπό κηδεμονία σε γη του ισλάμ) στους χριστιανούς της Μοσούλης. Αυτό σημαίνει ότι επιβάλεται κεφαλικός φόρος 250 δολαρίων μηνιαίως.

Εκδόθηκε στη Μοσούλη στις 13 Ιουνίου 2014. (liberation 23/06/14)

Επίσης το site Breitbart στις 20 Ιουνίου δημοσίευσε άρθρο της Katie Gorka προέδρου του  Council on Global Security και συνεργάτιδα του Center for Security Policy (Washington D.C., États-Unis) όπου ανακοινώνει ότι επίκειται επίθεση του  (EIIL) κατά της περιφέρειας Al-Hasaka. Η Katie Gorkα μεταφράζει από αραβικά ένα ανακοινωθέν της οργάνωσης της 17ης Ιουνίου:

«To EIIL καλεί τους μαχητές του Θεού να  υψώσουν τη σημαία του ισλάμ στην περιφέρεια της Al-Hasaka για να την απελευθερώσουν από το συριακό καθεστώς  το Κόμμα της Δημοκρατικής ένωσης των κούρδων ….και των απογόνων των σταυροφόρων τους άπιστους χριστιανούς.

“Το δικαστήριο της σαρία εξέδωσε μια fatwa δηλώνοντας ότι η πόλη Al-Qamishli με την έντονη παρουσία χριστιανικού και κούρδικου στοιχείου ανήκει στην l’EIIL :

1. Κάψτε και κατακτήστε όλους τους τόπους της περιοχής του Al-Qamishli

2. Κάψτε όλα τα μαγαζιά που πουλούν αλκοόλ και τσιγάρα

3. Πάρτε τον ολοκληρωτικό έλεγχο της φημισμένης αγοράς των κοσμημάτων: όλος ο χρυσός και τ΄ασήμι θα παθεί από τους μαχητές του EIIL γιατί σε αυτούς ανήκει δικαιωματικά.

4. Πάρτε τον ολοκληρωτικό έλεγχο των μαγαζιών διατροφής και ρουχισμού και δώστε το εμπόρευμα στους αδερφούς μαχητές τζιχαντιστές.

5. Εκκενώστε την πόλη από όλους τους χριστιανούς: πάρτε τις γυναίκες τους, αυτές σας ανήκουν, και αποκεφαλίστε τους άντρες.»

ΠΗΓΗ: http://dimpenews.com/2014/06/24/%CE%B7-%CE%B5%CE%B9%CE%B9l-%CE%BC%CE%B5-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%B5%CF%80%CE%B5/

Σε θάνατο έγκυος για αποστασία!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 25/6/2014: Η χριστιανή στην οποία αναφέρεται το άρθρο απελευθερώθηκε μετά τη διεθνή κατακραυγή. Αφού βέβαια πρώτα γέννησε μέσα στη φυλακή, δεμένη με αλυσίδες! Όταν προσπάθησε να εγκαταλείψει το Σουδάν αεροπορικά με την οικογένειά της, συνελήφθησαν όλοι… Στη συνέχεια ανακοινώθηκε ότι τους κράτησαν για κάποιες διατυπώσεις και ότι το κράτος του Σουδάν θα τη στείλει στο εξωτερικό για την ασφάλειά της. Ξέρετε πολλές θρησκείες όπου όταν τις αλλάξεις  χρειάζεσαι προστασία από το κράτος; Και μάλιστα ενώ στην πραγματικότητα δεν έχεις αλλάξει, αλλά ήσουν χριστιανή από παιδί και σε θεωρούν μουσουλμάνα απλά επειδή ήταν μουσουλμάνος ο πατέρας σου, που σε εγκατέλειψε όταν ήσουν πέντε ετών; Ισλαμική παράνοια…

———————————

Αναγνώστριες και αναγνώστες,

Πολλά θα μπορούσε να συζητήσει κανείς για το Ισλάμ. Αλλά το θέμα της αποστασίας είναι ίσως η πιο καθοριστική απόδειξη ότι το Ισλάμ έχει διαβολική προέλευση και είναι εχθρός, όχι μόνο της ελευθερίας του ανθρώπου, αλλά της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης! Επειδή κάποτε ο Μουχάμμαντ τιμωρούσε με θάνατο όσους εγκατέλειπαν τη σέχτα-συμμορία του (όπως και όσους αντιτίθονταν σ’ αυτόν, σε πολλές περιπτώσεις…), μέχρι σήμερα όποιος τολμάει να αποχωρήσει από αυτή την καταστροφική λατρεία που αυτοαποκαλείται θρησκεία τιμωρείται με θάνατο επίσης! Θαυμάστε τι «φιλάνθρωποι» είναι οι μουσουλμάνοι δικαστές, που… τιμωρούν με 100 μαστιγώματα το γάμο της υποτιθέμενης μουσουλμάνας με χριστιανό και αναβάλουν την εκτέλεση μέχρι το αγέννητο παιδάκι γίνει δύο ετών! Οι ανεγκέφαλοι υποστηρικτές και απολογητές του Ισλάμ επιμένετε ότι «δεν υπάρχει καταναγκασμός στη θρησκεία»;

Εγκυμονούσα Χριστιανή γυναίκα στο Σουδάν καταδικάστηκε εις θάνατον για αποστασία

Του ALEXANDER SMITH

Μια έγκυος γυναίκα στο Σουδάν καταδικάστηκε εις θάνατον με απαγχονισμό την Πέμπτη, επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό για χάρη του Ισλάμ, σύμφωνα με πληροφορίες μιας σημαντικής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε μια υπόθεση που έχει προκαλέσει διεθνή καταδίκη.

Η κα Μέριαμ Ιμπραχίμ, που είναι στον όγδοο μήνα εγκυμοσύνης, καταδικάστηκε από την Ισλαμοκίνητη κυβέρνηση με κατηγορίες αποστασίας (δηλαδή, το έγκλημα της εγκατάλειψης ή της κακολόγησης του Ισλάμ) – κάτι που τιμωρείται με θάνατο σε ορισμένες χώρες με πλειοψηφία Μουσουλμάνων. Οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν επικρίνει την απόφαση αυτή.

Οι δικηγόροι της πληροφόρησαν την Διεθνή Αμνηστία πως οι θρησκευόμενοι κληρικοί στο δικαστήριο είχαν ρωτήσει την 27χρονη αν θα ανακαλούσε την πίστη της , όμως εκείνη απάντησε: «Είμαι Χριστιανή».

Η κα Ιμπραχίμ – που ήδη έχει ένα γιό 20 μηνών – είχε επίσης καταδικαστεί σε 100 μαστιγώματα για λόγους μοιχείας επειδή είναι παντρεμένη με Χριστιανό άνδρα από το Νότιο Σουδάν – την πλούσια σε πετρέλαια χώρα που πρόσφατα απέκτησε ανεξαρτησία. Ο γάμος με Χριστιανό απαγορεύεται από τον αυστηρό Ισλαμικό νόμο, ο οποίος αποτελεί τμήμα του συντάγματος του Σουδάν.

Ο πατέρας της κας Ιμπραχίμ ήταν Μουσουλμάνος μεν, αλλά φαίνεται πως ήταν απών τα περισσότερα από τα παιδικά της χρόνια . Είπε στο δικαστήριο στην πρωτεύουσα Χαρτούμ πως είχε ανατραφεί από την μητέρα της ως Ορθόδοξη Χριστιανή, όμως το δικαστήριο είπε πως δεν υπήρχαν αποδείξεις για αυτό πέρα από το 2005, και πως είχε μεταστραφεί από το Ισλάμ πρόσφατα.

Κατόπιν της καταδίκης της κας Ιμπραχίμ την Κυριακή, της δόθηκαν τρεις μέρες να απαρνηθεί την πίστη της ή να αντιμετωπίσει την ποινή του θανάτου. Η ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για το Σουδάν, κα Μάναρ Ίντρις, είπε πως οι δικηγόροι της κας Ιμπραχίμ σκοπεύουν να εφεσιβάλλουν την κατηγορία, όμως αναμένεται πως η ίδια θα παραμείνει στην φυλακή μαζί με το ανήλικο παιδί της.

Έχουν υπάρξει και άλλες περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν καταδικαστεί εις θάνατον από τότε που εισήχθη η θανάτωση ως τιμωρία για την αποστασία στο Σουδάν το 1991. Όμως η κα Ίντρις είπε στο NBC News πως μέχρι στιγμής, όλοι οι εναγόμενοι είχαν προτιμήσει να απαρνηθούν την πίστη τους.
«Η κα Ιμπραχίμ είναι η πρώτη που αρνήθηκε να το κάνει» τους είπε.

Ο Αχμετ Μπιλάλ Οσμάν – Υπουργός Πληροφοριών του Σουδάν – είπε τα εξής στο πρακτορείο ειδήσεων AFP, πριν βγει η καταδικαστική απόφαση: «Δεν είναι μόνο το Σουδάν. Στην Σαουδική Αραβία, σε όλες τις Μουσουλμανικές χώρες, δεν επιτρέπεται επ’ ουδενί σε Μουσουλμάνο να αλλάξει την θρησκεία του.»

Η κα Ίντρις είπε πως το γεγονός ότι μια γυναίκα μπορεί να θανατωθεί «για την θρησκευτική της επιλογή, είναι αποτροπιαστικό! Η ‘μοιχεία’ και η ‘αποστασία’ είναι πράξεις που δεν θα έπρεπε να θεωρούνται καν ως εγκλήματα… πρόκειται για κατάφωρη καταπάτηση του νόμου περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων.»

Οι πρεσβείες στο Χαρτούμ των ΗΠΑ, του Καναδά, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ολλανδίας εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην υπόθεση αυτή με κοινό ανακοινωθέν.
«Καλούμε την κυβέρνηση του Σουδάν να σεβαστεί το δικαίωμα στην θρησκευτική ελευθερία, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος να αλλάξει την πίστη ή τα πιστεύω του», έλεγε το ανακοινωθέν.

Πρώτη δημοσίευση: 15 Μαΐου 2014, 11:28 π.μ.

Πηγή: http://www.nbcnews.com/news/world/pregnant-christian-woman-sudan-sentenced-death-apostasy-n105961

O Abū-Tāhir Al-Jannābī και η βεβήλωση της Μέκκας

Υπάρχει ένα πολύ ακριβό βιβλίο, που όμως αξίζει να αγοραστεί από όσους θέλουν να μαθαίνουν σωστά την ιστορία και γνωρίζουν αγγλικά. Είναι το «The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids (Handbook of Oriental Studies/Handbuch Der Orientalistik)» (Η αυτοκρατορία του Μαχντί: Η άνοδος των Φατιμιδών/Εγχειρίδιο Ανατολικών Σπουδών) των Heinz Halm και M. Bonner και μπορείτε να το παραγγείλετε από εδώ.

Στο βιβλίο αυτό διαβάζουμε – μεταξύ άλλων – για τους Καρμαθίτες, μια ισμαηλιτική σέχτα που έχει κατηγορηθεί για αμοραλισμό και μηδενισμό. Πιο γνωστοί έγιναν για την επανάστασή τους κατά των Αμπασιδών και τη λεηλασία της Μέκκας υπό την ηγεσία του Αμπου Ταχιρ αλ-Τζαναμπι.

