ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ Ο ΜΟΥΧΑΜΜΑΝΤ ΣΤΟ «ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ»;

ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ Ο ΜΟΥΧΑΜΜΑΝΤ ΣΤΟ «ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ»;

Μερικοί μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι ο Μουχάμμαντ αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, στο Άσμα Ασμάτων 5:16, όπου η μετάφραση των Ο΄ λέει:

«φάρυγξ αὐτοῦ γλυκασμοὶ καὶ ὅλος πιθυμα, οὗτος ἀδελφιδός μου καὶ οὗτος πλησίον μου, θυγατέρες Ιερουσαλήμ».

Εντοπίζουν το όνομα «Μουχάμμαντ» στη λέξη που οι Ο΄ μεταφράζουν ως «επιθυμία», στη φράση που στο εβραϊκό μασοριτικό λέει:
חִכּוֹ מַמְתַקִּים וְכֻלּוֹ מַחֲמַדִּים | זֶה דוֹדִי וְזֶה רֵעִי בְּנוֹת יְרוּשָׁלִָם

Έχουν δίκιο αυτοί οι μουσουλμάνοι; Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά το εδάφιο.

Εβραϊκά

Εβραϊκά (προφορά με φωνήεντα)

Judaica Press
Hkw mmtqym

wklw mHmdym

zh dwdy

wzh r`y

bnwt yrwshlm

Chiku mamtakim

v’khulo makhamaddīm

zeh dodi

v’zeh re’i

b’not yerushalayim.

His palate is sweet

and he is altogether desirable

this is my beloved

and this is my friend

O daughters of Jerusalem

μετάφραση των Ο΄ Μετάφραση Φίλου Μετάφραση μουσουλμάνων
φάρυγξ αὐτοῦ γλυκασμοὶ

καὶ ὅλος πιθυμα,

οὗτος ἀδελφιδός μου

καὶ οὗτος πλησίον μου,

θυγατέρες Ιερουσαλήμ

Ο ουρανίσκος του [είναι] γλυκασμοί·

κι αυτός ολόκληρος επιθυμητός.

Αυτός [είναι] ο αγαπητός μου,

κι αυτός ο φίλος μου,

θυγατέρες τής Ιερουσαλήμ.

Το στόμα του είναι το πιο γλυκό

Είναι ο μέγας Μοχάμμεντ (he is Mohammed the Great)

Αυτός είναι ο αγαπημένος μου,

κι αυτός ο φίλος μου,

θυγατέρες τής Ιερουσαλήμ

Η λέξη mXmDYM (makhamaddīm) στο Άσμα Ασμάτων 5:16 είναι ο πληθυντικός του επιθέτου mXmD (makhmād) = κάτι επιθυμητό, πολύτιμο αντικείμενο. Αφού είναι επίθετο και όχι ουσιαστικό, δεν μπορεί να αποδοθεί ως το κύριο όνομα «Μουχάμμαντ». Επιπλέον ο «επιθυμητός» αυτός ο οποίος περιγράφεται ως εξαιρετικά ωραίος (5:10-16), είναι ο αγαπημένος – όχι ο σύζυγος – κάποιας Σουλαμίτισσας, και βόσκει κοπάδια σε μέρη που ο Μουχάμμαντ δεν πήγε ποτέ του.

Με μια περαιτέρω έρευνα, βλέπουμε ότι η λέξη αυτή απαντάται πολλές φορές στην Π.Δ. και ποτέ δεν δηλώνει όνομα προσώπου.
Τη βρίσκουμε στους Θρήνους 1:10 όπου είναι γραμματικά η ίδια, με το επίθημα θηλυκής κτητικής αντωνυμίας στον ενικό: mXmDYH (makhamaddeyhā) = τα πολύτιμα πράγματά της (κατά τους Ο΄, «τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς»). Στην υποσημείωση διαβάζουμε: 

Εβρ. “όλα τα επιθυμητά της πράγματα.” Το ουσιαστικό מַחְמָד (makhmad, “επιθυμητό πράγμα”) αναφέρεται σε πολύτιμα αποκτήματα, όπως χρυσάφι και ασήμι που επιθυμούν οι άνθρωποι (π.χ. Έσδρας 8:27 (Ο= ἐπιθυμητὰ ἐν χρυσίῳ)). Αυτό προφανώς αναφέρεται, όχι στα πολύτιμα αποκτήματα της Ιερουσαλήμ γενικά, αλλά στα ιερά αντικείμενα στο Ναό ειδικά, όπως υποδεικνύει το υπόλοιπο του εδαφίου. Για την ανθρωπομορφική εικόνα δείτε το Άσμα Ασμάτων 5:16.»[1]

Ας σημειωθεί ότι στο εδάφιο αυτό έχουμε αιχμαλώτιση των «επιθυμημάτων» από εχθρό.