Αυτή η λεηλασία της Μέκκας που περιλάμβανε και «απαγωγή» της Μαύρης Πέτρας συνήθως δεν αναφέρεται από τους απολογητές του Ισλάμ. Ακόμα κι όταν αναφέρεται, επικεντρώνονται συνήθως στην επιστροφή της Πέτρας . Γιατί δε μας λένε λεπτομέρειες; Επειδή οι Καρμαθίτες έσφαξαν τους μουσουλμάνους προσκυνητές κατά τη διάρκεια του Χατζ, φωνάζοντας στίχους του Κορανίου. Συγκεκριμένααπό τη σούρα Αλ Φιλ:

Η παράδοση γύρω από αυτούς τους στίχους (που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στα αγγλικά εδώ) λέει ότι:

Τη χρονιά της γέννησης του Προφήτη Μουχάμμαντ, ένας ισχυρός αιθιοπικός στρατός βάδισε κατά της Μέκκας (της πόλης όπου γεννήθηκε ο Μουχάμμαντ) με σκοπό να καταστρέψει τον Άγιο Οίκο του ΑΛΛΑΧ (το χώρο του προσκυνήματος).  Οι Άραβες δεν είχαν δύναμη να πολεμήσουν εναντίον του πολύ μεγάλου και ισχυρού στρατού. Οι Άραβες άφησαν μόνη τη Μέκκα. Ο Αλλάχ έστειλε σμήνη πουλιών και υπεράσπισαν τον Άγιο Οίκο Του. Εκατοντάδες πουλιά που δεν είχαν ειδωθεί ποτέ πριν πέταξαν προς τη Μέκκα. Κάθε πουλί είχε τρεις μικρές πέτρες. Αυτά τα πουλιά νίκησαν τον αιθιοπικό στρατό.1

Σύντροφοι του ελέφαντα ονομάστηκαν οι Αιθίοπες επειδή ο στρατός τους είχε πολλούς ελέφαντες. Και το έτος της εισβολής τους ονομαζόταν επίσης το έτος του ελέφαντα. Οι μουσουλμάνοι βασισμένοι σε αυτούς τους στίχους, πίστευαν ότι αυτό πραγματικά είχε συμβεί, μια και το Κοράνι θεωρείται ο κατά γράμμα λόγος του Θεού. Μερικοί ακόμα και σήμερα περιμένουν ότι ο Αλλάχ θα στείλει πουλιά που θα κρατούν πέτρες και θα τους βοηθήσουν να πάρουν το τέμενος Αλ-Ακσά. Έτσι, πίστευαν ότι κάθε επίθεση κατά της Μέκκας θα εξουδετερωνόταν από τον Αλλάχ. Αυτό το ήξερε ο αλ-Τζαναμπι, και μέσα στη σφαγή των μουσουλμάνων και τη γενική λεηλασία, φώναζε:
«Πού είναι ο Αλλάχ; Πού είναι τα μεγάλα πουλιά να μας ρίξουν πέτρες; Γιατί ο Αλλάχ δεν προστατεύει τον Οίκο Του; Δεν μπορεί; Ή δεν υπάρχει;»

Τα πτώματα των προσκυνητών αφέθηκαν να σαπίσουν στους δρόμους, ενώ μερικά πετάχτηκαν μέσα στο πηγάδι του Ζάμζαμ, που υποτίθεται ότι ξεπήδησε όταν ο μικρός Ισμαήλ σκάλιζε διψασμένος την άμμο με το πόδι του. (Το νερό του θεωρείται από τους μουσουλμάνους ιαματικό παρότι καμιά ανεξάρτητη μελέτη δεν το επιβεβαιώνει και μοιάζει μάλλον με θαλασσινό νερό). Αλλά η λεηλασία δε σταμάτησε εδώ. Ο Τζανάμπι πήρε τη Μαύρη Πέτρα μαζί του στο αλ-Χασα και την έσπασε σε κομμάτια. Μετά εκβίαζε τους Αμπασίδες να του δώσουν ένα μεγάλο ποσό για να την επιστρέψει. Μια Παρασκευή χρόνια αργότερα την πέταξαν δεμένη σε σάκκο μέσα σ’ ένα τζαμί της Κούφα (Ιράκ) με αποτέλεσμα να σπάσει κι άλλο και να γίνει 7 κομμάτια.
Πρέπει να πούμε ότι μερικοί πίστευαν ότι αυτή η επίθεση κατά της Μέκκας θα έφερνε την έλευση του Μαχντί, όπως λένε οι διάφορες ισλαμικές προφητείες. Βέβαια όπως δεν ήρθαν και πουλιά με πέτρες, δεν ήρθε ούτε και ο Μαχντί.
Υ.Γ. Για τους αναγνώστες που ρωτούν για τον Greek Murtad, είναι πολύ καλά στην υγεία του αλλά δεν θα επιστρέψει πριν το Σεπτέμβριο. Όλοι οι αποστάτες είμαστε πολύ καλά και πληθαίνουμε αριθμητικά.
—————————————————-

[1] At the year of the birth of the Prophet Mohammad, a strong Ethiopian Army went towards Makkah (the city of birth of Mohammad) in order to destroy the Holy Home of ALLAH (the place of pilgrim). The Arabs had no power to fight against that very big and strong army. The Arabs left Makka alone. Allah sent flights of Birds and defended His Holy House. Hundreds of birds which had never been seen before flew towards Makkah. Each bird had 3 little stones. These Birds beat the Ethiopian Army. (http://www.streetdirectory.com/travel_guide/153821/religion/the_birds_in_bible_and_quran.html)

The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids (Handbook of Oriental Studies/Handbuch Der Orientalistik)

ΙΣΛΑΜ, η θρησκεία που λυτρώνει με το αίμα των σαυρών! Islam, the religion that redeems via the blood of the geckos!

Σημείωση: το παρόν άρθρο είναι σε ελληνικά και αγγλικά (με μπλε), επειδή έχουμε αρκετούς αγγλόφωνους αναγνώστες που παραπονιούνται ότι παιδεύονται με την αυτόματη μετάφραση, και πιστεύουμε ότι αφορά και αυτούς γιατί το θέμα δεν αναφέρεται συχνά σε αγγλικές σελίδες, παρά σε αραβικές.

—————————-

Ας ξεκινήσουμε από τον έγκυρο ιστότοπο του σεΐχη Muhammed Salih Al-Munajjid:

Let us start from the reliable Islamic website of the Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid:

http://www.islam-qa.com/en/ref/13821/

Question:  Is it correct to kill salamanders by hand? Is it proven that there is reward for killing them?

Ερώτηση: Είναι σωστό να σκοτώνουμε σαλαμάνδρες με το χέρι; Είναι αποδεδειγμένο ότι υπάρχει ανταμοιβή για το σκότωμά τους;

Answer: Praise be to Allaah.

Killing salamanders is prescribed because there is a great deal of evidence to that effect. It should be done with a tool or implement, etc. There is nothing in the reports to specify that they should be killed by hand or to encourage killing them by hand. I do not think that this is correct and there is no report to this effect. That is alien to Islamic teaching and good characteristics. [(sic.)]

Απάντηση: Ας είναι αινετός ο Αλλάχ.

Το να σκοτώνουμε σαλαμάνδρες είναι επιβεβλημένο επειδή πολλά στοιχεία συνηγορούν σ’ αυτό. Πρέπει να γίνεται με εργαλείο ή όργανο. Τίποτα στις αναφορές δεν καθορίζει ή δεν ενθαρρύνει το σκότωμά τους με το χέρι. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι σωστό. Είναι ξένο προς την ισλαμική διδασκαλία και τα καλά χαρακτηριστικά. [(sic.)]

In al-Saheehayn and elsewhere it is narrated via Sa’eed ibn al-Musayyib that Um Shareek told him that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) told her to kill salamanders. According to the report narrated by al-Bukhaari, he said: “It (the salamander) used to blow on Ibraaheem, peace be upon him.”

Στο al-Saheehayn και αλλού αναφέρεται μέσω του Sa’eed ibn al-Musayyib ότι η Um Shareek του είπε ότι ο Προφήτης (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) της είπε να σκοτώνει σαλαμάνδρες. Σύμφωνα με το Σαχίχ Μπουχάρι, είπε «Αυτή (η σαλαμάνδρα) φυσούσε (για να καεί) ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) ειρήνη σ’ αυτόν».

In Saheeh Muslim it is narrated via ‘Abd al-Razzaaq, Mu’ammar told us from al-Zuhri from ‘Aamir ibn Sa’d from his father that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said enjoined the killing of salamanders and called them mischief doers.

Στο Σαχίχ Μουσλίμ αναφέρεται μέσω του ‘Abd al-Razzaaq, ο Mu’ammar μας είπε από τον al-Zuhri από τον ‘Aamir ibn Sa’d από τον πατέρα του ότι ο Προφήτης (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είπε ότι απολάμβανε το σκότωμα των σαυρών και τις έλεγε ζημιάρες.

Killing salamanders with one blow brings more reward than killing them with two blows. This was narrated in Saheeh Muslim via Khaalid ibn ‘Abd-Allaah from Suhayl ibn Abi Saalih from his father from Abu Hurayrah, that the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “Whoever kills a salamander with one blow will have such and such hasanah (good deeds); whoever kills it with the second blow will have such and such hasanah, less than the first; and whoever kills it with three blows will have such and such hasanah – less that the second.”

Shaykh Sulaymaan al-‘Alwaan.

Το να σκοτώνουμε σαύρες μ’ ένα χτύπημα φέρνει περισσότερη ανταμοιβή από το να τις σκοτώνουμε με δύο. Αναφέρεται στο σαχίχ Μουσλίμ μέσω του Khaalid ibn ‘Abd-Allaah from Suhayl ibn Abi Saalih από τον πατέρα του από τον Abu Hurayrah, ότι ο Προφήτης (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) είπε: “Όποιος σκοτώσει μια σαλαμάνδρα μ’ ένα χτύπημα θα έχει τόσες hasanah (καλές πράξεις); Όποιος τη σκοτώσει με δυο χτυπήματα θα έχει τόσες hasanah, λιγότερες από τον πρώτο· και όποιος τη σκοτώσει με τρία χυπήματα θα έχει τόσες hasanah – λιγότερες από τον δεύτερο.”

Σεΐχης Sulaymaan al-‘Alwaan.

Ibn Maajah (may Allaah have mercy on him) narrated in his Sunan from Saa’ibah the slave woman of al-Faakih ibn al-Mugheerah that she entered upon ‘Aa’ishah and saw a spear sitting there in her house. She said, “O Mother of the Believers, what do you do with this?” She said, “We kill these salamanders with it, because the Prophet of Allaah (peace and blessings of Allaah be upon him) told us that when Ibraaheem was thrown into the fire, there was no animal on earth but it tried to extinguish the fire, except for the salamander, which was blowing on the fire (to keep it burning). So the Messenger of Allaah (peace and blessings of Allaah be upon him) commanded that they should be killed.”

(Sunan Ibn Maajah, 3222. He said in al-Zawaa’id, the isnaad of ‘Aa’ishah’s hadeeth is saheeh, its men are thiqaat (trustworthy)

Ο Ibn Maajah (ας τον ελεεί ο Αλλάχ) διηγήθηκε στη Σούνα του από την τη σκλάβα του al-Faakih ibn al-Mugheerah ότι αυτή μπήκε στο σπίτι της Άισα και είδε μια λόγχη εκεί. Ρώτησε «Ω μητέρα των πιστών, τι κάνεις μ’ αυτήν;» Αυτή (η Άισα) είπε «Μ’ αυτήν σκοτώνουμε σαλαμάνδρες, επειδή ο Προφήτης του Αλλάχ (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) μας είπε ότι όταν έριξαν τον Ιμπραήμ στη φωτιά, κανένα ζώο στη γη δεν προσπάθησε να δυναμώσει τη φωτιά, παρά η σαλαμάνδρα, που φυσούσε (για να την κρατήσει αναμμένη). Έτσι ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ (ειρήνη κι ευλογία του Αλλάχ να του παρέχονται) διέταξε ότι πρέπει να τις σκοτώνουμε.”

(Sunan Ibn Maajah, 3222. Είπε στο al-Zawaa’id, η αλυσίδα του χαντίθ της Άισα είναι έγκυρη, οι άνδρες της είναι thiqaat (αξιόπιστοι).

And Allaah knows best.

Islam Q&A
Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid

Και ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα.

Islam Q&A

Σεΐχης Muhammed Salih Al-Munajjid

You will find the same teachings at http://www.islamweb.net (in Arabic – in English there ‘s no mention of salamanders or geckos).

Τα ίδια θα δείτε και στο http://www.islamweb.net (στην αραβική γλώσσα. Στην αγγλική έκδοση του σάιτ δεν υπάρχει αναφορά σε σαλαμάνδρες ή σαύρες.)

See the Arabic page translated in English:

Δείτε την αραβική σελίδα μεταφρασμένη στα αγγλικά:

You want more? Go to an Arabic search engine and try the keywords «kutl al-wazagh». You will find countless pages where Muslims ask imams how to kill geckos, how many hasanah points they get according to the number of blows, how many geckos they should kill to expiate certain sins etc. You’ll see the imams and sheikhs responding in detail, calculating hasanat points, and stating that the geckos …are poisonous, cause leprosy and are like the kaafir, as stated by various of Muhammad’s companions. For the record, only 2 kinds of lizards all over the world are poisonous, and the ones of Arabia are not included.[1] The claim that the geckos cause leprosy is an ancient Egyptian belief which is NOT true. It has been scientifically proven that geckos can carry salmonella.[2]

Θέλετε περισσότερα; Πηγαίνετε σε μια αραβική μηχανή αναζήτησης και βάλτε τις λέξεις κλειδιά kutl al-wazagh. Θα βρείτε αμέτρητες σελίδες όπου μουσουλμάνοι ρωτούν ιμάμηδες πώς να σκοτώνουν σαύρες, πόσους πόντους καλών πράξεων κερδίζουν ανάλογα με τον αριθμό των χτυπημάτων, πόσες σαύρες πρέπει να σκοτώσουν για να ξεχρεώσουν συγκεκριμένες αμαρτίες κ.α. Θα δείτε τους ιμάμηδες και σεΐχηδες να απαντούν λεπτομερώς, κάνοντας σούμα τους πόντους καλών πράξεων και διευκρινίζοντας ότι οι σαύρες… είναι δηλητηριώδεις, προκαλούν λέπρα και είναι σαν τους άπιστους, όπως μετέφεραν οι τάδε και δείνα σύντροφοι του Μουχάμμαντ. Για την ιστορία, υπάρχουν μόνο δύο είδη δηλητηριώδους σαύρας[3] στον κόσμο και οι αραβικές δεν περιλαμβάνονται σ’ αυτές. Το ότι οι σαύρες προκαλούν λέπρα είναι αρχαία αιγυπιακή αντίληψη που ΔΕΝ ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ασθένεια που έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ΜΠΟΡΕΙ να μεταδώσουν οι σαύρες, είναι η σαλμονέλα.[4]

The story of Abraham was one of many that Muhammad stole from the Hebrew Scriptures and inserted into the Quran. When the story itself did not serve his purpose, which was to demonstrate that these ancient Prophets had all been persecuted as he was, he added details that he either made up or found in local folk or religious traditions. One of these was the claim that Abraham was thrown into a fire (according to the Hebrew Scriptures, it was the three friends of Daniel who were thrown into a furnace – one more error of many made by the “prophet” of Islam).  This fire, according to Islamic tradition, was so large that a bird flying above it was burned. Can you really believe that a gecko blew into the fire to fan the flames? Does it make any sense that its descendants thousands of years later should be cursed as a result?