Η λέξη συναντάται επίσης στους Θρήνους 1:11 (makhamaddēyhem) όπου δίδεται αντί τροφής, και στο 2:4 (makhamaddēy-) όπου φονεύεται από τον Θεό – την ίδια ακριβώς μορφή (makhamaddēy-) και πάθημα έχουμε στον Ωσηέ 9:16 – στα Β΄ Χρονικά 36:19 (makhamaddeyhā) όπου καταστρέφεται, στον Ιωήλ 4:5 (στις αγγλικές εκδόσεις 3:5) (ūmakhamadday) όπου ειδωλολάτρες τον παίρνουν στους ναούς τους. Στις πιο πολλές από αυτές τις περιπτώσεις οι Ο΄ μεταφράζουν την λέξη ως «ἐπιθυμήματα» και «αρεστό (στους οφθαλμούς)».

Η λέξη Makhmad προέρχεται από τη ρίζα KhHD, «το επιθυμείν». Η λέξη Muhammad προέρχεται από τη ρίζα HMD, «το αινείν, το επαινείν». Το ότι έχουν μια ακουστική ομοιότητα δεν σημαίνει ότι έχουν και ίδιο νόημα. Το γλωσσικό αυτό φαινόμενο ονομάζεται « faux amis » και μπορεί να συμβαίνει και σε λέξεις τελείως ομόηχες. Κλασικό παράδειγμα είναι η λέξη gift, που στα αγγλικά σημαίνει «δώρο» ενώ στα γερμανικά και τις σκανδιναβικές γλώσσες σημαίνει «δηλητήριο».

Από τη ρίζα HMD προέρχονται πολλές αραβικές λέξεις οι οποίες βρίσκονται ακόμα και στο Κοράνιο. Για παράδειγμα, ο στίχος 1 της Σούρα Φάτιχα που από τους καθηγητές του Αλ-Άζχαρ μεταφράζεται «Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Άρχοντα όλων των κόσμων» στα αραβικά είναι «Al hamdo lillahi Rabbi ‘lalamin». Όμως παρά τη ρίζα HMD, δεν αναφέρεται ο Μουχάμμαντ εδώ.

Αν η λέξη Makhmad  στο Άσμα Ασμάτων σήμαινε το κύριο όνομα «Μουχάμμαντ», επειδή είναι στον πληθυντικό θα ήταν «οι Μουχάμμαντ». Απολαύστε το:

Ο ουρανίσκος του [είναι] γλυκασμοί·

Είναι οι Μουχάμμαντ

Αυτός (οι Μουχάμμαντ) είναι ο αγαπημένος μου,

κι αυτός (οι Μουχάμμαντ) ο φίλος μου,

θυγατέρες τής Ιερουσαλήμ.

Όμως το παράξενο δεν είναι ότι οι μουσουλμάνοι προσπαθούν να ανακαλύψουν μέσα στη Βίβλο προφητείες για τον Μουχάμμαντ. Είναι αναμενόμενο, αφού δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, ότι θα προσπαθήσουν να επινοήσουν κάποιες. Το παράξενο είναι ότι ψάχνουν για τέτοιες προφητείες μέσα στο Άσμα Ασμάτων. Ο ένας λόγος που είναι παράξενο, είναι ότι το «Άσμα» δεν ανήκει στο Νόμο ή στα προφητικά βιβλία. Στον Αλεξανδρινό ή Ελληνικό Κανόνα υπάγεται στα Ποιητικά – Διδακτικά βιβλία, ενώ στον Παλαιστίνο και μεταγενέστερο Ιουδαϊκό στα Αγιόγραφα (Kethubim), τα οποία συνήθως δεν διαβάζονται στη Συναγωγή.