Η ιστορία του Αβραάμ ήταν μια από τις πολλές που ο Μουχάμμαντ έκλεψε από τις Εβραϊκές Γραφές κι έβαλε στο Κοράνιο. Όταν η ίδια η ιστορία δεν εξυπηρετούσε το σκοπό του, που ήταν να αποδείξει ότι αυτοί οι αρχαίοι Προφήτες είχαν όλοι διωχθεί όπως εκείνος, πρόσθετε λεπτομέρειες που επινοούσε ή έβρισκε σε τοπικές λαϊκές ή θρησκευτικές παραδόσεις. Μία από αυτές ήταν ο ισχυρισμός ότι ο Αβραάμ ρίχτηκε στη φωτιά (σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν οι «τρεις παίδες εν καμίνω», οι φίλοι του Δανιήλ που τους πέταξαν σ’ ένα καμίνι – ένα ακόμη λάθος από τα πολλά του «προφήτη» του Ισλάμ). Η πυρκαγιά αυτή, σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση, ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ένα πουλί που πέταξε από πάνω της κάηκε. Μπορείτε πραγματικά να πιστέψετε ότι μια μικρή σαύρα φύσηξε στη φωτιά για να τη δυναμώσει;  Έχει νόημα ότι ως αποτέλεσμα οι απόγονοί της θα πρέπει να είναι καταραμένοι για χιλιάδες χρόνια αργότερα;

The Mediterranean house gecko (Hemidactylus turcicus) that also lives in Arabian peninsula. Η μεσογειακή οικιακή σαύρα (Hemidactylus turcicus), που ζει και στην αραβική χερσόνησο.

Suppose you’ve had a good day and killed 10 geckos with one blow each. According to Muhammad, you have gained 1000 hasanat, or good points with God. In their legalistic approach to sin and good deeds, Muslims believe our acts of virtue are balanced against our sins on Judgement Day, with destiny depending upon the outcome. But Muslims, how can you seriously follow a God who grants «hasanat», not for following the Golden Rule or acts of compassion, but for killing salamanders? How can you believe that the weak old man who can only kill them after three blows gains less virtue than the strong young man who kills them with one blow?

Ας υποθέσουμε ότι είχατε μια καλή ημέρα και σκοτώσατε 10 σαλαμάνδρες με ένα χτύπημα την καθεμιά. Σύμφωνα με τον Μουχάμμαντ, έχετε κερδίσει 1000 hasanat, ή καλούς πόντους με το Θεό. Στη νομικίστικη προσέγγιση τους στην αμαρτία και τις καλές πράξεις, οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι οι πράξεις μας της αρετής ζυγίζονται με τις αμαρτίες μας την ημέρα της κρίσης, με το πεπρωμένο μας να εξαρτάται από το αποτέλεσμα. Αλλά μουσουλμάνοι, πώς μπορείτε να ακολουθείτε στα σοβαρά έναν Θεό που χορηγεί «πόντους καλών πράξεων» όχι για την τήρηση του χρυσού κανόνα ή την τέλεση πράξεων ευσπλαχνίας, αλλά για το σκότωμα σαλαμανδρών; Πώς μπορείτε να πιστεύετε ότι ο αδύναμος ηλικιωμένος που μπορεί να σκοτώσει σαλαμάνδρες μόνο μετά από τρία χτυπήματα, κερδίζει λιγότερους πόντους από έναν δυνατό νεαρό που τις σκοτώνει με ένα χτύπημα;

In Surat al-Anam (Quran 6:160) Allah promises his devotees that he will multiply any virtuous hasanats presented to him by ten. The young man who killed 10 geckos to gain 1000 hasanats suddenly has them multiplied to 10,000! The same verse promises that sins will not be multiplied. In other words, if you commit only one sin, but have killed ten geckos, you have 10,000 hasanats in your favor against only one sin for which you are liable. How convenient!

(Not to mention that Allah is going to load the sins of Muslims to the… Jews.[5]

Στη Surat al-Anam (Κοράνιο 6:160) ο Αλλάχ υπόσχεται στους θιασώτες του ότι θα πολλαπλασιάσει τις ενάρετες hasanat που του παρουσιάζουν επί δέκα. Ο νεαρός που σκότωσε 10 σαλαμάνδρες για να κερδίσει 1000 hasanat ξαφνικά βρίσκεται με 10.000! Οι ίδιοι στίχοι υπόσχονται ότι οι αμαρτίες δεν θα πολλαπλασιαστούν. Με άλλα λόγια, αν έχετε διαπράξει μόνο μια αμαρτία, αλλά έχετε σκοτώσει δέκα σαλαμάνδρες, έχετε 10.000 hasanats υπέρ σας έναντι μιας μόνο αμαρτίας για την οποία είστε υπεύθυνος. Τι βολικό!

(Για να μην αναφέρουμε και ότι ο Αλλάχ θα φορτώσει τις αμαρτίες των μουσουλμάνων στους… Εβραίους.[6])

Terratoscincus scincus, the Arabian wonder gecko that may soon vanish from Dubai’s desert (see http://www.ameinfo.com/141442.html). Wonder why? Το είδος Terratoscincus scincus που κινδυνεύει να εξαφανιστεί από την έρημο του Ντουμπάι (βλ. http://www.ameinfo.com/141442.html). Αναρωτιέστε γιατί;

Moreover Surat Hud (Quran 11:114) promises Muslims that if they perform the required five daily prayers, their good deeds («hasanat») will remove their sins. Again, the ratio is one-for-one, one hasanat will remove one sin. Imagine that our friend who killed ten geckos on the first blow for 1000 hasanat that were multiplied by Allah to 10,000, got drunk and cheated on his wife last night, but lied about it to her today. Three hasanats will take care of those three sins, leaving him with 9,997 hasanats to his credit for future mistakes.

Επιπλέον η Surat Hud (Κοράνιο 11:114) υπόσχεται στους μουσουλμάνους ότι εφόσον εκτελούν τις απαιτούμενες πέντε καθημερινές προσευχές, τα καλά τους έργα («hasanat») θα αφαιρέσουν τις αμαρτίες τους. Και πάλι, η αναλογία είναι ένα προς ένα, ένα hasanat θα απομακρύνει μια αμαρτία. Φανταστείτε ότι ο φίλος μας, ο οποίος σκότωσε δέκα σαλαμάνδρες με το πρώτο χτύπημα για να κερδίσει 1000 hasanat τα οποία ο Αλλάχ πολλαπλασίασε σε 10.000, μέθυσε και απάτησε τη γυναίκα του χθες το βράδυ, αλλά σήμερα της είπε ψέματα γι ‘αυτό. Τρεις hasanats θα φροντίσουν για τις τρεις αυτές αμαρτίες, αφήνοντάς τον με πίστωση 9.997 hasanat για τα μελλοντικά του λάθη.

What if you ask a Muslim about the inaccurate and stupid Islamic belief of “poisonous” geckos who carry “leprosy” and the salamander which was supposedly blowing on the fire to burn Abraham? He will tell you to better look at the Trinity and Christ’s Crucifixion, as well as at the salvation in the blood of Christ, which according to his imams are much more inaccurate and stupid. This from the religion that apparently finds salvation in the blood of geckos?  What next!

Τι θα γίνει αν ρωτήσετε κάποιον μουσουλμάνο για την ανακριβή και ανόητη ισλαμική πίστη ότι οι σαλαμάνδρες είναι «δηλητηριώδεις» και μεταφέρουν «λέπρα», κι ότι μια σαλαμάνδρα δήθεν φυσούσε τη φωτιά για να κάψει τον Αβραάμ; Θα σας πει να κοιτάξετε την τριαδικότητα του Θεού και τη Σταύρωση του Χριστού, όπως και τη σωτηρία διά του αίματος του Χριστού, που σύμφωνα με τους ιμάμηδές του είναι πιο ανακριβείς και ανόητες. Μπορεί να τα λέει αυτά κάποιος που η θρησκεία του σώζει δια του αίματος των… σαλαμανδρών; Μη χειρότερα!


———————–


[1], [3]  http://kids.britannica.com/comptons/article-203991/lizard: The only two poisonous lizards in the world are the Gila monster (Heloderma suspectum) of the southwestern United States and the beaded lizard (Heloderma horridum) of Mexico. Their venom, or poison, can kill a human; however, the lizards are much less effective at getting the poison into their victims than are the poisonous snakes.

[2], [4] http://galliform.bhs.mq.edu.au/~bugs/Profile_files/Gecko.pdf

[5] (Selected ahaadeeth from ‘Saheeh al-Jaami’: Al-Imaam as-Suyooti originally had a collection of hadeeth called ‘al-Jaami’ as-Sagheer min Hadeeth al-Basheer an-Nadheer’ (The Small Collection of the Sayings of the Giver of Glad Tidings, the Warner). The authenticated version of that collection is by Shaykh al-Albaani, and it is called ‘Saheeh al-Jaami as-Sagheer wa Ziyaadatuh’.)  #8035: «People from the Muslims will come on the Day of Resurrection with sins like the mountains. Allaah will forgive those sins and throw them onto the Jews.»

[6] (Επιλεγμένα χαντίθ από το «Saheeh al-Jaami»: Ο Al-Imaam as-Suyooti είχε αρχικά μια συλλογή από χαντίθ …. Η πιστοποιημένη έκδοση της εν λόγω συλλογής έγινεαπό τον σεΐχη al-Albaani, και ονομάζεται «Saheeh αλ-Jaami as Sagheer-wa Ziyaadatuh».) # 8035: «Άνθρωποι από τους μουσουλμάνους θα έρθουν την ημέρα της Ανάστασης με αμαρτίες σαν βουνά. Ο Αλλάχ θα συγχωρήσει αυτές τις αμαρτίες και θα τις ρίξει πάνω στους Εβραίους. «

Καθώς η Ανάσταση πλησιάζει…

Σε λίγες ώρες θα γιορτάσουμε ελεύθερα την Ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού. Σας παρακαλούμε λοιπόν να αφιερώσετε λίγο χρόνο στην προσευχή σας και για τους αδελφούς και αδελφές σε όλο τον κόσμο που δεν μπορούν να λατρέψουν τον Χριστό χωρίς συνέπειες.

Στις ειδήσεις που αφιερώνουν τόσο χρόνο για να μας μιλήσουν για επισκέψεις, συνήθειες, πορνοταινίες κ.α. που αφορούν διάφορα διάσημα πρόσωπα, δεν θα ακούσετε για ζητήματα ζωής και θανάτου που αφορούν χριστιανούς σε όλο τον κόσμο, που κινδυνεύουν από το Ισλάμ.

Δεν θ’ ακούσετε για τη Φάτιμα αλ-Μουταϊρί, τη Χριστιανή Μάρτυρα που ο πατέρας της έκαψε ζωντανή επειδή αποστάτησε από το Ισλάμ.

Ούτε για τους αποστάτες από το Ισλάμ που γίνονται χριστιανοί και δολοφονούνται στην Ινδία και τη Σομαλία.

Ούτε για τον Πακιστανό που κηδεύτηκε στο Ραβαλπίντι στις 24.3.2010, πεθαίνοντας από εγκαύματα αφού αστυνομικοί τον πυρπόλησαν. Οι αστυνομικοί που βίασαν και την – μέχρι τώρα βουβή από το σοκ – σύζυγό του μπροστά στα τρία παιδιά τους, επειδή το ζευγάρι αρνήθηκε να μεταστραφεί στο Ισλάμ (δείτε το ιστορικό στα ελληνικά εδώ).

Ούτε για τη Μαριάμ και τη Μαρζιέχ από το Ιράν, που έμειναν 259 μέρες στη φυλακή με συνεχή κακομεταχείριση και θα δικαστούν για αποστασία επειδή έγιναν χριστιανές.

Ούτε για τους Χριστιανούς που δεν μπορούν να ομολογήσουν την πίστη τους και τρώνε 25 χρόνια φυλακή λόγω του «νόμου περί βλασφημίας» στο Πακιστάν!

Ούτε για το ζευγάρι από το Ιράν που μαστιγώθηκε βάναυσα επειδή συμμετείχαν σε χριστιανική εκκλησία, τον Ιρανό που μαστιγώθηκε επειδή βρέθηκε Βίβλος στο αυτοκίνητό του.

Ούτε για τους αδελφούς αποστάτες που η ζωή τους κινδυνεύει και υποφέρουν σε χώρες της Δύσης, όπως η Αγγλία!

Ούτε βέβαια για τα όσα περνούν οι Κόπτες στην Αίγυπτο.

Και για τόσα άλλα εγκλήματα του Ισλάμ κατά των χριστιανών, που δεν χωράνε σ’ αυτό το άρθρο…

Καθώς η Ανάσταση πλησιάζει, ας βάλουμε όλοι στην καρδιά μας τους σταυρωμένους από το Ισλάμ χριστιανούς. Ας προσευχηθούμε για τη σωτηρία τους σ’ αυτό τον κόσμο και στον άλλο. Όπως και για τη σωτηρία των διωκτών τους, που εγκληματούν εναντίον τους τυφλωμένοι από το Ισλάμ…

Δανιήλ Συσόϊεφ, Μάρτυρας του Χριστού

(Από εδώ) Ο 34χρονος Ρώσος ιερέας Ντανίλ (Δανιήλ) Συσόϊεφ, έγγαμος και πατέρας τριών κοριτσιών, δολοφονήθηκε μέσα στην εκκλησία του αγίου Θωμά στη νότια Μόσχα το βράδυ της Τετάρτης, μόλις είχε τελειώσει τον Εσπερινό. Ο δράστης, ο οποίος φορούσε τη γνωστή μάσκα κατά της νέας γρίππης, όπως κάνουν πολλοί Μοσχοβίτες, μπήκε μέσα στο ναό, ρώτησε ποιος είναι ο π. Συσόεφ και μόλις ο ιερέας απάντησε και προχώρησε προς το μέρος του, τον πυροβόλησε τέσσερις φορές στο κεφάλι και στο στήθος. Ο άγνωστος δράστης που ως τώρα παραμένει ασύλληπτος, πυροβόλησε επίσης στο στήθος και τον πρωτοψάλτη του ναού, Βλαντιμίρ Στρελμπίτσκυ.
Ο ιερέας και ο ψάλτης διακομίστηκαν σε νοσοκομείο. Ο π. Ντανίλ εξέπνευσε αργά το βράδυ (ο Στρελμπίτσκυ αρχικά ήταν σε κρίσιμη κατάσταση κι αργότερα διέφυγε τον κίνδυνο).

ο π. Ντανίλ Συσόεφ

Θεωρείται ότι η δολοφονία είχε θρησκευτικό κίνητρο, καθώς ο ιερέας με καταγωγή από τη ρωσική επαρχία Ταταρστάν, όπου ο πληθυσμός ασπάζεται κυρίως το Ισλάμ, είχε πλούσια ιεραποστολική δράση ανάμεσα σε μουσουλμάνους επί οκτώ συνεχή χρόνια. Είχε εκδώσει βιβλία όπως «Μια Ορθόδοξη απάντηση στο Ισλάμ», είχε μπλογκ (pr-daniil.livejournal.com) και κανάλι με βίντεο στο YouTube, και σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Κομσομόλσκαγια Πράβδα είχε δηλώσει ότι βάπτισε 80 μουσουλμάνους, μεταξύ αυτών και Τατάρους, Ουζμπέκους, Τσετσένους και Νταγκεστανούς.

Στην ίδια συνέντευξη, ο π. Ντανίλ αποκάλυψε ότι είχε δεχτεί 14 φορές απειλές για τη ζωή του μέσω τηλεφωνημάτων και e-mail, και ότι την περασμένη χρονιά η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας επικοινώνησε μαζί του, πληροφορώντας τον ότι είχε ανακαλυφθεί και προληφθεί μια απόπειρα φόνου εναντίον του. Είπε ακόμη ότι άλλοι ιερείς φοβούνταν να ακολουθήσουν το δρόμο αυτό, φοβούμενοι την εκδίκηση των μουσουλμάνων. Μάλιστα ο Ναφιγκουλά Ασίροφ του Συμβουλίου των Μουφτήδων της Ρωσίας τον είχε αποκαλέσει το 2007 «Ρώσο Σαλμάν Ρουσντί», επειδή είχε γράψει ένα βιβλίο που καταδίκαζε τον τρόπο μεταχείρισης των γυναικών στο Ισλάμ και προειδοποιούσε τις χριστιανές για τους κινδύνους που ενέχουν οι γάμοι με μουσουλμάνους.
Ας σημειωθεί ότι υπάρχει κάτι σαν άτυπη συμφωνία μεταξύ των μεγάλων θρησκειών στη Ρωσία, να μην ασκούν ιεραποστολική δράση η μια σε περιοχή όπου υπερτερεί η άλλη, κάτι που όμως ούτε οι μουσουλμάνοι το εφαρμόζουν απόλυτα.
Ο Κίριλ Φρόλοφ, ένας Ορθόδοξος ιεραπόστολος ακτιβιστής είπε στο Ίντερφαξ ότι τα τελευταία δυο-τρία χρόνια ο π. Ντανίλ είχε δεχτεί απειλές που τον καλούσαν να «αφήσει την θεολογική πολεμική κατά του Ισλάμ» αλλιώς «θα τον αντιμετώπιζαν ως άπιστο».

Σύμφωνα με άλλες πηγές, οι απειλές από ισλαμικούς κύκλους άρχισαν τέσσερα χρόνια πριν, μετά τη δημοσια αντιπαράθεση του π. Ντανίλ με τον Αλή (Βιατσεσλάβ) Πολόζιν, τον Ρώσο πρώην Ορθόδοξο ιερέα που έγινε μουσουλμάνος. Άλι Πολόζιν

Η τελευταία απειλή που δέχθηκε ήταν στις αρχές Οκτωβρίου, και τότε του ανήγγειλαν ότι ήταν “καταδικασμένος σε θάνατο”.
Όμως, ο π. Ντανίλ προσέγγιζε και διάφορες σέχτες που δρουν στη Ρωσία, όπως τους νεοπαγανιστές Ροντνοβέρ, ενώ είχε εχθρούς και μεταξύ των υπερεθνικιστών και των σταλινικών κομμουνιστών. Στο μπλογκ του είχε πρόσφατα ασκήσει κριτική στους τελευταίους επειδή κήρυτταν «τον Στάλιν αντί για τον Χριστό».

Στην ταινία βλέπετε το τελευταίο κήρυγμα του π. Δανιήλ.

Ακολουθεί η δήλωση της Πρεσβυτέρας Ιουλίας για τον μάρτυρα ιερέα και σύζυγό της (από εδώ).

«Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, σας ευχαριστώ για την υποστήριξη και τις προσευχές σας. Αυτός είναι ο πόνος που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Αυτός είναι ο πόνος που βιώνουν εκείνοι που στάθηκαν στο Σταυρό του Σωτήρα. Αυτή είναι η χαρά που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια, αυτή είναι η χαρά που βιώνουν εκείνοι που ήρθαν στον κενό Τάφο.

Ο π. Δανιήλ είχε προβλέψει ήδη το θάνατό του αρκετά χρόνια προτού συμβεί. Ήθελε πάντα να είναι άξιος για το στεφάνι ενός μάρτυρα. Εκείνοι που τον πυροβόλησαν θέλησαν, όπως συνήθως, να φτύσουν στο πρόσωπο της Εκκλησίας, όπως είχαν φτύσει στο πρόσωπο του Χριστού. Δεν έχουν επιτύχει το στόχο τους, επειδή είναι αδύνατο να φτύσει κανείς στο πρόσωπο της Εκκλησίας. Ο π. Δανιήλ ανέβηκε στον Γολγοθά του στην ίδια εκκλησία που είχε χτίσει, στην εκκλησία στην οποία αφοσίωσε όλο το χρόνο και τη δύναμή του. Τον σκότωσαν όπως τον προφήτη του παλιού καιρού – μεταξύ του ναού και του ιερού και βρέθηκε πράγματι αντάξιος της κλήσης ενός μάρτυρα. Πέθανε για τον Χριστό, για τον οποίο λειτούργησε με όλη τη δύναμή του.
Πολύ συχνά μου έλεγε ότι φοβόταν ότι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος, χρόνος για να γίνουν όλα. Βιαζόταν. Μερικές φορές, και ανθρώπινα, υπέρβαλε, έσφαλε, σκόνταφτε και έκανε λάθη, αλλά δεν έκανε κανένα λάθος για το κύριο ζήτημα, ότι η ζωή του ήταν αφιερωμένη εξ’ ολοκλήρου σε ΑΥΤΟΝ.
Δεν καταλάβαινα γιατί βιαζόταν τόσο. Τα τελευταία τρία χρόνια λειτουργούσε συνεχώς, χωρίς να σταματάει ή να παίρνει άδεια. Εγώ γκρίνιαζα, επειδή πού και πού ήθελα απλή ευτυχία, ότι ο σύζυγος και πατέρας των παιδιών μου θα ήταν μαζί μου και με τα παιδιά. Αλλά μια άλλη πορεία ήταν χαραγμένη γι’ αυτόν.
Πολλές φορές είχε πει ότι θα τον σκότωναν. Εγώ τον ρώταγα ποιος θα φρόντιζε εμένα και τα τρία παιδιά μας, κ’ αυτός μου απαντούσε ότι θα μας άφηνε σε ασφαλή χέρια. «Θα σας αφήσω στην Παναγία. Αυτή θα σας φροντίσει».
Αυτά τα λόγια ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα. Μας είπε με ποια άμφια θα τον θάψουμε. Κ’ εγώ αστειεύτηκα ότι δεν υπήρχε λόγος να μιλάει γι’ αυτό, ότι ακόμα δεν ξέραμε ποιος θα έθαβε ποιόν. Είπε ότι εγώ θα τον έθαβα. Μόλις γύρισε η κουβέντα στις κηδείες, δεν θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά του είπα ότι δεν είχε πάει ποτέ σε κηδεία ενός ιερέα. Και μου απάντησε ότι δεν πειράζει επειδή θα ήμουν στην κηδεία την δική του.
Τώρα θυμάμαι πολλές κουβέντες που απόκτησαν νόημα. Τώρα οι αμφιβολίες μου έχουν διαλυθεί, οι παρεξηγήσεις έχουν εξαφανιστεί.
Δεν αποχαιρετιστήκαμε σ’ αυτήν την ζωή, δεν ζητήσαμε ο ένας στον άλλο συγχώρεση, δεν αγκαλιαστήκαμε. Ήταν απλά μία συνηθισμένη μέρα: το πρωί έφυγε για την Λειτουργία και δεν τον είδα ξανά.
Γιατί δεν πήγα στην εκκλησία εκείνη την ημέρα να τον συναντήσω; Είχε περάσει απ’ τον μυαλό μου, αλλά αποφάσισα ότι καλύτερα να ετοιμάσω το βραδινό φαγητό και να βάλω τα παιδιά για ύπνο. Ήταν λόγω των παιδιών που δεν πήγα εκεί. Υπήρξε ένα χέρι που δεν με επέτρεψε να πάω. Αλλά το προηγούμενο απόγευμα είχα πάει στην εκκλησία να τον συναντήσω. Αισθάνθηκα ότι σκοτεινά σύννεφα μαζευόντουσαν πάνω από τα κεφάλια μας. Και τις τελευταίες ημέρες προσπαθούσα να περάσω περισσότερο χρόνο μαζί του. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας σκεφτόμουνα μόνο για το θάνατο και για τη ζωή μετά το θάνατο. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ ούτε στο πρώτο ούτε στο δεύτερο. Εκείνη την ημέρα το κεφάλι μου ζαλιζόταν με τα λόγια: «Ο θάνατος στέκεται ακριβώς πίσω σου». Η τελευταία εβδομάδα ήταν τόσο δύσκολη, σαν να είχαν αδειάσει ένα τεράστιο φορτίο επάνω μου. Δεν είμαι διαλυμένη. Με υποστηρίζει. Τον αισθάνομαι δίπλα μου. Είχαμε πει ο ένας στον άλλο και τόσα λόγια τρυφερά που δεν είχαμε πει ποτέ στη ζωή μας. Μόνο τώρα καταλαβαίνω πόσο αγαπούσαμε ο ένας τον άλλον.
Το μνημόσυνο του των 40 ημερών θα τελεσθεί την παραμονή της ονομαστικής του γιορτής, στις 29 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με την προφητεία ενός γέροντα, η εκκλησία θα χτιζόταν αλλά ο π. Δανιήλ δεν θα λειτουργούσε εκεί. Το δεύτερο μέρος της προφητείας έχει ήδη εκπληρωθεί.
Στην ταινία βλέπετε την οικογένεια του π. Δανιήλ.
Και εδώ, απόσπασμα από συζήτηση σχετικά με την έννοια της αμαρτίας στο Ισλάμ.
Είτε ο πατέρας Δανιήλ δολοφονήθηκε από μουσουλμάνους, είτε από νεοπαγανιστές, είτε από σταλινικούς, είναι ένας μάρτυρας της Πίστης και στη θέση του ο Θεός θα εγείρει άλλους, που θα μιλήσουν την αλήθεια σε πλανημένους ανθρώπους.
Άγιε μάρτυρα του Θεού Δανιήλ, πρέσβευε υπέρ ημών.