Ο άλλος λόγος που είναι παράξενο, είναι η γνώμη που εκφράζεται από μουσουλμάνους για το συγκεκριμένο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, το Άσμα «ἀναφέρεται στὴν προσωπικὴ ἕνωση τῆς ψυχῆς μὲ τὸν Χριστὸ … η ἐπίσκεψη τοῦ Νυμφίου είναι προτύπωση τῆς ἐνσαρκώσεως τοῦ Χριστοῦ, καὶ η ἐμφάνεια τῆς θείας χειρὸς προτύπωση τῶν θαυματουργικῶν πράξεων τοῦ θεανθρώπινου βίου Του·  η νύμφη-ψυχὴ ἔχει ἀκούσει τὴν φωνὴ τοῦ ἀγαπημένου της, ἔχει παραδοθεῖ στὸν Λόγο, ἔχει καταστεῖ ἀδελφή Του, πλησίον, περιστερὰ καὶ τέλεια, ἔχει γίνει ὁρατὴ ἀπὸ τὸν Θεό, ἔχει ἀνοίξει ὁλόκληρη νὰ ὑποδεχθεῖ τὸν βασιλέα τῆς δόξης» (Γρηγόριος Νύσσης). Οι Πατέρες της Εκκλησίας βλέπουν στο Άσμα Ασμάτων αναφορές στην καρδιακή προσευχή ({5.2}[ Ἐγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ.] ) Γενικά στον Χριστιανισμό το Άσμα Ασμάτων κατανοείται ως ένας ύμνος στην αποκλειστική και αγνή αγάπη μεταξύ ενός ζευγαριού, και ως αλληγορία για τον θείο έρωτα. Όμως στο Ισλάμ το «Άσμα Ασμάτων» θίγει τη μουσουλμανική σεμνοτυφία, εξαιτίας της οποίας μεγάλο μέρος της Αγίας Γραφής απορρίπτεται ως χαλκευμένο επειδή αυτά που περιγράφονται εκεί δεν θεωρούνται «ηθικά». Οι μουσουλμάνοι δεν δέχονται ότι ο προφήτης Δαβίδ έκανε μοιχεία και φόνο, ότι ο Λωτ παρασύρθηκε από τις κόρες του σε μεθύσι και κοιμήθηκε μαζί τους, και άλλα τέτοια περιστατικά που δείχνουν ανάγλυφα την αμαρτωλότητα του ανθρώπου πέρα από κάθε ηθικιστικό εξωραϊσμό. Ειδικά το Άσμα Ασμάτων με τις ερωτικές περιγραφές του φαίνεται «σόκιν» και ανάξιο του Θεού σε κάποιους μουσουλμάνους, ορισμένοι από τους οποίους λένε ότι δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στη Βίβλο και δεν διστάζουν να το χαρακτηρίσουν πορνογράφημα. Οπότε οι μουσουλμάνοι που θέλουν τον προφήτη τους στο «Άσμα» πρέπει να απολογηθούν σε εκείνους που βλέπουν το ‘Άσμα» ως ένα κυριολεκτικό πορνογράφημα, και να απαντήσουν: τι δουλειά έχει ο «προφήτης» Μουχάμμαντ σ’ ένα πορνογράφημα, να είναι εραστής κάποιας Σουλαμίτισσας που καταπώς φαίνεται, δεν είναι  νόμιμη σύζυγός του; Ίσως η πιο κατάλληλη και περιληπτική απάντηση μπορεί να δοθεί με την ελληνική παροιμία: «στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι».


[1] tn Heb “all her desirable things.” The noun מַחְמָד (makhmad, “desirable thing”) refers to valuable possessions, such as gold and silver which people desire (e.g., Ezra 8:27). This probably refers, not to the valuable possessions of Jerusalem in general, but to the sacred objects in the temple in particular, as suggested by the rest of the verse. For the anthropomorphic image compare Song 5:16.