Μ.Α.Gabriel, αποστάτης, πρώην καθηγητής του Αλ-Άζχαρ: Η μαρτυρία – διά πυρός και σιδήρου

Η ιστορία του M. A. Gabriel
Πρώην καθηγητή της Ισλαμικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο
Al-Azhar, στο Κάιρο της Αιγύπτου

Απογοητευμένος στο Al-Azhar

Πριν από δεκαπέντε χρόνια ήμουν ο ιμάμης ενός τζαμιού στην πόλη της Γκίζα, στην Αίγυπτο, η οποία είναι εκεί που βρίσκονται οι περίφημες αιγυπτιακές πυραμίδες. (Ιμάμης του τζαμιού είναι μια θέση παρόμοια με του πάστορα μια χριστιανική εκκλησία.) Κήρυττα το μήνυμα της εβδομάδας την Παρασκευή 12 με 1 το μεσημέρι, όπως επίσης εκτελούσα και άλλα καθήκοντα.

Μια Παρασκευή το θέμα του μηνύματός μου ήταν η τζιχάντ. Είπα στους διακόσιους πενήντα ανθρώπους που κάθονταν στο έδαφος μπροτά μου:

Τζιχάντ στο Ισλάμ είναι το να υπερασπιζόμαστε το ισλαμικό έθνος και το Ισλάμ από τις επιθέσεις των εχθρών. Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία ειρήνης και θα πολεμήσει μόνο αυτούς που το πολεμούν. Αυτοί οι άπιστοι, παγανιστές, διεστραμμένοι, Χριστιανοί που θλίβουν τον Αλλάχ, οι Εβραίοι, από φθόνο προς το ειρηνικό Ισλάμ και τον προφήτη του, διαδίδουν το μύθο ότι το Ισλάμ εξαπλώνεται με το σπαθί και τη βία. Αυτοί οι άπιστοι, οι κατήγοροι του Ισλάμ, δεν αναγνωρίζουν τα λόγια του Αλλάχ.

Στο σημείο αυτό ανέφερα από το Κοράνιο:

Και μην σκοτώνετε κανέναν του οποίου τη θανάτωση έχει απαγορεύσει ο Αλλάχ, εκτός αν υπάρχει μια δίκαιη αιτία. — Σούρα 17:33, Το Ιερό Κοράνιο.

Όταν είπα αυτά τα λόγια, είχα μόλις πρόσφατα αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar στο Κάιρο της Αιγύπτου, το παλαιότερο και πιο διάσημο ισλαμικό πανεπιστήμιο του κόσμου. Χρησιμεύει ως η πνευματική αρχή για το Ισλάμ σε όλο τον κόσμο. Δίδασκα στο πανεπιστήμιο, και ήμουν ιμάμης για το Σαββατοκύριακο σε αυτό το τζαμί.

Κήρυξα το κήρυγμά μου μου για τη τζιχάντ εκείνη την ημέρα, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Το Πανεπιστήμιο Al-Azhar μας επικέντρωνε στο πολιτικώς ορθό Ισλάμ και σκοπίμως παρέβλεπε τομείς της διδασκαλίας που έρχονταν σε σύγκρουση με την εξουσία της Αιγύπτου. Κήρυττα αυτό που μου έμαθαν, αλλά μέσα μου είχα σύγχυση σχετικά με την αλήθεια του Ισλάμ. Αλλά αν ήθελα να κρατήσω τη δουλειά μου και τη θέση μου στο Al-Azhar, χρειαζόταν να κρατήσω τις σκέψεις μου για τον εαυτό μου. Στο κάτω-κάτω, ήξερα τι συνέβαινε στους ανθρώπους που διέφεραν με την ατζέντα του Al-Azhar. Θα απολύονταν και δεν θα γίνονταν δεκτοί για να διδάξουν σε κανένα άλλο πανεπιστήμιο στο έθνος.

Ωστόσο, ήξερα ότι αυτό που δίδασκα στο τζαμί και στο Al-Azhar, δεν ήταν αυτό που είχα δει στο Κοράνι, το οποίο είχα απομνημονεύσει στο σύνολό του από την ηλικία των δώδεκα. Αυτό που με μπέρδευε περισσότερο ήταν ότι μου είπαν να κηρύττω για ένα Ισλάμ αγάπης, καλοσύνης και συγχώρεσης. Ταυτόχρονα, οι μουσουλμάνοι φονταμενταλιστές-αυτοί που υποτίθεται ότι ασκούσαν το αληθινό Ισλάμ – βομβάρδιζαν εκκλησίες και θανάτωναν Χριστιανούς.

Αυτή τη στιγμή η κίνηση τζιχάντ ήταν πολύ δραστήρια στην Αίγυπτο. Εκθέσεις βομβαρδισμών και των επιθέσεων κατά χριστιανών ήταν συχνές. Ήταν τόσο πολύ μέρος της καθημερινής ζωής που κάποτε άκουσα μια βόμβα να εκρήγνυται σε μια εκκλησία, όπως πήγαινα με το λεωφορείο. Κοίταξα και είδα μια τουλίπα καπνού να υψώνεται ένα τέταρτο του μιλίου μακριά.

Είχα ανατραφεί σε μια οικογένεια που καλά εδραιωμένη στο Ισλάμ, και είχα μελετήσει ισλαμική ιστορία. Δεν είχα συμμετάσχει σε καμία ριζοσπαστική ομάδα. Αλλά ένας από τους μουσουλμάνους φίλους μου ήταν μέλος μιας ισλαμικής ομάδας που ενεργά έσφαζε χριστιανούς. Το παράδοξο είναι πως ήταν φοιτητής χημείας και είχε μόλις πρόσφατα πάρει στα σοβαρά την πίστη του. Παρόλα αυτά, ήταν ενεργός στην τζιχάντ. Μια μέρα τον ρώτησα, «Γιατί σκοτώνεις τους γείτονες και συμπατριώτες μας με τους οποίους μεγαλώσαμε μαζί;»

Θύμωσε και έμεινε έκπληκτος από την πρόκληση μου. «Από όλους τους μουσουλμάνους εσύ θα έπρεπε να γνωρίζεις. Οι Χριστιανοί δεν αποδέχθηκαν την πρόσκληση του Ισλάμ, και δεν είναι διατεθειμένοι να μας πληρώσουν τη jizyah (φόρο) για να έχουν το δικαίωμα να ασκούν τις πεποιθήσεις τους. Ως εκ τούτου, η μόνη επιλογή που έχουν είναι το ξίφος του ισλαμικού νόμου. »

Αναζητώντας την αλήθεια

Οι συνομιλίες μου μαζί του με οδήγησαν μου να πέσω με τα μούτρα στο Κοράνιο και τα βιβλία του ισλαμικού νόμου, ελπίζοντας να βρω κάτι που να αντικρούει τα όσα είπε. Δεν μπορούσα να αλλάξω την πραγματικότητα του τι διάβασα. Συνειδητοποίησα πως ως μουσουλμάνος, είχα δύο επιλογές:

  • Θα μπορούσα να συνεχίσω να ασπάζομαι το «εκχριστιανισμένο» Ισλάμ – το Ισλάμ της ειρήνης, της αγάπης, της συγχώρεσης και της συμπόνιας, το Ισλάμ που ήταν κομμένο και ραμμένο για να ταιριάζει στην αιγυπτιακή κυβέρνηση, την πολιτική και τον πολιτισμό, και ως εκ τούτου να διατηρήσω τη θέση εργασίας μου και την κοινωνική μου θέση.
  • Θα μπορούσα να γίνω μέλος του ισλαμικού κινήματος ασπαζόμενος το Ισλάμ σύμφωνα με το Κοράνιο και τις διδασκαλίες του Μουχάμμαντ. Ο Μουχάμμαντ είπε, «σας αφήνω κάτι [το Κοράνι]. Αν παραμείνετε σε αυτό που σας άφησα, δεν θα παραπλανηθείτε ποτέ. «

Πολλές φορές προσπάθησα να εκλογικεύσω το είδος του Ισλάμ που ασκούσα λέγοντας στον εαυτό μου, «καλά, δεν είσαι πολύ ανορθόδοξος. Στο κάτω κάτω, υπάρχουν στο Κοράνι στίχοι για την αγάπη, την ειρήνη, τη συγχώρεση και τη συμπόνια. Χρειάζεται μόνο να αγνοήσεις το μέρος για τζιχάντ και το σκοτωμό των μη-μουσουλμάνων». Πήγα σε κάθε ερμηνεία του Κορανίου προσπαθώντας να αποφύγω τη τζιχάντ και τη θανάτωση μη-μουσουλμάνων, αλλά συνέχισα να βρίσκω υποστήριξη της πρακτικής. Οι λόγιοι συμφωνούσαν ότι οι μουσουλμάνοι θα πρέπει να επιβάλουν τζιχάντ στους απίστους (εκείνους που απορρίπτουν το Ισλάμ) και τους αποστάτες (εκείνους που εγκαταλείπουν το Ισλάμ). Όμως η τζιχάντ δεν ήταν σε αρμονία με άλλους στίχους που μιλούσαν για ειρηνική συμβίωση με τους άλλους. Όλες οι αντιφάσεις του Κορανίου προκαλούσαν πραγματικά πρόβλημα στην πίστη μου. Πέρασα τέσσερα χρόνια για να κερδίσω το πτυχίο μου (bachelor’s degree) αποφοιτώντας δεύτερος από μια τάξη έξι χιλιάδων. Μετά έκανα ακόμα τέσσερα χρόνια για το master μου και τρεις για το διδακτορικό μου – μελετώντας όλα αυτά τα χρόνια το Ισλάμ. Γνώριζα καλά τις διδασκαλίες.

Σε ένα χωρίο το αλκοόλ ήταν απαγορευμένο· σε άλλο επιτρεπόταν (συγκρίνετε τη Σούρα 5:90-91 με τη Σούρα 47:15). Σε ένα σημείο λέει ότι οι χριστιανοί είναι πολύ καλοί άνθρωποι που αγαπούν και λατρεύουν ένα Θεό, έτσι ώστε να μπορούμε να είμαστε φίλοι μαζί τους (Σούρα 2:62, 3:113-114). Στη συνέχεια, μπορείτε να βρείτε άλλους στίχους που λένε οι Χριστιανοί πρέπει να μεταστραφούν στο Ισλάμ, ή να καταβάλλουν φόρο ή να σκοτωθούν από το σπαθί (Σούρα 9:29). Οι λόγιοι είχαν θεολογικές λύσεις σε αυτά τα προβλήματα, αλλά αναρωτιόμουν πώς ο παντοδύναμος και πανίσχυρος Αλλάχ μπορούσε είτε να αντιφάσκει τόσο πολύ είτε να αλλάζει τη γνώμη του τόσο πολύ.

Ακόμη και ο προφήτης του Ισλάμ, ο Μουχάμμαντ, ασκούσε την πίστη του με τρόπους που αντίκρουαν το Κοράνιο. Το Κοράνι είπε ο Μουχάμμαντ στάλθηκε να δείξει το έλεος του Θεού προς τον κόσμο. Αλλά έγινε ένας στρατιωτικός δικτάτορας, που επιτιθόταν, θανάτωνε και λεηλατούσε για τη χρηματοδότηση της αυτοκρατορίας του. Πώς αυτά τα πράγματα δείχνουν έλεος; Ο Αλλάχ, ο θεός που αποκαλύπτεται στο Κοράνι, δεν είναι στοργικός πατέρας. Λέει ότι επιθυμεί να κάνει τους ανθρώπους να παραστρατήσουν (Σούρα 6:39, 126). Δεν βοηθά όσους παραπλανώνται από αυτόν (Σούρα 30:29) και επιθυμεί να τους χρησιμοποιήσει για να εποικίσει την κόλαση (Σούρα 32:13).

Το Ισλάμ είναι γεμάτο διακρίσεις κατά των γυναικών, κατά των μη-μουσουλμάνων, κατά των χριστιανών και πιο ειδικά κατά των Εβραίων. Το μίσος είναι ενσωματωμένο στην θρησκεία.

Η ιστορία του Ισλάμ, που ήταν ο ειδικός τομέας μελέτης μου, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα ποτάμι αίματος.

Επικίνδυνες ερωτήσεις

Τελικά, έφθασα στο σημείο όπου αμφισβήτησα την πίστη και το Κοράνιο με τους μαθητές μου στο πανεπιστήμιο. Μερικοί από αυτούς ήταν μέλη τρομοκρατικών κινήσεων, και εξοργίστηκαν: «Δεν μπορείς να κατηγορείς το Ισλάμ. Τι έχεις πάθει; Πρέπει να μας διδάξεις. Πρέπει να συμφωνήσεις με το Ισλάμ.” Το πανεπιστήμιο έμαθε γι ‘αυτό, και με κάλεσαν σε μια συνάντηση τον Δεκέμβριο του 1991. Για να συνοψίσω τη συνάντηση, τους είπα ό, τι είχα στην καρδιά μου: «Δεν μπορώ πλέον να πω ότι το Κοράνιο προέρχεται απευθείας από τον ουρανό ή από τον Αλλάχ. Αυτό δεν μπορεί να είναι η αποκάλυψη του αληθινού Θεού.»

Αυτά ήταν πολύ βλάσφημα λόγια, κατά τη γνώμη τους. Με έφτυσαν στο πρόσωπο. Ένας άντρας με καταράστηκε, «Βλάσφημε. Κάθαρμα.» Το πανεπιστήμιο με απέλυσε και κάλεσε την αιγυπτιακή μυστική αστυνομία. Η μυστική αστυνομία με απήγαγε. Για να καταλάβετε τι συνέβη μετά, πρέπει να σας δώσω μια εικόνα για το πώς ζούσε η οικογένειά μου. Ο πατέρας μου είχε ένα πολύ μεγάλο σπίτι που ήταν τριώροφο. Ολόκληρη η οικογένειά μου ζούσε μαζί σε αυτό το σπίτι-οι γονείς μου, τέσσερα παντρεμένα αδέλφια μου με τις οικογένειές τους, ο άγαμος αδελφό μου και εγώ. Μόνο η αδελφή μου ζούσε αλλού λόγω του ότι ήταν παντρεμένη και ζούσε με το σύζυγό της. Το σπίτι χωριζόταν σε πολλά διαμερίσματα, και ήμασταν πολύ άνετα. Στον πρώτο όροφο ήταν το διαμέρισμα των γονέων μου και ένα διαμέρισμα που μοιραζόμουν με τον αδελφό μου. Στους ορόφους πάνω από εμάς ήταν διαμερίσματα για τους άλλους αδελφούς μου. Σε τρεις το πρωί την ίδια ημέρα που το πανεπιστήμιο με πέταξε έξω, ο πατέρας μου άκουσε να χτυπούν την πόρτα του σπιτιού μας. Όταν άνοιξε την πόρτα, δεκαπέντε με είκοσι άνδρες με ρωσικά όπλα Καλάσνικοφ όρμησαν μέσα. Δεν φορούσαν στολές, παρά κανονικά ρούχα. Έτρεξαν επάνω και σ’ όλο το σπίτι, ξυπνώντας τους ανθρώπους και ψάχνοντας για μένα. Νομίζω ότι τόσοι πολλοί άνδρες μπήκαν με μιας, έτσι ώστε να μην μπορέσω να το σκάσω πριν με βρουν.

Ήταν σ’ όλο το σπίτι μέχρι που ένας από αυτούς με βρήκε να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου. Οι γονείς, τα αδέλφια μου, οι σύζυγοι και τα παιδιά τους ήταν ξύπνιοι, κλαμένοι και τρομοκρατημένοι, καθώς με έσερναν μακριά. Όλοι στην περιοχή είχαν ακούσει τη φασαρία.

Με πήγαν σ’ ένα μέρος που έμοιαζε με φυλακή και μ’ έβαλαν σε ένα κελί. Το πρωί οι γονείς μου προσπαθούσαν μανιωδώς να καταλάβουν τι μου είχε συμβεί. Αμέσως πήγαν στο αστυνομικό τμήμα και απαίτησαν να μάθουν, «Πού είναι ο γιος μας;» Αλλά κανείς δεν ήξερε τίποτα για μένα. Ήμουν στα χέρια της αιγυπτιακής μυστικής αστυνομίας.

Η αιγυπτιακή φυλακή

Το να περνάς χρόνο με την αιγυπτιακή μυστική αστυνομία είναι πολύ διαφορετικό από μια επίσκεψη σε μια αμερικανική φυλακή. Με έβαλαν σε ένα κελί με δύο ακραίους μουσουλμάνους που κατηγορούνταν για διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών. Ο ένας ήταν Παλαιστίνιος και ο άλλος Αιγύπτιος.

Για τρεις ημέρες δεν μου δόθηκε τροφή ή νερό. Κάθε μέρα ο Αιγύπτιος με ρωτούσε, «γιατί είσαι εδώ;» Αρνιόμουν να απαντήσω, διότι φοβόμουν ότι θα με σκότωνε αν ήξερε ότι θα είχα αμφισβητήσει το Ισλάμ. Την τρίτη ημέρα, του είπα ότι ήταν δάσκαλος στο Πανεπιστήμιο Al-Azhar και ιμάμης στην Γκίζα. Αμέσως μου έδωσε ένα πλαστικό μπουκάλι νερού και μερικά φαλάφελ και πίτα που του έφεραν οι επισκέπτες του, αλλά μου είπε ότι η αστυνομία τον είχε προειδοποιήσει να μην μου δώσει τίποτα. Την τέταρτη ημέρα, η ανάκριση ξεκίνησε. Για τις επόμενες τέσσερις ημέρες ο στόχος της μυστικής αστυνομίας ήταν να με κάνει να ομολογήσω ότι είχα εγκαταλείψει το Ισλάμ και να εξηγήσω πώς συνέβη.

Οι ανακρίσεις ξεκίνησαν σε ένα δωμάτιο με ένα μεγάλο γραφείο. Ο ανακριτής μου καθόταν πίσω από το γραφείο, και εγώ καθόμουν στην άλλη πλευρά. Πίσω μου ήταν δύο ή τρεις αστυνομικοί.

Ήταν σίγουρος ότι μου είχαν ευαγγελιστεί τον χριστιανισμό και τον ασπάστηκα, κι έτσι ο ανακριτής μου έκανε συνέχεια ενοχλητικές ερωτήσεις, «Με ποιον πάστορα μίλησες; Σε ποια εκκλησία πήγαινες; Γιατί πρόδωσες το Ισλάμ;»  Έκανε πολλές ερωτήσεις. Μια φορά δίστασα πάρα πολύ πριν απαντήσω. Έγνεψε στους άνδρες πίσω μου. Μου άρπαξαν το χέρι και το κράτησαν πάνω στο γραφείο. Ο ανακριτής μου κρατούσε ένα αναμμένο τσιγάρο. Το έσβησε πάνω στο χέρι μου. Έχω ακόμα αυτό το σημάδι. Έχω επίσης το σημάδι στο χείλος μου, όπου έκανε το ίδιο πράγμα. Μερικές φορές χρησιμοποιούσε τα τσιγάρα όταν θύμωνε· άλλες φορές οι αξιωματικοί με χτυπούσαν στο πρόσωπο.

Καθώς η ανάκριση συνεχιζόταν, η ισχύς της πίεσης αυξανόταν. Μια φορά έφεραν ένα σκαλιστήρι φωτιάς στο δωμάτιο (το σιδερένιο ραβδί που χρησιμοποιείτε για να μετακινήσετε τα ξύλα που καίγονται στη φωτιά). Αναρωτήθηκα, γιατί το έφεραν αυτό; Την επόμενη φορά που ο ανακριτής ήθελε να πετύχει το σκοπό του, έμαθα. Το σκαλιστήρι ήταν κόκκινο καυτό, και ένας αξιωματικός το πίεσε στη σάρκα του αριστερού χεριού μου.

Ήθελαν να ομολογήσω ότι είχα μεταστραφεί, αλλά είπα, «δεν έχω προδώσει το Ισλάμ. Είπα απλά τι πιστεύω. Είμαι ακαδημαϊκός. Είμαι στοχαστής. Έχω το δικαίωμα να συζητήσω οποιοδήποτε θέμα του Ισλάμ. Αυτό είναι μέρος της δουλειάς μου και μέρος της ζωής κάθε ακαδημαϊκού. Δεν θα μπορούσα καν να ονειρευτώ ότι μεταστρέφομαι από το Ισλάμ – είναι το αίμα μου, ο πολιτισμός μου, η γλώσσα μου, η οικογένειά μου, η ζωή μου. Αλλά αν με κατηγορείτε για μεταστροφή από το Ισλάμ εξαιτίας αυτών που σας λέω, τότε να φύγω από το Ισλάμ. Δεν με πειράζει να είμαι εκτός του Ισλάμ.»

Το μαστίγιο

Η απάντησή μου δεν ήταν αυτό που ήθελαν να ακούσουν. Με πήγαν σε ένα δωμάτιο με ένα ατσάλινο κρεβάτι. Έδεσαν τα πόδια μου στα πόδια του κρεβατιού και στη συνέχεια έβαλαν σ’ αυτά βαριές κάλτσες, σχεδόν όπως τα γάντια του φούρνου.

Ένας αξιωματικός είχε ένα μαύρο μαστίγιο, περίπου τέσσερα πόδια μακρύ, και άρχισε να κτυπά τα πόδια μου. Ένας άλλος αξιωματικός κάθισε δίπλα μου στο κεφάλι του κρεβατιού με ένα μαξιλάρι στα χέρια του. Όταν φώναζα, έσπρωχνε το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου, μέχρι που σταματούσα. Δεν μπορούσα να σταματήσω να φωνάζω, έτσι ώστε ένας δεύτερος αστυνομικός ήρθε να βάλει ένα επιπλέον μαξιλάρι πάνω από το πρόσωπό μου.

Όπως με ξυλοκοπούσαν έχασα τις αισθήσεις του, αλλά όταν ξύπνησα ο αξιωματικός ήταν ακόμη κτυπώντας τα πόδια μου. Μετά σταμάτησε και με έλυσαν, και ένας αξιωματικός με διέταξε, «Στάσου όρθιος.» Εγώ δεν μπορούσε στην αρχή, αλλά πήρε το μαστίγιο και με χτυπούσε στην πλάτη μου μέχρι που στάθηκα.

Τότε μου έδειξε έναν μεγάλο διάδρομο και είπε, «Τρέξε». Και πάλι, όταν δεν μπορούσα να το κάνω, αυτός μαστίγωσε την πλάτη μου μέχρι που έτρεξα κάτω στον διάδρομο. Όταν έφτασα στο τέλος, ένας άλλος αξιωματικός με περίμενε. Με μαστίγωσε μέχρι που έτρεξα πίσω εκεί από όπου ήρθα. Με ανάγκασαν να τρέχω μπροστά και πίσω. Αργότερα, έμαθα γιατί το έκαναν αυτό. Το τρέξιμο ήταν για να μην πρηστούν τα πόδια μου. Οι κάλτσες ήταν για να μην έχω σημάδια στα πόδια μου από το μαστίγωμα. Υποθέτω το μαξιλάρια ήταν ώστε κανείς να μην μπορέσει να ακούσει τις κραυγές μου.

Μετά με πήγαν σε κάτι που έμοιαζε με μικρή, υπέργεια πισίνα. Ήταν γεμάτη παγωμένο νερό. Ο αξιωματικός με το μαστίγιο είπε, «Μπές μέσα,» έτσι μπήκα μέσα. Ήταν τόσο κρύα που προσπάθησα να βγω, αλλά με χτυπούσε κάθε φορά που έκανα μια κίνηση.

Έχω χαμηλό σάκχαρο στο αίμα, και έτσι σε λίγη ώρα λιποθύμησα από το κρύο. Όταν ξύπνησα ήμουν ξαπλωμένος ανάσκελα στο κρεβάτι όπου μαστίγωσαν τα πόδια μου, φορωντας ακόμα τα βρεγμένα ρούχα μου.

Μια νύχτα στο σκοτάδι

Ένα βράδυ με πήραν έξω από πίσω από ένα κτίριο. Είδα κάτι που έμοιαζε με μικρό, τσιμεντένιο δωμάτιο χωρίς παράθυρα ή πόρτες. Το μόνο άνοιγμα ήταν ένας φεγγίτης στην οροφή. Με ανάγκασαν να ανεβώ μια σκάλα προς την κορυφή και απαίτησαν «Μπες μέσα».   Όταν κάθισα στην άκρη και έβαλα τα πόδια μου στο άνοιγμα, ένιωσα νερό. Μπορούσα επίσης να δω ότι κάτι κολυμπούσε στην επιφάνεια του νερού. Αυτός είναι ο τάφος μου, σκέφτηκα. Θα με σκοτώσουν σήμερα. Γλύστρησα κάτω στο άνοιγμα και ένιωσα το νερό να υψώνεται γύρω από το σώμα μου, αλλά στη συνέχεια, προς έκπληξή μου, ένιωσα στερεό έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Το νερό έφτανε μόνο μέχρι τους ώμους μου. Στη συνέχεια αρουραίοι, που ήταν αυτό που είδα να κολυμπά στο νερό, άρχισαν να σέρνονται σε όλο το κεφάλι και το πρόσωπό μου. Αυτά τα ποντίκια ήταν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα νηστικά. Οι ανακριτές μου ήταν έξυπνοι. «Αυτός ο τύπος είναι ένας μουσουλμάνος στοχαστής», είπαν, «έτσι θα βάλουμε τους αρουραίους να φάνε το κεφάλι του.» Φοβόμουν πολύ για το πρώτο λεπτό μετά το κλείσιμο των φεγγίτη. Με άφησαν εκεί όλη τη νύχτα και μετά ξαναήρθαν το επόμενο πρωί για να δουν αν ήμουν ζωντανός. Όταν ο φεγγίτης άνοιξε και είδα το φως του ήλιου, ήταν ελπίδα για μένα που είχα επιζήσει και ήμουν ακόμα ζωντανός.