Πού είναι ο Αντίχριστος, ΟΕΟ;

Σύμφωνα με το Sunan Abu Dawud, ο Μουχάμμαντ φέρεται να ισχυρίστηκε ότι ο Αντίχριστος (που ονομάζεται Dajjal) ήταν να εμφανιστεί λίγο μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους μουσουλμάνους. Ορίστε τα σχετικά χαντίθ:

Βιβλίο 37, Αριθμός 4281:

Ο Mu’adh ibn Jabal διηγήθηκε:

Ο Προφήτης (ειρήνη σ’ αυτόν) είπε: Η κατάσταση ακμής της Ιερουσαλήμ θα είναι όταν η Γιαθρίμπ (Μεδίνα) είναι σε ερείπια, το κατάσταση ερήμωσης της Γιαθρίμπ θα είναι όταν έρθει ο μεγάλος πόλεμος, το ξέσπασμα του μεγάλου πολέμου θα είναι στην κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης και η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολη όταν έρθει ο Dajjal (Αντίχριστος). Αυτός (ο Προφήτης) χτύπησε το μηρό του, ή τον ώμο του με το χέρι του και είπε: Αυτό είναι αλήθεια όπως και το ότι εσύ είσαι εδώ, ή όπως κάθεσαι (εννοούσε τον Mu’adh ιμπν Jabal).

Βιβλίο 37, Αριθμός 4282:

Ο Mu’adh ibn Jabal διηγήθηκε:

Ο Προφήτης (ειρήνη σ’ αυτόν) είπε: Ο μεγαλύτερος πόλεμος, η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης και ο ερχομός του Dajjal (Αντιχρίστου) θα λάβει χώρα μέσα σε διάστημα επτά μηνών.

Βιβλίο 37, Αριθμός 4283:

Ο Abdullah ibn Busr διηγήθηκε:

Ο Προφήτης (ειρήνη σ’ αυτόν) είπε: Ο χρόνος μεταξύ του μεγάλου πολέμου και της κατάκτησης της πόλης (Κωνσταντινούπολης) θα είναι έξι έτη, και ο Dajjal (Αντίχριστος) θα έρθει εμπρός στο έβδομο έτος.

Οι μουσουλμάνοι κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ το 636 μ.Χ.. Η Κωνσταντινούπολη κατακτήθηκε από μουσουλμάνους τον Μάιο του 1453 μ.Χ. Ωστόσο, η προφητεία σχετικά με την ερήμωση της Γιαθρίμπ (Μεδίνα) και την έλευση του Αντίχριστου που θα λάμβανε χώρα επτά μήνες μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης δεν πραγματοποιήθηκε. Βάση των προηγούμενων παραδόσεων, ο Αντίχριστος ήταν να εμφανιστεί το Νοέμβριο του 1453. Όμως, είναι 2010 κι ακόμη δεν ήρθε! Πού είναι ο Αντίχριστος, ΟΕΟ;

Ορισμένοι μπορεί να πουν ότι τα γεγονότα αυτά αναφέρονται σε μελλοντικές κατακτήσεις. Για παράδειγμα, ότι η Κωνσταντινούπολη χρησιμοποιείται ως συνώνυμο για τη χριστιανική ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Αυτό θα σήμαινε, επομένως, ότι η προφητεία λέει ότι οι Μουσουλμάνοι θα κατακτήσουν τη Ρώμη και μετά θα εμφανιστεί ο Αντίχριστος. Αυτή η λογική θυμίζει τα κόλπα των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» και άλλων που προβλέπουν αποτυχημένα το τέλος του κόσμου, και μετά την αποτυχία αρχίζουν να κάνουν τις «προβλέψεις» τους πιο ελαστικές.

Το πρόβλημα στην περίπτωσή μας είναι ότι, αν ο Μουχάμμαντ μιλούσε για τη Ρώμη θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί απλώς τη λέξη για τη Ρώμη. Ήξερε πολύ καλά τη διαφορά των δύο πόλεων καθώς (κατά την παράδοση) είχε στείλει επιστολές τόσο στον αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, όσο και στον Πάπα της Ρώμης. Το να καλέσει τη Ρώμη είτε «Κωνσταντινούπολη» ή ακόμη και «Βυζάντιο» θα ήταν αναχρονιστικό για την εποχή του.

Ως εκ τούτου, είμαστε αναγκασμένοι να συμπεράνουμε ότι οι προβλέψεις του Μουχάμμαντ απέτυχαν να υλοποιηθούν, και το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι δεν ήταν πραγματικός προφήτης. Όμως, αυτές δεν είναι οι μόνες ψευδοπροφητείες του Μουχάμμαντ… Κάντε λίγο υπομονή και σύντομα θα δημοσιεύσουμε περισσότερες.