Όλη εκείνη τη νύχτα ούτε ένας αρουραίος δεν με δάγκωσε. Σκαρφάλωσαν όλοι πάνω στο κεφάλι μου και στα μαλλιά μου και έπαιξαν με τα αυτιά μου. Ένας αρουραίος στάθηκε στους ώμους μου. Ένιωθα τα στόματά τους στο πρόσωπό μου, αλλά τα ένιωθα σχεδόν σαν φιλιά. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ένα δόντι. Τα ποντίκια ήταν απολύτως πιστά σε μένα. Ακόμα και σήμερα, όταν βλέπω έναν αρουραίο, έχω μια αίσθηση σεβασμού. Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί τα ποντίκια συμπεριφέρθηκαν αυτόν τον τρόπο.

Συνάντηση με έναν αγαπητό φίλο

Οι ανακρίσεις δεν είχαν τελειώσει. Αργότερα οι αξιωματικοί με πήγαν στην πόρτα ενός μικρού δωματίου και είπαν, «Υπάρχει κάποιος που σε αγαπά πάρα πολύ και θέλει να σε συναντήσει.» Ρώτησα, «Ποιος είναι αυτός;» Ήλπιζα ότι ήταν ένα μέλος της οικογένειάς μου ή ένα φίλος που με είχε επισκεφθεί απ’ έξω από τη φυλακή. Είπαν, «Δεν τον ξέρεις, αλλά αυτός σε ξέρει.» Άνοιξαν την πόρτα στην αίθουσα, και μέσα είδα έναν μεγάλο σκύλο. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο στο δωμάτιο. Δύο άτομα με πήραν μέσα και στη συνέχεια με άφησαν κι έκλεισαν την πόρτα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η καρδιά μου φώναξε. Στην καρδιά μου φώναξα στο Δημιουργό μου, Είσαι ο πατέρας μου, Θεέ. Εσύ πρέπει να με προσέχεις. Πώς μπορείς να με αφήσεις σ’ αυτά τα κακά χέρια; Δεν ξέρω τι προσπαθούν να μου κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, αλλά ξέρω ότι θα είσαι μαζί μου και μια μέρα θα σε δω και θα σε γνωρίσω.

Περπάτησα ως τη μέση του άδειου δωματίου και αργά κάθισα σταυροπόδι στο πάτωμα. Το σκυλί ήρθε και κάθισε μπροστά μου. Τα λεπτά περνούσαν καθώς αυτό το σκυλί με κοιτούσε. Είδα τα μάτια του να κινούνται από πάνω προς τα κάτω ξανά και ξανά. Πήγα στην καρδιά μου για να προσευχηθώ στο Θεό που δεν ήξερα ακόμα. Ο σκύλος σηκώθηκε και άρχισε να περπατά σε κύκλους γύρω μου, όπως τα ζώα που πρόκειται να φάνε κάτι. Στη συνέχεια ήρθε στην δεξιά πλευρά μου και έγλειψε το αυτί μου με τη γλώσσα του. Κάθισε στην δεξιά πλευρά μου και απλά έμεινε εκεί. Ήμουν τόσο εξαντλημένος. Αφού ο σκύλος κάθισε εκεί για λίγο, αποκοιμήθηκα. Όταν ξύπνησα, ο σκύλος ήταν στην γωνία του δωματίου. Έτρεξε σε μένα, σαν να μου έλεγε καλημέρα. Τότε έγλειψε το δεξί αυτί μου ξανά και κάθισε πάλι στη δεξιά πλευρά μου.

Όταν οι αξιωματικοί άνοιξαν την πόρτα με είδαν να προσεύχομαι με το σκυλί να κάθεται δίπλα μου. Άκουσα έναν να λέει, «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ανθρώπινο ον. Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας διάβολος – είναι ο Σατανάς.» Ο άλλος απάντησε, «Δεν το πιστεύω. Υπάρχει μια αόρατη δύναμη που στέκεται πίσω από αυτόν τον άνθρωπο και τον προστατεύει». «Ποια δύναμη; Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας άπιστος. (Η δύναμη) πρέπει να είναι ο Σατανάς, επειδή αυτός ο άνθρωπος είναι κατά του Αλλάχ.»

Κάποιος με πρόσεχε

Με πήγαν πίσω στο κελί μου. Ενώ έλειπα, ο Αιγύπτιος συγκρατούμενός μου είχε ρωτήσει την αστυνομία, «Γιατί διώκετε αυτόν τον άνθρωπο;» Του είπαν, «Επειδή αρνείται το Ισλάμ.» Αυτό έκανε τον συγκρατούμενό μου έξαλλο. Με το που πήγα πίσω στο κελί, ήταν έτοιμος να με σκοτώσει. Αλλά είχα μείνει εκεί μόνο δεκαπέντε με είκοσι λεπτά, όταν ένας αστυνομικός ήρθε με τα έγγραφα μεταφοράς για αυτόν τον άνθρωπο και τον πήρε μακριά. Έπρεπε να αναρωτηθώ, τι συμβαίνει εδώ; Ποια δύναμη με προστατεύει; Την εποχή εκείνη, δεν ήξερα την απάντηση. Δεν περασα πολύ χρόνο διερωτώμενος για αυτό. Σε λίγο ήρθαν τα δικά μου έγγραφα μεταφοράς. Με πήγαν σε μια μόνιμη φυλακή στο νότιο Κάιρο. Στο σημείο αυτό, δεν σκεφτόμουν ότι οι ανακριτές μου ήταν καν άνθρωποι. Είχα συλληφθεί επειδή απλώς αμφισβητούσα το Ισλάμ. Τώρα η πίστη μου είχε κλονιστεί πραγματικά. Και πήγαινα σε άλλη φυλακή.

Την επόμενη εβδομάδα την πέρασα σε μια φυλακή στο νότιο Κάιρο. Ήταν σχετικά χαλαρή στιγμή. Ο Θεός μου έστειλε έναν δεσμοφύλακα που δεν συμφωνούσε με το ριζοσπαστικό Ισλάμ. Κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου η οικογένειά μου προσπαθούσε να βρει πού ήμουν. Δεν είχαν καμία επιτυχία μέχρι που ο αδελφός της μητέρας μου, ο οποίος ήταν υψηλόβαθμο μέλος του αιγυπτιακού Κοινοβουλίου, επέστρεψε στη χώρα μετά από ταξίδι στο εξωτερικό. Η μητέρα μου του τηλεφώνησε κλαίγοντας με λυγμούς, «Για δύο εβδομάδες δεν έχουμε μάθει πού είναι ο γιος μας. Είναι άφαντος.” Ο θείος μου είχε τις διασυνδέσεις που ήταν απαραίτητες. Δεκαπέντε ημέρες μετά την απαγωγή μου, ήρθε στη φυλακή προσωπικά με τα έγγραφα αποφυλάκισης και με πήρε σπίτι.

Αργότερα, η αστυνομία έδωσε στον πατέρα μου αυτή την έκθεση: «Έχουμε λάβει ένα φαξ από το Πανεπιστήμιο Al-Azhar που κατηγορούσε τον γιο σας ότι εγκατέλειψε το Ισλάμ, αλλά μετά από ανάκριση δεκαπέντε ημερών, δεν βρήκαμε κανένα στοιχείο που να στηρίζει την κατηγορία.» Ο πατέρας μου ανακουφίστηκε ακούγοντας αυτό. Από όλους τους αδελφούς και τις αδελφές μου, ήμουν ο μόνος που είχε μελετήσει το Ισλάμ στο πανεπιστήμιο, και ήταν πολύ περήφανος για μένα. Δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι θα άφηνα ποτέ το Ισλάμ, έτσι απέδωσε το όλο περιστατικό σε μια κακή στάση εκ μέρους των ανθρώπων στο πανεπιστήμιο απέναντι στην επιστημοσύνη μου.

«Δεν τους έχουμε ανάγκη», είπε, και μου ζήτησε να αρχίσω να εργάζομαι αμέσως, ως διευθυντής πωλήσεων στο εργοστάσιο του. Είχε μια επιτυχημένη επιχείρηση που παρήγαγε δερμάτινα μπουφάν και ανδρικά και γυναικεία ενδύματα.

Ένα έτος χωρίς Πίστη

Για ένα χρόνο έζησα χωρίς καμία πίστη. Δεν είχα το Θεό να προσεευχηθώ, να καλέσω, να ζήσω γι’ αυτόν. Πίστευα στην ύπαρξη ενός Θεού που ήταν ελεήμων και δίκαιος, αλλά δεν είχα ιδέα ποιος ήταν. Ήταν ο Θεός των μουσουλμάνων, των χριστιανών ή των Εβραίων; Ή ήταν κάποιο ζώο – όπως η αγελάδα των Ινδουιστών; Δεν ήξερα τίποτα για το πώς να τον βρω.

Πρέπει να καταλάβετε ότι αν ένας μουσουλμάνος καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισλάμ δεν είναι η αλήθεια και δεν έχει καμία θρησκεία για να στραφεί, είναι η πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή του. Η πίστη είναι στον ιστό της ζωής ενός ατόμου της Μέσης Ανατολής. Δεν μπορεί να φανταστεί πώς να ζήσει μη γνωρίζοντας τον Θεό του. Κατά τη διάρκεια ολόκληρου εκείνου του έτους, το φυσικό μου σώμα εξέφραζε τον πόνο που υπήρχε στο πνεύμα μου. Αν και είχα κάθε πράγμα που είχα ανάγκη, με μάστιζε μια βαθιά κούραση από τη συνεχή προσπάθεια να χρησιμοποιώ το μυαλό μου για να καταλάβω την ταυτότητα του αληθινού Θεού. Υπέφερα συνεχώς από πονοκεφάλους. Πήγα σε ένα γιατρό ο οποίος ήταν συγγενής της οικογένειας. Έκανε ένα σπινθηρογράφημα του εγκεφάλου μου, αλλά δεν βρήκε κανένα πρόβλημα. Μου έγραψε συνταγή για κάποια δισκία που βοήθησαν.

Η επί του Όρους ομιλία

Κατέληξα να επισκέπτομαι ένα κοντινό φαρμακείο μία ή δύο φορές την εβδομάδα για πακέτα δισκίων, και να παίρνω ένα μικρό αριθμό δισκίων κάθε φορά, ελπίζοντας ότι οι πονοκέφαλοι θα περνούσαν για τα καλά. Αφότου πήγαινα για κάποιο διάστημα, η φαρμακοποιός με ρώτησε, «Τι συμβαίνει στη ζωή σου;» Της είπα, «Τίποτα δεν συμβαίνει. Δεν έχω κανένα παράπονο εκτός από ένα πράγμα: Ζω χωρίς Θεό. Δεν ξέρω ποιος είναι ο Θεός μου, που με δημιούργησε και δημιούργησε το σύμπαν.»

Εκείνη είπε, «Μα ήσουν καθηγητής στο πιο σεβαστό ισλαμικό πανεπιστήμιο στην Αίγυπτο. Η οικογένειά σου είναι πολύ σεβαστή στην κοινότητα.» «Αυτό είναι αλήθεια», της  απάντησα, «αλλά έχω ανακαλύψει ψεύδη στη διδασκαλία τους. Δεν πιστεύουν πλέον ότι το σπίτι και η οικογένειά μου είναι χτισμένα πάνω σε θεμέλια αλήθειας. Πάντα έντυνα τον εαυτό μου με τα ψέματα του Ισλάμ. Τώρα νιώθω γυμνός. Πώς μπορώ να καλύψω το κενό στην καρδιά μου; Σε παρακαλώ βοήθησέ με.» «Εντάξει,» είπε. «Σήμερα θα σου δώσω αυτά τα δισκία, και αυτό το βιβλίο, τη Βίβλο. Αλλά σε παρακαλώ να μου υποσχεθείς να μην πάρεις κανένα δισκίο, πριν να διαβάσεις κάτι από αυτό το βιβλίο.» Πήρα το βιβλίο στο σπίτι και το άνοιξα στην τύχη. Τα μάτια μου έπεσαν στο Ματθ. 5:38: Έχετε ακούσει ότι ειπώθηκε, «οφθαλμόν αντί οφθαλμού, και οδόντα αντί οδόντος.» 39 Εγώ, όμως, σας λέω, μη αντισταθείτε στον πονηρό· αλλά, όποιος σε ραπίσει στο δεξί σου σαγόνι, στρέψε σ’ αυτόν και το άλλο”.

Ολόκληρο το σώμα μου άρχισε να τρέμει. Είχα μελετήσει την Κοράνι για όλη μου τη ζωή – δεν είχα βρει ούτε μια φορά λόγια τόσο εμπνευσμένα, όπως αυτά. Είχα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Έχασα κάθε αίσθηση του χρόνου. Ένιωσα σαν να καθόμουν σε ένα σύννεφο πάνω από ένα λόφο, και μπροστά μου ήταν ο μεγαλύτερος διδάσκαλος στο σύμπαν και μου έλεγε για τα μυστικά του ουρανού και την καρδιά του Θεού. Μπορούσα εύκολα να συγκρίνω την Αγία Γραφή με ό, τι είχα μάθει από τα χρόνια που μελετούσα το Κοράνι, και δεν υπήρχε αμφιβολία στο μυαλό μου ότι είχα τελικά συναντήσει τον αληθινό Θεό. Τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας διάβαζα ακόμη, και μέχρι την αυγή έδωσα την καρδιά μου στον Ιησού.

Ενέδρα

Είπα μόνο στον φαρμακοποιό και τη σύζυγό του ότι είχα δεχθεί τον Ιησού, αλλά στην Αίγυπτο, αν κάποιος αφήσει το Ισλάμ, θεωρείται αυτομάτως ότι έχει γίνει Χριστιανός και ως εκ τούτου πρέπει να θανατώνεται. Εξαιτίας αυτού, φονταμενταλιστές έστειλαν δύο άνδρες να μου στήσουν ενέδρα και να με σκοτώσουν. Συνέβη όταν γύριζα στο σπίτι μου με τα πόδια από επίσκεψη σε φίλο. Ήταν μόλις δεκαπέντε ή είκοσι λεπτά με τα πόδια μέσω της Γκίζα. Ήμουν στην οδό Tersae, κοντά στο σπίτι μου, όταν είδα δύο άνδρες να στέκονται μπροστά από ένα κατάστημα ειδών παντοπωλείου. Ήταν ντυμένοι παραδοσιακά με μακριές, λευκές ρόμπες, μακριές γενειάδες και καλύμματα κεφαλής. Νόμισα ότι ήταν απλά πελάτες. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα μου έκαναν κάτι.

Όταν έφτασα στο κατάστημα, με σταμάτησαν, και τότε ξαφνικά έβγαλαν μαχαίρια και άρχισαν να προσπαθούν να με μαχαιρώσουν. Δεν είχα όπλο, και επειδή ήταν μια ζεστή ημέρα, φορούσα μόνο ένα μπλουζάκι και παντελόνι. Σήκωσα τα χέρια μου για να προστατευτώ. Οι λεπίδες με χτύπησαν ξανά και ξανά κι έκοψαν τις φλέβες μου. Υπήρχαν άλλοι άνθρωποι στον δρόμο, αλλά κανείς δεν με βοήθησε. Απλώς συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν. Αυτό ήταν χαρακτηριστικό για τα έτη αυτά. Οι άνθρωποι θα παρενέβαιναν αν επρόκειτο μόνο για καυγά με γροθιές, αλλά δεν θα μπλέκονταν με μαχαίρια. Επίσης, δεν ήθελαν να είναι εκεί αν κάποιος τραβούσε όπλο. Ο πρώτος επιτιθέμενος προσπαθούσε να μου δώσει μαχαιριά στην καρδιά. Σχεδόν το κατάφερε αλλά μετακινήθηκα. Αστόχησε για πέντε περίπου ίντσες και αντί για την καρδιά με πέτυχε στον ώμο. Όταν τράβηξε έξω το μαχαίρι, θυμάμαι ότι κοίταζα προς τα κάτω και έβλεπα το αίμα να τρέχει ποτάμι.
Έπεσα στο έδαφος και κουλουριάστηκα σε μια μικρή μπάλα, προσπαθώντας να προστατευτώ. Στη συνέχεια ο άλλος επιτιθέμενος προσπάθησε να με μαχαιρώσει στο στομάχι, αλλά η λεπίδα γύρισε, και αντί γι’ αυτό με μαχαίρωσε στην κνήμη. Αυτή τη φορά έχασα τόσο πολύ αίμα που λιποθύμησα. Δεν υπήρχε καμία ελπίδα για μένα, μέχρι που έφθασαν δύο αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και αυτοί που μου επιτίθονταν έτρεξαν μακριά. Με πήγαν στο νοσοκομείο για θεραπεία. Στο νοσοκομείο, η αστυνομία ρώτησε αν ήξερα γιατί δέχθηκα επίθεση. Είπα ότι δεν ήξερα. Και πάλι, ο πατέρας μου απέρριψε κάθε ένδειξη ότι είχα εγκαταλείψει το Ισλάμ. Απλώς, δεν μπορούσε να σκεφτεί με αυτούς τους όρους.

Ο πατέρας μου μαθαίνει την αλήθεια

Συνέχισα να εργάζομαι για τον πατέρα μου και δεν μιλούσα για τη νέα πίστη μου. Πραγματικά, το 1994 με έστειλε στη Νότια Αφρική για να διερευνήσω επιχειρηματικές ευκαιρίες για αυτόν. Ενώ ήμουν εκεί, πέρασα τρεις ημέρες με μια χριστιανική οικογένεια από την Ινδία. Όταν χωρίσαμε, μου έδωσαν να φοράω ένα μικρό σταυρό στο λαιμό. Αυτός ο μικρός σταυρός σηματοδότησε το σημείο καμπής στη ζωή μου. Μετά από μία εβδομάδα και κάτι, ο πατέρας μου παρατήρησε την αλυσίδα στο λαιμό μου και αναστατώθηκε πολύ διότι, σύμφωνα με την ισλαμική κουλτούρα, μόνο οι γυναίκες μπορούν να φορούν κοσμήματα γύρω από το λαιμό τους. «Γιατί φοράς αυτή την αλυσίδα;» απαίτησε να μάθει.

Φάνηκε σαν η γλώσσα μου να μίλησε από μόνη της, καθώς του απάντησα, «Πατέρα, αυτό δεν είναι αλυσίδα. Είναι σταυρός. Αντιπροσωπεύει τον Ιησού, ο οποίος πέθανε σε έναν σταυρό όπως αυτός, για μένα, για εσένα και για όλους σε όλο τον κόσμο. Δέχθηκα τον Ιησού σαν Θεό μου και Σωτήρα, και προσεύχομαι για εσάς και για το υπόλοιπο της οικογένειάς μου για να αποδεχθείτε κι εσείς τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα σας. »

Πρώτα, ο πατέρας μου λιποθύμησε εκεί στο δρόμο. Ορισμένοι από τους αδελφούς μου, έτρεξαν σ’ αυτόν, και η μητέρα μου άρχισε να κλαίει απο φόβο. Έμεινα μαζί τους, καθώς έριχναν νερό στο πρόσωπο του πατέρα μου. Όταν συνήλθε, ήταν τόσο αναστατωμένος που δύσκολα μπορούσε να μιλήσει, αλλά με έδειχνε. Με μια βραχνή φωνή από οργή φώναξε, «Ο αδερφός σας έχει μεταστραφεί στο Χριστιανισμό. Πρέπει να τον σκοτώσω σήμερα! »

Όπου κι αν πήγαινε, ο πατέρας μου είχε ένα όπλο κάτω απ’ το χέρι του σε ένα δερμάτινο λουράκι. (Οι περισσότεροι πλούσιοι άνθρωποι στην Αίγυπτο οπλοφορούν.) Έβγαλε το όπλο του και με σημάδεψε. Άρχισα να τρέχω στο δρόμο, και όπως έστριβα σε μια γωνία, άκουσα τις σφαίρες να σφυρίζουν πίσω μου. Συνέχισα να τρέχω για τη ζωή μου.

Αφήνοντας το σπίτι μου για πάντα

Έτρεξα στο σπίτι της αδελφής μου, που ήταν περίπου μισό μίλι μακριά. Της ζήτησα να με βοηθήσει να πάρω το διαβατήριο, τα ρούχα μου και άλλα έγγραφα από το σπίτι του πατέρα μου. Ήθελε να μάθει τι συνέβαινε, και της είπα, «ο πατέρας θέλει να με σκοτώσει.» Ήθελε να μάθει γιατί, και της είπα, «Δεν ξέρω. Πρέπει να ρωτήσεις τον πατέρα.»

Όταν έφυγα, ο πατέρας μου ήξερε ακριβώς πού πήγαινα διότι η αδελφή μου και εγώ ήμασταν πολύ κοντά, και το σπίτι της ήταν εκεί γύρω. Ο πατέρας μου περπάτησε ως το σπίτι της αδελφής μου, και έφτασε, ενώ εγώ κι αυτή μιλούσαμε. Χτύπησε την πόρτα, φωνάζοντας με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό του, «Ω κόρη μου, παρακαλώ άνοιξε την πόρτα.» Τότε φώναξε, «Ο αδερφός σου έχει μεταστραφεί! Έχει εγκαταλείψει την ισλαμική πίστη. Πρέπει να τον σκοτώσω τώρα! »

Η αδελφή μου άνοιξε την πόρτα και προσπάθησε να τον ηρεμήσει. «Πατέρα, δεν είναι εδώ. Ίσως πήγε κάπου αλλού. Γιατί δεν πας σπίτι να χαλαρώσεις, και μετά μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό σαν οικογένεια.» Η αδελφή μου μου έδειξε έλεος και συγκέντρωσε τα πράγματα μου από το σπίτι των γονιών μου. Αυτή και η μητέρα μου μου έδωσαν κάποια χρήματα, και πήρα το αυτοκίνητό μου και έφυγα το βράδυ της 28ης Αυγούστου 1994.

Για τρεις μήνες πάλευα ταξιδεύοντας μέσω της Βόρειας Αιγύπτου, της Λιβύης, του Τσαντ και του Καμερούν. Τελικά σταμάτησα στο Κονγκό. Είχα ελονοσία. Βρήκαν έναν Αιγύπτιο γιατρό να με εξετάσει. Είπε ότι μέχρι το πρωί θα ήμουν νεκρός, και έκαναν τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να πάρουν ένα φέρετρο από την αιγυπτιακή πρεσβεία του Κονγκό και να με στείλουν πίσω στην πατρίδα.

Όταν το επόμενο πρωί ξύπνησα, συγκλονίστηκαν. Έφυγα από το νοσοκομείο μετά από πέντε ημέρες και άρχισαν να λέω στους ανθρώπους παντού για το τι έκανε ο Ιησούς για μένα.

Η ζωή ως ακόλουθος του Ιησού

Δέκα χρόνια έχουν περάσει από τότε που δέχθηκα τον Κύριο Ιησού ως Σωτήρα μου. Αυτός με κάλεσε και μου έδωσε μια προσωπική σχέση μαζί Του-κάτι που δεν πρόσφερε ποτέ το Ισλάμ.

Ποτέ δεν έχω σταματήσει να κλαίω για τον μουσουλμανικό λαό μου, τον οποίο άφησα πίσω, ζητώντας από τον Κύριο να τους λυτρώσει από το σκοτάδι του Ισλάμ. Καθώς θα διαβάζετε τις σελίδες αυτού του βιβλίου, θα φτάσετε να καταλάβετε πόσο μεγάλο είναι αυτό το σκοτάδι. Είναι η διδασκαλία του Ισλάμ που έχει παράγει τρομοκράτες που φαίνονται ικανοί για κάθε είδος κακού στο όνομα του Αλλάχ. Τώρα όλος ο κόσμος θέλει να καταλάβει τι διδάσκει το Ισλάμ. Πολλή παραπληροφόρηση κυκλοφορεί στα μέσα ενημέρωσης και στο Διαδίκτυο. Στόχος μου είναι να σας βοηθήσω να δείτε απλά γιατί αυτοί οι άνθρωποι κάνουν αυτό που κάνουν. Δεν θέλω να σας δώσω κίνητρα για οργή, ωστόσο θέλω να σας παρακινήσω να πιστέψετε – να πιστέψετε στην πτώση του Ισλάμ και στην απελευθέρωση των αιχμαλώτων του, στο όνομα του Ιησού.

Το άρθρο αποτελείται από αποσπάσματα του βιβλίου του Mark. A. Gabriel «Islam and Terrorism» (Ισλάμ και τρομοκρατία).

Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2002 από τις εκδόσεις Charisma House, έχει 234 σελίδες και ISBN: 0884198847 (EAN / ISBN-13: 978088419884)